این روزها یکی از عادتهای شاید ساعتی روزنامهنگاران این است که به آخرین نظرسنجیها و مدلهای پیشبینی نتایج مراجعه کنند.
یکی از این وبسایتها ۵۳۸ (FiveThirtyEight) نام دارد که عنوان خود را از همان ۵۳۸ کالج انتخاباتی (الکتورال) وام گرفته و تمرکزش بر جمع آوری همه نظرسنجیها و وارد کردن آنها به مدل ریاضی است که پیشبینی و شانس نامزدهای انتخاباتی را ارایه میکند.
این وبسایت که متعلق به شبکه خبری ایبیسی است، علاوه بر انتخابات ریاست جمهوری به بیشتر انتخاباتهای مهم آمریکا هم می پردازد، و پادکست رادیویی هم دارد که در آن روزنامهنگاران و کارشناسان نظرسنجی هر هفته (در یک هفته گذشته هر روز) آخرین آمارها و مدلها را برای مخاطبان خود توضیح میدهند.
۵۳۸ دوشنبه شب آخرین نتایج نظرسنجیهای خود را وارد مدل پیشبینی خود کرد و آن را در اختیار عموم قرار داد. طبق این مدل که بر اساس دادههای همه نظرسنجیها در سطح ملی و محلی کار میکند، شانس جو بایدن برای کسب ۲۷۰ الکتورال لازم ۹ از ۱۰ است در حالی که شانس دونالد ترامپ ۱ به ۱۰ است.
این مدل همچنین پیشبینی میکند که شانس دموکراتها برای حفظ اکثریت در مجلس نمایندگان حدود ۹۵ درصد است و آنها برای کسب اکثریت در مجلس سنا هم ۷۵ درصد شانس دارند.
اما چه قدر به چنین مدلهایی میتوان اعتماد کرد؟ همین وبسایت در سال ۲۰۱۶ و دو هفته مانده به روز انتخابات شانس هیلاری کلینتون برای شکست دونالد ترامپ را ۸۶ درصد پیشبینی کرده بود.
شنبه گذشته یکی از کارشناسان این وبسایت در برنامه طنز مشهور اسانال (SNL) حضور یافت و با مثالی جالب تلاش کرد مخاطبان را درباره احتمالات آگاه کند. او گفت، فرض کنیم شانس آقای ترامپ در برابر جو بایدن یک به ۶ باشد (حدود همان ۸۶ درصد سال ۲۰۱۶) «حالا من این تاس را می اندازم تا ببینیم از یک تا شش چه عددی می آید». تاس دو بار پشت هم یک آمد. این مثال را احتمالا تخته نرد بازها بیشتر درک میکنند.
ضعف دیگر چنین مدلهایی این است که کاملا متکی به دادههای نظرسنجیها است که مشکلات محاسباتی و اندازهگیری دارند و قادر نیستند مشاهدات میدانی یا اطلاعات رسانههای غیررسمی و شبکههای کوچک مردمی و محلی را به صورت عددی و آماری محاسبه کنند. به همین علت هم پیشبینیهای آن را باید با حاشیه احتیاط سبک و سنگین کرد و همیشه یاد تاس سه و یک؛ شش و یک؛ حتی جفت یک تخته نرد افتاد.