پرتاب کاوشگر - 1 با هدف زمینه سازی برای قرار دادن ماهواره امید در فضا اعلام شد

محمود احمدی نژاد این موضوع را جمعه شب در جمع گروهی از ایرانیان در ترکیه بیان کرد اما از این ماهواره نام نبرد و تنها گفت کاربردهای مخابراتی دارد.

ایران حدود شش ماه قبل (بهمن ماه 1386) پس از پرتاب آزمایشی موشکی به نام "کاوشگر-1" به فضا گفت تا تابستان ماهواره ایرانی "امید" را در مدار زمین قرار خواهد داد.

به گزارش خبرگزاری نیمه رسمی فارس آقای احمدی نژاد جمعه شب گفت: "مفتخرم امروز در جمع ایرانیان مقیم ترکیه اعلام کنم به زودی و به فضل خدا در همین هفته اولین ماهواره مخابراتی ایرانی را به وسیله موشک و پرتابگر ایرانی به آسمان پرتاب خواهیم کرد."

رسانه های دولتی ایران همزمان با پرتاب کاوشگر-1 گزارش داده بودند که دانشمندان ایرانی ماهواره ای تحقیقاتی به نام "امید" در پروژه ای که 10 سال طول کشید ساخته اند.

ایران از سال ها پیش هدف خود برای توسعه یک برنامه فضایی را اعلام کرده بود اما فناوری مورد استفاده برای استقرار ماهواره ها در فضا را می توان برای پرتاب کلاهک های جنگی نیز به کار گرفت و به همین دلیل این برنامه باعث اضطراب در میان برخی کشورها شده است.

هم آمریکا و هم روسیه نسبت به پرتاب کاوشگر-1 ابراز ناخرسندی کرده بودند. اما ایران این موضوع را که آن موشک ماهیت نظامی داشته است رد کرد و گفت هدف آن جمع آوری اطلاعات آب و هوایی است.

تردید در مورد پیشرفتگی

ایران هدف از پرتاب کاوشگر-1 که از نوع راکت های "اندازه گیری" (sounding) بود را شناسایی محیط پروازی برای حمل نخستین ماهواره تحقیقاتی ایران به فضا اعلام کرد.

وظیفه راکت های اندازه گیری که گاه راکت های "تحقیقاتی" خوانده می شوند حمل ابزار به "زیرمدارها" - مدارهایی با ارتفاق بسیار پایین - و انجام آزمایش های علمی و اندازه گیری است.

ایران یک هفته پس از پرتاب جزئیاتی از آن ارائه کرد که حاکی از فناوری پیچیده موشک بود اما این موضوع زیر سوال رفت.

یک مرحله ای؟  بیانیه های ایرانی حاکیست که پرتاب اخیر دو مرحله ای بوده است که نشان دهنده بهبود چشمگیر در توانایی های ایران خواهد بود... با این حال معاینه نزدیکتر تصاویر پرتاب نشان می دهد که این یک موشک یک مرحله ای با سوخت مایع است نشریه دفاعی جینز

آقای احمدی نژاد گفته بود که کاوشگر-1 چند مرحله ای است. وی گفت اولین قسمت آن 90 ثانیه پس از پرتاب جدا شد و با کمک چتر به زمین برگشت. قسمت دوم برای حدود 5 دقیقه وارد فضا شد و قسمت سوم موشک که شامل کلاهک آن می شد به سوی مدار رفت.

چند روز بعد اعلام شد که کاوشگر-1 داده هایی را از مداری به ارتفاع 200 تا 250 کیلومتر به زمین مخابره کرده است که حاکی از استقرار موفقیت آمیز موشک بود.

نشریه دفاعی "جینز" همان ماه در گزارشی ضمن تایید موفقیت آمیز بودن پرتاب افزود که فناوری آن از موشک شهاب-3 ایران برتر نیست.

این نشریه نوشت: "بیانیه های ایران حاکیست که پرتاب دو مرحله ای بوده است که نشان دهنده بهبود چشمگیر در توانایی های ایران خواهد بود... با این حال معاینه نزدیکتر تصاویر پرتاب نشان می دهد که این یک موشک یک مرحله ای با سوخت مایع است."

سوخت شهاب-3 نیز مایع است.

قرار بود ایران پیش از پرتاب ماهواره امید دو موشک دیگر را برای آزمایش به فضا بفرستد اما در این شش ماه پرتاب هیچ موشکی به فضا از سوی ایران گزارش نشده است.

این کشور در اکتبر 2005 اولین ماهواره تجاری به نام "سینا-1" را در پروژه ای مشترک با مسکو، سوار بر یک موشک روسی راهی فضا کرد.

ایران گفته بود ماهواره دیگری به نام "مصباح" - پروژه ای مشترک با یک شرکت ایتالیایی - را در سال 2005 پرتاب خواهد کرد.

با این حال خبر تکمیل آن ماهواره در سپتامبر 2007 اعلام و گفته شد برای پرتاب توسط روسیه در نوبت است. در این مدت هنوز خبری از پرتاب آن منتشر نشده است.