مکس هیستینگز تحلیلگر گاردین: "دولتهای ایران و آمریکا لایق یکدیگرند"

مکس هیستینگز، نویسنده گاردین در آغاز مقاله خود از اظهارات افرادی مثل نیکلاس برنز، معاون وزیر خارجه آمریکا در امور سیاسی می نویسد که تحریمها را مسئله ای دیپلماتیک می دانند و آنرا پیش درآمد اقدام نظامی نمی دانند.

اما در برابر، گاردین یادآور می شود که در 15 ماه آینده، چشم انداز استفاده از بزرگترین زرادخانه نظامی در جهان برای ضربه زدن به ایران وجود دارد و عامل اصلی این تهدید را جورج بوش معرفی می کند.

آقای هیستینگز می نویسد با وجود ادامه روابط اقتصادی با روسیه و چین، "مشکل می توان باور کرد که آمریکا انتظار دارد تحریمها تاثیر عملی داشته باشند."

این تحلیلگر معتقد است دلیل بی ثباتی اقتصادی در ایران، "بی کفایتی دولت و ممانعت از توسعه منابع نفتی توسط شرکتهای خارجی است، آنهم در حالی که دانش و مهارت بومی کافی برای این مسئله وجود ندارد."

گاردین در ادامه همچنین تاکید می کند که اروپا برای کاستن از وابستگی به منابع انرژی روسیه، مایل است یک خط لوله گاز به ایران بنا شود و چین و روسیه هم تمایلی برای کمک به بوش جهت به زانو درآوردن ایران از خود نشان نمی دهند.

دو جبهه غرب در برابر ایران

مکس هیستینگز دو جنبه مجزا در فعالیت غرب در تحریمهای ایران را جالب توجه می داند.

او می نویسد اروپا مشغول رقصی آرام و استادانه است و تحت رهبری نیکولا سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه، می خواهند نقش یک حامی اهداف آمریکا را ایفا کند تا به هدف اصلی خود یعنی بازسازی روابط با دولت آمریکا برسد.

با این حال نویسنده گاردین معتقد است "تعداد اندکی از رهبران کشورهای اروپایی انتظار دارند تحریم، مانع دستیابی ایران به بمب شود، هرچند ممکن است آمریکایی ها را از اقدام نظامی باز دارد."

در سوی دیگر، آمریکاست که هدفش "مقابله با دخالت خشونت بار سپاه پاسداران ایران در امور عراق است."

آقای هیستینگز همچنین اشاره می کند که [در آمریکا] برخی بر این باورند که در ایران، قدرت خشم مردم از مدیریت اشتباه امور اقتصادی، بیشتر از میزان شوق آنها "برای رسیدن به یک بمب اسلامی" است و شاید تحریم به مخالفان آقای احمدی نژاد کمک کند.

"بمب اتمی ایران، بهتر از حمله نظامی به ایران"

نویسنده گاردین یادآوری می کند که هفته گذشته ولادیمیر پوتین، رفتار جورج بوش در برابر ایران را به رفتار مرد دیوانه ای تشبیه کرد که تیغ به دست به هر سو می دود.

مکس هیستینگز ادامه می دهد هرچند بسیاری از اروپایی ها دستیابی ایران به سلاح هسته ای را نامطلوب می دانند، اما آنرا اجتناب ناپذیر قلمداد می کنند و این گزینه را به تبعات ژئوپلتیک حمله نظامی به ایران ترجیح می دهند.

گاردین می نویسد حتی در بدترین روزهای جنگ سرد، بسیاری به اهداف آمریکا ایمان داشتند اما عراق شرایط را به اندازه ای تغییر داده که در خارج از اروپا و آمریکا، مردم ایستادگی ایران در برابر آمریکا را تحسین می کنند و "حتی در اروپا هم حمایت عمومی اندکی از اقدام نظامی آمریکا وجود دارد."

موضع متفاوت آمریکا و اسرائیل

نویسنده گاردین معتقد است تایید طرح حمله هوایی اسرائیل به تاسیسات هسته ای ایران از سوی آمریکا معقول است اما "احتمالا اسرائیل سلاح مناسب برای چنین کاری را ندارد."

آقای هیستینگز از یکی از افراد مورد اعتماد جورج بوش نقل می کند که او پیش از "حل" مسئله ایران، کاخ سفید را ترک نخواهد کرد و شکست در سیاست خارجی یا پایین رفتن محبوبیتش در منظر افکار عمومی هم تاثیری بر رای جورج بوش نخواهد داشت.

این تحلیلگر روزنامه گاردین معتقد است: "شش ماه بعد، وقتی بی اثر بودن تحریمها مشخص شد، چشم انداز واقعی اعزام بمب افکن های مخفی از دید رادار به سمت ایران ایجاد می شود" که اثراتش، از افزایش شدید قیمت نفت، تا افزایش بی سابقه تنش میان غرب و مسلمانان را دربر می گیرد.

گاردین از کتابی از باربارا اسلاوین نویسنده آمریکایی، نقل می کند که در سال 2003 ایران حاضر بود برای ایجاد روابط حسنه با آمریکا معامله ای عمده را پیش ببرد، اما این حرکت ایران با بی اعتنایی دولت بوش مواجه شد.

اما اکنون، به اعتقاد نویسنده گاردین، آقای احمدی نژاد و سپاه پاسداران، برای توجیه آنچه که این نویسنده آن را "حماقت در سیاست داخلی و موذی گری در عراق" خوانده، به دشمنی آمریکا نیاز دارند و "دولت آمریکا هم از رویارویی استقبال می کند."

مکس هیستینگز، نویسنده گاردین در انتها می نویسد: "دولتهای ایران و آمریکا لایق یکدیگرند. هرچند لزوما این شرایط درباره مردم دو کشور یا مردم جهان صدق نمی کند."

اما او می نویسد:"احتمالا قبل از تغییر رهبری هرکدام از دو کشور و ایجاد موقعیت برای صلح، روابط ایران و آمریکا بسیار بدتر خواهد شد."

گسترش مناقشه به حوزه فرهنگ

	تابلو "مائو تسه تونگ" اثر اندی وارهول، از آثار بسیار مهم هنر معاصر غرب است که در موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می شود

رابرت تیت از نگهداری آثاری همچون "نقاش و مدلش" از پیکاسو، و آثاری دیگر از مونه، ون گوگ، رنوار، گوگن و میرو در زیرزمین موزه هنرهای معاصر تهران می نویسد و ادامه می دهد برخی از با ارزش ترین آثار جکسون پولاک و اندی وارهول، هنرمندان سرشناس آمریکایی نیز در همین مکان نگهداری می شوند که "مهمترین و جامع ترین کلکسیون هنر غرب در آسیا شمرده می شوند."

خبرنگار گاردین سرنوشت این آثار را ناشی از "اعتقادات انزواطلبانه فرهنگی" محمود احمدی نژاد می داند که "رو در رویی او با غرب تنها به مسائل هسته ای و ژئو پلتیک محدود نمی شود."

رابرت تیت از زبان حبیب الله صادقی، مدیر موزه هنرهای معاصر (که به نوشته گاردین، توسط دولت آقای احمدی نژاد منصوب شده) می نویسد: "ما با یک فرهنگ تهاجمی و سلطه جو مخالفیم."

با این حال این خبرنگار ادامه می دهد که آقای صادقی عقاید خود را در نحوه نگهداری از آثار غربی دخیل نمی داند و می گوید تنها "کمبود جا" باعث انتقال آثار به زیر زمین شده است.

حبیب الله صادقی به گاردین می گوید: ""من از [وجود] این آثار احساس غرور می کنم. وظیفه ماست که از آنها نگهداری کنیم، نه فقط برای خودمان، بلکه برای کل جامعه بشری."

اما رابرت تیت، از قول علیرضا سمیعی آذر، مدیر سابق موزه می نویسد: "در دو سال اخیر این آثار نمایش داده نشده اند چون سیاست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تبلیغ نکردن فرهنگ غربی است."