محله فقيرنشين شلنگ آباد از کانونهای نا آرامی قومی دو سال پيش اهواز بوده است

این وزارتخانه اعلام کرده که دستگیرشدگان عضو گروه "تروریستی تجزیه طلب" و دارای "تفکرات فرقه ‌گرا" هستند و با هدف ایجاد نا امنی در منطقه و دامن ‌زدن به "توطئه قومگرایی قصد ترور مبلغان روحانی و شخصیتهای مذهبی استان خوزستان را داشته اند.

هشام سيمری، امام جماعت مسجد فاطمة الزهرا در محله عرب نشين شلنگ آباد شهر اهواز، 24 ژوئن (سوم تیر) گذشته به ضرب گلوله افرادی که در کنار خانه او به کمين نشسته بودند، کشته شد.

وی علاوه بر پيشنمازی مسجد فاطمة الزهرا، مسئوليت مؤسسه خيريه و صندوق قرض الحسنه فاطمة الزهرا را نيز بر عهده داشت و به مخالفت با فعالان و گروههايی مشهور بود که در زمينه مسائل قومی عربهای استان خوزستان فعاليت می کردند.

آقای سيمری خود نيز عرب بود اما بومی استان خوزستان نبود، بنابر برخی گزارشها، وی از عراقيانی بود که به ايران مهاجرت کرده و به معاودين شهرت دارند اما در برخی از گزارشها از تبار کویتی او یاد شده بود.

وی همچنين به عنوان يکی از روحانيان هوادار حکومت ايران شهرت داشت و آن گونه که منابعی در اهواز به بی بی سی گفته اند، مخالفان آقای سيمری اعتقاد داشتند که وی در زمانی که استان خوزستان دچار نا آرامی قومی شده بود با نهادهای امنيتی و اطلاعاتی ايران همکاری داشته است.

محله شلنگ آباد که آقای سيمری امام جماعت يکی از مساجد مهم آن را در دست داشت، از کانونهای نا آرامی قومی دو سال پیش در اهواز بود.

از هشام سيمری همچنين به عنوان روحانی ای ياد می شد که با اهل سنت مخالفت می ورزيد و حتی بر سر منبر آشکارا به خلفای راشدين که مورد احترام اهل سنتند حمله لفظی می کرد و به اين جهت مورد مخالفت اقليت سنی مذهب خوزستان قرار داشت.

اهل سنت در استان خوزستان اقليت کوچکی را تشکيل می دهند اما گفته می شود که آقای سيمری عمدتاً بر سر احتمال گسترش مذهب وهابی در ميان جوانان عرب خوزستانی هشدار می داد و در اين زمينه فعال بود.

عربهای استان خوزستان از ديرباز به هواداری شديد از مذهب شيعه شهرت داشته اند و آن گونه که منابع محلی به بی بی سی گفته اند، آنچه تحت عنوان احتمال گسترش وهابيت در خوزستان مطرح می شود در واقع گسترش مذهب وهابی نيست بلکه استفاده از نشانه هايی است که بيشتر وهابيها به آن شهرت دارند.

به گفته اين منابع، اخيراً بسياری از جوانان خوزستانی چفيه (کوفيه) سرخ به سر يا دور گردن می بندند که اين نوع چفيه عمدتاً در عربستان سعودی مرسوم است و به عنوان نشانی از مذهب رسمی اين کشور، يعنی وهابيت شناخته می شود، در حالی که آن گونه که اين منابع می گويند، استفاده از اين نوع چفيه در ميان جوانان عرب خوزستانی بيشتر نشانه ای عربگرايانه است نه وهابی گرايانه.

با اين حال، مقامات ايرانی پيشتر پس از بازداشت افرادی در ارتباط با نا آرامی قومی و بمبگذاری در استان خوزستان گفته بودند که برخی از آنان پيرو مذهب وهابيت شده بودند.