|
گزارشگران بدون مرز: شرايط دشوار روزنامه نگاران ايرانی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بنياد گزارشگران بدون مرز در گزارش تازه ای از وضعيت آزادی بيان در سال ٢٠٠٦ از شرايط رسانه های گروهی در ايران انتقاد کرده، کار و زندگی روزنامه نگاران و خبرنگاران ايرانی را با فشارها و محدوديت های فراوان همراه دانسته است. بنا به گزارش تازه در سال گذشته در ايران "ده ها روزنامهنگار برای انتشار مقالات انتقادی شان بازداشت شدند. برخی از آنها در شرايط دشوار و بدون داشتن حق دسترسی به وکيل در بازداشتگاه های مخفی زندانی بودند. با آنکه تعداد زندانيان کاهش يافته است، اما بسياری از روزنامهنگاران قربانی تعقيب قضايی بی پايان و تهديدهای مداوم برای انجام وظيفه خود هستند." به گفته گزارشگران بدون مرز وضعيت آزادی بيان در دوران رياست جمهوری محمود احمدی نژاد وخيم شده است: "از تير ماه ۱۳۸۴ با به قدرت رسيدن رئيس جمهور احمدی نژاد و هيات دولت اش که اکثريت آن را فرماندهان سابق سپاه پاسداران و يا ماموران وزارت اطلاعات تشکيل داده اند، سرکوب همه جانبهی رسانهها و دست اندکاران حرفهی اطلاع رسانی شدت يافته است." گزارشگران بدون مرز در تائيد اين مدعا گفته است: "در سال ٢٠٠٦ بيش از ده نشريه تعطيل و ٣٨ روزنامه نگار بازداشت شده اند." به گفته گزارشگران بدون مرز: "بسياری از روزنامهنگاران دستگير شده با نقض ابتدايی ترين حقوقشان در بازداشتگاه های مخفی نگاهداری شدهاند." در گزارش موارد بسياری از تضييقاتی که عليه رسانه ها و کارکنان آنها به عمل آمده، ذکر شده است. در گزارش آمده است: "در سال گذشته تعداد بسياری از رسانه ها هدف حمله و تهاجم قرار گرفتند. در بهمن ماه سال گذشته نهادهای حکومتی و حوزه های علميه با سازمان دادن 'تظاهرات مردمی' دفتر هفته نامه ی تمدن هرمزگان را تخريب و به آتش کشيدند، ٧ روزنامه نگار و همکار مطبوعاتی اين نشريه نيز دستگير شدند." گزارش از رواج عام خودسانسوری برای ادامه حرفه خبرنگاری و روزنامه نويسی در ايران انتقاد کرده است: "برای بسياری از رسانه ها خودسانسوری بهترين روش برای بقاست. خطوط قرمز از مرز گفتن و نوشتن در باره ی روحانيون و تابوهای اجتماعی تا حقوق زنان و خواست های ملی و قومی و مذهبی گستره ايست که نبايد از آن گذشت." اين نهاد مدافع آزادی بيان که مقر اصلی آن در پاريس است، تصويری منفی از شرايط کار و زندگی روزنامه نگاران ارائه داده است: "روزنامه نگاران از سوی دستگاه قضايی تحت تعقيب قرار می گيرند و برای 'آزادی' تا هنگام محاکمه بدون تعيين زمان مجبور به پرداخت وثيقه های سنگين می شوند، روزنامه نگاران به اصطلاح 'آزاد' شده از هر سو تحت فشار قرار می گيرند و اجازه کار نمی يابند. بدون امنيت شغلی همواره هراسند که انتشار مطلبی ناخوش آيند برای حکومت، دوباره برای آنها احضار و دادگاه و زندان را در پی داشته باشد." گزارشگران بدون مرز در پايان گزارش ساليانه خود از کشته شدن يک روزنامه نگار در شرايطی نامعلوم سخن گفته است. به علاوه عاملان اصلی مرگ زهرا کاظمی روزنامه نگار ايرانی تبار کانادايی هنوز معرفی نشده و در برابر عدالت قرار نگرفته اند. گزارشگران بدون مرز آزادی اکبر گنجی روزنامه نگار ايرانی را پس از شش سال زندان، از نادر وقايع مثبت سال 2006 دانسته است. | مطالب مرتبط ارزيابی گزارشگران بدون مرز از آزادی بيان در ايران20 اکتبر، 2005 | ايران گزارشگران بدون مرز: هشت برنده نوبل خواستار آزادی گنجی هستند05 اوت، 2005 | ايران هشدار گزارشگران بدون مرز درباره سلامتی اکبر گنجی22 آوريل، 2005 | ايران بيانيه ای عليه 'بدرفتاری با ناراضيان اينترنتی' در ايران07 ژانويه، 2005 | ايران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||