مجدی عبدالهادی تحلیلگر جهان عرب در بی بی سی

	در جهان عرب عده زیادی را می توان دید که از انتقادات رئیس جمهور ایران از غرب، دفاع می کنند

در طی چند ماه گذشته در مطبوعات مرتبا اظهار نظرهايی شده است که در آن ايران متهم شده يک برنامه ناسيوناليستی را به ضرر کشورهای عرب، دنبال می کند.

نويسندگان اين مقالات چنين استدلال می کنند که با وجود لفاظی های اسلامی، هدف واقعی ايران اين است که به صورت يک قدرت منطقه ای درآمده و رژيم های مصر، عربستان سعودی و اردن را که طرفدار غرب هستند بی ثبات کند.

نويسندگان اين ستون ها به رقابت های گذشته ايران و اعراب بر اساس ملاحظات قومی و فرقه ای اشاره می کنند.

ايران کشوری است که اکثريت مردم آن شيعه مذهب هستند در حالی که عرب ها عمدتا مسلمان سنی اند.

اين امر سبب شده که برخی از تحليلگران نتيجه گيری کنند که اين مقالات بخشی از يک تلاش هم آهنگ برای بسيج کردن افکار عمومی جهان عرب، در قبال پيش بينی هرگونه حمله احتمالی به ايران توسط آمريکا و يا حتی اسرائيل است.

تحليلگران معتقدند که برخی از دولت های عرب که نگران نفوذ فزاينده ايران در منطقه اند اين روند را ترغيب می کنند.

ولی معلوم نيست که بتوان افکار عمومی جهان عرب را در اين باره به آسانی تغيير داد.

ديدگاه های فرقه ای و سياسی لزوما هم سو نيستند و اتفاقاتی که در لبنان و عراق می افتد این موضوع را ثابت می کند.

به طورمثال درميان مسلمانان سنی، حمايت گسترده ای از جنبش شيعه حزب الله ديده می شود زيرا اين جنبش مظهر ناسيوناليسم عرب عليه چيزی است که عمدتا تجاوز آمريکا و اسرائيل عليه عرب ها تلقی می شود.

ولی در عين حال کسانی که حزب الله را تحسين می کردند از خشونت عليه برادران سنی شان در عراق توسط دولتی که بيشتر اعضای آن شيعه اند و از حمايت آمريکا برخوردار است خشمگين هستند. آنها بر اين عقيده اند که دولت عراق اين خشونت ها را تاييد می کند.

نکته جالب اين است که اين شورشيان القاعده و بعثی ها در عراق بودند که می خواستند با اهريمن نشان دادن شيعه ها يا ايران، مبارزه خشونت آميز خود برای سرنگون کردن دولت عراق را موجه نشان دهند. ولی اکنون از همان لفاظی ها استفاده می شود تا کشورهايی را که کشورهای ميانه روی سنی مذهب خوانده می شوند عليه يک ايران افراطی بسيج کنند.