|
راه حل مردم اروپا و آمريکا برای مسئله هسته ای ايران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
صندوق آلمانی مارشال که مؤسسه ای پژوهشی در آمريکاست و مؤسسه سان پائولو در ايتاليا دست به نظرسنجی ای برای مقايسه روحيات مردم آمريکا و اروپا زده اند که بخشی از آن به مقايسه رويکرد مردم اين دو قاره نسبت به ايران اختصاص دارد. صندوق آلمانی مارشال همان مؤسسه ای است که رامين جهانبگلو، پژوهشگر ايرانی می گويد در ارتباط با فعاليت برای آن، در کشورش بازداشت و زندانی شده است. نظرسنجی اخير صندوق آلمانی مارشال و مؤسسه سان پائولو با همکاری شماری از مؤسسات پژوهشی آمريکايی انجام گرفته و طی آن، در هر يک از سيزده کشور آمريکا، آلمان، بريتانيا، فرانسه، ترکيه، رومانی، بلغارستان، ايتاليا، پرتغال، هلند، اسپانيا، لهستان و اسلواکی هزار نفر به عنوان نمونه در نظرگرفته شده و مورد نظرسنجی قرارگرفته اند. اين نظرسنجی طی روزهای پنجم تا بيست و چهارم ژوئن گذشته انجام گرفته است. بنابر اين نظرسنجی، در ميان سيزده کشور يادشده، مردم ترکيه و سپس رومانی مثبت ترين رويکرد را به ايران دارند، در حالی که اسلوواکها کمتر از بقيه کشورها به ايران با ديد مثبت می نگرند. همچنين، اين نظرسنجی نشان می دهد که 99 درصد آمريکايی ها، فعاليت اتمی ايران را خطری برای ده سال آينده آمريکا و اروپا می دانند و در ترکيه، همسايه غربی ايران، 71 درصد مردم در اين زمينه با آمريکايی ها موافقند. اين نسبت در هلند 99 درصد، در آلمان و ايتاليا 98 درصد، در فرانسه و اسپانيا 96 درصد، در بريتانيا و اسلوواکی 95 درصد، در پرتغال و لهستان 94 درصد، در رومانی نود درصد و در بلغارستان 88 درصد است. بنابراين نظرسنجی، 79 درصد آمريکايی ها اعتقاد دارند که حتی با اينکه تلاش ديپلماتيک برای حل مسئله اتمی ايران ظاهراً با بن بست مواجه شده، تلاش برای بازداشتن اين کشور از دستيابی به سلاح اتمی بايد همچنان ادامه يابد، در حالی که شانزده درصد مردم آمريکا بر اين باورند که بايد به دستيابی ايران به سلاح اتمی رضايت داد. در ترکيه 47 درصد نظرسنجی شوندگان با پذيرش دستيابی ايران به سلاح اتمی موافقت کرده اند و اين نسبت در پرتغال شش درصد، در ايتاليا هفت درصد، در آلمان هشت درصد، در رومانی ده درصد، در هلند و لهستان يازده درصد، در فرانسه و اسپانيا دوازده درصد، در اسلوواکی چهارده درصد، در بلغارستان پانزده درصد و در بريتانيا 24 درصد است. اين نظرسنجی نشان می دهد که در شرايط کنونی و در حالی که هنوز رهبران اروپا و آمريکا به دنبال راه حل ديپلماتيک برای حل مسئله هسته ای ايران می گردند، 36 درصد مردم آمريکا معتقدند که برای بازداشتن ايران از دستيابی به سلاح اتمی بايد اين کشور را تحت تحريم اقتصادی قرار داد، 28 درصد دادن امتيازهای اقتصادی به ايران در ازای توقف فعاليت های حساس اتمی را راه حل مناسب می دانند، ده درصد با حمله نظامی به ايران موافقند و پانزده درصد راه حل را در حمايت از مخالفان جمهوری اسلامی برای تغيير حکومت در ايران می دانند. در اروپا، حمله به ايران بيش از هر کشور ديگری در پرتغال طرفدار دارد، هرچند بيش از هشت درصد نظرسنجی شوندگان در اين کشور با حمله به ايران ابراز موافقت نکرده اند. اين در حالی است که از لحاظ موافقت با حمله به ايران، ترکيه بلافاصله پس از پرتغال جای می گيرد. مردم ترکيه همچنين بيش از ديگر نظرسنجی شدگان اروپايی با تحريم ايران اعلام موافقت کرده اند. اين در حالی است که در اسلوواکی و لهستان کمتر از ديگر کشورها با حمله به ايران ابراز موافقت شده و نسبت موافقان حمله به کل نظرسنجی شدکان از سه درصد فراتر نمی رود. در زمينه تحريم اقتصادی نيز آلمانها کمتر از همه با تحريم ايران موافق بوده اند. هنگامی که از نظرسنجی شدگان پرسيده شده در صورتی که همه راه حل های مسالمت آميز برای بازداشتن ايران از دستيابی به سلاح اتمی به شکست بينجامد چقدر با حمله به ايران برای جلوگيری از تبديل اين کشور به قدرت اتمی موافقند، 53 درصد نظرسنجی شوندگان آمريکايی با حمله به ايران اعلام موافقت کرده اند. فرانسويها با 54 درصد، بيش از آمريکايی ها به حمله به ايران علاقه نشان داده و کمترين علاقمندان به حمله به ايران اسلوواکها با 23 درصد بوده اند، اين نسبت در ترکيه 31 درصد بوده است. در اين ميان، 32 درصد نظرسنجی شوندگان آمريکايی گفته اند که اگر راهی برای بازداشتن ايران از دستيابی به سلاح اتمی نماند، بايد ايران را به عنوان قدرتی اتمی پذيرفت. اين نظر در آلمان بيشترين (46 درصد) و در رومانی کمترين (پانزده درصد) طرفدار را داشته است و در ترکيه نيز 33 درصد نظرسنجی شوندگان با چنين نظری ابراز موافقت کرده اند. سرانجام، 36 درصد نظرسنجی شوندگان آمريکايی، سازمان ملل متحد را مناسبترين نهاد بين المللی برای حل مسئله هسته ای ايران می دانند، هيجده درصد سازمان پيمان آتلانتيک شمالی (ناتو) را که نهادی نظامی است برای اين منظور مناسب می دانند، سيزده درصدشان متعقدند که اين وظيفه را بايد به اتحاديه اروپا سپرد و 22 درصد نيز بر اين باورند که آمريکا بايد خودش رأساً عهده دار حل مسئله هسته ای ايران شود. در اروپا، لهستانی ها بيش از همه با سپردن حل مسئله هسته ای ايران به آمريکا موافقند (هيجده درصد) و مردم ترکيه کمتر از همه با چنين نظری موافقت دارند (پنج درصد). سپردن حل مسئله هسته ای ايران به ناتو نيز در فرانسه بيشترين (22 درصد) و در آلمان کمترين (دوازده درصد) طرفدار را دارد. در مورد سازمان ملل، مردم ترکيه کمتر از همه به توانايی اين نهاد در حل مسئله اتمی ايران باور دارند (21 درصد) اما اغلب بريتانيايی ها (56 درصد) معتقدند که اين سازمان مناسبترين نهاد بين المللی برای حل مسئله هسته ای ايران است. |
مطالب مرتبط 'لاريجانی و سولانا به زودی ملاقات می کنند'07 سپتامبر، 2006 | ايران دعوت مجدد احمدی نژاد برای مناظره با بوش07 سپتامبر، 2006 | ايران دو ویلپن: مذاکره با ایران را ادامه می دهیم07 سپتامبر، 2006 | ايران روسيه تحريم اقتصادی عليه ايران را بررسی می کند06 سپتامبر، 2006 | ايران مرکل: آلمان در جستجوی راه حل ديپلماتيک است 06 سپتامبر، 2006 | ايران کاخ سفيد: 'ايران فعالترين حامی تروريسم'05 سپتامبر، 2006 | ايران پاسخ بوش به برخی مواضع رئيس جمهور ايران05 سپتامبر، 2006 | ايران تاکيد چين بر مذاکره برای حل مساله هسته ای ايران05 سپتامبر، 2006 | ايران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||