اکونوميست: احمدی نژاد تعهد کرده که برنامه غنی سازی اورانيوم را کنار نگذارد

در ابتدای اين مقاله، که با عنوان "ايران: بازيگردان منطقه ای" منتشر شده، آمده که مشخص نيست ايران با چه شرايطی حزب الله لبنان را تحت فشار قرار خواهد داد تا آتشباری خود را متوقف کند.

اين مقاله به ملاقات وزيران خارجه ايران و فرانسه در لبنان اشاره کرده و در سئوالی طنزآميز می پرسد: احتمال آن در چه حد است که وزير خارجه يک کشور مساله ساز خاورميانه سرگرم گفت و شنود با يک همتای غربی خود شود که تنها چند ساعت پيشتر از قطعنامه سازمان ملل حاوی تهديد به اعمال تحريم عليه اين کشور خاورميانه ای حمايت کرده است؟

اکونوميست می افزايد که در همان روز 31 ژوئيه که شورای امنيت سازمان ملل تهديد کرد که اگر ايران برنامه غنی سازی اورانيوم را متوقف نکند، "اقدامات مقتضی" عليه اين کشور اتخاذ خواهد شد، منوچهر متکی، وزير خارجه ايران، با فيليپ دوست-بلازی، همتای فرانسوی خود به مدت دو ساعت در محل سفارت ايران در باره نحوه پايان دادن به درگيری بين اسرائيل و لبنان مذاکره کرد.

در ادامه اين مطلب آمده است که ايران رضامندی خود را از اين واقعيت مخفی نکرده است که فرانسه و ساير اعضای اتحاديه اروپا اين کشور را کارگزاری بالقوه در راستای استقرار صلح می دانند و، برخلاف آمريکا و اسرائيل، آن را صرفا برانگيزاننده تهاجم تلقی نمی کنند.

از زمان آغاز جنگ اخير لبنان، ايران از رواج اين تصور - نسبتا اما نه کاملا واقعی - غرق در لذت بوده که جمهوری اسلامی، که همراه با سوريه مسئول پايه گذاری حزب الله در دهه 1980 و اخيرا ارسال کننده اصلی تسليحات برای اين گروه بوده، می تواند رهبری سير وقايع در شرق مديترانه را در دست بگيرد. با اينهمه، در پس خودنمايی ايران، اين نگرانی هم موج می زند که ممکن است جنگ در مسير دلخواه پيش نرود هفته نامه اکونوميست

به نوشته اين هفته نامه، از زمان آغاز جنگ اخير لبنان، ايران از رواج اين تصور - نسبتا اما نه کاملا واقعی - غرق در لذت بوده که جمهوری اسلامی، که همراه با سوريه مسئول پايه گذاری حزب الله در دهه 1980 و اخيرا ارسال کننده اصلی تسليحات برای اين گروه بوده، می تواند رهبری سير وقايع در شرق مديترانه را در دست بگيرد. با اينهمه، در پس خودنمايی ايران، اين نگرانی هم موج می زند که ممکن است جنگ در مسير دلخواه پيش نرود.

نگرانی ايران از سير تحولات لبنان

اکونوميست می نويسد که تشديد حملات اسرائيل عليه حزب الله در اين هفته باعث هراس تهران در اين مورد شد که ممکن است اسرائيل بالاخره در هدف خود، که وارد کردن ضربه نظامی کاری به حزب الله است، موفق شود در حاليکه ايران مکررا تصريح کرده است که در صورت حمله نظامی اسرائيل يا آمريکا به تاسيسات هسته ای اين کشور، در نظر دارد از حزب الله برای تلافی چنين حملاتی استفاده برد.

اين هفته نامه می افزايد که محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری تندرو ايران، در واکنش نسبت به تصويب قطعنامه شورای امنيت تعهد کرده که برنامه غنی سازی اورانيوم را کنار نگذارد هرچند گفته است که روز 22 اوت به بسته پيشنهادی اروپاييان حاوی پيشنهادهايی برای حل بحران هسته ای اين کشور پاسخ خواهد داد. ممکن است پاسخ ايران شامل پيشنهادی برای ترغيب روسيه و چين به مخالفت با وضع تحريم های بين المللی عليه ايران باشد که در عين حال، باعث تعليق کامل فعاليت های غنی سازی هم نشود.

تشديد حملات اسرائيل عليه حزب الله در اين هفته باعث هراس تهران در اين مورد شد که ممکن است اسرائيل بالاخره در هدف خود، که وارد کردن ضربه نظامی کاری به حزب الله است، موفق شود در حاليکه ايران مکررا تصريح کرده است که در صورت حمله نظامی اسرائيل يا آمريکا به تاسيسات هسته ای اين کشور، در نظر دارد از حزب الله برای تلافی چنين حملاتی استفاده برد اکونوميست

هفته نامه اکونوميست می نويسد که يک روزنامه محافظه کار ايران گزارش کرده است که حزب الله لبنان درخواست شخصی گروهی از ايرانيان را که خواستار اجازه پيوستن به جنگ عليه اسرائيل بودند مودبانه رد کرده است در حاليکه نشانه ای هم از اعزام گردان های انتحاری ايرانی به لبنان در دست نيست.

به نوشته اکونوميست، کل اين ماجرا غير منتظره نبوده است زيرا از زمان آغاز مبارزه جورج بوش، رييس جمهوری آمريکا، عليه تروريسم، ايران مهارت خود در بازیگردانی درگيری های منطقه ای را تکميل کرده در حاليکه رسما از جنگ و جدال به دور مانده و چالش کنونی در برابر ايران اين است که موجوديت حزب الله را به عنوان عامل بازدارنده در برابر عمليات نظامی عليه ايران همچنان حفظ کند.

اکونوميست اظهار نظر می کند که مشکل ايران اين است که ممکن است در راستای دستيابی به آتش بس، يک نيروی بين المللی در لبنان مستقر شود که وظيفه آن اطمينان از آن باشد که حزب الله نخواهد توانست به اسرائيل آسيبی برساند.

در پايان مقاله اکونوميست آمده است: بزرگترين سئوال اين است که آيا ايران چنين شرطی را می پذيرد و نتيجه می گيرد که در حال حاضر، چنين احتمالی بسيار کم است.