به نوشته گاردين برنامه اتمی اسرائيل زمينه رقابت هسته ای منطقه ای را فراهم آورد

در اين مقاله که تحت عنوان "اگر يک طرف مناقشه، هسته ای شود طرف ديگر هم تقليد خواهد کرد" چاپ شده، آمده است که جامعه بين المللی به طور گسترده بر اين نکته توافق دارد که دستيابی ايران به تسليحات هسته ای تحولی نگران کننده است اما در عين حال، به دليل اصلی تلاش ايران، يعنی وجود زرادخانه اتمی اسرائيل توجهی نمی شود.

به گفته نويسنده، اين زرادخانه در خلال دهه های اخير انگيزه ای برای بروز رقابت بالقوه هسته ای در منطقه خاورميانه بوده است اما اينک، کشوری که قطعا دوست غرب تلقی نمی شود، يعنی ايران، وارد اين رقابت شده است.

در اين مقاله آمده است که دستيابی ايران به تسليحات اتمی قطعا باعث ضربه زدن به نظام منع گسترش جنگ افزارهای اتمی می شود که در حال حاضر نيز، به دليل تلاش کشورهای ديگر در اين زمينه، با خطر تضعيف مواجه است.

نويسنده مقاله يادآور می شود که ايالات متحده عملا قدرت های اتمی را به دو گروه کشورهای مسئول و غير مسئول تقسيم می کند و ايران در حال حاضر از ديد ايالات متحده از شمار "رژيم های ياغی" يعنی بدترين نمونه از يک کشور غيرمسئول است که آمريکا آن را رژيمی سرکوبگر، ستيزه جو و از نظر ايدئولوژی منزجر کننده تلقی می کند.

جامعه بين المللی به طور گسترده بر اين نکته توافق دارد که دستيابی ايران به تسليحات هسته ای تحولی نگران کننده است اما در عين حال، به دليل اصلی تلاش ايران، يعنی وجود زرادخانه اتمی اسرائيل توجهی نمی شود مقاله گاردين

وی از قول يک تحليلگر اسرائيلی نقل می کند که اين کشور حاضر نيست زير سايه تهديد بمب هسته ای ايران با فلسطينيان مذاکره کند و می افزايد که در واقع اعراب طی چندين دهه همراه با تهديد تسليحات اتمی اسرائيل، با اسرائيل مذاکره کرده اند.

خطرات راه حل نظامی

نويسنده مقاله راه حل نظامی برای بحران هسته ای ايران را مردود می داند و هشدار می دهد که حمله نظامی آمريکا به ايران به فاجعه منجر می شود زيرا جمهوری اسلامی توانسته است تجهيزات ضد دريايی پيشرفته از روسيه دريافت کند و می تواند خليج فارس را به دامی هولناک برای ناوگان آمريکا مبدل سازد.

اين مقاله مسير ديگری برای بحران کنونی را نيز مطرح می کند که در آن، اسرائيل انحصار اتمی در منطقه را از دست می دهد.

به گفته نويسنده مقاله، گرچه روحانيون که حکومت ايران را در دست دارند، همانند اسرائيل، از قدرت اتمی خود بهره برداری غير مسئولانه و سياسی خواهند کرد، اما مانند اسرائيل، هدف آنان از دستيابی به تسليحات اتمی هدفی دفاعی است.

به گفته نويسنده مقاله، مانند اسرائيل، هدف رهبران روحانی ايران از دستيابی به تسليحات اتمی هدفی دفاعی است و سرنوشت صدام حسين، رهبر يک رژيم ياغی ديگر، آنان را قانع کرده است که بايد تسليحات غيرمتعارف به دست آورند

راه حل ديگری که به عقيده نويسنده برای بحران کنونی می توان منظور کرد اين است که اسرائيل نيز تسليحات هسته ای خود را کنار بگذارد زيرا چنين اقدامی نه تنها بر موازنه قدرت در منطقه تاثير می گذارد بلکه نشانه ای از تغيير در رويکرد سياست خارجی ايالات متحده نيز محسوب خواهد شد.

نويسنده مقاله از قول يک تحليلگر اسرائيلی نقل می کند که اين کشور می تواند در حال حاضر، و با برخورداری از انحصار منطقه ای تسليحات اتمی، به صلح با فلسطينيان دست يابد و سپس بر خلع سلاح هسته ای خاورميانه گردن نهد.

وی می گويد که در حاليکه جهانيان اينگونه به کجروی ايران توجه دارند، چنين تحولی شايد آرمانگرايانه باشد، اما می افزايد که چنين شرايطی به مراتب بهتر از نتايج عمليات تهاجمی ايالات متحده است که می تواند فضای منطقه را حتی بيش از آنچه که هست به سوی مخالفت با غرب سوق دهد.

نويسنده مقاله می گويد که در چنان وضعيتی، اسرائيل هرگز نخواهد توانست مورد قبول اهالی خاورميانه قرار گيرد.

* ديويد هرست روزنامه نگار قديمی بريتانيايی و کارشناس مسايل خاورميانه است. وی از سال 1963 تا سال 2001 به عنوان خبرنگار روزنامه گاردين در خاورميانه فعاليت داشت.