مهدی کروبی از روحانيون صريح اللهجه ايران است

وی می گويد دفاع از حقوق همه انسان‌ها "حتی کسانی که عقايد ايشان را نمی‌پسنديم"، از وظايف اصلی مراجع روحانی ايران است.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران ايسنا مهدی کروبی در نامه خود نوشته است: "در شرايطی که مسلمانان در اسپانيا زير فشار شکنجه و تفتيش عقيده جان می‌باختند در پناه تمدن اسلامی، عوام و علمای يهود و نصاری به آسودگی و در پناه رواداری دينی زندگی می‌کردند. ايرانيان چه پيش از اسلام و چه پس از اسلام همواره حامی رواداری و تساهل دينی و پذيرش عقايد مختلف بوده‌اند. بر اين اساس، اقدام اخير پس از عاشورای حسينی در شهر مقدس قم و درگيری وسيع تعداد زيادی از متصوفه و مضروب و مجروح و محبوس شدن حدود هزار تن از آنان و تخريب مکانی متعلق به ايشان موجب تعجب اين‌جانب شد."

وی با اشاره به اصل تسامح و تساهل در اسلام می نويسد: "ما در مکتب امام صادق آموخته‌ايم که حتی با دهريون در مسجد مباحثه کنيم و در صدر انقلاب اسلامی بر اين باور بوديم که در جدلی احسن می‌توانيم به ملحدين پاسخ دهيم. اما متاسفانه هم‌اکنون نه درباره‌ دهريون و ملحدين که درباره فرقه‌ای از فرق اسلامی و شيعی به بدترين شکل جدل بلکه جدال روی آورده‌ايم."

آقای کروبی در اشاره به شهر قم می گويد: "شهرهای مقدس همواره مکان امن انسان‌ها بوده‌اند." او از مراجع و روحانيون می خواهد "حفظ حرمت قم و نسبت آن با قانون و اقتدار حکومت" را وظيفه خود بشمارند.

"نقش مراجع معظم تقليد در طرد روش‌های ناپسند و دشمنی‌های پنهان با حقيقت ايمان و آزادی دينی، خدمت بزرگی به اسلام عزيز در شرايط هجوم بيگانگان است. هيچ کسی به جز مراجع تقليد نمی‌تواند از تماميت اسلام که ايمان و اختيار در آن مستور است، دفاع کند؛ رد شايعات دوستان ناآگاهی که می‌خواهند نهاد مرجعيت را خرج بی‌تدبيری و نابردباری خود کنند؛ طرد افرادی که در لباس دوست با دفاع بد، تصويری دشمن‌شادکن از اسلام نشان می‌دهند؛ دفاع از حقوق همه انسان‌ها حتی کسانی که عقايد ايشان را نمی‌پسنديم و حفظ حريم حکومت اسلامی که نماينده‌ی همه شهروندان و مومنان است، اکنون منظومه‌ای از رفتار‌هايی را تشکيل می‌دهد که عمل به آن تنها برازنده‌ی نهاد مرجعيت است."

پيش از اين آيت الله منتظری از مراجع شيعه و از منتقدان صريح اللهجه حاکميت ايران تخريب حسينيه دراويش گنابادی در قم را محکوم کرده است و از مسئولان خواست اشتباه خود را جبران کنند.

آيت الله منتظری در بيانيه ای در اين باره گفت: "تخريب منزل شخصی افراد و حسينيه و ضرب و شتم بندگان خدا به ويژه خواهران هيچ توجيه شرعی ندارد."

	حسينيه دراويش گنابادی قم که پيش از تخريب در مقابل آن ديوار کشيده و ورودی آن مسدود شده است

"اسلام دين رحمت است و درآن حقوق همه مردم حتی اقليت های دينی و اهل ذمه محترم است چه رسد به حقوق مسلمانان و شيعيان."

آقای منتظری با توجه به انتقادهايی که از عقايد درويشان نعمت اللهی در قم وجود دارد می گويد: "باطل دانستن برخی افکار و نظريات آنان مجوز هتک و ضرب آنان و تخريب و تصرف غاصبانه در امواال آنان نيست."

در پی نا آرامی بر سر بستن حسينيه دراويش نعمت اللهی گنابادی در شهر قم، حسينيه شريعت و دو منزل مسکونی مجاور آن که به دو تن از دراويش و خويشاوندان متولی حسينيه تعلق داشته به صورت شبانه به آتش کشيده و تخريب شد.

استاندار قم اعلام کرد که طی اين نا آرامی که بعدازظهر دوشنبه چهاردهم فوريه (۲۴ بهمن) روی داد، يکهزار نفر بازداشت و دويست نفر، از جمله جانشين فرمانده انتظامی استان قم مجروح شده اند.

نا آرامی پس از آن رخ داد که مسئولان شهر تلاش کردند حسينيه دراويش گنابادی را از کنترل دراويش خارج و فعاليت آن را متوقف کنند.

اين اقدام با مقاومت دراويش روبرو شد که با اجتماع در کوچه منتهی به حسينيه و نيز بام ساختمان حسينيه به اعتراض و تحصن پرداختند.

استاندار قم علت حمله نيروی انتظامی به حسينيه را ساخت "غيرقانونی" آن دانسته و گفته که سازمان اوقاف و امورخيريه متوليان حسينيه را غيرمشروع دانسته و برای خلع يد از آنان به دادگاه شکايت کرده بوده و نيروی انتظامی بر اساس رأی دادگاه اقدام به پلمب و توقيف ساختمان حسينيه کرده است.

اما مصطفی آزمايش نماينده سلسله گنابادی در خارج از ايران می گويد حسينيه را سيد احمد شريعت که از مشايخ اين سلسله است در زمين موروثی خود ساخته و خود متولی آن شده اما با اتمام ساخت حسينيه، شورای تأمين استان خواستار بسته شدن آن شده و گفته در اين محل اجازه اجتماع نمی دهد.

دراويش نعمت اللهی گنابادی پيرو نورعلی تابنده ملقب به مجذوبعلی شاه هستند که خود در تهران ساکن است.

سابقه سلسله نعمت اللهی به شاه نعمت الله ولی از عرفای قرن نهم هجری (پانزدهم ميلادی) باز می گردد که در ماهان کرمان مدفون است.

پيروان اين سلسله طريقت در قرن نوزدهم به سه شاخه ذوالرياستينی (منورعليشاهی)، گنابادی (سلطانعليشاهی) و صفی عليشاهی (صفائی) تقسيم شدند که شاخه گنابادی در شيوه های خود تفاوتهايی با دو شاخه ديگر دارد و به اهل شريعت نزديکتر است، تا آنجا که مکانهای تجمع اين سلسله به جای خانقاه حسينيه ناميده می شود و مشايخ آن به جای اخذ اجازه ذکر، اجازه اقامه نماز دريافت می کنند.