حدود دو هفته پیش، روزنامه تاگس اشپيگل چاپ برلين درآلمان، اثری از كاريكاتوريست خود، كلاوس اشتوتمان، چاپ كرد كه بلافاصله، جنجال تازه اى در اختلافات موجود ميان ايران و آلمان در پى آورد.

دراين كاريكاتور، نیروهای ارتش آلمان، دریکی از ورزشگاه های ميزبان جام جهانی، در كنارفوتبالیست هایی كه بر روی لباس‌شان نام ايران دیده می شد و به خودشان مواد منفجره بسته بودند، به خط شده بودند.

چاپ اين كاريكاتور، در مدت كوتاهى با واکنش شديد ايرانيان در سراسر جهان روبرو شد و سفارت ايران در برلين با ارسال نامه اعتراض آمیز به شوراى سردبيرى تاگس اشپيگل، خواستارعذرخواهى این روزنامه به دلیل چاپ این كاريكاتورشد؛ هرچند مسئولان روزنامه آلمانی، با اشاره به حق آزادى بيان و مطبوعات، حاضر به عذر خواهى نشدند.

گفتگو با کلاوس اشتوتمان - برنامه جام جهان نما

درگفتگوی بخش فارسی بی بی سی با كلاوس اشتوتمان که این کاریکاتوررا کشیده ، ابتدا ازاو پرسیدیم انگیزه اش ازکشیدن این کاریکاتورچه بوده ؟

كلاوس اشتوتمان: مسئله به سیاست داخلی آلمان مربوط بود. وزیر کشور اعلام کرده بود در نظر دارد در جریان مسابقات جام جهانی فوتبال از ارتش برای حفظ امنیت و مقابله با تروریسم استفاده کند. این البته نقض فاحش قانون اساسی آلمان است و من مخالف چنین اقدامی هستم. موضوع کاریکاتورهمین است و بس.

در کاریکاتور تیم فوتبال ایران را به نحو کنایه آمیز به شکل یک گروه تروریست انتحاری نشان داده ام به این معنی که تنها چنین وضع غیر قابل تصوری میتواند توجیه کننده حضور واحدهای ارتش آلمان با اونیفورم رزمی در استادیوم باشد. ارتشی ها هم - باز به طور کنایه آمیز- به عنوان تیم ملی آلمان در مقابل ایرانیها صف کشیده اند. البته که تیم فوتبال ایران برای عملیت تروریستی به جام جهانی نمیآید و به همین علت کشاندن پای ارتش به میدان فوتبال هم کار احمقانه است.

ولی بیننده/مخاطب از کجا بايد اين نکته را بفهمد؟

کاریکاتور هیچگاه نباید به نسبت یک بر یک معادل واقعیت تلقی شود. همیشه در کاریکاتور مبالغه هست. همه می دانند که یک تیم فوتبال هیچوقت نمیتواند تروریست باشد. این فکر به همان اندازه فرمایشات وزیر کشور آلمان مضحک است.

ولی چرا کاریکاتور بازیکنان ایرانی؟ چرا نه تیمی دیگر؟

چون ایران تیم معروفی است که از خاورمیانه به جام جهانی می آید. در آلمان هم اخیرا خیلی از مردم به ایرانیها با شک و تردید نگاه می کنند آنهم به دلیل سخنان تحریک آمیز رئیس جمهور اسلامی وسوء ظنهایی که در مورد نقش جمهوری اسلامی در تربیت تروریست های انتحاری وجود دارد و با تبلیغات خود این رژیم بی ربط نیست.

حتما می دانيد که دانیل کوهن بندیت یکی از اعضای فراکسیون سبزها در پارلمان اروپا به دلیل سخنان رئیس جمهوراسلامی پیشنهاد حذف ایران از رقابتهای جام جهانی را مطرح کرده است. نظرتان دراین باره چیست؟

من از وقتی که کاریکاتور منتشر شد از طریق سایت اینترنتی شخصی ام بیش از سیصد ایمیل دریافت کردم که بیشتر آنها شدیداللحن بودند و در برخی هم مرا تهدید به مرگ کرده بودند. فرستندگان همگی از ایرانیان خارج از کشور بودند و کاملا پیدا بود تیم فوتبال ایران برای بسیاری تنها بخشی از میهن است که به آن احساس تعلق می نند (چون در مورد رژیم حاکم اصلا چنین احساسی ندارند). به هر حال، روشن است که من نمی توانم موافق چنین تحریمی باشم.

تهدیدها چه تاثیری بر زندگی شخصی ات گذاشته است؟

من تهدید به مرگ را زیاد جدی نگرفتم با اینکه همیشه ممکن است کسی پیدا شود که بخواهد آنرا عملی کند. با این حال محض احتیاط خانه ام را ترک کردم و به محل دیگری رفتم که احتمالا پیدا کردنم کمی سختتر خواهد بود. اینجا کارم را ادامه می دهم و در این فاصله هم اوضاع آرام تر شده است.