پل رينولدز خبرنگار بی بی سی در امور جهانی

	تجهيزات انفجاری که تهيه آنها به ايران نسبت داده می شد جان ده سرباز بريتانيايی را گرفته است

طرح اين اتهام به نشستی خبری بر می گردد که پنجم اکتبر گذشته در وزارت خارجه بريتانيا برگزار شد و بنابر روال مرسوم اين گونه نشستها که همه خبرنگاران از جمله من از آن پيروی می کنند، نام فردی که در اين نشست به پرسشهای خبرنگاران پاسخ می دهد نبايد در گزارشها بيايد و از او تنها تحت عنوان "يکی از مقامهای ارشد بريتانيايی" بايد نام برده شود.

اين مقام ايران و به طور اخص، سپاه پاسداران را متهم کرد که سلاحهای دارای گلوله نوک تيز تجهيزات مادون قرمز به جنوب عراق قاچاق کرده است و افراد مسلح هوادار ايران با استفاده از آنها ده سرباز بريتانيايی را در فاصله ماههای مه تا اکتبر در جنوب عراق کشته اند.

اين گونه سلاحها نخستين بار در دست حزب الله لبنان ديده شده که گروهی شيعه و مورد حمايت ايران و سوريه است.

مقام بريتانيايی می گفت که سفير بريتانيا در بغداد مراتب اعتراض خود را به سفير ايران در آن شهر ابلاغ کرده، و ايران در مقابل، هرگونه مسئوليت در قبال تهيه اين سلاحها را تکذيب کرده است.

يک روز پس از آنکه اتهاماتی که مقام بريتانيايی مطرح کرد در گزارشهای رسانه های پخش شد، تونی بلر نخست وزير بريتانيا همين اتهامات را تکرار کرد، البته او به اندازه مقام مزبور دقيق صحبت نکرد و در مورد سلاحهای مزبور گفت: "مشخصات اين سلاحها ما را يا به عناصر ايران می رساند يا حزب الله".

اين گذشت تا همين دوم ژانويه گذشته که مايکل ايوانز، خبرنگار کهنه کار دفاعی روزنامه تايمز مطلبی در مورد سفر هشت روزه ای نوشت که در ماه دسامبر گذشته به عراق کرده بود.

وقتی به جنوب عراق رفته بودم، منابع نظامی و ديپلماتيک بريتانيايی اطلاعاتی در اختيارم گذاشتند که ادعای اوليه آنها در مورد ايران را ضيعفتر و ضعيفتر می کرد مايکل ايوانز، خبرنگار تاميز

او نوشته بود: "بريتانيا اين اتهام را پس گرفت که ايران بمب در اختيار گروههای افراطی جنوب عراق می گذارد".

مسئولان نظامی و ديپلماتيک نيز پس از بررسی دقيق تازه ترين گزارشها و اطلاعات، از نشانه رفتن انگشت اتهام بسوی تهران دست برداشتند و تقريباً گفتند که سلاحهايی که سخن از آنها می رفت به طور سنتی خاستگاهشان سوريه و لبنان بوده است.

مايکل ايوانز در گفت و گويی با بی بی سی گفت: "وقتی به جنوب عراق رفته بودم، منابع نظامی و ديپلماتيک بريتانيايی اطلاعاتی در اختيارم گذاشتند که ادعای اوليه آنها در مورد ايران را ضيعفتر و ضعيفتر می کرد، آنها اين را قبول داشتند که سلاحها به عراق قاچاق شده بوده اما در مورد اينکه از کجا قاچاق شده بوده هيچ اتهامی متوجه کسی نکردند".

به دنبال مطلب مايکل ايوانز در تايمز، مطلب مشابهی در روزنامه اينديپندنت منتشر شد که عنوانش اين بود: "اعتراف بريتانيا به اشتباه خود در مقصر دانستن ايران در قبال کشتار در عراق خشم همه را برانگيخت".

به دنبال چاپ اين مطلب در اينديپندنت وزارتخانه های خارجه و دفاع بيانيه مشترکی صادر کردند که در آن اين مطلب "کاملا" نادرست" خوانده شده و آمده بود: "دولت بريتانيا همواره گفته که مشخصات سلاحها ما را يا به عناصر ايرانی هدايت می کند يا به حزب الله، موضع ما تغييری نکرده و هيچ چرخشی در نظر ما ايجاد نشده است".

ششم اکتبر گذشته نخست وزير گفته بود: "آنچه واضح است اين است که تجهيزات انفجاری تازه ای وجود دارد که نه تنها عليه نيروهای بريتانيايی بلکه در جاهای ديگر عراق هم به کار رفته است، مشخصات اين تجهيزات ما را يا به عناصر ايرانی هدايت می کند يا به حزب الله، چون اين تجهيزات به تجهيزاتی که حزب الله به کار برده شباهت دارد و حزب الله را ايران بنياد گذاشته است، ... البته ما در حال حاضر نمی توانيم در اين زمينه با اطمينان اظهار نظر کنيم ولی به بررسی موضوع ادامه خواهيم داد".

گزارش اينديپندنت را کيم سنگوپتا نوشته بود، او ای ميلی به وزارت دفاع فرستاد که متن آن را در اختيار رسانه ها نيز قرار داد.

سربازهای بريتانيايی هميشه می دانستند (مشکوک بودند) که اين سلاحها را نيروهای ويژه از ايران قاچاق می کنند تا مورد استفاده عناصر مسلح محلی قرار بگيرد يکی از سربازان سابق بريتانيايی در عراق

در بخشی از اين ای ميل آمده است: "به نظرم شما می دانيد که پنجم اکتبر 2005 ويليام پيتی سفير بريتانيا در عراق جلسه ای مطبوعاتی در لندن برگزار کرد و در پی اين جلسه بود که رسانه ها خبر دادند بريتانيا ايران را به تهيه تجهيزاتی انفجاری متهم کرده است که در جنوب عراق برای کشتن سربازان بريتانيايی به کار برده شدند، در اين گزارشها از آقای پيتی با عنوان 'يکی از مقامهای بريتانيايی' يا 'مقام ارشد بريتانيايی' نام برده شد و من هم در جلسه بودم، هفته پيش که در بصره بودم [ژنرال] جيم داتون پا را از اين هم فراتر گذاشت و ايران را متهم کرد که برای کسانی که در عراق اقدام به بمبگذاری می کنند اردوگاه آموزشی داير کرده است، اما پس از آن منابع بريتانيايی هم در عراق و هم در داخل کشور به من گفته اند که هيچ شواهدی که دولت ايران يا سپاه پاسداران را مسئول انفجارهای جنوب عراق نشان دهد يافت نشده است".

وی در ادامه ای ميل خود خطاب به وزارت دفاع پرسيده: "نوشته من در اينديپندنت از چه لحاظ 'کاملاً غلط' است؟ اگر زحمتی نيست به جای اينکه اظهارات نخست وزير در ششم اکتبر را طوطی وار تکرار کنيد، پاسخ اين سؤال را با توجه به مطالبی که من به عنوان اطلاعات پس زمينه در نوشته ام درج کرده ام بدهيد".

به موضوع می توان اين طور هم نگاه کرد که وزارتخانه های خارجه و دفاع بدون اعتنا به نکاتی که 'مقام ارشد' در جلسه پنجم اکتبر مطرح کرد روی اظهارات نخست وزير در فردای آن جلسه تکيه می کنند.

اظهارات نخست وزير هم که می گفت: "نمی توانيم با اطمينان بگوييم" چندان تند نبود و در حد ابراز سوءظن بود، بنابر اين اتهامی مطرح نشده که نيازی به تکذيب داشته باشد.

از طرف ديگر 'مقام ارشد بريتانيايی' دست به مطرح کردن اتهام زد و دو خبرنگار با تجربه گزارش می دهند که مسئولان و فرماندهان بريتانيايی در عراق ديگر ادعايی که او مطرح کرد را تکذيب نمی کنند که اين را می توان دست کم در حکم تکذيب ادعای مقام مزبور به شمار آورد.

نکته آخر به ای ميلی مربوط می شود که من از يکی از سربازهای بريتانيايی که در عراق خدمت کرده دريافت کردم.

او در اين ای ميل در مورد سلاحهای مورد ادعا اين گونه توضيح می دهد: "اين سلاحها که ما خيلی پيشتر از اينها و در ژوئيه 2004 کشف کرديم؛ گلوله های نوک تيزی به اندازه تقريبی يک قوطی رنگ دارند که می تواند از زره پوش عبور کند و وقتی به بدنه نفربرهای زرهی متصل و منفجر می شود تا هشت هزار ساچمه به صورت همزمان پرتاب می کند، خيلی چيز ناجوری است، من ديگر در صحنه نيستم ولی به نظر می رسد که موفقيتهای اخير در اخبار به دليل ابزارهای تازه است، سربازهای بريتانيايی هميشه می دانستند (مشکوک بودند) که اين سلاحها را نيروهای ويژه از ايران قاچاق می کنند تا مورد استفاده عناصر مسلح محلی قرار بگيرد".