سيد ابراهيم نبوی

کاندولیزا رایس هفته پیش اعلام کرد که اگر احمدی نژاد را ببیند به او سلام خواهد کرد، اما وی در هنگام سخنرانی احمدی نژاد همراه با اعضای هیات آمریکایی از سالن خارج شد و به همین دلیل او را ندید و طبعا به او سلام نداد، در عوض مشرف با شارون احوالپرسی کرد و با هم دست دادند. رئیس جمهور ایران هم که قرار بود طرح خود را مبنی بر مهرورزی نسبت به بندگان خدا ارائه کند، تلویحا خواستار تبدیل سازمان ملل به مسجد جامع نیویورک شد تا این سازمان بتواند امکاناتی فراهم کند تا همه مردم جهان- حتی کسانی که مسلمان هستند- مسلمان شوند.

مصر: هر 25 سال یک رئیس جمهور

با توجه به اینکه طبق تجربه موجود پادشاهان زودتر از روسای جمهور می میرند و روسای جمهوری مانند مبارک و اسد و غیره وقتی رئیس جمهور می شوند، برای همیشه رئیس جمهور می مانند، پیشنهاد می شود برای استقرار جمهوری در کشورهایی با روسای دائم العمر، نظام حکومتی این کشورها پادشاهی شود تا لااقل هر پنج سال که پادشاه بطور طبیعی می میرد، مردم شاهد یک حاکم تازه باشند.

در مورد مصر یک راه حل دیگر این است که به جای تقلب در انتخابات و بی آبرویی برای حکومت، دولت مصر اعلام کند که دوره ریاست جمهوری 25 ساله است. در این صورت هم مردم حوصله شان سر نمی رود و هم روسای جمهور از ترس برکنار شدن مخالفان شان را نابود نمی کنند.

چرا در ایران زندگی خصوصی معنی ندارد؟

یک نماینده مجلس ایران از وزارت ارشاد درخواست کرد تا با ساماندهی مراسم عروسی قوانینی را تنظیم کند که از این به بعد مراسم عروسی براساس قوانین وزارت ارشاد تنظیم و اجرا شود. در پی این اظهار نظر، سووالی جدی در ذهن همگان بوجود آمد: چرا در ایران زندگی خصوصی معنا ندارد؟

تولد: وقتی به دنیا می آئید، اسم شما کاملا به دولت مربوط است، اگر در سال 1315 به دنیا آمده بودید اسم تان را می گذاشتند اشرف و شمس و مملکت و کشور و ایران، اگر در سال 1345 بدنیا آمده بودید اسم تان را می گذاشتند فرحناز و شهناز و شهدخت و شهریار، اگر در سال 1360 بدنیا آمده بودید اسم تان را می گذاشتند ابوذر و میثم و سمیه و روح الله و آزاده و سپیده.

جوانی: جوانی شما اصولا یک موضوعی است که مستقیما به دولت مربوط است، اگر اهل خوشگذرانی باشید، تبدیل می شوید به اراذل و اوباش و به کمیته منکرات می روید، اگر اهل درس خواندن باشید در دانشگاه به عنوان عنصر مخالف امنیت ملی شناخته می شوید، اگر اهل عرفان و دین باشید سازماندهی می شوید و باید از دولت دفاع کنید، اگر نابغه باشید پدر و مادرتان و دوستان تان به شما گیر می دهند و شما به عنوان مغز از کشور بیرون می روید، اگر هیچ چیز خاصی نباشید و هیچ گناهی هم نکرده باشید و هیچ نبوغی هم نداشته باشید، می توانید وزیر بشوید، بنابراین باز هم با دولت سروکار دارید.

ازدواج: در مرحله آشناییT شما با اداره منکرات سروکار دارید، در مرحله نامزدی با بسیج یا بسیج دانشجویی و کمیته انضباطی سروکار دارید، در مرحله ازدواج با شهرداری سروکار دارید، در غیر این صورت برای تهیه مخارج ازدواج یا پدرتان و یا خودتان در حین سرقت بازداشت می شوید و با قوه قضائیه سروکار دارید، در روز ازدواج شما با ارشاد سروکار خواهید داشت، چون قرار است ازدواج شما براساس بخشنامه ارشاد انجام شود.

بعد از ازدواج: اگر طلاق گرفتید که بیچاره می شوید، چون زیاد با جنایتکار فرقی ندارید، اما اگر زندگی موفقی داشتید همسرتان یا بیکار است یا کار دارد، اگر بیکار بود تصمیم می گیرید به خارج بروید و تا به خارج برسید بیچاره می شوید. اگر همسرتان کار داشت؛ یا کارش در بخش خصوصی است یا دولتی، اگر در بخش خصوصی کار می کرد پرونده اش به بخش غارتگران بیت المال می رود، و اگر در بخش دولتی بود به دادگاه کارکنان دولتی باید سربزنید تا با شوهرتان ملاقات کنید، اما اگر شوهرتان خودش جزو مقامات باشد در این صورت باید تا ساعت سه نیمه شب بیدار بمانید تا وقتی از اداره آمد او را ببینید.

در هنگام مرگ: شما ممکن است به چند دلیل بمیرید؛ اگر در تصادفات جاده ای یا سقوط هواپیما بمیرید با وزارت راه سروکار دارید که وزیرش با تجربه است، اما اگر شانس نداشته باشید و به دلیل شنیدن اخبار و حضور بیش از حد در خیابان و دیدن دعواهای خیابانی سکته کنید در این صورت می توانید مطمئن باشید که بیرون از حاکمیت بخش خصوصی زندگی تان را گذرانده اید، اما ممکن است زلزله بیاید، در این صورت موفق می شوید در آخرین لحظات زندگی تان مسوولان عالیرتبه کشور را که برای حضور در فیلم های خبری می آیند، ببینید. حالت دیگر این است که شما به مرگ طبیعی بمیرید، در این حالت یا دچار افسردگی شدید هستید یا در زندان با بازجو حرف تان شده است و به مرگ طبیعی مرده اید.

توضیح نهایی: بخش وسیعی از آنچه مردم جهان فکر می کنند جزو مسائل خصوصی افراد است، در ایران جرم است.

پرونده عبدالقدیرخان در آمستردام گم شد

یک دادگاه در آمستردام اعلام کرد پرونده عبدالقدیر خان که اسرار اتمی به ایران و کره شمالی و لیبی فروخته است، گم شده است. در این مورد چند نظریه وجود دارد:
1) کسی که غنی سازی اورانیوم می کند، حتما قدرت غنی سازی ماموران بایگانی را هم دارد، بنابراین پیشنهاد می شود که پرونده ها را از این به بعد بدهند به بیل گیتس یا خانم رولینگ که خودشان غنی سازی شده اند و پرونده ها را گم نمی کنند.

2) اصولا در پاکستان بن لادن و ملاعمر و یک دولت طالبان گم شدند و آب شدند و رفتند زیر زمین، طبیعی است که در چنین کشوری این توانایی وجود داشته باشد که در هلند هم پرونده های پاکستانی را گم کنند.

3) برای اینکه چنین پرونده هایی گم نشود، بهتر است روی آن بنویسند پرونده ارتباط « کلینتون با مونیکا لوینسکی» یا بنویسند« پرونده اتمی ایران» در این حالت هزاران نسخه از پرونده در تمام دفاتر روزنامه های جهان وجود خواهد داشت و در حال گم شدن هم می توان از یکی از نسخه های موجود استفاده کرد.

4) یکی از راههای حفظ پرونده های مهمی در این سطح این است که آن را به دادگستری ایران بسپارند، در این حال پرونده همیشه حفظ می شود، منتهی ممکن است محتوای آن عوض بشود و وقتی پرونده را دوباره نگاه می کنیم، در آن اتهامات اخلاقی از 15 سالگی به بعد، روابط نامشروع، فساد مالی و کلیه اقدامات مطبوعاتی عبدالقدیرخان علیه امنیت ملی ایران به آن اضافه شده باشد.

مردی که فمینیست تر است

طرفداران شرودر معتقدند او بخاطر اینکه رای بیاورد روزی سه هزار و دویست بارخودش را ضد آمریکایی نشان می دهد، اما طرفداران آنگلا مرکل اینطوری فکر نمی کنند، طرفداران شرودر معتقدند در دوران او بیکاری زیاد شده و قیمت ها افزایش یافته است، اما طرفداران مرکل معتقدند مرکل اینطوری نیست. طرفداران شرودر معتقدند شرودر مردی است که بطور طبیعی توجه خاصی به مشکلات زنان ندارد، اما مخالفان مرکل معتقدند مرکل زنی است که بطور غیرطبیعی به مشکلات زنان بی توجه است. یکی از مردان آلمانی که در سی ان ان نظر می داد گفت: به مرکل رای نمی دهم، چون زن است، طلاق گرفته و بچه ندارد.

پرفسور ایرانی مقیم کانادا

یک پروفسور ایرانی که از 12 سالگی به کانادا مهاجرت کرده است و الآن 29 ساله است به عنوان یکی از 35 مخترع بزرگ جهان معرفی شد. در پی اعلام این خبر، این سئوال مطرح شد که اگر چه اتفاقی افتاده بود، این پروفسور جوان مخترع بزرگ سال نمی شد؟

1) اگر این جوان در سن سه سالگی از ایران مهاجرت می کرد، احتمالا الآن یکی از بزرگترین تهیه کنندگان تلویزیون کانادا بود و بهترین فیلم کانادایی را در مورد کورش ساخته بود.

2) اگر این جوان در سن هجده سالگی از ایران مهاجرت کرده بود، الآن یکی از معروفترین و پردرآمدترین دی جی های کانادا شده بود.

3) اگر این جوان در سن 24 سالگی به کانادا مهاجرت کرده بود، الآن یکی از معروفترین نویسندگان کانادایی شده بود و رئیس اتحادیه دانشجویان کانادا هم بود.

نتیجه گیری اخلاقی: زمان مهاجرت خیلی مهم است.