حسينعلی قاضيان (راست) و بهروز گرانپايه، ديگر متهم پرونده نظرسنجی

اين نامه که در واقع پيوستی است به دفاعيات آقای قاضيان تاريخ دی 1383 را برخود دارد و وی در آن سعيد مرتضوی را که اکنون ترفيع درجه يافته و سمت دادستانی تهران را بر عهده دارد متهم کرده که علاوه بر تخلف از اصول قضائی در رسيدگی به پرونده وی، شخصاً به تحقير، تهديد، ارعاب و پرونده سازی عليه او پرداخته است.

حسينعلی قاضيان پس از آن بازداشت شد که نتيجه نظرسنجی ای که مؤسسه تحت مديريت او و عباس عبدی، يکی از چهره های سياسی و مطبوعاتی معروف اصلاح طلب انجام داده بودند از طريق خبرگزاری جمهوری اسلامی منتشر شد و از اين حکايت می کرد که بيش از هفتاد و پنج درصد مردم ايران خواهان برقراری رابطه با آمريکا هستند.

پرونده ای که به دليل اقدام به اين نظرسنجی عليه گردانندگان مؤسسه آينده تشکيل شد به پرونده نظرسنجی معروف گشت.

عباس عبدی نيز که در همين ارتباط بازداشت شد به نه سال زندان محکوم گرديد اما اخيراً ديوان عالی کشور رأی به برائت او داد و وی اکنون آزاد است.

حسينعلی قاضيان که پس از بازداشت به جاسوسی و فروش اطلاعات به بيگانگان و نظرسنجی برای آنان متهم شد از شکنجه، ضرب و شتم و فشار جسمی و روحی عليه خود در دوران بازجويی خبر داده و نوشته که در جريان رسيدگي به پرونده، بديهی ‌ترين و پيش پا افتاده ‌ترين حقوق او به عنوان متهم رعايت نشده، به او حق دفاع داده نشده و از لوازم و مقدمات و مقارنات دفاع محروم شده است.

آقای قاضيان نوشته گروهی بدون داشتن سمت ضابط قضائی و بدون داشتن دستور قضائی مشخص به تعقيب او و مراقبت و شنود تلفني و دخالت در زندگي خصوصي وی پرداخته و در جريان بازجوييها نيز به ضرب و شتم و شكنجه وی اقدام کرده اند و حتي در امور صنفي زندانی که وی در آن به سر می برد نيز نقش ايفا مي ‌كنند.

وی نوشته که در مورد اين گروه نامه ای به وزير کشور نوشته و اين وزارتخانه پس از بررسی اعلام کرده که اين افراد مأموران نيروی انتظامی نيستند.

حسينعلی قاضيان در توضيح آنچه ضرب و شتم و شکنجه خود خوانده نوشته است در آغاز بازداشت بعد از پياده كردنش از خودرويی كه با دستبند و چشمبند وی را سوار آن كرده بودند، بلافاصله پس از رسيدن به محوطه زندان اختصاصي داخل زندان اوين، چهار يا احتمالاً پنج نفر او را مورد ضرب و شتم قرار دادند و در مراحل بازجويی نيز، سرکرده گروه بازجويان او را وادار كرده است فاصله سلول خود تا اتاق بازجويي را چهار دست و پا و بسان حيوانات طی کند.

او در مورد شيوه شکنجه خود نوشته که بازجويانش طی مدت دو هفته بازجويی و حتي پيش از تفهيم اتهام با دستان و چشمان بسته سر او را به ديوار می کوبيده اند، روي ناحيه قلبش با سرعت و به طور ممتد به صورت متوالي كه چهار پنج دقيقه طول مي ‌كشيده مشت می کوبيده اند، با مشت، كتابهاي قطور يا آرنج به سرش می کوبيده اند، با دست و چشم بسته او را دور محوري ثابت می چرخانده اند تا از حال برود و زمين بخورد و سپس حالش را جا می آورده اند و شكنجه را ادامه می داده اند.

آقای قاضيان همچنين نوشته که در سه شبانه‌ روز اول بازجويي به او بيخوابي می داده و سرپا نگاهش می داشتنه اند، با يك لباس نازك در معرض سرما و هواي آزاد قرارش می داده اند، در سه هفته اول با وجود سرماي گزنده و نبود وسايل گرم كننده به او پتوي كافي نمی داده اند و با وجود بيماري كليه و تكرّر ادرار که وی ابتلا به آن را اعلام کرده بوده، اجازه رفتن به دستشويی به وی نمی داده اند.

از جمله ديگر مواردی که حسينعلی قاضيان در نامه خود مطرح کرده اين است که بر خلاف مقررات و رويه مرسوم در زندان که سه نوبت هواخوري جمعاً به مدت حدود چهل دقيقه را الزامی کرده، در حدود سه هفته اول بازداشت به وی امکان استفاده از اين حق را نداده اند، دست کم دو بار شبانه او را برای خواب با دستبند به سلول فرستاده اند، در ده روز اول تنها يک بار به او اجازه حمام کردن داده اند تا آنجا که بدنش بو گرفته و لباس و حوله مناسب هم در اختيارش قرار نداده اند و در حدود يك هفته اول بازداشت به او آب خوردن به اندازه کافی نمی نداده اند.

وی اشاره کرده که از شکنجه و ضرب و شتم خود به سعيد مرتضوی، قاضی پرونده خبر داده اما او همه اين موارد را منکر شده و حتی احتمال دارد که خود نيز در يکی از موارد شکنجه حضور داشته است.

آقای قاضيان در مورد سعيد مرتضوی نوشته که او بارها وی را با تهديد و ارعاب به پذيرش اعمالي كه مرتكب نشده بوده و اعتراف به موضوعاتي سياسي كه حقيقت نداشته وا می داشته و مورد تهديد قرار می داده تا عليه افراد و جريانهاي سياسي و نهاد رياست جمهوري سخنان نادرست بگويد، عليه همكاران خود يا اشخاص ثالث و نيز كاركنان نمايندگيهاي سياسي خارجي در ايران شکايت کند، از دفاع منصرف شود يا اينکه به دفاع فرمايشي و مصاحبه‌ هاي فرمايشي تن دهد.

به نوشته حسينعلی قاضيان، سعيد مرتضوی او را تهديد می کرده که اعضاي خانواده‌ اش را كه هيچ ارتباطي با پرونده او نداشتند براي تحت فشار گذاشتن وی جهت اعتراف بازداشت خواهد کرد و با بردن نام يا سمت سران جمهوری اسلامی به دروغ می گفته که آنان به اين نتيجه رسيده ‌اند كه بهترين راه براي خلاصي از پرونده، اعدام اوست.

وی نوشته که آقای مرتضوی او را بارها به اعدام تهديد می کرده و حتی به همكارانش دستور می داده مقدمات اعدام را فراهم بياورند و جلسه محاكمه صوري تشکيل بدهند و او را با جرثقيل اعدام کنند.

او افزوده که سعيد مرتضوی و نخستين گروه بازجويانش وی را تهديد می کرده اند که مسائل زندگي خانوادگي و خصوصي اش را با پرونده ‌سازي و افزودن "دروغهاي شرم ‌آور با شنيعترين كلمات كه از اشخاص عادي كوچه و بازار هم بعيد است" فاش کنند و همچنين خانواده، دوستان و حاميانش را با نسبت دادن فساد اخلاقي به وی و اينکه "گويا از بام تا شام در كار تجاوز به خانمها، ‌آن هم از نوع شوهردارش‌" بوده ‌است دوستان و اعضای خانواده اش را مورد ارعاب و تهديد قرار می داده اند.

آقای قاضيان نوشته که بر اثر وعده هايی که قاضی پرونده در مورد آزادی به او داده بود تن به دفاعيه ها و مصاحبه های فرمايشی داده بوده اما بعداً متوجه شده بوده که فريب خورده است.

از جمله ديگر نکاتی که آقای قاضيان در نامه اش مطرح کرده اين است که مدعی العموم با ترجمه نادرست عباراتی انگليسی از مدارکی که از مؤسسه آينده ضبط شده بوده و بدون استفاده از نظر کارشناس، آن عبارات را به عنوان قرائنی برای وارد آوردن اتهام جاسوسی به وی استفاده کرده؛ برای مثال عبارت Pilot Study را که به معنی طرح آزمايشی است، مطالعه خلبانان و كلمه Record را که معمولاً به معنی سابقه پرونده به کار می رود، ضبط كردن توسط ضبط صوت ترجمه کرده است.