|
وضعيت گنجی و دشواری های جمهوری اسلامی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اکبر گنجی دومين نامه خود خطاب به آزادگان جهان را پنج روز پيش و در سی امين روز اعتصاب غذای خود نوشته است. آقای گنجی در اين نامه، که با چند روز تاخير در سايت های اينترنتی منتشر شد، با اشاره به ضعف شديد جسمی خود، بار ديگر بر مواضع قبلی اش تاکيد کرده و از خود به عنوان دگرانديشی نام برده است که تنها به دليل دفاع از حقوق بشر و دموکراسی و مبارزه ای مسالمت آميز با آنچه وی آن را نظامی اقتدارگرا خوانده، بيش از پنج سال است که در زندان به سر می برد.
وی در اين نامه يک بار ديگر به صراحت، آيت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی را مورد انتقاد قرار داده و از نظام ولايت فقيه موجود به عنوان نظامی سلطانی ياد کرده است.. اکبر گنجی، هرچند آشکارا تاييد کرده که خواستار تغيير رژيم سياسی موجود است، اما در عين حال گفته که هرگز به روش های خشونت آميز توسل نجسته و اگر چه ابتدا بر اين باور بوده که رژيم بايد اقدام به برگزاری رفراندوم کند، اما اکنون به اين نتيجه رسيده که رژيم هيچ گاه زير بار چنين مطالبه ای نخواهد رفت و به همين دليل، تنها راه رسيدن به مقصود را در نافرمانی مدنی می بيند. وی در نامه خود تصريح کرده که به تئوری ولايت فقيه و مصداق آن هيچ اعتقادی ندارد و آن را نظامی دموکراسی ستيز و ناقض حقوق بشر می داند. آقای گنجی در عين حال گفته است که در پی قهرمان شدن نيست زيرا از يک سو، دوره قهرمان سازی و به دنبال نجات دهنده بودن گذشته است و از سوی ديگر، ايستادن در برابر آزادی به شرط توبه نامه نويسی که وی آن را فرآيندی ناجوانمردانه خوانده، اساسا، قهرمان سازی محسوب نمی شود. اکبر گنجی افزوده زندان وی را نه تنها گرفتار اين توهم نکرده که کسی از مردم در بيرون زندان منتظر اوست، بلکه به خوبی می داند که نزديک ترين دوستانش، افکار و گفتار و نوشتار و رفتار وی را قبول ندارند، اما هيچ يک از اين واقعيت ها، او را مکلف نمی سازد که در مقابل کسانی که آنان را خودکامه خوانده، سر خم کند تا به اين ترتيب از زندان آزاد شود.
اصرار بر چنين مواضعی و نشان دادن آيت الله خامنه ای، به عنوان عامل اصلی ادامه بازداشت خود، در شرايطی که در داخل و خارج از کشور، تلاش های بسياری برای آزادی وی صورت می گيرد، موقعيتی دشوار را برای دستگاه قضايی و رهبر جمهوری اسلامی پديد آورده است. اما دشواری های ناشی از وضعيت اکبر گنجی، تنها به رهبر جمهوری اسلامی، قوه قضاييه و يا نيروهای مورد انتقاد آقای گنجی محدود نمانده و دامنه آن از جمله تا دوستان و همراهان اصلاح طلب وی نيز گسترش يافته است. آقای گنجی که گفته شده در پی 35 روز اعتصاب غذا از وضعيت جسمانی بسيار نامناسبی برخوردار است، در حالی بر ديدگاه ها و روش خود تاکيد کرده که در پی فشارهای داخلی و بين المللی، محمد خاتمی، رييس جمهوری نيز دور تازه ای از تلاش ها برای آزادی وی را آغاز کرده است، هر چند تا کنون گزارشی از به نتيجه رسيدن اين کوشش ها مخابره نشده است. وضعيت اکبر گنجی، در آخرين روزهای رياست جمهوری محمد خاتمی، به يکی از پيچيده ترين مسايل پيش روی کسی تبديل شده که پيش از اين بارها تمايل خود را برای سپری کردن آخرين روزها از دوران هشت ساله پرتلاطمی را نشان داده بود؛ اما ابعاد گسترده داخلی و خارجی بحرانی که با طولانی شدن اعتصاب غذای آقای گنجی جنبه های جديدی به خود گرفته، اکنون به دلايل و شيوه های متفاوت هر دو جناح درون حاکميت را در موقعيت دشواری قرار داده است. در واقع، روش اکبر گنجی و ايستادگی وی بر مواضع انتقادی خود از نظريه ولايت فقيه و رهبر نظام به عنوان شالوده های جمهوری اسلامی، همزمان به ملاک و معياری عملی برای مقايسه وفاداری طيفی از اصلاح طلبان منتقد به آرمان ها و شعارهايشان بدل شده است. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||