فريبا صحرايی روزنامه نگار ايرانی در تورنتو

با وجود آنکه بخش اعظم ايرانيان کانادا در تورنتو ساکن اند در اين شهر صندوق رای مستقر نمی شود

در شهر تورنتوی کانادا، يکی از شهرهای آمريکای شمالی که جامعه ايرانيان در آن از گستردگی و تنوع قابل ملاحظه ای برخوردار است، سه گروه اصلی قابل تشخيص است.

گروهی معتقد به مشارکت در انتخابات، گروهی ديگر معتقد به تحريم انتخابات و دسته ديگر که اکثريت جمعيت را به خود اختصاص می دهند، گروه بی طرف يا جماعتی هستند که هنوز تصميم قطعی در مورد انتخابات يا نامزدهای موجود اتخاذ نکرده اند.

دانشجويان حساس تر از سايرين

موضوع انتخابات در ميان دانشجويان و دانشگاهيان مقيم تورنتو با حساسيت بيشتری نسبت به ساير گروهها دنبال می شود. حال و هوای انتخابات در جلسات هفتگی "کانون ايرانيان دانشگاه تورنتو" بيشتر از هرجا محسوس است. در ميان جمعيت ۵۰۰ هزار نفری دانشجويان شاغل به تحصيل در استان انتاريو، دانشجويان ايرانی سهم ويژه ای به خود اختصاص می دهند که آنها نيز با ديدگاههای مختلف مسايل انتخاباتی را تحليل می کنند.

نيک آهنگ کوثر، کاريکاتوريست و يکی از فعالان شرکت کننده در جلسات هفتگی کانون ايرانيان دانشگاه تورنتو می گويد: "دانشجويان دغدغه بهبود اوضاع را دارند و گروه بی طرفان يا غير سياسيون هم که ظاهرا اکثريت را به خود اختصاص می دهند، بعضا روزی سياسی بوده اند و به دليل سرخوردگی های گوناگون حالا بی انگيزه شدند."

برای مشارکت در قدرت

طرفداران شرکت در انتخابات، از سويی مشارکت مردم را مترادف با مشارکت در قدرت می دانند و اميد دارند تا روز برگزاری انتخابات، بخشی از جمعيت بی طرف را به جبهه خود بکشانند، هر چند به گفته يکی از فعالان اين گروه، گاه انگ دولتی بودن را نيز می خورند.

بهمن کلباسی، دانشجوی 25 ساله علوم سياسی در دانشگاه يورک که می گويد در جريان وقايع ۱۸ تير (نا آرامی های دانشجويی) ۶۳ روز را در بازداشت به سر برده است، فضای دانشگاه را مساعد و پوياتر از ساير بخش ها می داند. او می گويد: "راهی جز شرکت در انتخابات نداريم."

کلباسی تاکيد می کند: "ما با اين روش که کسی از بيرون از مرزهای ايران بيايد و ما را نجات دهد مخالفيم."

وی معتقد است: "بر اساس آمارها، حدود 150 هزار نفر ايرانی در کانادا زندگی می کنند که اين گروه طبعا به سرنوشت کشور خود بی تفاوت نيستند. هرچند ميزان حساسيت نسبت به انتخابات در مجموع پايين است که اين موضوع در داخل کشور هم ديده می شود."

انتخابات و رسانه ها

روزنامه ها، مجلات، گاهنامه ها و سايت های خبری ايرانی خارج از کشور و بعضا رسانه های ديداری و شنيداری از چندی پيش به تحليل رخدادهای انتخاباتی پرداخته اند. در کانادا هم حاميان تحريم و طرفداران شرکت در انتخابات استدلالات خود را به تصوير می کشند.

حسن زرهی، سردبير روزنامه شهروند چاپ تورنتو تاثير رسانه ها را در ايجاد انگيزه و حساسيت به طرفداری از / مخالفت با انتخابات مهم توصيف می کند اما معتقد است نظريه تحريم، متاثر از عوامل مختلف شکل گرفته است.

آقای زرهی می گويد "قطعا تحريم بد ترين راه است. اما بر ما تحميل می شود. درحالی که برگزاری انتخابات گسترده و سالم برای حکومت ها مشروعيت به همراه می آورد."

مشکلات اداری رای دادن

در سايت اينترنتی سفارت ايران در کانادا، به تازگی اطلاعيه ای در مورد انتخابات منتشر شده که در آن، شرايط دادن رای و محل اخذ رای که سفارت ايران در کانادا (در شهر اتاوا) است ارائه شده است.

قبلا در محافل پيچيده بود که مثل انتخابات دوره های قبل صندوق رای در شهرهای بزرگ (غير از پايتخت - اتاوا) مستقر نخواهد شد.

مخارج سفر از شهر تورنتو، جايی که ايرانيان زيادی مقيم هستند تا محل اخذ رای بين ۴۵ تا ۱۲۰ دلار است و اين يکی از مشکلات کسانی است که بخواهند در انتخابات شرکت کنند.

انتخابات در عين حال، همزمان با ايران، روز جمعه (17 ژوئن) برگزار می شود که در کانادا نيز مانند بسياری ديگر از کشورها يک روز کاری است.

حسين مشک فروش، گرافيست می گويد بالطبع سرنوشت کشورم برای من مهم است و انتخابات آتی را نمی توان بی اهميت تلقی کرد. اما او می افزايد اين يک ضعف است که در تورنتو که جمعيت ايرانيان آن بيش از ۱۰۰ هزار نفر تخمين زده می شود صندوق رای نداشته باشيم.

هما روحی سرلتی، رييس هيات مديره سازمان زنان ايرانی انتاريو نيز می گويد من هميشه به امور سياسی مملکت علاقه نشان می دهم و اميدوارم انتخابات اين دوره به صورت دمکراتيک برگزار شود.

وی می گويد اگر کانديداها از گروه های آزاد باشند و صندوق های رای در شهرها تعبيه شود حتما رای خواهم داد.