اکبر گنجی به گفته وکيلش در 61 ماهی که زندانی بوده تنها کمتر از هفتاد روز از مرخصی برخوردار شده است

به گزارش اين روابط عمومی، مديرکل زندانهای استان تهران از آقای گنجی ديدار کرده و در پی اين ديدار، اکبر گنجی پايان اعتصاب غذای خود را به رئيس زندان خبر داده است.

آن گونه که در اين گزارش آمده، مديرکل زندانهای استان تهران پس از ديدار با آقای گنجی دستور پيگيری مشکلاتی را که او مطرح می کند به رئيس زندان ابلاغ کرده است.

اين در حالی است که خبرگزاری کار ايران متن نامه ای از اکبر گنجی را منتشر کرده که در آن آمده است: "اگر اعتصاب غذا مورد انکار دستگاه قضائی است، پيشنهاد می شود خبرنگاران را به زندان اعزام کنند تا هم دفاتر بهداری زندان را بنگرند و هم حال و روز اعتصاب کننده را به مردم گزارش کنند، در ضمن حاضرم به صورت تمام وقت در اتاقی شيشه ای مقابل خبرنگاران و نمايندگان نهادهای مدنی قرار بگيرم تا آنها ناظر اعتصاب غذا باشند، رد اين پيشنهاد به منزله پذيرش رسمی اعتصاب غذاست".

اين خبرگزاری همچنين به نقل از يوسف مولايی، وکيل مدافع اکبر گنجی اعلام کرده که او امروز (سه شنبه ۲۴ مه) با آقای گنجی در زندان اوين ديدار کرده و او را همچنان در اعتصاب غذا ديده است.

اکبر گنجی که بيش از پنج سال است در زندان به سر می برد، طی بيانيه ای که جمعه گذشته (بيستم مه) از طريق وکيلش انتشار يافت، اعلام کرد که دست به اعتصاب غذا زده است و تا وقتی خواسته اش مبنی بر برخورداری از شرايط مشابه با ساير زندانيان و بستری شدن در بيمارستانی خارج از زندان اوين برای درمان بيماری آسم تحقق پيدا نکند به اعتصاب غذا ادامه خواهد داد.

'پايان تراژيک'

با گذشت چهار روز از اعلام اعتصاب غذا، وکيل اکبر گنجی پس از ديدار با او در زندان گفته که آقای گنجی وزن زيادی کم کرده و روند کاهش وزن او از ديروز به روزی يک و نيم کيلوگرم رسيده است.

آقای مولايی نسبت به خطراتی که به گفته او، جان موکلش را تهديد می کند، هشدار داده و گفته که به لحاظ حقوقی، انکار اعتصاب غذا و بيمار بودن اکبر گنجی، مقامات مسئول را از مسئوليت حفظ جان او مبری نمی کند.

هشدار وکيل مدافع اکبر گنجی در واقع واکنشی است به اظهارات عباسعلی عليزاده، مديرکل دادگستری استان تهران که گفته اکبر گنجی بيمار نيست و اگر اتفاقی رخ دهد، مسئوليت آن متوجه خود آقای گنجی است.

در نامه ای که خبرگزاری کار ايران از اکبر گنجی منتشر کرده نيز آمده است: "اين سناريو بخش پايانی کاملاً تراژيکی دارد ... رخ دادن اتفاق به معنای مرگ نويسنده است، يعنی اگر من تا آخر ماه جاری بميرم، مسئوليتش با خودم است، خب وقتی به گفته آقای عليزاده بيمار نيستم و به گفته سخنگوی قوه قضائيه اعتصاب غذا هم نکرده ‌‏ام، اگر بميرم چرا مسئوليت آن به گردن من است؟ اگر عالم ناسوت را ترک گفته، راهی عالم ملکوت شوم، همه مردم می دانند مسئوليت آن متوجه چه اشخاصی خواهد بود".

جمال کريمی راد، سخنگوی قوه‌ قضائيه ايران در نشست هفتگی اش با خبرنگاران گفته است که دادسرای تهران دو متخصص پزشکی قانونی را برای تشخيص بيمار بودن آقای گنجی به زندان فرستاده ولی وی به آنان اجازه معاينه خود را نداده است.

پاسخ اين اظهارت در نامه اکبر گنجی اين گونه داده شده است: "مديريت زندان اوين طی نامه رسمی خواستار اعزام من به پزشکی قانونی شد ولی دادستانی با اين امر مخالفت کرد، من در حضور مسئول حفاظت اطلاعات، مسئول اجرای احکام و مسئول بهداری زندان به پزشکان اعزامی دادگستری اعلام کردم با پرونده پزشکی و کليه مدارک به پزشکی قانونی اعزام شوم، هرگاه قوه قضائيه مجوز لازم را صادر کند؛ بيدرنگ به پزشکی قانونی خواهم رفت؛ زندان، زندان است، نه پزشکی قانونی".

'اعتصاب غذا با آب و چای و قند'

همزمان با رد و بدل شدن اين اظهارات ميان اکبر گنجی و مقامهای قضائی، جمعی از خبرنگاران و دست اندرکاران مطبوعات که در اعتراض به برخورد يکی از نمايندگان شورای اسلامی با خبرنگاران در برابر ساختمان مجلس تجمع کرده بودند، شعارهايی نيز در حمايت از آقای گنجی می دادند، همچون: "اين گنجی آزاده، آزاد بايد گردد".

عيسی سحرخيز، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات که در اين در تجمع حضور داشته وضعيت اکبر گنجی را برای خبرنگاران تشريح کرده و گفته آخرين اطلاعات حاکی از اين است که وی به دليل اعتصاب غذا وضعيت خوبی ندارد و تنها غذايش، آب و چای و چند حبه قند است.

وی گفته که مهمترين خواسته اصحاب مطبوعات، عيادت يک گروه پزشکی مستقل، به همراه تعدادی از نمايندگان انجمن صنفی روزنامه نگاران و انجمن دفاع از آزادی مطبوعات از اکبر گنجی است.

به گفته آقای سحرخيز، اکبر گنجی در زندان حق دسترسی به تلفن ندارد، نمی ‌تواند از حق مرخصی قانونی استفاده کند و تحت فشار است تا مطالبی عليه جزوه "مانيفست جمهوريخواهی" خود بنويسد.

آقای گنجی در "مانيفست جمهوريخواهی" که در زندان نوشته، به ترسيم جامعه ای ديندار پرداخته که با رعايت اصل جدايی نهادهای دينی از نهادهای سياسی اداره می شود و اين جامعه را آرمان خود قرار داده است.

پس از انتشار اين جزوه، که علاوه بر محافظه کاران، واکنش بسياری از همفکران او در جناح اصلاح طلب را هم برانگيخت، سختگيری بر اکبر گنجی افزايش يافت و برخورداری او از مرخصی يا امکان ارتباط با خارج محدود شد.

اکبر گنجی هفته گذشته نيز قسمت دوم مانيفست جمهوريخواهی را منتشر کرد. محور اصلی بحث در قسمت دوم اين جزوه که در آستانه نهمين انتخابات رياست جمهوری منتشر شده، بحث انتخابات در جامعه ايران است و نويسنده استدلال می کند که با توجه به ساختار نظام مستقر ايران و شيوه های انتخاباتی آن، تحريم انتخابات برای گذار به سوی دموکراسی و جامعه باز ضرورت دارد.

'انتقامجويی'

بيش از دويست و شصت ‬روزنامه ‌نگار و فعال سياسی و مطبوعاتی نيز با انتشار بيانيه ‌ای در حمايت از اکبر گنجی اعلام کرده اند که "محروم شدن او از کمترين حق قانونی وانسانی که حفظ حيات است، نه تنها اين شائبه را تقويت، بلکه به اثبات می‌ رساند که آنچه در حق او روا داشته می‌ شود تنها انتقامجويی از او و پيام به افرادی است که پرسشگری و پاسخگويی را تا آنجا مجاز می دانند که قدرتمندان تشخيص دهند".

نويسندگان ‌بيانيه با آنچه خواسته‌ های انسانی و قانونی اکبر گنجی ‌خوانده اند اعلام همدلی و همبستگی کرده و هشدار داده اند که اگر وی "بدون وقفه و تأخير به مراکز درمانی ‌خارج از زندان اعزام نشود و برابر تشخيص پزشکان مستقل، تحت درمان قرار نگيرد، برای نجات وی به اعتراضهای قانونی مدنی و مسالمت‌ آميز ديگری، فراتر از صدوربيانيه" ‌دست خواهند زد.

آقای گنجی از دوم ارديبهشت ۱۳۷۹ در پی شرکت در همايش جنجالی موسوم به "کنفرانس برلين" بازداشت و به اتهامات مختلفی از جمله اقدام عليه امنيت ملی محکوم شناخته شد.

او پيش از آن نيز يک بار در سال ۱۳۷۶ به دليل اظهاراتش در دانشگاه شيراز بازداشت شده بود.

براساس گزارشها، اين روزنامه نگار در بيش از شصت ماهی که زندانی بوده، وضعيت جسمی مناسبی نداشته است و به گفته وکيلش، با توجه به وضعيت جسمی و بيماری آقای گنجی، اعتصاب غذا می تواند به سلامتی او لطمه جدی بزند.

به گفته آقای مولايی، اکبر گنجی خواستار مرخصی استعلاجی شده تا در بيمارستانی خارج از زندان اوين بستری شود و اين درخواست را وکيل و خانواده اين روزنامه نگار نيز تکرار کرده اند اما با وجود هشدارها و نگرانی نسبت به سلامتی آقای گنجی هنوز با اين خواسته موافقت نشده است.

آقای گنجی در بيانيه ای که برای اعلام اعتصاب غذای خود بيرون داد نوشته بود که دادستان تهران، در ملاقاتی که در سال ۱۳۸۲ همراه با وزير بازرگانی و سخنگوی دولت با او در زندان داشته وعده داده بوده است که وی را از وضعيت و شرايطی همچون ساير زندانيان بهره مند کند.

از جمله اين شرايط، دسترسی به تماس تلفنی و استفاده از مرخصی منظم است که آقای گنجی از آن برخوردار نبوده.

آقای گنجی در بيانيه خود يادآوری کرده است که با گذشت دو سال هنوز اين وعده عملی نشده و او از امکانی مشابه ساير زندانيان برای استفاده از مرخصی، از جمله مرخصی استعلاجی و مکالمات تلفنی با خانواده برخوردار نشده است.

به گفته آقای مولايی، اکبر گنجی در نهايت به اين احساس رسيده است که "همه درها به روی او بسته شده" و راهی جز "اعتصاب غذا" برای پيگيری "مطالبات برحق خود" ندارد.

اکبر گنجی در ۶۱ ماهی که در زندان به سر برده کمتر از هفتاد روز از مرخصی استفاده کرده، درحالی که به گفته يوسف مولايی، ساير زندانيان تقريباً ماهی دو روز از مرخصی استفاده می کنند.

گزارشگران بدون مرز، سازمان بين المللی مدافع روزنامه نگاران نيز ماه گذشته و در پايان پنجمين سال حبس اکبر گنجی، اعلام کرد که او در زندان نيز مورد تبعيض قرار می گيرد.

بسياری از تحليلگران، علت اصلی زندانی شدن اکبر گنجی را مقالاتی می دانند که در آن رهبران جمهوری اسلامی را به دست داشتن در قتلها و فساد مالی در داخل و خارج کشور متهم کرده بود.