مهدی کروبی

احمدی نژاد: تا زنده ‌ايم رزمنده ‌ايم

شهر قم درروزهای پايانی هفته مقصد سفرهای تبليغاتی چند نامزد انتخاباتی بوده است.

اما مهدی کروبی، يکی از دو نامزد اصلی جناح اصلاح طلب در سفر خود به اين شهر آماج حمله قرار گرفت و نتوانست سخنرانی اش را در جمع مردم شهر ادامه دهد و هنگامی هم که محل سخنرانی را ترک گفت، با مشت و لگدهايی که به اتوبوس همراهانش زدند بدرقه شد. زنجان و خراسان مقصد بعدی سفر تبليغاتی او اعلام شده است.

رسانه های اصلاح طلب از مهدی کروبی با عنوان نامزد طيف عملگرای اصلاح طلب ياد می کنند و رقيب اصلاح طلبش، مصطفی معين را نامزد طيف پيشروی اصلاح طلب لقب داده اند. هردوی آنها وعده داده اند که برنامه شان را برای اداره مملکت تا دو سه هفته ديگر اعلام کنند و تا آخر در رقابتهای انتخاباتی باقی خواهند ماند و به نفع هيچکس کنار نخواهند رفت.

هر دوی آنها همچنين اکبر هاشمی رفسنجانی را به هماوردی طلبيده اند.

ترديد هاشمی

اکبر هاشمی رفسنجانی - عکس از خبرگزاری فارس

آقای هاشمی رفسنجانی نيز در اين ميان گفته که تا دو سه روز ديگر به تصميم خود برای شرکت در انتخابات می ‌رسد اما آن گونه که از گفته های محمد عطريانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی که نزديکترين تشکل سياسی به آقای هاشمی است، بر می آيد، وی که آخرين مبارزه انتخاباتی اش تجربه ناخوشايندی برايش به همراه داشت، اين بار تنها زمانی پا به عرصه انتخابات خواهد گذاشته که مطمئن شود گروههای مختلف جناح محافظه کار نمی توانند بر سر نامزد واحدی به توافق برسند و حتی اظهاراتی که چهره های محافظه کار در مورد رسيدن به نامزد واحد می کنند کارکرد ترساندن آقای هاشمی را دارد.

حسن غفوری فرد، رئيس خانه احزاب ايران اعتقاد دارد که رقيب اصلی آقای هاشمی رفسنجانی در صورت ورود به انتخابات، مهدی کروبی خواهد بود و در جناح محافظه کار نيز، آن گونه که مريم بهروزی، نماينده مجلس پيش بينی کرده، آقای هاشمی رفسنجانی در صورت ورود به عرصه انتخابات يا علی لاريجانی را مقابل خود خواهد ديد يا علی اکبر ولايتی را.

ولايتی يا لاريجانی؟

علی لاريجانی - عکس از خبرگزاری فارس

علی لاريجانی را شورای موسوم به هماهنگی نيروهای انقلاب که ائتلافی از چند گروه مهم و تأثيرگذار در جناح محافظه کار است به عنوان نامزد نهايی خود برگزيده است.

هرچند او از حالا دولت آينده خود را "دولت اميد" نام نهاده اما اين احتمال مطرح است که به نفع علی اکبر ولايتی صحنه را خالی کند.

علی لاريجانی و علی اکبر ولايتی هر دو از چهره های نزديک به آيت الله خامنه ای رهبر ايران به شمار می رود.

آقای ولايتی با برگزاری همايشی هزارنفره از فعالان ستادهای انتخاباتی اش در سراسر ايران نشان داده که به در ورود به رقابتهای انتخاباتی جدی است، هرچند، ملموسترين وعده انتخاباتی که اخيراً داده اين بوده که اگر رئيس جمهور شود ساختار بيمه را اصلاح خواهد کرد.

او که يکی از طولانی ترين دوره های تصدی سمت وزارت خارجه را در تاريخ ايران به نام خود ثبت کرده، پزشک کودکان است.

علی اکبر ولايتی نيز همچون آقای کروبی به قم سفر تبليغاتی کرده اما مدرسه مشهور حقانی را به عنوان محل سخنرانی انتخاباتی خود برگزيده که از چند سال پيش نام آن با پيچيده ترين ماجراها و معماهای سياسی ايران آميخته شده است.

آقای ولايتی به عنوان نامزد جريان موسوم به اصولگرا در ميان محافظه کاران مطرح است، هرچند اين جريان هنوز نامزد خود را رسماً معرفی نکرده است.

تازه ترين طرحی که برای انتخاب نامزد نهايی اصولگرايان مطرح شده به غلامعلی حدادعادل، رئيس مجلس نسبت داده می شود که بنابرآن، نامزد اصولگرايان بر اساس نظرسنجی و از ميان دو يا نامزدی که مقبوليت بيشتری داشته باشند، برگزيده خواهد شد.

غلامعلی حدادعادل که وظيف ايجاد "اجماع ميان اصولگرايان" را به عهده گرفته است نيز چهره ای نزديک و بشدت مورد اعتماد آيت الله خامنه ای به شمار می رود.

نامزدهای تکرو

محمود احمدی نژاد - عکس از خبرگزاری فارس

آخرين شايعات انتخاباتی حاکی از اين است که محمدباقر قاليباف، علی‌اکبر ولايتی و محسن رضايی تصميم قطعی خود را برای نامزدی در انتخابات رياست‌ جمهوری گرفته اند.

محمدباقر قاليباف، فرمانده پيشين نيروی انتظامی ايران نامزدی است منسوب به جريان محافظه کار اما محافظه کاران دل خوشی از ورود او به رقابتهای انتخاباتی ندارند.

انشعاب هوادار محافظه کاران در تشکل دانشجويی دفتر تحکيم وحدت که طيف شيراز نام گرفته، دست به نظر سنجی ای در سی دانشگاه ايران و در ميان چهارهزار دانشجو زده و نتيجه آن پيروزی سردار (سابق) قاليباف در انتخابات، اما تنها با بيست و يک درصد آرا درآمده است.

بيش از يکصد نفراز مديران مسئول نشريات دانشجويی نيز بيانيه ‌ای را در حمايت از آقای قاليباف امضا کرده اند.

آقای قاليباف که محور تبليغات انتخاباتی اش تکيه بر دستاوردهای پليسی اوست، در تازه ترين اقدامات انتخاباتی اش از تدوين برنامه ای جامع برای حفاظت محيط زيست خبر داده است.

او که در حال سفر دوره ای تبليغاتی در استانهای ايران است، روزهای آينده را در سيستان و بلوچستان و خراسان جنوبی سپری خواهد کرد.

حزبی که به دبيرکل خود پشت کرد

ورود نظاميانی همچون محمدباقر قاليباف و محسن رضايی به عرصه انتخابات خيليها را به وحشت انداخته که از جمله آنها ابراهيم اصغرزاده، نماينده پيشين مجلس است.

البته آقای اصغرزاده نيز خود زمانی در سپاه پاسداران عضويت داشته است

او دبيرکل حزب همبستگی است اما حزب او از وی طرفداری نکرده و برای انتخاب نامزد انتخاباتی خود ميان مهدی کروبی، اکبر هاشمی رفسنجانی و محسن مهرعليزاده مردد است.

شاگرد اخلاق مهدوی کنی

فرد ديگر منسوب به حزب همبستگی که او نيز نامزد رياست جمهوری شده اما اين حزب حمايت خود را از او دريغ داشته، مصطفی کواکبيان است که روزنامه ای به نام مردمسالاری دارد و حزبی به همين نام را رهبری می کند.

گروهی که خود را جبهه تحکيم دموکراسی نام نهاده او را نامزد رياست جمهوری خود کرده است.

آقای کواکبيان که می گويد در مکتب آيت الله مهدوی کنی درس اخلاق آموخته، چهره چندان شناخته شده ای نيست و سابقه تصدی سمتهای اجرايی ندارد، هرچند طی چند سال اخير تلاش زيادی برای مطرح کردن خود در فضای سياسی ايران کرده است.

او می گويد "در اعتراض به جريانی که نامش اصلاح‌ طلبی است" وارد صحنه‌ شده است و صدا و سيما و "روزنامه ‌های مدعی بيت‌ المال" را به تحريم خبری خود متهم می کند.

در آروزی بازگشت نخست وزير

ميرحسين موسوی و محمد خاتمی

در حالی که نامزدی ميرحسين موسوی، آخرين نخست وزير تاريخ ايران، برای رياست جمهوری مدتهاست منتفی شده اما همچنان جريانی برای راضی کردن او به ورود به رقابتهای انتخاباتی تلاش می کند.

اين تلاش بيش از هر جای ديگر در خبرگزاری دانشجويان ايران نمود دارد که اساساً جايگاه ويژه ای به اخبار مربوط به مهندس موسوی اختصاص داده است.

طی تازه ترين اين تلاشها، اعلام شده که مهندس موسوی تنها در صورتی قدم به عرصه انتخابات می گذارد که قبلاً به او تضمين داده شود که قوای مقننه و قضائيه با اينکه به جريان سياسی مخالف او تعلق دارند با او همکاری خواهند کرد، کنترل نيروی انتظامی به دست وی داده خواهد شد و کانال ويژه‌ دولت در تلويزيون راه اندازی خواهد گرديد.

سيد کاظم اکرمی که چهار سال در دولت ميرحسين موسوی وزير آموزش و پرورش بود، نوشتاری از طريق خبرگزاری دانشجويان ايران منتشر کرده که در آن از همه‌ ايران، بويژه دانشگاهيان، روحانيان و فرهنگيان تقاضا شده است از مهندس موسوی بخواهند نامزدی رياست جمهوری را بپذيرد.

او ميرحسين موسوی را مدير لايقی خوانده که نه تنها هشت سال جنگ را به پيش برد بلکه در عين حال بدهی ايران را از حدود سه ميليارد دلار به سيصد ميليون دلار کاهش داد و صبحانه اعضای دولتش مانند همه مردم ايران بود.

محمدرضا خاتمی، دبيرکل جبهه مشارکت ايران که مصطفی معين را به عنوان نامزد خود برگزيده گفته است که اگر مهندس موسوی حاضر به نامزدی شود، مصطفی معين به نفع او کنار خواهد کرد اما مهدی کروبی اعتقاد دارد که بازگشت ميرحسين موسوی منتفی است و افرادی که سعی در مطرح کردن دوباره نام او را دارند انگيزه های سياسی را دنبال می کنند.

'کناره گيری به نفع استاد'

سيد محمدهادی غضنفری خوانساری

اما از چند روز پيش نامزد تازه ای وارد ميدان شده که هوادارانش معتقدند اغلب نامزدهای انتخاباتی به نفع او از رقابتها خارج خواهند شد، چراکه "او استاد بسياری از آنان بوده است".

اين رقيب تازه، نا آشناترين نام را ميان نامزدهای انتخاباتی دارد و با عنوان آيت‌ ‏الله سيد محمدهادی غضنفری خوانساری معرفی شده است.

ستاد انتخاباتی او به راه افتاده و حتی از ساختن فيلم انتخاباتی مهمی درباره او خبرداده که به گفته اين ستاد، محسن مخملباف يا مهدی فخيم زاده آن را خواهد ساخت.

مشخص نيست که اغلب نامزدهای انتخاباتی چه درسی را نزد آقای غضنفری خوانساری می خوانده اند اما در معرفی او آمده که وی در دوران تبعيد آيت الله خمينی، رهبر ايران در نجف، از همراهان او بوده، در سنين جوانی لقب "علامه" گرفته، در سن بيست و دو سالگی مجتهد شده، صدها کتاب و مقاله درباره مسائل مختلف از او در کنفرانسهای بين‌‏المللی منتشر شده، اشعارش در روزنامه‌‏های مختلف چاپ شده و از راديو و تلويزيون پخش شده و اکنون در حوزه علميه قم به تدريس خارج فقه و اصول برای صدها نفر از علما و فضلای حوزه علميه اشتغال دارد.

سن آقای غضنفری حدود چهل و هفت سال اعلام و از او با عنوان تنها کانديدای سيد ياد شده است.

طی تازه ترين پيش بينيهای که در مورد ميزان مشارکت مردم در انتخابات مطرح می شود، حميدرضا جلايی پور، عضو شورای مرکزی جبهه‌ مشارکت گفته است که بيش از پنجاه درصد مردم در انتخابات شرکت می‌ کنند که سی و پنج درصدشان به اصلاح‌ طلبان و پانزده درصد به محافظه‌ کاران رأی خواهند داد.

اما به عقيده داوود هرميداس باوند، استاد دانشگاه و صاحب نظر در مسائل سياسی، حتی اگر انتخابات آزاد هم برگزار شود، بيشتر از هفت تا هشت ميليون نفر در آن رأی نخواهند داد.

در صورتی که نسبت به آنچه در اين يادداشت انتخاباتی آمده نظری داريد از طريق پنجره ای که در سمت چپ همين صفحه قرار داده شده است به زبان و خط فارسی برای ما بنويسيد تا به نام خودتان به چاپ برسانيم.

ديدگاههای شما

با حضور هاشمی رفسنجانی در انتخابات (که قطعی است) شانس زيادی برای ديگر نامزدها باقی نمی ماند. از سويی نامزدهای ضعيف اصلاحگرا هيچ تهديدی برای موقعيت او محسوب نمی شوند و از سوی ديگر بايد منتظر انصراف برخی از نامزدهای اصولگرا مانند ولايتی و لاريجانی نيز باشيم. با وجود اين بهانه هاشمی برای نامزد شدن، يعنی ايجاد مشارکت مردمی قابل قبول است و همچنين درصد بالای رأی رييس جمهور منتخب با حضور او نيز به هيچ وجه ميسر نخواهد شد. شايد در آينده، همين نکته به عنوان يکی از مهمترين ابزارها برای اعمال فشار خارجی و داخلی بر نظام حاکم بر ايران محسوب شود. شريفيان - تهران

هر رأی که به صندوقها ريخته شود حاکی از رضايت مردم از نظام است و دليلی محکمه پسند برای ابقای نظام بالاخص در سطح بين المللی، لذاست که حکومت با ترفندی زيرکانه حتی در صدد جمع کردن آرای سکولارها نيز هست و خاتمی برادر را تحريک به اظهار سخنانی می کند که غيراز ارتداد معنای ديگری ندارد. به هر حال همچنان که خود نيز علناً گفته اند آنچه مهم است مشارکت حداکثری است وگرنه با يک گل بهار نمی شود، همچنانکه خاتمی با بيست ميليون رأی کاری از پيش نبرد و نمی خواست که ببرد. هيوا - مهاباد

همه اين کانديداها وابسته به يکی از دو جناح رژيمند مردم کسی را می خواهند که طی شانزده سال اخير مسئوليتی در حکومت نداشته و به قولهايش عمل کند و مصلحت مردم را بر مصلحت نظام برتر بداند. حسن نوروزی - استکهلم (سوئد)

شرکت کردن آقای موسوی خيلی برای ايشان گران تمام می شود و همه محبوبيت خود را يکشبه از دست می دهد. به ايشان وعده دادند که قدرت بسياری به ايشان می دهند و حتی نيروی انتظامی را به ايشان می دهند، بايد قبول کرد که اينها فقط فريب است چون نظام برای مشروعيت بخشيدن به خود به رأی زيادی احتياج دارد که اين مهم فقط با شرکت مهندس موسوی امکان پذير است و وقتی که ايشان قبول کند و شرکت کند و رأی بياورد عاليجنابان خاکستری او را مجبور می کنند همگام با آنها پيش برود همان بلائی که بر سر خاتمی آوردند. از تبليغات کانديداها مشخص است که مردم را ساده لوح فرض کردند و شعارهايی می دهند که از حالا مشخص است که خام است. مثلاً ولايتی گفته دولت اميد، موقعی اميد مردم تحقق پيدا ميکند که نشاط، تفريح، درآمد مردم به سطح مطلوب برسد، اصولگرايانی که هنوز به رابطه پسر و دختر به ديد منفی می نگرند هنوز درگير نوار و فيلم مبتذل و تهاجم فرهنگی اند، هنوز تو زندگی شخصی افراد دخالت می کنند چگونه می خواهند برای مردم نشاط بياورند؟ آنها که بيشتر سرمايه مملکت را صرف باج دادن به کشورهای غربی می کنند و برای گروهکهای تروريستی بودجه در نظر می گيرند چگونه می توانند وضعيت معيشتی مردم را سامان بدهند؟ آقای احمدی نژاد هم خود را آدم مردمی و طرفدار قشر ضعيف می داند. ايشان فکر کردند چون ملاقات مردمی می گذارند پس مردم او را دوست دارند ولی فکر اين را نکرده که مردم می دانند ميلياردها تومان پول بيت المال را فدای پروژه مونوريل کرده و اين پروژه روی هواست و حتی يکی از شرکتهای پيمانکار برادر او بوده است و تا از او انتقاد می کنند می گويد کسی حق ندارد از نيروهای انقلابی انتقاد کند و مردم می دانند حدود پنجاه نفر پرسنل روزنامه همشهری را که با اين کار امرار معاش می کردند از کار بيکار کرد. آقای کروبی حمايت از حقوق کارگر، تغيير وضيعت استخدامی و پرداخت ماهانه پنجاه هزار تومان به افراد بالای هيجده سال را شعار خود قرار داد ولی جای سؤال اين است که چرا موقعی که ايشان رئيس مجلس بود اين پيشنهادها را نداد؟ ايشان گفتند آن موقع شرايط مهيا نبود. سؤال اين است منظور از شرايط چيست؟ کار مجلس پس چيست؟ چرا اين طرحها حتی برای بررسی در کميسيونها هم مطرح نشد؟ ايشان با اين شعارها مجموعه اصلاح طلب را زير سؤال بردند چون مشخص است ايشان با توجه به کشش محيط پيشنهاد می دهند و هيچ تعهدی هم برای اجرا قائل نمی شوند و در پايان دوره رياست جمهوری خود مثل آقای خاتمی طوماری می نويسند و از همه انتقادات خود را تبرئه می کنند، اينها فقط دستچينی بود از ميان کانديداها ولی همه بدانند ملت در اين هشت سال خيلی چيزها آموخت و هنوز از اينکه از اعتماد آنها در اين هشت سال سوء استفاده شده خشمگينند حتی کسی از صميم قلب هم بخواهد کار کند و بر خلاف آقای خاتمی آدم شجاعی باشد و توانائی هم داشته باشد باز هم مردم اعتماد نخواهند کرد. اميد - تهران

هيچگونه برتری مطلقی بين نامزدها وجود نداشته و اين انتخابات با رأی محدود به دور دوم کشيده می شود. البته اين احتمالات در صورتی است که خود نظام قصد کنار زدن افراد با ديد باز سياسی را نداشته باشد. ع. ق. - رودسر

در مورد آقای غضنفری با لحن شوخی نوشته ايد، بی اطلاعی شما دليل ناشناخته بودن ايشان نيست، در ضن اين از معدود مطالب بی بی سی است که نظر و ترجيح شخصی نويسنده در آن دخيل است. لطفاً يک بار ديگر مطلب را خودتان بخوانيد. در مورد آقای هاشمی هم نظرات همراه با کم اطلاعی و غرض ابراز کرده ايد. شهاب ميراسماعيلی - قم

تمام نامزدها سر تا پا يک کرباسند و تمام آنها زير چتر ولايت مطلقه اند، اگر زمانی هم انتخابات به صورت آزاد و کاملاً دموکراتيک برگزار گردد، بنا به گفته آقای روحانی، فتوای رهبری از همه بالاتر قرارداد و قانونی هم بالاتر است از کجا معلوم حضرت آقا خواب زده نشوند و قانون و دموکراسی و انتخابات آزاد را با فتوای خود باطل کنند؟ تنها راه برای ايران تحريم انتخابات و انقلابی مخملی به مانند انتخابات اوکراين است. مهدی - اصفهان

همان طور که ميدانيد امسال حدود چهل ميليون واجد شرايط انتخابات داريم در حالی که در خوشبينانه ترين وضعيت حداکثر بيست ميليون نفر شرکت خواهند کرد، اگر واقعيت را بخواهيم بررسی کنيم در ايران حدود شش ميليون نفر تحت پوشش کميته امداد قرار دارند که مجبورند رأی دهند تا مقرری آنها قطع نشود، به علاوه دو ميليون نفر کارمند و ده ميليون بسيجی که همه اينها به طور ثابت در همه انتخابات شرکت می کنند. يعنی در مجموع هيجده ميليون که کمتر از نصف کل واجدان شرايط و به معنی شکست سخت و مفتضحانه حکومت است. هومن - تهران

اميدواريم آقای موسوی وارد ميدان رقابت شود و شرايط خود را از طريق کسب اکثريت قاطع و با پشتوانه مردم عملی کند. حميد - زاهدان

تمامی اين افراد در يک جريان واحد قدم برمی دارند و از يک منبع پيروی می کنند، بنابراين نيازی به انتخاب ندارند و بهترين روش، عدم شرکت در انتخابات به معنی نفی آن است. سينا - تبريز

تجربه دوره رياست جمهوری آقای خاتمی بسيار گران تمام شد و نشان داد که چنانچه مسئولان نظام نخواهند هيچ وعده از سوی هرکس که داده شود تحقق نمی يابد، ممکن است برخی نامزدها در وعده های خود صادق باشند ولی واقعيت آن است که ترکيب قدرت در نظام جمهوری اسلامی به گونه ای است که عملاً رئيس جمهور اختيار قابل ملاحظه ای ندارد. محمود - تهران

بهتر است با مسئله انتخابات به شکل قومی و منطقه ای برخورد کنيم، مناطق غرب ايران که در زمان خاتمی نقش بزرگی در تغيير ترکيب رأی داشتند به علت سرخوردگی و سرکوبهای فراوان بيش از بيست درصد شرکت کننده نخواهند داشت، مناطق شرق کشور که تجربه سرکوب و بيکاری آنها را رنج می دهد اصلاً رغبتی به حضور ندارند و بين پانزده تا بيست درصد حضور دارند آن هم از قشر دانش آموز و کارمند، مناطق شمالی کشور شايد بين بيست و پنج تا سی درصد رأی بدهند، در مناطق مرکزی شايد بالاترين رأی در کرمان و رفسنجان و يزد و شيراز باشد، در خراسان هم به علت طيف مذهبی بين سی تا سی و پنج درصد شرکت کننده خواهيم داشت، در کل، آمار حضور مردم بين بيست وپنج تا سی درصد می شود که از بين نامزدها مصطفی معين که از طيف درصدی از نخبگان سرخورده انتخاب می شود و آقای رفسنجانی که از بين بازاريان و سرمايه داران برگزيده خواهد شد هر کدام با اکتساب سی درصدی آرا به دور دوم خواهد کشيد و با دوپينگ شورای نگهبان، آقای اکبر رفسجانی ديکتاتور آينده ايران خواهد شد اما اين دوران زياد دوام نخواهد آورد و با ضربتی که غرب و آمريکا بر پيکره نيمه جان اقتصاد و باورهای مردم خواهد زد به سر انجام خوب نخواهد گراييد. مينا. و. - تهران