جاناتان بيل خبرنگار بی بی سی در وزارت خارجه آمريکا

جورج بوش ايران را عضو محور شرارت معرفی کرده است

جورج بوش، رئيس جمهور آمريکا در بسياری از سخنرانی های اخير خود همواره اين دو کشور را در کنار يکديگر مورد انتقاد قرار داده است.

البته لحنی که اعضای دولت آمريکا در هنگام سخن گفتن درباره ايران يا سوريه بکار می برند، کاملا متفاوت است و درباره اين دو کشور با يک لحن صحبت نمی کنند.

آمريکا ايران را در بلند مدت تهديدی بزرگتر از سوريه می داند اگرچه اعضای دولت آمريکا، معتقدند سوريه به خاطر کارشکنی در روند صلح خاورميانه در کوتاه مدت مشکل سازتر خواهد بود.

تفاوت در عين تشابه

ابتدا تشابهات دو کشور ايران و سوريه در موضع گيريهای آمريکا: جورج بوش، رئيس جمهور آمريکا هر دو کشور را متهم به قصور در پايان دادن به شورشها در عراق کرد.

دولت آمريکا تحريمهايی عليه سوريه به اجرا گذاشته است زيرا معتقد است سوريه در جلوگيری از عبور پيکارجويان فلسطينی به داخل اسرائيل کوتاهی می کند

به لحنی که امسال جروج بوش در سخنرانی سالانه خود بکار برد توجه کنيد. او گفت: "ايران شديدا در صدد دستيابی به تسليحات هسته ای است و از تروريسم حمايت می کند، در حاليکه يک گروه کوچک غير منتخب، اميد مردم ايران برای دستيابی به آزادی را دارند سرکوب می کند".

اظهارات جورج بوش درباره سوريه نيز کمابيش به همان اندازه مغرورانه بود: "انتظار ما از سوريه اين است که به هرگونه حمايت از تروريستها خاتمه دهد و درها را بر روی آزادی بگشايد."

البته تفاوتهای مهمی در اين ميان وجود دارد: از جمله اينکه لحنی که درباره ايران به کار برده می شود خشن تر است. دليل اين امر اين است که به اعتقاد آمريکايی ها، ايران در راه توليد تسليحات هسته ای است و از همين رو ايران "عضو محور شرارت" معرفی شده است.

سوريه عضو اين محور معرفی نشد.

اعضای دولت آمريکا همچنين معتقدند که رهبران ايران سرکوبگرتر هستند.

تاسيسات اتمی ايران

به عبارت ديگر، آنها معتقدند رهبران ايران مانع بزرگتری بر سر راه ترويج آزاديهای مورد نظر جورج بوش هستند.

تفاوت در ديپلماسی

تفاوت عميقی نيز در روابط ديپلماتيک آمريکا با دو کشور ايران و سوريه وجود دارد.

اگرچه روابط آمريکا و سوريه به نقطه شکننده ای رسيده است اما آمريکا تا کنون آماده بوده که به طور مستقيم با سوريه معامله کند.

در پی حملات يازدهم سپتامبر 2001 سطحی از همکاری اطلاعاتی نيز بين ايالات متحده آمريکا و سوريه وجود داشت.

اما تصميم جورج بوش به فراخواندن سفير ايالات متحده از دمشق (پايتخت سوريه) به دنبال انفجار اخير بيروت نشان می دهد که روابط دو کشور در حال تيره تر شدن است.

اما دست کم، ميان آمريکا و سوريه گفتگوهايی هرچند محدود وجود داشته در حالی که ميان آمريکا و ايران گفتگويی برقرار نيست و آمريکا در حال حاضر موضوع گفتگو با ايران را به اروپايی ها واگذار کرده است.

بنابر اين آمريکا ايران را تهديدی بزرگتر می بيند اما بنا به دلايلی سوريه مشکلات فوری تری ايجاد می کند.

هم جورج بوش و هم کاندوليزا رايس (وزير خارجه آمريکا) از تمايل جدی خود برای کمک به تشکيل يک کشور فلسطينی سخن گفته اند.

ايران شديدا در صدد دستيابی به تسليحات هسته ای است و از تروريسم حمايت می کند، در حاليکه يک گروه کوچک غير منتخب اميد مردم ايران برای دستيابی به آزادی را دارند سرکوب می کند جورج بوش

اما سوريه به عنوان يکی از عوامل برهم زننده ثبات در خاورميانه ديده می شود.

دولت آمريکا قبلا "قانون پاسخگويی سوريه" را تحت تاثير سياستمداران با نفوذ کنگره به اجرا گذاشته است.

دولت آمريکا تحريمهايی عليه سوريه به اجرا گذاشته است زيرا معتقد است سوريه در جلوگيری از عبور پيکارجويان فلسطينی به داخل اسرائيل کوتاهی می کند.

ترور رفيق حريری، نخست وزير سابق لبنان هم عاملی برای افزايش فشارهای آمريکا بر سوريه شده است.

آمريکا از سوريه خواسته که نيروهای خود را از لبنان خارج کند.

سرانجام اينکه آمريکا هنوز اميدوار است با کمک جامعه جهانی، سوريه را ترغيب به تغيير دادن روشهايش کند.

آمريکا چنين اميد و خوشبينی نسبت به ايران ندارد.

در عين حال، اگرچه ايران خيلی سريع به دفاع از سوريه در جنگ لفظی که درگير آن است شتافته اما به نظر نمی رسد سوری ها چندان اشتياقی برای پيوستن به ائتلاف ضدآمريکايی داشته باشند.