جمشيد برزگر

محمد خاتمی بيش از هر چيز ترجيح می دهد که روزهای باقی مانده از دوران زمامداريش را به دور از هر تنش عمده ای سپری کند.

بيژن شهباز خانی، عضو کميسيون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی گفته است اولين سوال از رئيس جمهوری در مجلس هفتم در حال طرح شدن است و اين سئوال تاکنون به امضای شصت نماينده رسيده است.

به گفته وی، پس از آنکه سوالات مکرر نمايندگان از وزير بهداشت به جايی نرسيد، موضوع سوال از رئيس جمهوری مطرح شد و اکنون در اولين مرحله، ابتدا بايد معاون رئيس جمهور برای پاسخ به سوال در کميسيون حاضر شود و اگر پاسخ وی قانع کننده تشخيص داده نشد، در مرحله بعدی، رئيس جمهور بايد در مجلس حاضر شود و به نمايندگان پاسخ دهد.

اقدام مجلس هفتم برای سوال از محمد خاتمی، در حالی صورت می گيرد که به رغم تاکيد مجلس و دولت بر تعامل با يکديگر، روابط دو قوه در ماه های اخير، روابطی در مجموع پر تنش بوده که عمدتا نيز به سود مجلس پايان يافته است.

استيضاح وزير سابق راه و ترابری، تاکيد بر احتمال استيضاح چند وزير ديگر، ابراز انتقادات تند از هر دو سو، جلوگيری از امضای دو قرارداد با شرکت های ترکيه ای، تصويب طرح های تحقيق و تفحص متوالی از وزارتخانه ها و نهادهای وابسته به رياست جمهوری و دادن تذکرها و سوالات پی درپی از سوی نمايندگان، نمونه هايی از اين روابط پرتنش محسوب می شود.

در روزهای اخير نيز، به دنبال بالا گرفتن اعتراض محافظه کاران به مراسم اختتاميه جشنواره تئاتر ايران زمين در استان خوزستان، نمايندگان جناح اکثريت مجلس هفتم ضمن افزودن بر انتقادات خود از دولت، در نامه ای به محمد خاتمی، خواستار برخورد قاطع با مسئولان برگزاری اين جشنواره شده و در عين حال از وی خواسته بودند که مانع تکرار چنين اتفاقاتی شود.

محمد علی ابطحی احتمال سئوال از محمد خاتمی را اقدامی سياسی دانسته است.

همزمان، عبدالواحد موسوی لاری، وزير کشور سخن از آن گفته که هشدارها و علايمی دريافت شده که نشان می دهد روند تخريب دولت تشديد و حتی چند برابر شده است.

از نظر همکاران نزديک محمد خاتمی، محافظه کاران نه تنها به مخالفت خود با دولت آقای خاتمی ادامه می دهند، بلکه با نزديک تر شدن به زمان برگزاری انتخابات بر شدت فشارهای خود بر محمد خاتمی نيز خواهند افزود.

با اين همه، مجموعه تحولات ماه های اخير، بيشتر بيانگر آن بوده که جناح محافظه کار، حملات خود را عمدتا متوجه طيفی از نيروهای نزديک به رئيس جمهور در جناح اصلاح طلب کرده و بدون آنکه مستقيما با محمد خاتمی درگير شود، تلاش کرده که شماری از همکاران وی را از او دور کند.

به نظر می رسد که چنين رويکردی در مجموع تا کنون موفق بوده است، به ويژه آنکه محافظه کاران نيز دريافته اند که آقای خاتمی در آخرين ماه های رياست جمهوری خود، بيش از هر چيز ترجيح می دهد که روزهای باقی مانده از دوران زمامداريش را با آرامشی نسبی و به دور از هر تنش عمده ای سپری کند.

شايد به همين دليل است که در ماه های گذشته و به دنبال موضع گيری های اخير محمد خاتمی، همزمان با شدت گرفتن انتقاد بخشی از هواداران پيشين آقای خاتمی از وی، محافظه کاران و رسانه های نزديِک به اين جناح، به طور کم سابقه ای به دفاع از آقای خاتمی پرداخته اند و برخلاف سالهای آغاز دوران رياست جمهوری وی، ديگر، شخص او را در مرکز انتقادهای خود قرار نداده اند.

از همين رو، اگر چه افزايش فشارها بر دولت آقای خاتمی، تابعی از شرايط سياسی و تحولات و رويدادهايی است که می تواند بر انتخابات رياست جمهوری سال آينده تاثير بگذارد، اما با وجود اين، به نظر می رسد که هدف اصلی جناح محافظه کار در اين ميان نه تضعيف بيشتر شخص محمد خاتمی، بلکه افزايش فشار بر کسانی خواهد بود که از انگيزه و دلايل بيشتری برای مقابله و يا مقاومت در برابر خواست اين جناح برخوردارند.