|
واکنش آمريکا به قطعنامه آژانس اتمی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دولت آمريکا نسبت به تصويب آخرين قطعنامه آژانس بين المللی انرژی اتمی درباره ايران، که بسياری از تحليلگران آن را حاصل سازش ميان خواسته های دو طرف می دانند، با بدبينی واکنش نشان داده است. اين قطعنامه به درخواست آمريکا داير بر تهديد ايران به ارجاع پرونده اش به شورای امنيت سازمان ملل متحد اشاره ای نمی کند. بيانيه ای که از سوی کاخ سفيد صادر شد از جامعه جهانی می خواهد نسبت به برنامه اتمی ايران هوشيار باشد. اين بيانيه می گويد که ايران در گذشته بارها از عمل به تعهدات خود بازمانده است. مقام های آمريکايی پيوسته استدلال می کردند که کارنامه ايران که به گفته آنها نشانگر عدم پايبندی به تعهدات بين المللی آن کشور است، ارجاع پرونده ايران به شورای امنيت سازمان ملل برای اعمال مجازات های احتمالی را توجيه می کند. آنها احتمالا از اين قطعنامه که ايران را به ارجاع پرونده اش به شورای امنيت تهديد نمی کند، دلسرد شده اند. بسياری از مقام های آمريکايی ايران را متهم به استفاده از سياست تهديد می کنند و می گويند اين کشور تهديدهای خود را تا آخرين لحظات تکرار می کند و آنگاه دست به معاملاتی که صادقانه نيست اما به اين کشور کمک می کند از خطر فشارهای بين المللی بپرهيزد دست می زند. رئيس هيات آمريکا در آژانس بين المللی انرژی اتمی پس از تصويب قطعنامه به خبرنگاران گفت که آمريکا حق دست زدن به کليه گزينه های موجود، از جمله ارجاع ايران به شورای امنيت را برای خود محفوظ می دارد. اين اظهارات نشانه آشکار سرخوردگی آمريکا از فرآيند ديپلماتيک مطلوب اروپا است؛ فرآيندی که به اعتقاد مقام های آمريکايی تنها به وقت کشی از سوی ايران در مقطعی که می تواند مرحله ای مهم در برنامه اتمی آن کشور باشد می انجامد. آمريکا می گويد شواهدی دال بر توسعه سلاح های اتمی توسط ايران در دست دارد با اين حال تصديق اين ادعاها برای آمريکا آسان نيست. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||