|
مذاکرات هسته ای در پاريس: آيا ايران و اروپا می توانند توافق کنند؟ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
با آنکه مذاکرات بين هيات ايرانی و نمايندگان سه کشور اروپايی در پاريس برای يافتی راه حلی در مورد برنامه های های هسته ای ايران هنوز به نتيجه مشخصی نرسيده، اما از اظهارات بعضی از مقامات جمهوری اسلامی چنين پيداست که آنها به اين گفتگو ها بسيار اميدوارند. مقامات ايرانی می گويند که اين مذاکرات سخت و پيچيده است، ولی با وجود اين می افزايند که دست يابی به توافقی که مور قبول دوطرف باشد امکان پذير است.
به نظر می رسد که مشکل بزرگ در اين مذاکرات توافق بر سر مدت زمان تعليق غنی سازی اورانيوم است. از اينکه هيات ايرانی در اين مذاکرات پذيرفته است که فعاليت غنی سازی بايد حداقل برای مدتی متوقف شود اختلاف نظر وجود ندارد. اروپايی ها در ابتدا از ايران خواستند که غنی سازی را برای مدت نامحدودی متوقف کند. ولی مقامات ايرانی می گويند که غنی سازی اورانيوم و تامين سوخت هسته ای برای نيروگاه های برق کشور حق مشروع کشور است و آنها به هيچوجه از اين حق نمی گذرند. از اين رو هيات ايرانی ظاهرا در خواست اروپا را رد کرد و در مقابل پيشنهاد کرد که جمهوری اسلامی حاضر است که برای مدت محدود و مشخصی مثلا شش ماه و يا بيشتر اين فعاليت را معلق کند. بعدا گزارش هايی منتشر شد مبنی بر اينکه اروپا اصرار ندارد که حتما از جمله "تعليق نا محدود غنی سازی" استفاده کند بلکه از ايران می خواهد که تا پايان مذاکرات با جمهوری اسلامی فعاليت غنی سازی متوقف شود. اين فرمولبندی چون در آن از واژه "نامحدود" استفاده نشده شايد بيشتر مورد قبول مقامات ايرانی قرار گيرد. برای اروپايی ها نيز اين راه حل شايد قابل قبول باشد چون توقف غنی سازی به پايان مذاکرات با جمهوری اسلامی مشروط می شود و اين مذاکرات می تواند تا مدت نامحدوی ادامه يابد. به نظر می رسد که مقامات ايران در اين مذاکرات اصرار دارند که در مورد تعليق غنی سازی از واژه هايی استفاده شود که آنها بتوانند در داخل کشور وانمود کنند که سازشی نکرده اند. اصولا به نظر می رسد که به رغم اظهارات تند بعضی از سياستمداران محافظه کار در ايران، همه تلاش مقامات بر اين امر متمرکز شده که بحران هسته ای کشور را هر چه سريع تر با دادن برخی امتيازات حل کنند. سخنان روز جمعه آيت الله خامنه ای ،رهبر جمهوری اسلامی، مبنی بر اينکه او از لحاظ شرعی با " توليد، نگهداری و کاربرد" سلاح های هسته ای مخالفت است تلاشی است برای برطرف کردن اين شک و ترديد در افکار عمومی جهان که روحانيون حاکم بر ايران در صدد توليد بمب اتم اند. اظهارات بعضی از نمايندگان تند رو مجلس مبنی بر اينکه آنها در صدد تهيه طرحی هستند که ساخت سلاح های هسته ای را در ايران ممنوع خواهد کرد گام ديگری است در راستای مصالحه جويی با جامعه بين المللی. انتخاب مجدد جرج بوش به رياست جمهوری آمريکا به نظر می رسد که رهبران جمهوری اسلامی را به تکاپوی بيشتری انداخته تا موضوع برنامه های هسته ای ايران را حل کنند. بعضی از صاحب نظران بر اين اعتقادند که ممکن است در دوره دوم رياست جمهوری بوش، ايران در محور سياست خارجی او قرار گيرد و او حتی حاضر باشد که برای مقابله با برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی به زور متوسل شود. گرچه مخالفت شديد اخير جک استرا، وزير امور خارجه بريتانيا، با هرگونه اقدام نظامی عليه جمهوری اسلامی می تواند باعث دلگرمی روحانيون حاکم بر ايران شود. او در مصا حبه ای با بی بی سی پس از انتخاب مجدد بوش گفت نمی تواند هيچ وضعيتی را تصور کند که اقدام نظامی عليه جمهوری اسلامی را توجيه کند. آمريکا معتقد است که هدف اصلی غنی سازی اورانيوم در جمهوری اسلامی توليد سلاح های هسته ای است و از اين رو می خواهد که اين فعاليت برای هميشه در ايران متوقف شود. بايد ديد که آيا در مذاکرات پاريس اروپايی ها و مقامات ايرانی می توانند به توافقی دست يابند که برای همگان و به خصوص برای آمريکايی ها قابل قبول باشد؟ |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||