|
انتشار بيانيه اعتراض آميز جمعی از نويسندگان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
جمعی از نويسندگان ايرانی در داخل کشور در اعتراض به بی پاسخ گذاشتن خواسته های کانون نويسندگان ايران، بيانيه ای صادر کردند. اين نويسندگان امضاءکننده اين بيانيه نسبت به نداشتن اجازه برای برگزاری مجمع عمومی سالانه کانون نويسندگان ايران و همچنين زندانی بودن دو تن از اعضای اين کانون اعتراض کرده اند. امضاءکنندگان اين بيانيه نسبت به زندانی بودن ناصر زرافشان و عليرضا جباری اعتراض کرده و اعلام کرده اند که در صورت نگرفتن پاسخ مناسب به خواسته هايشان در خصوص مجمع عمومی سالانه و آزادی اعضای زندانی کانون نويسندگان از روشهای ديگری برای رساندن پيامشان به سازمانها و نهادهای مسئول جهانی اقدام خواهند کرد. مجمع عمومی کانون نويسندگان ايران قرار بود روز هفتم اسفند ماه 1382 برگزار شود، اما برخی از مقامهای وزارت اطلاعات با احضار پنج نفر از اعضای اين کانون يک روز پيش از برگزاری اين مجمع، خواستار لغو آن شدند. آخرين مجمع عمومی کانون نويسندگان ايران روز 29 آذر ماه 1381 برگزار شد. کانون نويسندگان ايران عليرغم چندين دهه فعاليت هنوز از سوی دولت به عنوان يک نهاد رسمی شناخته نشده و جلسه های آن معمولا در منازل اعضا برگزار می شود. در چند سال گذشته تعدادی از اعضای اين کانون که مهمترين هدف آن مبارزه با سانسور است از فشارهايی که برای متوقف کردن فعاليت کانون نويسندگان صورت می گيرد، خبر داده اند. اعضای جمع مشورتی کانون نويسندگان که برای نوشتن منشور کانون تشکيل می شد در موارد مختلف اعلام کرده اند که بارها تک تک يا به طور جمعی توسط مقامهای قضائی يا امنيتی احضار شده و مورد بازجويی قرار گرفته اند. چندی پيش منيژه گازرانی، همسر محسن حكيمی، مترجم و عضو كانون نويسندگان ايران از بازداشت همسر خود خبر داد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||