فرهمند و همسرش تومايو

... مسئله اينه که بيشتر ايرونی هائی که به آمريکا مهاجرت می کنن و به هر حال در ممالک خارجی مستقر می شن اسماشون، به خصوص برای اين خارجی ها وقتی می خوان اونهارو تلفظ کنن، مشکله.

من در محيط کار خودم به همه می گم اسم من فرهمنده و سعی هم می کنم بهشون حالی کنم فرهمند رو چه جوری تلفط کنن يا بنويسن. اما وقتی مثلاً خريدی چيزی می رم و يکی خودش رو معرفی می کنه - من در جواب نمی خوام بگم اسمم فرهمنده و گيجش کنم - در نتيجه در اين جور مواقع از اسم های معمولی آمريکائی مثل فرد Fred استفاده می کنم.

من با دو تا از پسر عمو هام در لس آنجلس رفته بوديم ماشين نگاه کنيم. اسم اونا يکی فرشيده يکی فرهاد. من خبر نداشتم که اين دو نفر هم چون اسم هاشون با ف شروع می شه جلوی بقيه خودشون رو "فرد" معرفی می کنن.

ما رفتيم به طرف اين يارو ماشين فروشه، اونم آمد جلو که با ما دست بده. با پسر عموی اول من دست داد و خودش رو معرفی کرد. پسر عموی من هم خودشو معرفی کرد فِرِد. دومی هم که اسمش فرشيده آمد دست داد و خودشو معرفی کرد فِرِد. حالا من اينجا مونده بودم که ای وای منم که به خودم می گم فِرِد- اين دو نفر گفتن فِرِد - حالا من به خودم چی بگم.

يک دفعه ديدم مغزم منجمد شده، اصلاً هيچ لغت انگليسی، هيچ اسم آمريکائی، يادم نمی آد. اسم خودم هم انگار يادم رفته. نمی تونم بگم فرهمند. طرف دستشو دراز کرده منم دستمو دراز کردم هی دارم می گم اِاِاِ... اوم م م و مِن مِن می کنم. اون هم به من نگاه می کنه که آخه من چرا دارم مِن مِن می کنم؟ چرا هيچی نمی گم؟ بالاخره آخرش بهش به انگليسی می گم !i'm sorry my name is fred too (ببخشيد اسم منم فِرِده!)

حالا طرف مونده معطل که اين آقا چرا معذرت خواهی می کنه که اسمش فِرِده؟ پسر عمو هامم دارن غش غش می خندن....