اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

ساختمان های تهران در برابر زلزله مقاوم نيست

در پی وقوع زلزله ويرانگر بم برخی از مقامات ايرانی احتمال بررسی انتقال پايتخت از تهران به نقطه ديگری از کشور را مطرح کرده اند.

حسن روحانی، دبير شورايعالی امنيت ملی، گفته است که اين شورا تصميم گرفته طرح انتقال پايتخت از تهران را، که بيش از ده سال پيش مطرح شده و به دليل عدم همکاری برخی نهادها مسکوت مانده بود، مجددا مورد بررسی قرار دهد.

به گزارش خبرگزاری دولتی ايران - ايرنا - آقای روحانی افزوده است که "شورایعالی امنيت ملی در جلسه شنبه آينده خود طرح های ميان مدت و بلند مدت انتقال پايتخت به نقطه ای ديگر را با جديت بيشتری بررسی خواهد کرد چرا که از نظر شورايعالی امنيت ملی، تهران به دليل قرار گرفتن روی خط زلزله برای پايتخت بودن مناسب نيست."

در حاليکه يکی از نمايندگان مجلس هم از آغاز بررسی طرح انتقال پايتخت و آمادگی مجلس برای دريافت لايحه مربوط به آن خبر داده سخنگوی دولت اقدام خاصی در اين مورد را تکذيب کرده است

به گفته آقای روحانی، چند سال قبل چارچوبی برای تغيير پايتخت تعيين و پنج نقطه ديگر کشور برای اين منظور پيش بينی شد و در حال حاضر، زمينه برای ادامه بررسی اين طرح فراهم شده است.

درمقابل، عبدالله رمضان زاده، سخنگوی دولت، در مصاحبه با رسانه ها طرح بحث جديدی در باره انتقال پايتخت را تکذيب کرده است.

آقای رمضان زاده گفته است که "از سال 1368 اين موضوع مورد بررسی بوده است و متخصصان به نتيجه جديدی نرسيده اند."

آمادگی مجلس

از سوی ديگر، جعفر گلباز، مخبر کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس، گفته است که انتقال پايتخت از تهران مساله ای ضروری است و مجلس آمادگی دارد طرح سه فوريتی انتقال پايتخت به مناطق کم خطرتر در برابر زلزله را بپذيرد.

وی در ضمن انتقال پايتخت را راه حلی برای مشکلات ديگر تهران، از جمله آلودگی هوا و ترافيک فشرده شهری، دانسته است.

روحانی از بررسی طرح انتقال پايتخت از تهران خبر داده است

بهاء الدين ادب، نماينده ديگر مجلس نيز از طرح انتقال مراکز حکومتی از تهران به استان های ديگر استقبال کرده و آن را عاملی در رونق اقتصادی کشور قلمداد کرده است.

به گفته آقای ادب، که عضو کميسيون عمران مجلس است، در سال 1370 مطالعات جامعی در مورد انتقال پايتخت انجام و به وزارتخانه های مختلف ماموريت داده شد در حوزه فعاليت خود به تدوين طرح کمک کنند.

آقای ادب اضافه کرده است که در آن زمان، غلامحسين کرباسچی، شهردار وقت تهران، گفته بود "اگر به من اجازه داده شود مشکلات تهران را حل خواهم کرد."

در جريان محاکمه غلامحسين کرباسچی در سال 1377، که در آن زمان از تلويزيون دولتی ايران پخش می شد، وی تاييد کرد که تا قبل از انتصاب وی به سمت شهردار، دولت در نظر داشت به دليل آلودگی و مشکلات ديگر شهر تهران پايتخت را به نقطه ديگری منتقل کند.

آقای کرباسچی در دفاع از اقدامات خود در مقام شهردار تهران گفته بود که فعاليت های وی در بهسازی محيط شهری باعث شد دولت قانع شود موقعيت تهران را به عنوان پايتخت حفظ کند.

انتخاب تهران

معمولا شهرهای بزرگ جهان که هنوز دارای عملکرد مناسب هستند براساس شرايط طبيعی مساعد ايجاد شده و در واکنش به نيازهای اقتصادی رشد کرده اند.

به اين ترتيب، دسترسی به امکانات طبيعی برای زندگی شهری، از جمله منابع آب، و قرار گرفتن در موقعيت قابل توجه اقتصادی، مانند نزديکی به بنادر يا راه های ارتباطی، عوامل موثر در ظهور و توسعه شهرهای عمده بوده است.

در مقابل، انتخاب تهران به پايتختی ايران منحصرا انگيزه سياسی و نظامی داشته است.

انگيزه آغا محمد خان سياسی بود

حدود دويست و ده سال قبل، آغا محمد خان قاجار، بنيانگذار سلسله قاجاريه، پس از دستيابی به قدرت شهر تهران را به دليل موقعيت سوق الجيشی آن، از جمله نزديکی به محل استقرار ايل قاجار، به پايتختی برگزيد.

اين انتخاب بعدها با انتقاد رضا شاه مواجه شد.

در يکی از سفرنامه های داخلی وی آمده است که به دليل فقدان منابع غنی آب، و به خصوص يک رودخانه بزرگ، تهران شرايط لازم برای گزينش به پايتخت و تبديل به يک مرکز بزرگ شهری را نداشته است.

در سال 1830، زلزله بزرگی در تهران روی داد اما پس از آن، زمين لرزه های تهران چنان شديد نبوده است که باعث ويرانی گسترده شود.

در عين حال، به گفته کارشناسان زلزله شناس، شهر تهران بر يک گسل ناپايدار قرار دارد و خطر وقوع يک زمين لرزه شديد شهر را تهديد می کند.

رشد سريع بافت و جمعيت تهران و تمرکز بخش عمده فعاليت های سياسی و اقتصادی در اين شهر طی دهه های اخير نگرانی هايی را در مورد خسارات و تلفات ناشی از وقوع زمين لرزه های شديد و حتی برخورد با عواقب چنين واقعه ای در پی داشته است.

به گفته کارشناسان، در صورت وقوع يک زمين لرزه شديد در تهران، نه تنها سازه های شهر، بلکه ساختار اداری و حکومتی کشور نيز دستخوش اختلال می شود و سازماندهی فعاليت های امدادرسانی را هم دشوار می کند.

نگرانی ديگری که در مورد تهران وجود دارد ساخت و سازهای شهری است که بسياری از آنها با معيارهای فنی مقاومت در برابر زلزله انطباق ندارد.

از جمله يکی از روزنامه های تهران به نقل از منابع وزارت بهداشت نوشته است که در صورت وقوع زلزله ای به شدت 7 درجه در مقياس ريشتر در تهران، نود درصد از بيمارستان های شهر نابود خواهد شد و امکانات کافی برای رسيدگی به مجروحان واقعه وجود نخواهد داشت.