اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

آمريکا همواره خواستار توقف همکاری روسيه در پروژه بوشهر بوده است

روزنامه فايننشال تايمز چاپ لندن در شماره روز سه شنبه 11 نوامبر خود در گزارشی نوشته است که ديدار روز دوشنبه يک هيات بلندپايه ايرانی با ولاديمير پوتين، رئيس جمهور روسيه نمايانگر پاداش اقتصادی و ديپلماتيک مهمی برای روسيه است.

بنابه اين گزارش، انتخاب مسکو به عنوان محل اعلام پذيرش رسمی پروتکل الحاقی پيمان منع گسترش تسليحات اتمی از سوی ايران بر قدردانی اين کشور از نقش تعديل کننده روسيه در مناقشه پرتنش چند ماه گذشته دلالت دارد.

اين روزنامه می افزايد: "اما اين خبر که دو کشور مذاکره درباره احداث يک نيروگاه تازه اتمی در بوشهر را آغاز کرده اند امتيار ملموس تری بود به روسيه بخاطر رد تقاضاهای مقام های ارشد دولت آمريکا."

به نوشته اين روزنامه آقای پوتين همواره از نقش روسيه در احداث نيروگاه شماره يک اتمی بوشهر که يک قرارداد يک ميليارد دلاری برای روسيه به ارمغان آورد دفاع کرده است. اين نيروگاه هزار مگاواتی يک منبع مهم درآمد خارجی به حساب می آيد و مظهر ادامه نفوذ اين کشور در خاورميانه است.

آمريکا همواره خواستار توقف همکاری روسيه در اين پروژه بود تا به گفته مقام های آمريکايی از خطر تکثير تسليحات اتمی کاسته شود يا دست کم از روسيه می خواست به منظور اعمال فشار بيشتر بر ايران جهت امضای پروتکل الحاقی، اين کشور را به توقف همکاری در بوشهر تهديد کند.

علی رغم فشارهای آمريکا، روسيه ضمن اين که از تهران خواست پروتکل را امضا کند اما علنا اعلام کرد که مسئله ادامه همکاری در نيروگاه بوشهر را در ماجرا دخالت نخواهد داد.

به نوشته فايننشال تايمز با اين حال روسيه در خفا ادامه پيشبرد برنامه توسعه نيروگاه بوشهر را به بازگرداندن تمامی سوخت مصرفی نيروگاه "مشروط" ساخت.

به گزارش فايننشال تايمز مقام های دو کشور هفته گذشته به امضای قريب الوقوع قرارداد بازگرداندن سوخت نيروگاه به روسيه اشاره کردند که نشان می داد در آژانس بين المللی نيز بر سر موضوع توافق شده است.

به نوشته فايننشال تايمز هرچند مقام های دو کشور اخيرا هرگونه مذاکره درباره پروژه های تازه را انکار می کردند اما روسيه درحال حاضر نامزد اصلی احداث نيروگاه دوم بوشهر تلقی می شود. احداث اين رآکتور هزار مگاواتی احتمالا حدود يک ميليارد دلار ديگر هزينه خواهد داشت و به گفته وزارت انرژی اتمی روسيه می تواند تا سال 2010 تکميل شود.

طول عمر اين دو رآکتور 30 تا 60 سال رقم زده می شود و به اين ترتيب روسيه سالانه 20 تا 30 ميليون دلار نيز سوخت اتمی به ايران صادر خواهد کرد که خود منبع درآمد مستمری برای اين کشور خواهد بود.