اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

روزنامه عربی الشرق الاوسط که در لندن به چاپ می رسد، در شماره روز يکشنبه نوزدهم اکتبر خود متن مصاحبه ای تلفنی با شيرين عبادی، برنده ايرانی جايزه صلح نوبل را به چاپ رسانده که در آن ديدگاههای او را در مورد موضوعات گوناگون، از جمله جريان اصلاحات در ايران جويا شده است.

در بخشی از اين مصاحبه از خانم عبادی پرسيده شده است که آيا همچنان محمد خاتمی، رئيس جمهور ايران را به عنوان رهبر اصلاحات قبول دارد که او در پاسخ گفته است از بخت بد، بايد اقرار کرد که آقای خاتمی فرصتهايی تاريخی را که در اختيارش بوده از دست داده و از جنبش مردمسالاری و اصلاحات در ايران عقب مانده است.

آقای خاتمی در مورد اعطای جايزه صلح نوبل به شيرين عبادی گفته است که به عنوان فردی ايرانی اعطای اين جايزه به يکی از هموطنان خود را افتخاری می داند اما جايزه صلح نوبل جايزه مهمی نيست و او ترجيح می داد ايرانيان در يکی ديگر از رشته های جايزه نوبل برنده شوند.

خانم عبادی در واکنش به اين اظهارات آقای خاتمی به الشرق الاوسط گفته است که به نظر آقای خاتمی احترام می گذارد و هرکس آزاد است نظر خاصی را اظهار کند که متضاد با نظر همگان باشد.

خبرنگار الشرق الاوسط در اين مصاحبه مقايسه ای ميان شيرين عبادی و آنگ سانگ سوچی، برنده برمه ای جايزه صلح نوبل کرده که به گفته او، مرور زمان باعث شده است جز نامی از وی باقی نماند و اين بانوی برمه ای که در حبس خانگی به سر می برد نتوانسته است اهداف خود را در کشورش پيش ببرد اما خانم عبادی در رد اين مقايسه گفته اهدافی که او دارد فراتر از شخص اوست و با مرور زمان يا مانع ايجاد کردن در مقابل وی نمی توان حرکتی را که بسوی تحقق اين اهداف جريان دارد متوقف کرد.

وی جنبش مردمسالاری و حقوق بشر در ايران را ريشه دار و در حال رشد توصيف کرده و گفته است تمامی طبقات و اقشار جامعه از اين جنبش در ايران حمايت می کنند.

خانم عبادی همچنين در اين مصاحبه گفته است که حکومت ايران حکومتی دينی نيست بلکه حکومتی است تشکيل شده از اشخاصی که دين را به عنوان ابزاری برای باقی ماندن بر سر قدرت به کار می برند.

به گفته خانم عبادی، اگر اين نظام اصلاح نشود و روياروی خواست مردم قرار بگيرد، دچار رکود و افت خواهد شد تا آنجا که راهی جز روی کارآمدن حکومتی غيردينی يا سکولار باقی نخواهد ماند.

وی در اين مصاحبه اعلام کرده که معتقد به جدايی بين دين و دولت است و حتی مراجع بزرگ مذهبی نيز بر اين عقيده اند که تاريخ تشيع، خود گواهی بر اين ادعاست.

اما خانم عبادی در عين حال تصريح کرده است که جدايی دين از مناقشات سياسی در باور او به اين معناست که نبايد اجازه داد کسی برداشت خود از دين را بر ديگران تحميل کند وگرنه تأثيری که اعتقاد يا عدم اعتقاد به دين بر زندگی تک تک افراد دارد، حقيقتی غيرقابل انکار است.