اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

گروه بين المللی بحران، "آی سی جی"، تازه ترين گزارش خود درباره اوضاع جاری ايران را تحت عنوان "نارضايی و اغتشاش" منتشر کرده است.

آی سی جی در گزارش خود پيش بينی می کند تحولات دموکراتيک ايران در آينده نزديک به بار نخواهد نشست، اما تاکيد می کند بحران های امنيتی نظير برنامه هسته ای ايران نيازمند چاره انديشی فوری است.

تحولات دموکراتيک ايران در آينده نزديک به بار نخواهد نشست، اما بحران های امنيتی نظير برنامه هسته ای ايران نيازمند چاره انديشی فوری است.

گزارش گروه بين المللی بحران

به نوشته اين گروه چنانکه حوادث چند ماه گذشته از جمله افزايش فعاليت دانشجويان معترض ايرانی نشان می دهد، التهاب باطنی جامعه ايران و نارضايتی عمومی مردم از رژيم در کل غيرقابل انکار است.

به عقيده آی سی جی "بعيد است تدابيری که تشکيلات قدرتمند محافظه کار انديشيده است آنچه را به بحران مشروعيت بدل شده است حل کند. اما سياستگذاران بين المللی بايد بدانند که در مقطع حاضر، ادامه بن بست داخلی بسيار محتمل تر از تغييرات بنيادی در ايران است."

اين گزارش می نويسد مشکلات فزاينده کشور از جمله افت استانداردهای زندگی، از حرکت بازايستادن جنبش اصلاحات و ادامه محدوديت های اجتماعی و سياسی، بخش اعظم جمعيت کشور را سرخورده و از حاکمان بريده است.

"به علاوه مردم ايران به طور کل هنوز فوايد بهبود ظاهری در اقتصاد کلان کشور و رشد چشمگير توليد ناخالص ملی را حس نکرده اند. در واقع عليرغم دسترسی کشور به ذخاير عظيم نفت و گاز، برخی اقتصاددانان ايرانی تخمين می زنند که تقريبا 40 درصد جمعيت کشور زير خط فقر زندگی می کنند."

اکثريت مردم برای به چالش گرفتن تشکيلات امنيتی به طور مستقيم رغبتی نشان نمی دهند، زيرا احساس می کنند رژيم در توسل به خشونت درنگ نخواهد کرد. به علاوه مردم در مقطع حاضر جايگزين سياسی معتبری برای حکومت مشاهده نمی کنند.

از متن گزارش آی سی جی

به عقيده اين گروه حکومت شش ساله آقای خاتمی اين مساله را بيش از پيش نزد ايرانيان روشن ساخته است که قدرت واقعی در دست آيت الله خامنه ای، رهبر، نهاد دوازده نفره شورای نگهبان و سازمان های مختلف امنيتی نهفته است و اين گروه ها عمدتا از فشار اصلاحات مصون هستند.

بنابه اين گزارش خشم مردم عمدتا متوجه تشکيلات محافظه کار است اما نارضايتی عمومی همچنين به طور فزاينده ای به سوی اصلاح طلبان نيز معطوف شده است.

به نوشته آی سی جی، آن اميدهايی که در پی انتخاب آقای خاتمی در سال 1997 پديد آمده بود اکنون مدت هاست فروکش کرده و جمعيت جوان و بی قرار ايران اميد به اجرای اصلاحات را که شعارهای زيادی برای آن داده می شد رها کرده است.

"اعتراضات دانشجويی ادامه دارد، اما مهارشده است؛ اکثريت مردم برای به چالش گرفتن تشکيلات امنيتی به طور مستقيم رغبتی نشان نمی دهد، زيرا احساس می کند رژيم در توسل به خشونت درنگ نخواهد کرد. به علاوه مردم در مقطع حاضر جايگزين سياسی معتبری برای حکومت مشاهده نمی کنند."

گزارش آی سی جی با اشاره به اين که به نظر می رسد ناکامی های انقلاب بسياری ايرانيان را از فعاليت سياسی راديکال منصرف کرده است می نويسد: "ده ها مصاحبه که توسط آی سی جی انجام شده نشان دهنده بدبينی فزاينده، بيگانگی و دلزدگی از امور سياسی، ترديد نسبت به مدعيان عالم سياست و گروه های ناراضی، و حتی وجود اميدی انتزاعی در ميان برخی داير بر اين است که شايد جهان خارج، به خصوص آمريکا، به نوعی بتواند اوضاع آنها را بهبود بخشد."

"فقدان هرگونه اعتمادی به بازی های بی رحم سياسی و بی ميلی آشکار به خشونت، بروز تغييرات در ايران را به خصوص با توجه به رژيمی که ظاهرا قادر و مايل به استفاده از هر دو حربه است غيرمحتمل می سازد."

از آنجا که جمهوری اسلامی می داند که نارضايی اقتصادی بزرگ ترين تهديد برای ثبات حکومت است، تشکيلات محافظه کار ظاهرا اصلاحات تدريجی اقتصادی و آزادسازی آن را مد نظر قرار داده است. اما چشم انداز اين استراتژی در درازمدت نيز قطعی نيست.

پيش بينی گزارش آی سی جی

"از آنجا که جمهوری اسلامی می داند که نارضايی اقتصادی بزرگ ترين تهديد برای ثبات حکومت است، تشکيلات محافظه کار ظاهرا اصلاحات تدريجی اقتصادی و آزادسازی آن را مد نظر قرار داده است. اما چشم انداز اين استراتژی در درازمدت نيز قطعی نيست. همانگونه که کارشناسان اقتصادی ايران اذعان می کنند سوءمديريت فراگير اقتصاد کشور به راحتی درمان پذير نيست."

اما به عقيده اين گروه ثبات جمهوری اسلامی در نهايت نه تنها به بهبود اوضاع اقتصادی بلکه همچنين به اصلاحات سياسی و فرهنگی بستگی خواهد داشت.

آی سی جی در اين بخش از گزارش خود نتيجه گيری می کند: "درحالی که تغيير مسلما ايران را فرا خواهد گرفت، اما به احتمال زياد آهسته و ناشی از فرآيند طولانی داخلی خواهد بود. ايران در نخستين مرحله از اين فرآيند ممکن است شاهد روی کار آمد محافظه کاران عملگرا باشد که مايل به حفظ شالوده های رژيم هستند اما در عين حال برای بهبود اوضاع اقتصادی به غرب نزديک می شوند."

آی سی جی در بخش بعدی گزارش به مسائل عاجل امنيتی روز از جمله برنامه هسته ای ايران پرداخته است و می نويسد: "نه آمريکا و نه شرکای اروپايی آن در وضعی نيستند که بتوانند برای روی کار آمدن يک حکومت اصلاح پذيرتر و بازتر صبر کنند."

"در کوتاه مدت، ممکن است هدف دوگانه غرب داير بر ثبات منطقه ای و اصلاحات داخلی در ايران، در تضاد با يکدگير قرار گيرد، اما برای رسيدگی به مسائل عاجل امنيتی از طريق رفع نگرانی های مشروع امنيتی و اقتصادی ايران، گزينه ای بهتر از ديپلماسی فعال وجود ندارد."

نه آمريکا و نه شرکای اروپايی آن در وضعی نيستند که بتوانند برای روی کار آمدن يک حکومت اصلاح پذيرتر و بازتر صبر کنند.

گزارش آی سی جی

در پايان گزارش آی سی جی آمده است: "بسياری از ايرانيان اکنون به تلاش های جدی خارجی برای فشار بر حکومت ايران اميد زيادی بسته اند و اعطای جايزه نوبل به شيرين عبادی بايد به اين تلاش ها، چه در داخل و چه خارج از ايران، نقشی برجسته تر و موثرتر دهد."

"ايرانی ها همچنين روشن ساخته اند که تعميم تماس های متقابل مردمی و مبادلات اقتصادی با ساير کشورها به گسترش آزادی های فردی کمک خواهد کرد، پيامی که با رفتارهای محدودکننده و غيرسازنده واشنگتن در تضاد است."