داستان صعود به المپیک؛ مایلی‌کهن، اردوهای طولانی، تدارکات عالی و باز هم ناکامی

تیم جوانی که اغلب نفراتش با برانکو ایوانکویچ قهرمان بازی‌های آسیایی بوسان شده بودند، مانند دوره‌های قبلی مدعی صعود به المپیک بود و شکستن طلسم ۲۸ ساله.

اسفند ۸۱ مهدی رحمتی، عباس قاسمی، حسن هوری و شهرام حاجب به عنوان دروازه‌بان به اردوی تیم ملی امید دعوت شدند. هدایت تیم را محمد مایلی‌کهن به اتفاق یار همیشگی‌اش نادر فریادشیران به عهده داشت. سردار عزیزمحمدی هم مدیر تیم بود.

جلال حسینی، هادی عقیلی، محمد نصرتی، فرشید طالبی، حمید عزیززاده، جلال کاملی‌مفرد، سعید لطفی، مرتضی کاشی، علی میرطرقی و مرتضی ابراهیمی بازیکنان خط دفاعی بودند.

حسین کعبی، ایمان مبعلی، محرم نویدکیا، مجتبی جباری، محمد علوی، مصطفی صالحی‌نژاد، محمد همرنگ، علی بداوی، میثم سلیمانی،‌ حسن استواری، مهرزاد معدنچی، حسین بادامکی، امیر فلاحی، مجتبی ناظری، علیرضا دغاغله، ابوالفضل حاجی‌زاده و مصطفی مهدی‌زاده برای خط میانی دعوت شدند.

آرش برهانی، جواد کاظمیان، احمد جمشیدیان، محمد غلامین، سیاوش اکبرپور، مهدی سیدساداتی، حمید شفیعی، داریوش رضائیان و داود حقی نیر در خط حمله بازی می‌کردند. جمعی که به المپیک آتن نرسید.

خبرآنلاین در این باره می‌نویسد: "مایلی کهن با این بهانه که رقم پرداختی فدراسیون کم است، همزمان هدایت سایپا را به عهده داشت که حاصل آن ناکامی تیم امید بود."

امیرحسین صادقی به همراه میثم سلیمانی به دلیل بازی تخته نرد در خوابگاه از اردو اخراج شدند. موضوعی که سروصدای فراوانی برپا کرد.

مایلی‌کهن درباره این تصمیم گفت: "سرپرست به من گفت این‌ها تا دیروقت بازیگوشی می‌کنند. باز تکرار شد و باز سرپرست به من گفت. گلایه کردم که خودش باید مسئله را جمع می‌کرده اما دیگر چاره‌ای نداشتم. آخرین دور تمرینات به صادقی و سلیمانی گفتم با همه اعتقادی که به بازی‌تان دارم، به اردوی‌ بعدی نیایید."

اردیبهشت ۸۲ امیدها مقابل ازبکستان به برتری ۳-۱ رسیدند. در نیمه اول به تساوی بدون گل رضایت دادند اما در نیمه دوم آرش برهانی دو گل زد و مبعلی هم یکی. در دقایق پایانی، حضور گسترده بازیکنان ایران در زمین حریف برای افزایش گل‌های زده، فرصتی را برای ازبکستان فراهم ساخت تا از سنگینی شکست بکاهد.

دیدار برگشت دو تیم هفدهم خرداد در ورزشگاه آزادی با حضور محسن مهرعلیزاده رییس سازمان تربیت بدنی برگزار شد و ایران توانست به مرحله گروهی صعود کند.

امیدها در بازی اردویی ۸-۰ فجر تهران را شکست دادند. در این بازی از هر چهار دروازه‌بان رحمتی، معمارزاده، ارشاد یوسفی و طالب‌لو استفاده شد.

سرمربی هنوز دروازه‌بان اصلی‌اش را نمی‌شناخت. همان اتفاقی که برای تیم حسن حبیبی در مقدماتی المپیک آتلانتا نیز رخ داده بود و با تعویض مکرر دروازه‌بان‌ها در جام نقش جهان نشان داد که درباره مرد شماره یک به قطعیت نرسیده.

تیم مایلی‌کهن سپس راهی اردوی سنگاپور شد تا تیم ملی این کشور را ۳-۲ شکست دهد. از آنجا هم به توکیو رفتند و با ضربه ایستگاهی زیبای ایمان مبعلی مقابل امید ژاپن به تساوی ۱-۱ رسیدند.

مایلی کهن به خبرگزاری آساهی گفت: "سوتا هیرایاما مطمئناً آینده‌ درخشانی دارد و کمک بزرگی برای فوتبال ژاپن خواهد بود. قد بلند و سرعت بالا از او چهره‌ای برجسته خواهد ساخت. آینده از آن اوست."

اما هیرایاما پیشرفت چندانی نکرد و از آن تیم ژاپن، بازیکنان دیگری آینده فوتبال کشورشان را ساختند.

ایران در گروه اول، ابتدا توانست مالزی را ۴-۱ از پیش رو بردارد اما بیست و هفتم اسفند ۸۲ در دومین بازی و در ورزشگاه آزادی با یک گل به کره جنوبی باخت.

علی کفاشیان معاون فنی سازمان تربیت بدنی گفت: "بازی با کره ضعف تیم ایران را نشان داد، به طوری که تمامی مردم و کارشناسان نیز به آن اعتراف دارند."

مایلی‌کهن در پاسخ گفت: "کارشناسان پس از مسابقه برابر مالزی و کره، اشکالاتی را به نحوه عملکرد رحمتی وارد کرده‌اند. طی جلسه‌ای با همکارانم در مورد جانشین وی به این نتیجه رسیدیم که از طالب‌لو استفاده کنیم."

بیژن ذوالفقارنسب مشاور تیم امید برای بررسی دیدار چین و مالزی به کوالالامپور سفر کرد و درباره رقیب بعدی ایران گفت: "اگر تیم امید بازی معمولی خود را انجام دهد، راحت می‌تواند از سد چین بگذرد."

اما با وجود تغییرات مایلی‌کهن و خوشبینی مشاورش، ایران در چین هم ۳-۱ شکست خورد. مرتضی محصص گفت: "تیم ما فاقد بازی‌خوانی صحیح بود. متاسفانه مهاجمان در زمان حمله، قابلیت اجرای دستورات را نداشتند."

ناصر نوآموز نایب رییس فدراسیون با تاکید بر اینکه فدراسیون تمام خواسته‌های مایلی‌کهن را برای اردوها و بازیهای تدارکاتی برآورده کرده است، گفت: "او موفق نبوده و باید پاسخگو باشد. وضعیت روحی بازیکنان کاملاً به هم ریخته، تعطیلات عید و خستگی مفرط نیز شرایط بدی را به وجود آورد."

چرا تیم پرستاره مایلی‌کهن با وجود زمانی کافی که در اختیارش بود، نتایج مطلوبی کسب نکرد؟ او در جواب به خبرگزاری ایسنا گفت:

"این بهترین تیم امید تاریخ فوتبال ایران نبوده و در گذشته در هر مقطع زمانی، ‌همواره آن تیم را بهترین ‌دانسته‌اند. اگر راه نیافتن به المپیک فاجعه است، پس برزیلی‌ها که فوتبال با زندگی‌شان عجین شده و به المپیک نیز راه نیافته‌اند، چه باید بکنند؟"

سازمان تربیت بدنی اصرار داشت تا کادر مایلی کهن با مربیان و مشاوران خارجی تقویت شود. او که همواره مخالف و منتقد خارجی‌های شاغل در فوتبال ایران بوده، این بار تحت فشار مسئولان ورزش از مواضعش کوتاه آمد و گفت:

"فیلیپ ریدون فرانسوی و باب هافتون انگلیسی که از سوابق کاملاً مشخصی برخوردارند و حتی دوره‌های آموزشی نیز در کشورمان برگزار کرده‌اند، مورد نظر من بودند که شرایط حضور آنان در کشور فراهم نشد."

با فروپاشی رویای صعود، ۱۴ فروردین، محمد دادکان رییس وقت فدراسیون فوتبال، سرمربی‌اش را اخراج کرد تا تیم را به حسین فرکی بدهد. تصمیمی که کدورتی بر دل مایلی کهن گذاشت و طی این سالها همواره در انتقاداش به او تاخته. آخرین رویارویی‌شان امسال در برنامه زنده گفتگوی ویژه خبری در شبکه دوم سیما رخ داد.

حسین فرکی سرمربی جدید امیدها فخر‌الدین داود بگوویچ مربی دروازه‌بان‌های پرسپولیس را به کادر تیمش اضافه کرد.

ذوالفقارنسب مدیریت فنی را به عهده گرفت و احمد سجادی مربی دروازه‌بان‌ها شد. برانکو نیز مسئولیت مشاور‌ فنی را پذیرفت.

ایران توانست در تهران بر چین و مالزی غلبه کند اما بیست و سوم اردیبهشت ۸۳ در بازی برگشت با کره جنوبی، رحمتی در نودمین دقیقه گل خورد تا آنها با شش پیروزی از ۶ بازی و بدون گل خورده، برای پنجمین دوره متوالی راهی المپیک شوند.