سید علی خامنه ای

علی خامنه ای پس از درگذشت آیت الله خمینی و بازنگری قانون اساسی و تغییر شرایط رهبری، به مقام رهبری جمهوری اسلامی منصوب شد و لقب وی از "حجت الاسلام" به "آیت الله" تغییر یافت.

آيت الله سیدعلی حسینی خامنه ‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران، در بیست و چهارم تیرماه سال 1318 در شهر مشهد به دنیا آمد. وی فرزند سید جواد حسینی از روحانیان تبریزی مقیم مشهد است. وی پس از یک سال تحصیل در دبیرستان به حوزه‌ علمیه‌مشهد، مدرسه‌سلیمان‌ خان و مدرسه‌ نواب، رفت و تحصیلات علوم دینی را آغاز کرد.

آقای خامنه ای در هجده سالگی به نجف رفت و پس از یک سال تحصیل به قم سفر کرد. او در قم نزد آیت الله شیخ مرتضی حائری و آ یت الله حسین‌علی منتظری فقه و اصول خواند. وی به ادبیات فارسی نیز علاقه ‌ای وافر داشت و در محافل ادبی مشهد رفت و آمد می ‌کرد. از دوستان علی شریعتی، محمد رضا حکیمی، مهدی اخوان ثالث و جلال آل احمد به شمار می‌ رفت. از وی اشعاری هم منتشر شده است که به سبک و سیاق غزل ‌های خراسانی سروده شده ‌اند.

آقای خامنه ای به گفته‌ خود تحت تأثیر مجتبی نواب صفوی، رهبر فدائیان اسلام، نخستین گروه بنیادگرای اسلامی در ایران، به مبارزه‌ سیاسی علیه رژیم شاه گرایش یافت و در حلقه‌نزدیکان آیت الله خمینی قرار گرفت.

آيت الله علی خامنه‌ای در دوران پهلوی بارها به زندان افتاد و زمانی را نیز در تبعید گذراند. او در مشهد، در مسجد کرامت، سخنرانی و تدریس داشت و شماری از روحانیان سیاسی را رهبری می ‌کرد. برخی از شاگردان آن دوران وی مانند احمد قابل و صادق کاملان، در سال‌های اخیر به منتقدان صریح اللهجه ‌وی بدل شدند.

یک ماه پس از پیروزی انقلاب، آيت الله خامنه‌ای، به همراه محمد بهشتی و اکبر هاشمی رفسنجانی حزب جمهوری اسلامی را تأسیس کرد که فعالیت گسترده‌ ای را علیه ابوالحسن بنی ‌صدر، و دیگر رهبران جبهه‌ملی و نهضت آزادی ایران مدیریت می ‌کرد.

او هنگام پیروزی انقلاب اسلامی در مشهد بود و بعد از اینکه از سوی آیت ‌الله خمینی به عضویت شورای انقلاب درآمد به تهران کوچ کرد.
در سال 1358 علی خامنه ‌ای به معاونت وزارت دفاع و سپس سرپرستی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد.

پس از درگذشت آیت الله طالقانی او امامت جمعه ‌تهران را به حکم آیت الله خمینی به عهده گرفت. در نخستین مجلس شورای ملی پس از انقلاب که بعدها به مجلس شورای اسلامی تغییر نام داد، به نمایندگی مردم تهران برگزیده شد.

در سال 1359 علی خامنه‌ای نماینده‌آیت الله خمینی در شورای عالی دفاع شد و نقشی کلیدی در مدیریت جنگ ایران و عراق به دست گرفت. در تیرماه سال 1360 در هنگام سخنرانی در مسجد ابوذر تهران از ترور جان سالم به در برد؛ اما از ناحیه‌کتف و دست راست دچار آسیب دائمی شد.

وی پس از برکناری ابوالحسن بنی صدر و کشته شدن محمدعلی رجایی در جریان انفجار دفتر نخست وزیری در تهران برای هشت سال سومین رییس جمهوری اسلامی ایران بود.

یک ماه پس از پیروزی انقلاب، علی خامنه ای، به همراه محمد بهشتی و اکبر هاشمی رفسنجانی حزب جمهوری اسلامی را تأسیس کرد

در زمان ریاست جمهوری علی خامنه ‌ای وزارت اطلاعات تأسیس شد و تلاشی عمده برای گسترش قدرت و امکانات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صورت گرفت.

علی خامنه ای پس از درگذشت آیت الله خمینی و بازنگری قانون اساسی و تغییر شرایط رهبری، به مقام رهبری جمهوری اسلامی منصوب شد و لقب وی از "حجت الاسلام" به "آیت الله" تغییر یافت.

وی در دوران حیات آیت الله خمینی، در خطبه‌ نمازجمعه‌تهران، با نظریه‌ولایت مطلقه ‌فقیه، مخالفت کرد و گفت ولی فقیه تنها در چارچوب فقه اختیارات قانونی دارد.

در 21 دی ماه 1366، آیت الله خمینی در نامه ‌ای خطاب به وی، ولی فقیه را دارای حق نادیده گرفتن احکام اولیه ‌فقهی و صدور احکام ثانوی حکومتی دانست.

در بازنگری قانون اساسی قید "مطلقه" به ولایت فقیه افزوده شد و اکنون آیت الله خامنه‌ای طبق قانون اساسی ولی مطلق فقیه است.
هادی خامنه ‌ای یکی از دو برادر آیت الله خامنه‌ای، از طیف اصلاح طلبان جمهوری اسلامی قلمداد می ‌شود.

شیخ علی تهرانی، همسر بدری حسینی، خواهر آیت الله از مبارزان سرشناس علیه حکومت پهلوی به شمار می ‌آمد.

علی تهرانی پس از انقلاب عهده ‌دار چند مقام قضایی شد و پس از مدتی از جمله بر سر انتصاب آیت الله خامنه‌ای به امامت جمعه ‌تهران با آیت الله خمینی اختلاف نظر پیدا کرد و در سال 1369 به عراق پناهنده شد.

در عراق وی در رادیو فارسی زبان بغداد برنامه‌هایی علیه جمهوری اسلامی و رهبران آن از جمله برادر همسر خود اجرا می‌کرد.

در سال‌های اخیر شیخ علی تهرانی به ایران بازگشت.

آیت الله خامنه‌ای پیش از انقلاب تألیفات و ترجمه‌ هایی از جمله از آثار سید قطب، رهبر گروه اخوان المسلمین مصر، بزرگ‌ ترین جریان بنیاد گرای سنی مذهب در قرن بیستم، نشر داده است.