افغانستان يکی از بزرگترين توليد کنندگان ترياک در جهان است. به گفته مقامات سازمان ملل متحد، می توان با افزایش تولید محصولاتی چون گندم و کاهش میزان فقر در مناطق روستایی، که کشاورزان را به سوی کشت پر درآمد خشخاش سوق می دهد، اقتصاد افغانستان را از اتکا به تریاک آزاد کرد.

انتظار می رود محصول گندم درو شده امسال بيش از نود در صد نیاز داخلی را فراهم کند. در افغانستان هشتاد و پنج در صد مردم برای درآمد خود به کشاورزی وابسته اند. در مناطق دوردست مثل باميان در مرکز اين کشور کشاورزان برای رفع احتياج خود گندم می کارند.

حدود 29 نوع دانه زراعتی، شامل هفده نوع دانه گندم، از آزمايشگاهای ملی کشور که توسط سازمان خوار و بار جهانی سازمان ملل متحد ارائه می شود، بین کشورزان افغان توزيع شده است.

کشاورزان افغان، بر اساس اين که از دانه های مختلف گندم چه نوع نانی را می توان درست کرد، داوری می کنند. خبازی های شهر، نانی درست می کنند که با گوشت گوسفند و قرمه سبزيجات خورده می شود.

برخی از کشاورزان قسمتی از گندم خرمن شده خود را آسياب می کنند تا در خانه هايشان نان درست کنند. در عکس، کشاورزی در هرات در بازار بزرگ هرات در حال خريد و فروش ديده می شود.

پيشبينی می شود توليد غلات کشور به چهار میلیون و 600 هزار تن برسد. اين وارادات غله افغانستان از خارج را به هفتصد هزار تن در سال کاهش می دهد. این رقم به مراتب کمتر از ميزان يک میلیون و 500 هزار تن است که افغانستان در گذشته وارد می کرد.

کشاورزان افغان نوع محصولات شان را با آنچه بهتر حاصل می دهد و آنچه که تقاضای بازاراست وفق می دهند. کشت سيب زمينی (کچالو) در باميان رونق زيادی یافته است.

محصولات کشاورزی مثل پسته، زردآلو و انجير حدود سی تا پنجاه در صد صادرات رسمی افغانستان را تشکيل می دهند. اين محصولات می توانند گزينه آسانی در مقابل کشت خشخاش باشند. در حال حاضر خشخاش در صد و پنجاه هزار هکتار زمين در افغانستان کشت می شود. All images: FAO/Giulio Napolitano