خانه‌ ‌ ما در مرکز شهر تهران، در یکی از خیابان‌های فرعی نزدیک خیابان جمهوری است.خیابانی که نه خیلی شلوغ است و نه خیلی آرام و ساکت

محله مان را دوست دارم، چون خلوت و سوت و کور نیست و من از محله های ساکت اصلاً خوشم نمی آید.

محل سکونت ما نبش کوچه ای فرعی است. یک خانه نسبتا قدیمی چهار طبقه که هر طبقه یک واحد حدودا ۸۰ متری دارد. خانه دارای نمای بدی نیست ولی من از نمای آن خیلی خوشم نمی آید و اگر مشکلی پیش نیاید به زودی نما رو تغییر می دهیم

چیدمان خانه و وسایل آن را خیلی دوست دارم. سلیقه پدر و مادرم رو قبول دارم ولی با یک خوابه بودن خونه خیلی مشکل دارم، نه تنها من بلکه همه اعضای خانواده

با توجه به این که من دختر جوانی هستم و دوست دارم اتاقی باب میل خودم داشته باشم و همین طور برادر کوچکترم که عشق فوتبال است و می خواهد اتاقش پر از پوسترهای فوتبالیست ها باشد

یکی دیگه از مزیت هایی که زندگی در مرکز شهر دارد نزدیکی بودن محل خرید و مراکز تفریحی مثل سینما است. از این نظر خانه ما تقریباً به همه این مراکز نزدیک است.

تنها مشکلی که وجود دارد ترافیک مرکز شهر هست و آلودگی بی حد هوای اینجا. برخی روزهای تهران مخصوصا در فصل زمستان طوری هوا آلوده می شود که واقعا به نفس تنگی می‌افتم