مردمانی که از قشر متوسط و پايين جامعه بودند و توانايی استخدام دلاک را نداشتند، خودشان کارهايشان را انجام می‌دادند.

معماری اين بنا نمونه ای ‌است از کارنامه معمار سلطان محمد معمار يزدی که شاهکاری از هنر معماری و تزيينی به شمار می‌آيد.

کاشی کاری در حمام

سنگ مرمر قرمز رنگی که در قسمت شرقی و غربی حمام وجود دارد، به "سنگ زمان" معروف است. چرا که با وجود ضخامت ۱۰ سانتيمتری، هنگام طلوع و غروب خورشيد نور را از خود عبور داده و به داخل حمام هدايت می کرده، چنانکه افراد داخل حمام متوجه زمان می شدند.

اغلب خواستگاری ها هم در قسمت سردخانه انجام می شده! جالب اين است که در اين هشتی، هر قشری روبروی قشری قرار می گيرد که در سطح خودش باشد: کارگران روبروی کشاورزان، پيشه وران روبروی بازرگانان و روحانيت روبروی خوانين.

بخش خاصی از اين حمام مخصوص "حجامت" بوده. ابتدا شخصی که مورد حجامت قرار می گرفته در حوضچه آب داغ وارد می کردند تا تپش قلبش بالا رفته و خون در بدنش جريان يابد. سپس رگ پشت بدنش را تيغ می زدند و بعد با شاخ گاو آن را می مکيدند تا بدينگونه خون را از بدن شخص بيرون بکشند.

بخشی از حوضخانه حمام گنجعلی خان

قسمت گرمخانه هم با توجه به توان مالی افراد به قسمت های مختلف تقسيم می‌شده. اين بخش برای کسانی که است که بضاعت استخدام دلاک را داشتند.

منطقی که اين حمام در ۴۲۴ سال پيش (در زمان صفويان) بر اساس آن ساخته شده است، متحيرکننده است.

يک هشت ضلعی بزرگ (سردخانه) که هر قسمت آن مخصوص قشر خاصی از جامعه بوده است که قبل از حمام وسايل شان را در آنجا در می آوردند و مشغول خوردن چای يا کشيدن قليان يا ترياک، يا مشروب خوردن و ... می شدند.