عکس از بهمن حسن شاهی: پيرمرد گويی چندان ديگر اميدی به کاسبی در خيابان ندارد. عکس کاملا گويای درماندگی کاسبی است که با فروش اجناس کم قيمتی بايد مدتها در کنار خيابان انتظار بکشد تا بتواند روزی خود را در بياورد.

عکس از نجيب الله مسافر: تلاش برای امرار معاش از طريق دستقروشی و کاسبی در خيابان در اين عکس مشهود است.

عکس از محمد بخشايی: محو شدن تدريجی عابر در مه و رنگ کلی تصوير، جنس راز آلودی به عکس داده است. خط ممتد زرد کنتراست جالبی با تيرگی کلی تصوير ايجاد کرده است.

عکس از علی رضا عطريانی: رنگ و کمپوزيسيون از عوامل موفقيت اين عکس زيبا نيز هست. لايه های مختلف رنگ از قهوه ای ماسه های ساحل در جلوی عکس تا کف سفيد موج ها و بعد آبی دريا، به عکس تصور عمق بخشيده است. اين ها همه به بيننده فرصت می دهد تا موضوع اصلی عکس را که حضور دو زن با پوشش سياه در ميان درياست درک کند.

عکس از مير روح الله سادات: زيبائی اين عکس بيش از هر چيز در رنگ ها و هم گذاری (کمپوزيسيون) آنست. خط جوی آب به عکس عمق بخشيده و محو شدن قسمت هائی از پوشش زنان به عکس حرکت می دهد. اين ابهام که پوشش اين زنان مانع از آنست که بدانيم به طرف ما می آيند يا از ما دور می شوند، به موفقيت عکس می افزايد.

عکس از بشير بختياری: اين عکس زيبا نه تنها شکل و رنگ زينت آلات را به ما نشان می دهد بلکه نشانه هائی هم در باره فروشنده آنها در اختيار می گذارد که به غنای عکس می افزايد. تمرکز بر سوژه و وضوح تصوير از ارزش های اين عکس است

عکس از علی فرشچيان، از تورنتو: زيبائی اين عکس بيش از هر چيز در تصويری ست که از صاحب دست ها و زينت آلات در ذهن بيننده ايجاد می کند. شفافيت و وضوح عکس نيز به بيننده امکان می دهد جزئيات آنرا ببيند. انتخاب هوشمندانه عکاس کمپوزيسيون زيبائی به وجود آورده است