گلشهر از مناطق حاشیه ای و نسبتا فقیر شهر مشهد است که یکی از بزرگترین مجموعه های مهاجرین افغان را در خود جای داده است.

گروهی از پیرمردهای افغان در آفتاب صبحگاه پاییزی خودشان را گرم می کنند. آقای نوری یکی از آنها با شوخ طبعی می گوید آنها هر روز اینجا جمع می شوند و در مورد مسائل روز افغانستان، سرنوشت مهاجران و یا مرگ و میر وجهان آخرت حرف می زنند.

معمولا قوانین اجرایی دولت ایران در مشهد برای بازگشت مهاجرین به دلیل تعداد بالای مهاجرین گلشهراز این منطقه آغاز شده است. اما با وجود بازگشت تعداد زیادی از افغانهای گلشهر به کشورشان این منطقه همچنان محل اصلی زندگی بسیاری از مهاجران است.

صبحها پسران جوان از گلشهر برای کار به نقاط مرکزی شهر می روند و در این منطقه بیشتر می توان پیرمردها ، زنان و کودکان را دید.

فروش سی دی و دی وی دی های افغانی رونق زیادی در این منطقه دارد.

در گلشهر می شود مشاغل مختلفی در میان کهنسالان افغان هم دید. کارهایی مثل سبزی فروشی، فروش کتابهای دینی و ادعیه، پینه دوزی، تعمیر وسایل منزل که نشانه تلاش برای زندگی در این محله فقیر نشین است.

یکی از نکات قابل توجه در گلشهر این است که افغانها و ایرانیهای این منطقه از زندگی و امکانات نسبتا مشابهی برخوردارند و این از تفاوت میان آنها کاسته است.

مرد افغانی که نان ازبکی را در تنوری که در خانه ساخته با همسرش تهیه می کند می گوید که مشتریان او تنها افغانها نیستند.

این مرد ایرانی می گوید از سالیان پیش با افغانها زندگی کرده و همواره با آنها دوست و شریک کاری بوده است. و حالا هم با یکی از افغانها انگشتر فروشی راه انداخته است.

کودکان افغان هم اینجا با سرگرمی های کوچک دلخوشی های بزرگی دارند و زندگی در گلشهر جریان دارد.