پيام محبی دامپزشک 31 ساله ای است که درسال 2004 اولين بيمارستان خصوصی برای حيوانات خانگی را در تهران دائر کرد. او در مورد کارش و وضيعت حيوانات خانگی و کسانی که مسووليت نگهداری اين حيوانات را دارند سخن می گويد.

در اوايل خيلی مشکل بود که اجازه دهند که کلينيک باز کنم برای اينکه جوان بودم و مقامات مرا نمی شناختند اما بعد ها وقتی ديدند من جدی هستم اين اجازه را دادند. بعضی از همکارانم فکر می کردند من کار و پيشه شان را از آنها می گيرم اما من فکر می کنم که هرچه درمانگاهها و کلينيک های حيوانات خانگی در شهر زيادتر شود بهتر است.

سگ از قديمترين دوستان انسان است. بعد از انقلاب برنامه تبليغاتی در مخالفت با نگهداری سگ در منزل راه انداختند، بعدا وضعيت بهتر شد. اما در اين اواخر مشتريان ما شکايت می کنند که وقتی که می خواهند سگ هايشان را به گردش ببرند با آنها برخورد و به آنها گفته می شود که سگهايشان را بيرون نياورند.

بعضی از مردم عقيده دارند که سگها نجسند، اما در تعليمات اسلامی سگهای نگهبان پذيرفته شده است. وقتی جامعه سنتی جايش را با جامعه صنعتی عوض می کند نياز عاطفی مردم با حيوانات خانگی برآورده می شود. به عنوان مثال وقتی بچه ها خانه را ترک می کنند و می روند سراغ کار و زندگی شان والدين احساس تنهايی می کنند.

در ايران برخی مردم عقيده دارند که نگهداری از سگ پيروی از فرهنگ غربی است اما من با اين عده موافق نيستم. من فکر می کنم يک حيوان خانگی، نياز صاحب آن را برآورده می کند.

وقتی حيوانی را مداوا می کنيم به نوعی اظهار سپاسگزاری می کنند، حتی آنهايی که به اندازه کافی دست آموز نشده اند. اين جالب ترين مزيت کار ماست.

نگهداری از حيوانات خانگی اين مزيت را دارد که آنها هيچوقت دروغ نمی گويند اگر از ما خوششان بياييد نزديک ما می آيند در غير آن صورت دور می روند. از اين جهت کار ما شيرينتر از کار يک پزشک است.