برخی اصلاح طلبان مشروطه را در آئينه دق جمهوری اسلامی تصوير کرده و به همان شکل معوج و معيوب عرضه کرده اند

---------------------------------------

جنبش مشروطه جنبش روشنگری ايران بود و جنبه های مختلف فکری، فرهنگی، اجتماعی و سياسی داشت و آن را نمی توان آن گونه که برخی نويسندگان جا انداخته اند فقط در حکومت پادشاهی خلاصه کرد.

حکومت مشروطه به معنی پادشاهی مشروط نيست، بلکه به معنای حکومت قانون است و می تواند به يکی از دو شکل جمهوری يا پادشاهی پارلمانی اجرا شود.

الگويی که ما برای ايران در نظر داريم، دموکراسی در شکل پادشاهی پارلمانی است که اگر به صورت آزادانه به مردم ايران عرضه شود، مردم به قانون اساسی ای رأی خواهند داد که حکومت مشروطه سلطنتی را الگوی حکومتی قرار دهد.

اينکه اين الگو تا چه حد ميان مردم مقبوليت داشته باشد بستگی به اين دارد که تا چه حد در ايران امکان اظهارنظر وجود داشته باشد.

ما تلاش می کنيم که شرايطی برقرار شود که مردم ايران طی همه پرسی در صورت تمايل به حکومت پادشاهی رأی بدهند.

پادشاهی مشروطه دارای دو خاصيت است که برای آينده ايران اهميت بسياری دارد:

اين نوع حکومت بهتر از جمهوری می تواند در ايران از دموکراسی و نهادهای دموکراتيک دفاع کند.

ملت ايران موزائيکی از اقوام و مذاهب مختلف است و وجود پادشاه مشروطه کمکی خواهد بود به حفظ وحدت ملی و آرام کردن تنشهای موجود ميان اين اقوام و مذاهب

ايران از لحاظ سياسی و اجتماعی کشوری است بسيار از هم گسيخته و بيست وپنج سال حکومت جمهوری اسلامی به سياست ايران که پيش از انقلاب هم سياستی بيمار بود چنان آسيبی زده که ما برای درمان آن به پاره ای نهادهای ثابت و بکلی بيطرف و بی مسئوليت نياز داريم که دور از هر شائبه قدرت اما دارای احترام اخلاقی باشند و بتوانند در فضای پرتضاد و اختلاف ايران تعادل و ثبات برقرار کنند.

پادشاهی مشروطه که بدون هيچ اختيار حکومتی باشد می تواند چنين ثباتی را به وجود بياورد و مردم را برای دفاع از نهادهای دموکراتيک بسيج کند.

نمونه اين راه حل را در اسپانيا ديديم که با پايان حکومت ديکتاتوری فرانکو در سال 1975 در شرايطی قرار داشت که نهاد دموکراسی بسيار ضعيف بود و برای دفاع از اين نهاد، کمک پادشاه مشروطه لازم آمد.

بيشتر جمهوريها در کشورهايی که در شرايط مشابه ايران به سر می برند دير يا زود قربانی ديکتاتوری نظامی می شوند، اما پادشاهی مشروطه بهتر می تواند کشور را از خطر ديکتاتوری نظامی مصون نگه دارد.

ايران در صورت سقوط جمهوری اسلامی وضعيت سياسی آسيب پذيری خواهد داشت و بد نيست که عاملی کمکی به نام پادشاهی مشروطه را برای پيشگيری از اين آسيبها به کار گيريم.

از سوی ديگر، ملت ايران موزائيکی از اقوام و مذاهب مختلف است و وجود پادشاه مشروطه کمکی خواهد بود به حفظ وحدت ملی و آرام کردن تنشهای موجود ميان اين اقوام و مذاهب.

جامعه سياسی ايران در پنجاه سال گذشته و در پی کودتای 28 مرداد [که با دخالت خارجی انجام گرفت] دچار شکافی پرنشدنی شد و به همين دليل نتوانست بر دو مخالف عمده توسعه و تجدد، يعنی ارتجاع مذهبی و استبداد پادشاهی غلبه کند

من اينجا تأکيد می کنم که ما به هيچ وجه حاضر نيستيم که حکومت کنونی در ايران از طريق دخالت خارجی سقوط کند.

جامعه سياسی ايران در پنجاه سال گذشته و در پی 28 مرداد [که در آن کودتايی با دخالت خارجی انجام گرفت] دچار شکافی پرنشدنی شد و به همين دليل نتوانست بر دو مخالف عمده توسعه و تجدد، يعنی ارتجاع مذهبی و استبداد پادشاهی غلبه کند.

اين تجربه ای شد که نشان می دهد ما نبايد هرگز کمترين شائبه دخالت خارجی برای تغيير رژيم ايران را بپذيريم.

البته مداخله با پشتيبانی تفاوت دارد و ما طرفدار پشتيبانی صميمانه همه دنيا از مبارزه مردم ايرانيم.

در مورد آن نوع مشروطه که برخی اصلاح طلبان ايران در چهارچوب جمهوری اسلامی به دنبال آنند بايد گفت که آنها مشروطه را در آئينه دق جمهوری اسلامی تصوير کرده و به همان شکل معوج و معيوب عرضه کرده اند.

آنها هم مشروطه را با مشروط يکی گرفته و گوشه کوچکی از مشروطيت را به همه آن تعميم داده اند، منظور آنها مشروط و محدود کردن قدرت ولی فقيه است که هيچ ربطی به دموکراسی ندارد.

جمهوری اسلامی اگر همچنان نظامی اسلامی باقی بماند و نهادهايی مانند رهبری و شورای نگهبان و مجلس خبرگان داشته باشد باز هم نمی تواند دموکراسی باشد، دموکراسی در صورتی ممکن است که اين نهادها از جمهوری اسلامی گرفته شود و در واقع اسلام از حکومت کنار گذاشته شود.