اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

خيلی ها از جمله آقای مهرداد فروغی از آمستردام هلند پرسيده اند آيا به نظر شما اين تحصن کمی دير نيست؟ بهتر نبود نمايندگان ملت آن زمانی که اولين مصوبه مجلس در شورای نگهبان رد شد يا هنگامی که دو لايحه رئيس جمهور رد شد متحصن می شدند؟

اين سؤالی است که خيلی ازموکلان و هموطنان ما در داخل و خارج از کشور می پرسند. در ارتباط با کوی دانشگاه هم تعدادی از نمايندگان مجلس تحصن کردند. ما در هر مانعی سعی کرديم با تدبير بيشتر با توجه به شرايط کشور، گامها را طوری برداريم که مشکل ما ايجاد نکند. در ارتباط با لوايح دوگانه آقای رئيس جمهور چون لايحه مسئوليت اصلی اش با آقای رئيس جمهور بود، طبق اصول اينها بايد جدی تر برخورد می کردند و دولت بايد برخورد می کرد. در ارتباط با مصوبات مجلس هم وقتی ديديم حتی مصوبات ساده هم با مانع برخورد می کند از کانال شورای نگهبان به نوعی سعی کرديم مطالباتی که می توانستيم را طی چهار سال به عنوان طرح تقديم کنيم و به موکلان خودمان بگوييم که ما در مجلس وظيفه خودمان رو انجام داديم. در مورد تحصن امروز هم از روز اول عرض کرديم که اين تريبون کسانی است که به هيچ تريبونی دسترسی ندارند و تريبون تمام رد صلاحيت شدگان غير قانونی است. اينجا بحث کانديداتوری است، در کانديداتوری نماينده و غيرنماينده را جدا نکرديم. اتفاقا اولی برای ما اين است که از موکلانمان که غيرقانونی رد صلاحيت شده اند حمايت و دفاع کنيم.

در صورت عدم تائيد صلاحيتها واکنش نهايی اصلاح طلبان چه خواهد بود؟

امروز در سوگندنامه مان عرض کرديم و در بيانيه ها هم گفتيم که برای جلوگيری از تشکيل مجلس فرمايشی و برای انجام وظيفه، در انتخابات مجلس هفتم شرکت نمی کنيم.

در خيلی از ای ميلها هم از داخل وهم از خارج پرسيده اند که چرا از همه پرسی استفاده نمی کنيد؟ آيا مقام رهبری مانع می شود؟ من چند تا از اسمهايشان را می خوانم: علی رضا از تهران، قاسم از شفيلد انگلستان، عبدالحسين از تهران، حجت الله کريمی از شيراز وبسياری ديگر.

يکی از روشهای مهمی که در ارتباط با اصلاح ساختار امور جاری کشور می توانيم بکنيم همان طور که حکومت جمهوری اسلامی و ارکان آن با رأی مستقيم مردم انتخاب می شود همه پرسی از مردم است که متأسفانه بعضيها از آن به عنوان تابو ياد می کنند و خوشبختانه در قانون اساسی کشور که در سال 1368 بازنگری شده در خصوص همه پرسی هر کسی اگر بخواهد طرح همه پرسی را پيش ببرد ما حمايت می کنيم. دو نظر هست: يکی اينکه نمايندگان می توانند بر اساس قانون اساسی طرح همه پرسی را ارائه کنند، يک نظر هم اين است که چون تمام مصوبات مجلس را شورای نگهبان بايد تائيد بکند لذا مانعی مثل موانع ديگر سر راه مجلس قرار خواهد داد. بحث ديگر هم اينکه فرمان همه پرسی را مقام رهبری هم می توانند انجام بدهند. البته مجلس می تواند با دو سوم رأی طرح همه پرسی را طراحی و تقديم مجلس کند، چند ماه قبل هم چنين بحثی شد و ما سعی کرديم اين را در اساس اين اصل شفافتر و قانونی تر کنيم که اين هم رفت با مانع برخورد. البته ما مستقيم روی اصولی که بايد به همه پرسی بگذاريم طرحی تقديم نکرديم ولی طرحی که مبتنی بر اين باشد که بتوانيم راه رو آماده کنيم برای طراحی همه پرسی را طراحی کرديم اما متأسفانه نتوانستيم از مسيری که بايد عبور می داديم عبور بدهيم.

سؤالهايی دريافت کرده ايم از مردم که پرسيده اند کشور ما پيچ و خمهای زيادی در مسائل داخلی داشته، مثل کوی دانشگاه وغيره. آقا يا خانمی به نام اطلسی از دوبی پرسيده اند که می خواهم از شما بشنوم دليل پا فشاری شما درباره اين مسئله خاص چيست؟

اتفاق اخير باعث شد حتی اونهايی که نااميد بودند و اعتقاد داشتند که اصلاح طلبان نخواستند يا نتوانستند کاری بکنند بيشتر روی [اينکه اصلاح طلبان] نتوانستند و نگذاشتند[اصلاح طلبان کاری انجام دهند] متمرکز شوند. دو انديشه وجود دارد: يکی اينکه حضور مردم اصل خيلی لازمی نيست و می توانند با ده يا پانزده درصد آرای مردم و مشارکت حداقل مردم، کشور را اداره بکنند. جريان فکری ديگری معتقداست که در دنيای امروزی بيمه نامه نظام جمهوری اسلامی، مشارکت جدی مردم در سرنوشت خود است.

در مورد ماجرای کوی دانشگاه هم تا جايی که ما توانستيم توان خود را گذاشتيم و اين بی مهری است که دانشگاهيان بگويند اصلاح طلبان برای ما چه کار کردند. در اين مورد بخصوص پافشاری ما اين است که اتفاق بسيار مهمتری که طومار همه چيز را با هم می خواهند بپيچند دارد می افتد. مجلس فرمايشی و با حداقل آرای مردم در شأن جمهوری اسلامی و مردم ايران نيست.

چند نفر ديگر پرسيده اند آيا اقدامات اخير شورای نگهبان و مجلس با انگيزه سياسی و برای ايجاد شوک برای خارج کردن مردم از بی اعتنايی سياسی نيست؟

ماههای قبل پيش بينی ما اين بود که اگر ميزان مشارکت مردم به پنجاه درصد برسد کرسيهای مجلس آينده از آن اصلاح طلبان است و لازم نبود امروز که هفته تعطيلی مجلس است و همه نامزدها دارند برای خودشان تبليغ می کنند نماينده ها بيايند اينجا برای خودشان بازار گرمی کنند، اگر قرار بود اين تحصن با هماهنگی و نقشه قبلی انجام شده باشد حداقل بايد صداوسيما به آن پوشش خبری می داد، در حالی که به هيچوجه خبررسانی رسانه ملی وجود ندارد. شورای نگهبان و هيأتهای نظارت آن با سناريويی که طراحی کرده بودند باور نمی کردند به اين زودی مشتشان باز شود. حداقل اين صداقت بين ما و مردم هست که هيچوقت برای بازار گرمی اين کار را نمی کنيم.

عباس از تهران پرسيده است که آيا فکر نمی کنيد طولانی شدن تحصن و اعتصابتان ممکن است اثربخشی خود را از دست دهد؟ کما اينکه بازتاب آن تنها در رسانه های بيگانه بوده است.

اين هم نظری است اما ما به عهدی که بسته ايم بايد پايدار باشيم. ما از روز اول اعلام کرديم که تا دهم بهمن به تحصن ادامه می دهيم و الآن روزه سياسی هم به آن اضافه شده است. صداوسيما با شبکه های مختلفش سه روز برنامه تحصن را ضبط کرد اما يک خبر از آن را پخش نکرد، با اين حال مردم ما از جايجای کشور و خارج از کشور مرتب به ما تلفن می کنند.

سينا از اروميه پرسيده دقيقاً هدف شما از تحصن چيست و حميد از مشهد سؤال کرده است که شرط شما برای پايان دادن به تحصن چيست؟

شرط ما از اول هم اعلام کرديم که برگرداندن امر مهم انتخابات به مجرای قانونی است که پيش مقدمه آن تأييد صلاحيت نامزدهای مجلس هفتم در سراسر کشور است که بدون استناد به قانون ردصلاحيت شده اند. رفتار شورای نگهبان پايان بخش تحصن خواهد بود در غير اين صورت ما مراحل ديگری برای تحصن طراحی کرده ايم.

امير از گرگان نوشته است که اگر اصلاح طلبان تأييد صلاحيت بشوند اما رأی نياورند چه خواهيد کرد؟ آيا بهتر نيست اکنون که قدرت را در دست داريد کاری برای کوتاه شدن دست نهادهای غيرانتخابی بکنيد؟ مثل استعفای دسته جمعی؟ در تعدادی از ای ميلهايی هم که برای ما آمده گفته شده است که حتی اگر اصلاح طلبان موفق شوند دوباره به مجلس راه يابند باز هم کاری از پيش نخواهند برد چون نهادهای انتصابی مانع آنان می شوند.

اگر اصلاح طلبان تأييد صلاحيت شوند و انتخابات آزادی که هدف متحصنان است برگزار شود، در انتخاباتی سالم و عادلانه اگر مردم نخواهند در مسابقه ای جوانمردانه به اصلاح طلبان رأی دهند ما رأی آنان را با ديده منت می پذيريم و کنار می رويم و همکاری هم خواهيم کرد. اگر مجلسی توانمندتر از مجلس ششم تشکيل شود و اصلاح طلبانی تندتر از اصلاح طلبان کنونی به مجلس راه يابند بايد به رفتار و مشی شورای نگهبان توجه شود و انشاء الله شورای نگهبان تجديدنظری در تطبيق مصوبات مجلس با شرع و قانون اساسی کند.

چند نفر از جمله کاوه از تهران پرسيده اند که با توجه به ساختار حکومتی جمهوری اسلامی و وجود نهادهايی همچون شورای نگهبان آيا دست يافتن به دمکراسی ممکن است؟

اگر ملاک را قانون قرار دهند و مصوبات مجلس را فراتر از قانون مورد بررسی قرار ندهند طراحی نظام جمهوری اسلامی با قانون اساسی می توان دمکراسی را پياده کرد و حتی اگر لازم باشد می توان با رجوع به آرای مردم در قانون اساسی تغييراتی ايجاد کرد.

ای ميلهايی رسيده که از شما به خاطر اقداماتتان تشکر کرده اند اما از طرف ديگر ای ميلهای انتقادی هم داريم که شما را متهم کرده اند که برای منافع شخصی دست به تحصن زده ايد.

اگر واقعاً هدف، منافع فردی و شخصی ما بود آقايان براحتی می توانستند پشت پرده مشکل ما را حل کنند، برای رسيدن به منافع شخصی لازم نيست خيلی هزينه متقبل شد، انتظار دارم نظرات مخالفان ما را بخوانند آن وقت با ما همنظر خواهند شد و واقعاً مجلس ششم در چهار سال دفاع خوبی از حقوق مرده کرده که مخالفان اصلاحات اين قدر عصبانی اند و حتی با کسب حداقل آرای مردم می خواهند نگذارند مجلس بار ديگر به دست اصلاح طلبان بيفتد. آنها اکنون شعارهايی اصلاح طلبانه تر از اصلاح طلبان می دهند و می گويند ما هم اگر مجلس برويم در جهت حفظ حقوق شهروندان اقدام می کنيم، در حالی که آنان زمانی حتی تحمل يک بار گفتن کلمه شهروند را نداشتند.