اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

تهران

هادی غروی، کارشناس امداد نجات روز يکشنبه 18 ژانويه به پرسش های رسيده درباره اقدامات ايمنی برای به حداقل رساندن تلفات ناشی از زلزله، پاسخ داد.

آقای غروی ۳۸ سال است که با جمعيت هلال احمر ايران در زمينه عمليات امدادی همکاری می کند. او اولين پرستار ايرانی است که در سال ۲۰۰۱ مدال پرستاری "فورانس نايت اينگل" را از آن خود کرد.

سياوش آريا از تهران: بسيار به جا خواهد بود که شبيه سازی کلی از آغاز تا زلزله تا بازسازی پس از زلزله داشت تا خسارات را به حداقل رساند.

اولا موضوع پيشگيری بر درمان مقدم است. مهمترين عاملی که در حوادث طبيعی عامل بازدارنده از خسارات بيشتر است، مقاوم سازی ساختمان هاست. شهروندان لازم است که با مهندسان ساختمان ملاقات داشته باشند و ميزان مقاومت ساختمانشان را بسنجند. اگر کارشناسان بگويند که ساختمانی تا هفت -هشت ريشتر مقاومت دارد، دليلی برای نگرانی نيست، ولی در غير اينصورت بايد حتما جديت به خرج داد. زلزله بين 15 تا سی ثانيه به ما فرصت می دهد. اگر ساختمان شما مقاوم است جای نگرانی نيست، ولی اگر ساختمان مقاوم نبوده و يک طبقه يا دو طبقه باشد (در صورت وقوع زلزله) با حفظ خونسردی از سمت راست خودتان از خانه خارج شويد. می شود اين کار را شبيه سازی کرد. در ايران قرار است مانوری در تهران و شهرهای بزرگ ديگر مثل مشهد و شيراز اجرا شود.

مهدی از تهران: بارها گفته اند که کيف کمک های اوليه را در منزل داشته باشيد. لوازم استاندارد داخل کيف کمک هال اوليه کدامهاست؟

تنها بحث کمک های اوليه پزشکی نيست، منظور عام تر است. توصيه ما به خانواده هايی که در خانه های تک واحدی يا دو واحدی (دو طبقه) زندگی می کنند اين است که يک بيل دسته کوتاه، يک کلنگ کوتاه، يک لوله آب فلزی به طول دومتر، چراغ قوه، راديوی باطری دار، دو تا سه ليتر آب آشاميدنی، يک تا چند کنسرو ( با کنترل تاريخ مصرف) داشته باشند. در مورد کمک های اوليه پزشکی هم يک چراغ قوه برای کنترل وضعيت مردمک ها و رنگ لب و دهان و مقداری گاز استريل، باند (باند امدادی و باند نواری)، بتادين و تعدادی چوب برای بستن آتل، ارکان کار کمک های اوليه است. ولی در شرايط نبود بحران، در اين جعبه عوامل ديگری هم می تواند باشد، مثل دماسنج، چسب و غيره. در صورت تماس با جمعيت هلال احمر می توانيد بروشورهايی که در اين زمينه تهيه شده است را دريافت کنيد.

احمد بخشی از تهران: امن ترين جای ساختمان در هنگام زلزله کجاست؟

امن ترين جای ساختمان کم عرض ترين و کم ارتفاع ترين نقطه خانه است. نسبت به اتاق پذيرايی اتاق خواب ايمن تر است، نسبت به اتاق خواب، درگاهی ورودی به اتاق امن است. هر جا که عرض تيرهای سقف کمتر است، هر جايی که از پنجره ها به دور باشيم ايمنی بيشتر است. امن ترين جای خانه را هر کس بايد بسته به نوع سازه هايی که در ساخت خانه اش به کار رفته، تعيين کند. بعضی سقف ها وقتی خراب می شوند، حالت (حرف انگليسی) وی (V) به خود می گيرند که در دو سوی آن فضايی نسبت به ديوارها پديد می آيد که جای امن است به همين علت است که توصيه می شود در هنگام زمين لرزه خود را به کنار ديوارهای عريض، يعنی با قطر زياد برسانيد. نوع ديگر آوارهايی که ايجاد می شوند، آوارهای يک طرفه هستند که حالت مثلت قائم الزاويه را پيدا می کنند و معمولا طرفی که ديوارش ضعيف تر است سرتيرهای آن می ريزند و گاهی اوقات هم مثل بم، آوار کيکی به وجود می آورد که همه ديوار با هم می ريزد. پس اينکه کجای خانه امن تر است بستگی به اين دارد که خانه چه شکلی است و در درجه دوم به نوع سازه ها بستگی دارد.

حسين پرسيده چگونه می توان مقاومت منزلمان را در مقابل زلزله بسنجيم.

بايد از يک مهندس ساختمان دعوت کرد تا با استفاده از ضوابطی که در مورد مهندسی سازه وجود دارد اين کار را انجام دهد.

محمد هادی از کرج: وقوع زمين لرزه به گفته کارشناسان در تهران و شهرستان ها اجتناب ناپذير است، مسئولان در اين زمينه اقدام خاصی انجام نمی دهند و به انتظار علاج پس از واقعه و ابراز افسوس بسنده خواهند کرد، سئوال من اين است که به هنگام وقوع ناگهانی زمين لرزه که همه در خواب هستند چه اقدامی برای نجات جان اطرافيانمان به ويژه کودکان می توان انجام داد. بهترين محل استراحت در شب کجاست.

سئوال دوم را جواب داديم: هر جا که عرض کمتر باشد و دور از شيشه ها امنتر است.

در پی زلزله بم مساله وقوع زلزله جدی گرفته شده و آموزش های پيش از زلزله شروع شده است. در تهران، در 112 ناحيه جمعيت هلال احمر پايگاه های خودش را تقويت می کند و در بسياری از نقاط تهران، فضای بازی مثل پارک ها آماده شده تا در صورت وقوع زلزله، مردم اسکان داده شوند. از طرف ديگر، در برخی از استان های مجاور تهران، آماده باش نسبی داده شده تا بتوانند خدمات جنبی ارائه کنند. در مورد بلايای عمومی بايد بدانيم که خود مردم هم بايد همت کنند. مثلا هنگام ساخت يک خانه بايد در مورد نظارت ساختمان دقت کنيم. قرار است خانه هايی که در مسير گسل های تهران هستند توسط شهرداری تهران خريده شوند و کاربری آنها از مسکونی به کاربرهای ديگر تغيير کند.

محسن از تهران چند سئوال فرستاده: پس از وقوع زلزله بايد در تهران ماند يا به سرعت آن را ترک کرد؟

بايد در تهران ماند و با رعايت آرامش راه را برای وسايل نقليه امدادی باز کرد. بايد بدانيم که تهران با توجه به شرايط خاص ساختمانی برای اسکان های اضطرارای فضای لازم را نمی تواند داشته باشد. افراد می توانند پس از 12 تا 24 ساعت آرام آرام تهران را ترک کنند و پس از بازسازی به خانه های خود برگردند، ولی اگر قرار باشد در همان لحظه های اول وقوع زلزله همه به دنبال ترک تهران باشند، چهارده تا شانزده ميليون جمعيت مشکل جديدی را ايجاد خواهد کرد.

با توجه به قطع شبکه آبرسانی، تامين آب برای افراد زنده مانده چگونه امکان پذير است؟

من قبلا گفتم که هر کدام از ما موظف هستيم چند ليتر آب آشاميدنی تاريخ مصرف دار را در جايی که هر شب می خوابيم نگهداری کنيم.

با توجه به اين که مديريت کنترل بحران در تهران متمرکز است، پس از زلزله چه کسی برای کنترل بحران برنامه ريزی خواهد کرد؟

البته اين سئوال را بيشتر مقامات دولتی بايد پاسخ دهند، ولی می توانم بگويم که در هلال احمر اتاق بحران داريم که عمليات پس از زلزله توسط اين اتاق پيگيری خواهد شد. اگر ستاد بحران تهران هم آسيب ديد، کنترل از حاشيه صورت می گيرد، ولی در صورت همکاری نکردن مردم، کار بسيار مشکل می شود و ما موفق نمی شويم.

با توجه به مسدود شدن خيابان ها در اثر ريزش ساختمانها، با چه وسيله ای می توان مصدومان را خارج ساخت؟

همين مساله ما را نگران می کند. با هيچ وسيله ای نمی توانيم، چون وقتی آوارها می ريزند، فرود هلی کوپترها را مشکل می کنند، به همين دليل بايد جاهايی برای اين کار آماده کرد.

مردم اولين کسانی هستند که تا پيش از رسيدن نيروهای امداد، نقش می آفرينند. مردم با دانش کمک های اوليه ای که بايد کسب کنند، زخمی های خود را به محل هايی که از راديو خواهند شنيد، به شيوه صحيح انتقال دهند.

با مساله آتش سوزی چگونه برخورد کنيم، چون در آتش سوزی های وسيع به تدريج اسفالت خيابان ها و و مصالح ساختمانی هم مشتعل می شوند؟

آنچه که من بايد در اين مورد پاسخگو باشم، مربوط به آتش سوزی ناشی از مواد شيميايی است که به تهران حمل می شود (تهران به عنوان يک شاخص ذکر می شود). شکست لوله حامل اين فراوردها، مثل گاز، گازوئيل، بنزين آتش سوزی ايجاد می کند. شرکت گاز ايران اخيرا با طراحی مهندسان ژاپنی حفاری هايی را انجام داده و تغييراتی را در زاويه های لوله های اصلی گاز انجام داده است که فاز نهايی آن در بهار آينده قرار است تمام شود. اگر در هنگام زلزله فراورده ها در محيط پراکنده شوند، مردم با يد با اصول پيشگيری از آتش سوزی آشنا بشوند. مثلا سيگار نکشند، فندک روشن نکنند، ابزار فلزی را با هم تماس ندهند. آموزش حرف اول را می زند. مردم بايد حضور در کلاس های آموزشی را که در سراسر ايران برگزار می شود جدی بگيرند.

با توجه به اينکه امدادگران هلال احمر خود ساکن تهران و درگير نجات خانواده خود هستند، و نيز در صورت قطع ارتباطات، برای نجات زخمی ها و زير اوار ماندگان چه بايد کرد.

مردم بايد ياد بگيرند که نترسند و در صورت زير آوار ماندن چه بکنند. ما در صورت نبود اکسيژن، سه دقيقه می توانيم زنده بمانيم، در صورت نبود آب سه روز و در صورت نبود غذا سه هفته زنده می مانيم. توصيه ما اين است که اگر کسی زير آوار ماند، تلاش بيهوده برای خروج از زير آوار نکنند. اگر بدانيم که در پشت يک ديوار فضای باز است تلاش لازم است، ولی اگر فضای کور باشد، تلاش بيهوده است. در زلزله بچه های کوچک و سالمندان به دليل فعاليت محدود و استفاده کمتر از اکسيژن بيشتر زنده می مانند. نيروهای امدادی که پس از زلزله وارد می شوند هم بايد با اصول کار آشنا باشند. ما با سه چيز که برای انسان بلاخيز است مواجه ايم: حادثه، سانحه، فاجعه. فاجعه رخدادی ناگهانی است که آنچنان تخريب می کند که آسيب ديده دست خود را برای کمک به سمت ديگران دراز می کند. اگر حادثه ای رخ دهد، عوامل امدادی محل کار را انجام می دهند و اگر سانحه رخ بدهد از ساير استان ها هم کمک می گيرند و اگر فاجعه ملی رخ دهد از کشورهای ديگر هم در اين امر مشارکت می کنند. مثلا ايران به زلزله ترکيه کمک کرد و ترکيه به زلزله بم ... پس اينطور نيست که ما فکر کنيم که اگر جمعيت هلال احمر خودش دچار مشکلی شد ديگر هيچکس نيست به داد ما برسد البته بايد بگويم که اگر زمان سه دقيقه اول را از دست بدهيم هيچکس نمی تواند کاری بکند. بايد هر شب و هر روز خود را آماده نگهداريم.

بابک از ليدز انگلستان: آيا قانونی برای نظارت بر ساختمان های ايران با شرط مقاومت در برابر زلزله وجود دارد؟

از سال 1375 به بعد بله، ما به همين اعتبار با قاطعيت می گوييم که 20 درصد از سازه های ايران اعم از دولتی، غير دولتی و غيره در مقابل زلزله ايمن هستند. دولت پيش بينی کرده که 21 سال طول می شود که کليه واحدهای مسکونی ايران (که حدود 11 ميليون تخمين زده شده) ايمن سازی شوند.