بابک عظیمی

	امیر با وجود آنکه هرگز در ایران نبوده و در آمریکا متولد شده، اما زبان فارسی را خیلی خوب صحبت می کند....

این ها بخشی از صحبت های امیر فرید، برنده جایزه ملی پیانو استرالیا در سال ۲۰۰۶ است. امیر که یک ایرانی بهایی است ۲۶ سال دارد و فرزند‌ منوچهر فرید،‌ بازیگر تئاتر وهنرپیشه فیلم هایی همچون "خشت و آینه" ساخته ابراهیم گلستان، "بلوچ " ساخته مسعود کیمیایی و "غریبه و مهر" ساخته بهرام بیضایی است. پدر امیر، به دلیل مشکلات مذهبی که پس از انقلاب اسلامی در ایران گریبانگیر اقلیت بهایی شد، در سال ۱۹۷۹جلای وطن کرد و به آمریکا رفت و سپس ازآنجا به استرالیا مهاجرت کرد و در این کشور سکنی گزید.

حضور ایرانیان بهایی در استرالیا به دهه بیست میلادی باز می گردد و برخلاف تصور، اولین بهاییانی که پا به استرالیا نهادند ایرانی نبودند بلکه زن و شوهری آمریکایی به نام " کلارا و هاید دان" بودند که در سال ۱۹۲۰ قدم به این سرزمین پهناور گذاشتند. این زن و شوهر آمریکایی هسته اولیه اجتماع بهاییان را در استرالیا تشکیل دادند.

امیر، با وجود آنکه هرگز در ایران نبوده و در آمریکا متولد شده، اما زبان فارسی را خیلی خوب صحبت می کند. او، لیسانس خود را در رشته موسیقی از دانشگاه ملبورن در سال ۲۰۰۴ اخذ کرد و به مدت دو سال در آکادمی موسیقی ملی استرالیا نیز حضور داشته است.

وضعیت فرهنگی و هنری بهاییان

تعداد بهاییان در استرالیا بالغ بر سیزده هزار نفر است که ۴۵% از آنان در ایران متولد شده اند و بر اساس آمار، سیدنی بیشترین میزان بهایی ایرانی را به تعداد ۵۰۰۰ نفر در خود جای داده است.

امیر نیز به عنوان یک عضو این جامعه ، فعالیت هایی را در کارنامه هنری خود به ثبت رسانده است. امیر چند سال در گروه کر بهاییان ملبورن آواز می خوانده و سپس رهبر گروه شد.

امیر معتقد است که جامعه بهایی در استرالیا جامعه ای بسیار متغیر ودر عین حال بسیار مستحکم است و در پاسخ به این سئوال که آیا او را در زمینه کارهای هنری اش حمایت می کنند، کمی اغراق آمیزانه می گوید: "بهاییان استرالیا، هر فردی را برای کارهای فرهنگی حمایت می کنند."

بهاییان در استرالیا دارای عبادتگاه هستند که یکی از هفت عبادتگاه پابرجای آنان در دنیا به شمار می رود. کار ساخت عبادتگاه بهاییان در سیدنی از سال ۱۹۵۷ تحت نظارت یک آرشیتکت استرالیایی آغاز شد و پس از چهار سال در ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۱ به بهره برداری رسید.

عبادتگاه بهاییان در سیدنی در نقطه ای مرتفع بنا شده که به راحتی از سواحل شمالی سیدنی قابل رویت است. این عبادتگاه ۶/۳۹ متر ارتفاع دارد و تالار شنوندگان آن گنجایش ۶۰۰ نفر را داراست. روش ساخت این عبادتگاه در زمان خود بسیار مبدعانه بوده و از هلیکوپتر برای نصب فانوس بر سر گنبد استفاده شده است.

	عبادتگاه بهاییان در سیدنی

این پیانیست جوان معتقد است که آیین بهاییت بر روی کار هنری اش تاثیر داشته است و در این باره می گوید: "بر اساس متون بهایی، موسیقی نردبان روح است و این فلسفه مستقیماً بر روی دیدگاه من در زمینه موسیقی تاثیر گذاشت و سبب شد که به درک عمیق تری از موسیقی رسیده و قدرت آن را درک کنم."

جایزه ملی پیانو

امیر در سال ۲۰۰۶ موفق شد که جایزه نخست ملی پیانو استرالیا را از آن خود سازد. او در این خصوص می گوید: "من بسیار خوش شانس بودم که این مقام را کسب کردم. این جایزه باعث شد که اعتماد به نفسم افزایش یابد و در بین رسانه ها شهرت یابم و به عنوان یک موسیقیدان حرفه ای در استرالیا مطرح شوم و در نتیجه به تعداد مخاطبانم اضافه شد."

او صرف نظر از نواختن موسیقی، چند سالی نیز به تدریس پیانو پرداخته است و در خصوص وضعیت هنرمندان دراسترالیا می گوید: "بسیار سخت است که بتوان بعنوان یک هنرمند امور زندگانی را در استرالیا گذراند چون فرصت ها ی شغلی محدود است. بیشتر نوازندگانی همچون من در کنار اجرای موسیقی، به تدریس آن روی می آورند و من نیز این کار را کرده ام."

وقتی از امیر پرسیدم چگونه شد که پیانیست شد در پاسخ گفت: "من اولین بار شش ساله بودم که در پشت پیانو نشستم و آهنگی در حضور جمع اجرا کردم و سپس تمایل شدیدی در من برای ادامه کار به وجود آمد و به خاطر اینکه پیانو قابلیت های بی شماری برای اجرا دارد آنرا دنبال کردم."

ایرانی یا استرالیایی؟

امیر بیشتر روزهای خود را صرف تمرین پیانو و اجرای قطعات موسیقی می کند و معتقد است که ایرانی های ساکن استرالیا زیاد علاقه به موسیقی کلاسیک ندارند. او می گوید: "اگر زمینه فراهم شود دوست دارم که برای هموطنان ایرانی نیز قطعاتی اجرا کنم، اگرچه زیاد تمایل نشان نداده اند."

بعضی معتقدند که جامعه بهایی در استرالیا تمایلی به برقراری ارتباط با ایرانیان غیربهایی ندارد و کمتر آنان را در خود می پذیرد و وقتی از امیر در این خصوص می پرسم می گوید: "همه انسانند و نباید گرایش دینی بین انسانها فاصله ای ایجاد کند" و در پاسخ به این سئوال که آیا دوست مسلمان دارد می گوید: "بله من در استرالیا دوست ایرانی مسلمان هم دارم."

امیر فرید در پاسخ به این سئوال که آیا خود را ایرانی تصور می کند یا استرالیایی می گوید: "من فکر می کنم که من هم ایرانی هستم و هم استرالیایی. چون پدر و مادرم ایرانی هستند خود را ایرانی می دانم و چون تابعیت استرالیا را دارم و بیشتر مدت عمرم را در اینجا سپری کردم خود را استرالیایی می پندارم. از طرفی دیگر بیشتر همکاران و دوستان نزدیک من غیر ایرانی هستند. من یک ایرانی استرالیایی هستم و یا یک استرالیایی ایرانی!"

موسیقی ایرانی در کنار کیفیت روحانی آن، تاثیر زیادی بر مخاطبان خود دارد. من همواره ساز وکاری که بر موسیقی ایرانی حاکم بوده را بی نظیر یافته ام و وجود دستگاههای مختلف آن را بسیار عمیق یافته ام. موسیقی ایرانی دنیای خاص خود را دارد

و سپس با ذکر یک خاطره ادامه می دهد: "سال گذشته زمانی که داشتم قطعاتی را از "راک مانینوف" در مسابقات اجرا می کردم، فردی به من گفت که اجرای قطعه من، طعم شرقی داشت و من شکی ندارم که این موضوع برخاسته از میراث فرهنگی من است. همانطور وقتی من قطعاتی از جواد معروفی را اجرا می کنم،‌ بعضی شنوندگان اظهار نظر می کنند که آن را "کلاسیک" نواخته ام."

این موسیقیدان جوان، تاکنون برنامه خاصی را برای تحقیق در زمینه موسیقی سنتی ایرانی انجام نداده، اما همیشه این موضوع برای او جذابیت داشته است. امیر فرید می گوید: "من می دانم که بسیاری ازآهنگسازان غربی تحت تاثیر آواهای موسیقی شرقی قرار داشته اند و در کارهای خود از آن استفاده کرده اند. من احساس می کنم که موسیقی شرقی در حال حاضر حضوری قوی تر از گذشته در غرب دارد و من مطمئنم که می تواند تاثیر زیادی بر موسیقی غرب داشته باشد و در صحنه بین الملل مطرح شود."

امیر معتقد است که موسیقی ایرانی منحصر به فرد است و می گوید: "موسیقی ایرانی در کنار کیفیت روحانی آن، تاثیر زیادی بر مخاطبان خود دارد. من همواره ساز وکاری که بر موسیقی ایرانی حاکم بوده را بی نظیر یافته ام و وجود دستگاههای مختلف آن را بسیار عمیق یافته ام. موسیقی ایرانی دنیای خاص خود را دارد."

امیر بیشتر اوقات خود را در منزل با خانواده اش می گذراند و به زبان فارسی با آنان صحبت می کند و غذاهای ایرانی می خورد و وقتی از او می پرسم که چه غذایی را بیشتر از همه دوست دارد می گوید: "اول فسنجان بعد چلو کباب. من عاشق غذاهای ایرانی هستم."