|
ایران و همکاری با آمریکای لاتین؛ چرا؟ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
هوگو چاوز رییس جمهور ونزوئلا پس از مذاکره با محمود احمدی نژاد، همتای ایرانی خود، در تهران به بندر عسلویه در استان بوشهر رفته تا به اتفاق آقای احمدی نژاد ناظر برافتتاح یک مجتمع پتروشیمی بزرگ در منطقه جنوب ایران باشد. مجتمع پتروشیمی برزویه، که بزرگترین طرح هیدروکربورهای آروماتیک جهان است، ظرفیت تولید سالانه یک میلیون و دویست و هشتاد هزار تن محصولات اصلی آروماتیک دارد که بخشی از ظرفیت تولید آن به صادرات و بخشی نیز به عنوان خوراک پتروشیمی جم اختصاص خواهد داشت. روسای جمهور دو کشور یک طرح پتروشیمی مشترک برای تولید متانول را نیز "کلنگ زدند" و آقای چاوز گفت امیدوار است طرح پتروشیمی مشترک ایران و ونزوئلا هرچه سریعتر به بهرهبرداری برسد. ظرفیت تولید این طرح یک میلیون و ۶۵۰ هزار تن در سال خواهد بود. مقامات ایرانی گفته اند یک واحد متانول مشابهی توسط دو کشور در ونزوئلا نیز ساخته خواهد شد. متانول نوعی الکل است که هم در حلالهای شیمیایی و هم به عنوان ماده ای در سوخت استفاده می شود.
با ساخت این دو مجتمع، انتظار می رود تا کمتر از پنج سال آینده، ونزوئلا به بازارهای رو به رشد هند و پاکستان دست یابد و ایران نیز به بازارهای آمریکای لاتین از جمله برزیل دسترسی پیدا کند. ایران و ونزوئلا در بندر عسلویه سه سند همکاری را در زمینه انرژی، پتروشیمی و نیروگاه ها نیز امضا کردند. آقای چاوز، علی رغم اظهار نارضایتی آمریکا، از حامیان اصلی ایران برای ادامه تحقیقات اتمی و غنی سازی اورانیوم بوده و از زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی تا کنون چندین بار به آن کشور سفر کرده است. ونزوئلا مانند ایران یکی از کشورهای اصلی صادر کننده نفت است و در سالیان اخیر بخشی از درآمدهای نفتی خود را صرف کمکهای اقتصادی به دولتهایی کرده که با سیاستهای خارجی آمریکا مخالفت می کنند، از جمله کوبا و بولیوی. هوگو چاوز که خواستار اتحاد کشورهای چپ گرا علیه غلبه سیاستهای اقتصادی آمریکاست، پیش از ایران به روسیه و بلاروس سفر کرده بود. وی هفته گذشته دو شرکت بزرگ نفتی آمریکایی اکسون موبیل و کونوکوفیلیپس را از ونزوئلا اخراج کرد. آمريکا از نزديکی ایران و ونزوئلا ناخوشنود است و بعضی از سياستمداران آن کشور نگرانند که ممکن است اتحاد ضد آمريکايی ایران و ونزوئلا به کشورهای ديگر جهان سوم سرايت کند و يک جبهه بزرگ عليه سياست های واشنگتن شکل گيرد. ناصر کریمی، خبرنگار آسوشیتد پرس در ایران، که سابقه همکاریهای دو کشور ایران و ونزوئلا را دنبال کرده می گوید دولتهای تهران و کاراکاس تحت فشارهای آمریکا به یکدیگر نزدیکتر شده اند. دو کشور در بخشی از ایدئولوژی سیاسی خود که مخالف امپریالیسم و نظام اقتصادی سرمایه سالار است، اشتراک نظر دارند و این سبب توسعه همکاریهای اقتصادی میان آنها شده است. "ایران خط تولید خودرو سمند، خط تولید تراکتور و یک کارخانه قطعات پلاستیکی را در ونزوئلا راه اندازی کرده و مهندسان ایرانی در پروژههای ساختمانی برای تهیه مسکن ارزان قیمت برای فقرا نیز فعال هستند. از طرف دیگر ونزوئلا که تحت تحریمهای تکنولوژی و قطعات صنعتی و نفتی قرار ندارد، می تواند در این زمینه ها به ایران کمک کند." آقای کریمی می گوید ارزش قراردادها و اسناد همکاری که دو کشور از سال ۲۰۰۰ تا کنون امضا کرده اند نزدیک به ۲۰ میلیارد دلار است، هر چند که بخش کوچکی از آن تا کنون اجرایی شده است. هوگو چاوز در کنفرانس مطبوعاتی دو رییس جمهور در عسلویه گفت ایران و ونزوئلا بر سر ایجاد یک شرکت نفتی مشترک و یک شرکت بین المللی صادرات و واردات توافق کرده اند. به گفته آقای چاوز، یکی از قراردادهای مهم با ایران، کارخانه مادر ساخت ماشین آلات لبنیات در ونزوئلا است. به نظر شما کشورهای آمریکای لاتین شرکای خوبی برای ایران هستند؟ باز شدن بازارهای آمریکای لاتین به روی ایران چه قدر اهمیت دارد؟ آیا ایران و ونزوئلا می توانند ائتلاف موفقی در مقابل فشارهای آمریکا داشته باشند؟ نظرات خود را برای ما بفرستید. در مورد این فقط می شود گفت در بیابان لنگ کفشی هم غنیمت است. این آقایان در هیچ جای دنیا آبرو ندارند و کسی آن ها را تحویل نمی گیرد. علی از تربت حیدریه حتما دوستان خوبی هستند و به دنبال سر نگونی کپيتاليسم جنايتکر هستند. حمید از نیویورک سوسياليسم آرمانی است که مليت و مرز نمی شناسد. پرچم چاوز سرخ و وطن او آينده ای بهتر برای نوع انسان است. ای کاش حکام جور ايران که فقط شعار دادن را خوب بلدند نصف مردانگی او را می داشتند. در اوضاع جاری که مردم تحت ظلم مضاعف آخوندی و تحريم از سوی آمريکا قرار دارند، داشتن متحدی آرمانگرا چون چاوز غنيمت است. عبدالله از ناکجا آباد چاوز سوسيال دموکراتي است که ناسيوناليسم کور راپشت سر گذاشته و واقعا به آرمان رهايی خلقها از يوغ امپرياليسم ايمان دارد. کمکهای ونزوئلا به مردم تحت تحريم کوبا، مردم بوليوي، نيکاراگوا و ديگر کشورهای ستم ديده قابل تحسين است. جهانبيني چاوز بر خلاف امپرياليستها بر توزيع ثروت تکيه دارد. او نمی گويد هر چه دارم مال من و هر چه هم از شما به نامردي و کلک گرفتم هم مال من! و اين فرق اوست با سرمايه سالاران. کشورهای آمريکای لاتين به طور کلی داراي گرايش هاي سوسياليتی هستند. در حالي كه حكومت ايران بخصوص در اوايل انقلاب مخالف بزرگ سوسياليست ها بود. تنها نكته مشترك مخالفت ايران و كشور هاي لاتين با امپرياليسم است. در واقع نزديكي به كشور هايي از اين دست (ونزوئلا، بوليوي و نيكاراگوئه) براي ايران داراي ارزش اقتصادي نيست بلكه هزينه زا مي باشد. عمده سرمايه گذاري هاي ايران در ونزوئلا، سرمايه گذاري هاي بدون بازگشت است كه تنها براي جلب نظر اين كشور ها ارائه شده است تا حكومت ايران را از حمايت ضمني آنها در عرصه سياسي برخوردار سازد. مي توان انتظار داشت كه با روي كار آمدن يك حكومت ميانه رو يا اصلاح طلب در دور بعدي انتخابات در ايران از سطح روابط ايران با كشور هاي آمريكاي لاتين كاسته شود. کیوان پیراسته از تهران هر نوع همگرايي بين كشورهاي جهان سوم اعم از سياسي، اقتصادي و غيره گام مهمي در شكستن انحصارهاي مختلف از سوي قدرت هاي امپرياليستي است . بسياري از توانمندي هاي اين كشورها مي تواند خلا ناشي از تحريم قدرت هاي مذكور را پر كند و اصولا ديگر نيازي به آنها نخواهد بود و از طرف ديگر سبب كاهش نفوذ اين قدرت ها و رشد قدرت هاي منطقه اي و جهاني جديد خواهد بود. تابان از کردستان بقول آمریکائی ها، دشمن دشمن من دوست من است! این تنها دلیلی است که ایران با یک شخصی مثل آقای چاوز نزدیکی میکند. آقای چاوز با دادن برنج و ذرت مجانی به فقیران پایه خود را محکم کرده و مانند آقای احمدی نژادعقیده های کهنه و گرد گرفته را از صندوق خانه بیرون آورده و سعی می کند در یک بسته بندی جدید، بزور آنرا بخورد مردمش بدهد. بیژن از آمریکا کشورهای آمريکای لاتين در يک نگاه کلی و گذرا معمولآ گرايش به سمت ايدئولوژی های چپگرا و سوسياليتی دارند. کافی است نگاهی به دولتهای لاتين امريکايی بيندازيم، از چاوز تا لولاو از اوو مورالس تا اورتگا. وجه مشترک تمامی اين دولتها اساسآ در مخالفت با کاپيتاليسم نئوليبرال و امپرياليسم آمريکايی است و در اين نقطه است که ايران وارد ميدان ميشود. کشورهای آمريکای لاتين اکثرا کشورهايی با جمعيت بالا، دستمزد ارزان و سرمايه های ملی فراوانی هستند و از اين لحاظ نه تنها برای ايران، بلکه برای هر کشور ديگری شريک اقتصادی خوبی محسوب ميشوند. به عنوان مثال توليد متانول و بيوديزل در برزيل در حال حاضر توجه جهانيان را به مسئله انرژی آلترناتيو (جایگزین) جلب کرده است . اين شراکت برای ايران بسيار مهم خواهد بود به شرط آنکه فقط در محدوده ايدئولوژيک باقی نماند و در جهت گسترش هر چه بيشتر تبادل اقتصادی حرکت کند. سارا از سائو پائولو، برزيل این همبستگی در سطح جهانی تاثیر محسوسی نخواهد داشت. از نظر اقتصادی کمک کوچکی خواهد بود، ولی درحالی که ایران با تحریمهای شدید روبروست و دستش از منابع مالی جهان سرمایه (آمریکا، اروپا و ژاپن) کوتاه است، بیشتر موازنه به نفع چاوز است که بازرگانی با آمریکا را نگه داشته است. تورج رامان از تهران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||