تيم فوتبال بايرن مونيخ روز 11 ژانويه در ورزشگاه آزادی با تيم ايران رو به رو شد

گفته می شود که لغو ديدار تدارکاتی ايران و اوکراين، که در پی لغو ديدار ايران و رومانی رخ داد، به فشارهای زيادی بر فدراسيون فوتبال ايران منجر شده گرچه محمد دادکان، رئيس فدراسيون فوتبال اعلام کرد اين فدراسيون تمام تلاش خود برای برگزاری بازی تدارکاتی را به عمل آورده است.

ديدار ايران و اوکراين درشرايطی لغو شد که ايران، بواسطه تحولات سياسی و اظهارات محمود احمدی نژاد به ويژه در مورد اسرائيل، در موضع مناسبی در جامعه بين المللی قرار ندارد و گرچه مسئولان تيم ها و کشورهايی که بازی تدارکاتی خود را با ايران لغو کرده اند، اين مسئله را به عنوان دليل انصراف خود عنوان نکرده اند، اما بسياری از کارشناسان، موقعيت ايران در جامعه بين المللی را بی ارتباط با مشکلات فعلی فدراسيون فوتبال نمی دانند.

فريدون شيبانی کارشناس فوتبال می گويد که این رويداد قبلا سابقه نداشته است.

گفتگو با فريدون شيبانی، کارشناس فوتبال، برنامه جام جهان نما

او چنين حوادثی را نتيجه سياست "ورزش از سياست جدا نيست" می داند.

به گفته آقای شيبانی، فيفا نمی تواند يک کشور را مجبور به بازی دوستانه با کشور ديگری بکند.

در همين حال، به گزارش ايسنا، رييس سازمان تربيت بدنی در مورد تهديدهای مقامات سياسی بعضی کشورها در خصوص حذف تيم ملی فوتبال ايران از جام جهانی تاکيد کرد: "اين از نادانی مقامات سياسی کشورهاست که می‌خواهند مشکلات سياسی شان را در ميادين ورزشی اعمال کنند."

نظرات خود را به ما بگوييد.

ديدگاه های خود را به ما بگوييد تا در همين صفحه درج شود. لطفا به خط و زبان فارسی و کوتاه و فشرده بنويسيد.

برخی نظرات شما

اونچه که خيلی مهم به نظر می رسه اين نکته است که ما ايرانيها هر وقت که با فشاری از طرف غير خودمون مواجه شديم که هدف از اون فشار عقب نشينی و يا حداقل نرم شدن در برابر موضوعات گوناگون بوده کاملا نتيجه عکس داشته و برعکس ما ايرانيها مصمم تر و با وضوح اراده بيشتری روند مورد نظرمون رو دنبال می کنيم. شما هم ناراحت نباشيد اروپاييها هيچ وقت ايران رو از جام جهانی ۲۰۰۶ حذف نمی کنند چون اولا تاريخ براشون خيلی مهمه و ثانبا اثبات قلدری و توتاليتری خودشون رو می کنه و چند تا دليل ديگه هم هست که طولانی ميشه شما اون رو نمی خونيد. علی رضا بشيری - تهران

برای کشورهايی که به دلايل سياسی بازی خود را با ايران لغو کرده اند افسوس می خورم که ورزش را با سياست درگير کرده اند. مجتبی - تهران

آنجا که پای اسرائيل در ميان است ورزش با سياست آميخته است و ورزشکاران ما بايد کنار بکشند، ولی آنجا که آنها بخاطر سخنان رئيس جمهوری عصر حجری ما کنار ميکشند ورزش با سياست در آميخته نيست نه؟ با اين همه نفاق و دو رويی چه ميتوان کرد؟ آرش - تهران
------------------------------------------------
واقعا از دنيای سياست کنونی متاسفم در حاليکه در عصری زندگی می کنيم که خود را مدعی تمدن و فرهنگ مدرن می دانيم. با اين حال می بينيم در همه امورات بشری اعم از اقتصاد و ورزش متاثر از سياستهای منفعت طلبانه قرار داريم با تحريم و يا عدم تحريم ورزشی کشوری نمی توان سياست آن کشور را محکوم کرد. بلکه ممکن است که شور ملی آن کشور را تحت تاثير منافع ملی گرايی بر عليه تحريم کنندگان قراردهد. نمونه بارز آن در نتيجه نظر سنجی شبکه CNN قابل مشاهده است .... م جعفری - تهران

وقتی جنگ ۶ روزه اعراب با اسراييل بود و کشورهای عربی نفت رو تحريم کردند صدای کشورای ديگه درومد که چرا جنگ رو با مسايل اقتصادی قاطی می کنيد. حالا خودتون قضاوت کنين. محمد امين - تهران

شايد اگر من هم جای کشورهای غربی می بودم، با قدرتی که داشتم اجازه نمی‌دادم هيچ کشوری با ايران بازی دوستانه انجام دهد. جهان غرب، کشوری که رييس جمهور آن جز عوام فريبی کاری پيش نبرده و تفکر او که صدور يک تمدن عاريتی است و متعلق به ايران نيست را بر نمی‌ تابند. ديدار تيم ايران با کشورهای ديگر شايد ربطی به سياست نداشته باشد. اما تاريخ هميشه نشان داده که حتی کوچکترين و بی ارزشترين روزنه برای اين تفکر، مساوی است با ادامه جاه طلبی آنها. آبتين - تهران

همه می‌دانند که روح ورزش جدا از سياست است. اينکه حکومتها برای نشان دادن قدرت و ثبات سياسی خود از ورزش و خصوصا رقابتهای مهم ورزشی بهره برداری نمايند کاری است که نمی‌توان به تقبيح آن پرداخت چرا که اين فرصتی است که هيچ کس نمی‌خواهد از دست بدهد. نظير المپيک مونيخ در زمان آلمان هيلتری و يا همين المپيک آتن و يا در کشور خودمان مسابقات دهه فجر ولی اين که رقابهای ورزشی وسيله‌ای برای اهداف سياسی باشد عملی قبيح است. در مورد عدم حظور ورزشکاران ايرانی مقابل می‌توان اين گونه استدلال کرد که ايران کشوری به نام اسراييل را نمی‌شناسد تا با آن مسابقه بدهد. اميد - يزد

مقامات سياسی کشورهايی که خواستار حذف ايران از مسابقات فوتبال جام جهانی هستند در خصوص رفتار و واکنش احتمالی مردم ايران مطالعه دقيقی نکرده اند، چرا که مردم ايران به فوتبال علاقه وافری دارند و در صورت حذف اين تيم احساسات مردم به طور عميقی خدشه دار خواهد شد و اين سياست در صورت اجرا نتايج معکوسی به دنبال خواهد داشت. در يک کلام طراحان اين ايده يا از بلوغ سياسی لازم برخوردار نيستند و يا در صدد رويارويی با ملت ايران هستند و نه مبارزه با نظام حاکم. شهبازی - تهران

اينها هنوز طليعه سحر سياستهای فلاکتبار دولت بحران احمدی نژاد است. تهديد شدن حضور ايران در جام جهانی در شرايطی که ملت ايران با اميدواری و شوق فراوانی به اين حضور مينگرند، يکی ديگر از اين نتايج است. متاسفانه چنان که پيداست اقداماتی از قبيل محروميت ايران از حضور در جام جهانی حتی با استقبال حاکميت هم مواجه خواهد شد زيرا می انديشند که چنين محروميتهايی محبوبيت مواضع خصمانه و دشمن محورانه آنها را در داخل در پی خواهد داشت. در اين ميان تنها ورزشکاران و مردم ايران هستند که اميدها و آرزوهايشان فدای سياستهای ابلهانه دولتمردانشان ميشود. فريد - تهران

به نظر من از آنجايی که فوتبال از محبوبيت خاصی در بين مردم ايران برخوردار است، محروميت اين تيم از رقابتهای جام جهانی ميتواند به منزله يک شوک برای بيدارسازی هر چه بيشتر مردم نسبت به بلندپروازيهای حکومت باشد. در تحولات کنونی، مردم ايران کاملا در حاشيه قرار دارند و عامل فوتبال هميشه ميتواند به عنوان يک محرک، مردم را به تکاپو بياندازد. بهزاد - ايران

ميخواستم بگويم که با اين که از حذف تيم ملی از رقابتهای جام جهانی بسيار ناراحت ميشوم ولی از سوی ديگر خوشحال ميشوم از اينکه درس عبرتی ميشود برای ورزش ما که ديگر در ميان پخش مستقيم فوتبال پرسپوليس و بايرن مونيخ، خبر سياسی و مسائل هسته ای ايران را به ميان نياورند... در اين موقعيت هم به جمهوری اسلامی نشان ميدهد که در جهان هر روز دارد منزوی تر ميشود، و اميدوارم که درس خوبی برای سيستمداران کشور باشد.امين - امارات

به نظر من عادلانه نيست که ورزشکاران قربانی نظرات و سياست های حاکمان کشورشان شوند. و اين عمل جز مايوسی ورزشکاران و عقده در برابر کشورهای قدرتمند چيزی ديگری در پی نخواهد داشت. فرهاد فياض - کابل

اصولا ورزش نبايد تحت الشعاع سياست قرار بگيرد. شعار اصلی ورزش اصولا اول سلامتی انسانها و سپس نزديک شدن ملل به يکديگر می باشد. اگر هم تحت الشعاع سياست قرار می گيرد بايد در جهت مثبت آن باشد مثلا دو کشور دارای خصومت های با هم باشند و با انجام چند بازی دوستانه اين خصومت ها برطرف گردد. اما در سطح جهانی آن هم مسابقات جام جهانی فوتبال که اين حرفها مطرح می گردد اهداف اصلی ورزش را از بين ميبرد. ايران يک کشور بسيار متمدن و امن و دارای علاقه مندان زياد به فوتبال می باشد و حضور تيم های مختلف در اين کشور اين موضوع را به اثبات رسانده است و اينها تبليغات برعليه ايران می باشد. برای مثال می توان به بازی پرسپوليس با بايرن مونيخ اشاره کرد که اين تيم را ايرانيان با چه عزت و احترامی همراهی کردند. به نظر اينجانب بايد فرانسه را از بازی های دوستانه و جام جهانی محروم کرد که اينقدر راحت کشورها به استفاده از بمب اتم بر عليه شان تهديد می کند و دارد يک فتح باب جديدی را در جهان باز می کند از کليه کسانی که به فکر انسانها و بشريت (خصوصا شورای امنيت)هستند. خواهشمندم که تمهيدات خاص برای مقابله با رژيم فرانسه انجام دهند. از فدارسيون فوتبال هم می خواهم اينقدر منت کشورهای ديگر را نکشد و بازی دوستانه خود را در يک محيط آرام مثلا قشم و کيش و باتيم های مثل ابومسلم و فولاد خوزستان و شهيد قندی يزد انجام دهند و قبل از انجام بازی نيز به مشهد نزد امام رضای غريب بروند و انشا الله نتايج خوبی هم می گيرند. حميد الف - کرج

از جمله اين نادان‌ها، مقامات ورزشی و غير ورزشی خودمان هستند که در مسابقه‌ دوستانه‌ پرسپوليس و بايرن مونيخ، شعار دادند: استفاده از انرژی هسته‌ای، حق مسلم ايران است. فرشيد - تهران

دليلی برای ناراحتی آقايون وجود نداره، چطور سر مسابقه های مختلف با اسرائيل از بازی کردن امتناع می کنند و موضوع ورزش رو سياسی می کنند، اما حالا که نوبت خودشون شده ناراحت می شوند و اعلام می کنند که ورزش نبايد سياسی باشه و اين از نادانی مقامات سياسی کشورها است. فريد - تهران

من فکر کنم که اگه فدراسيون فوتبال رو زير مجموعه وزارت خارجه کنن خيلی از مشکلات فوتبال حل ميشه. علی - تهران

به نظر من ايران بدون بازی تدارکاتی با انگيزه بهتری در جام جهانی حاضر خواهد شد و به دور بعدی صعود خواهد کرد. امير هوشنگ عافی - تهران

به باور من بايد ايران را تا وقتی هنجارهای جامعه بين الملل را نمی پذيرد و حاضر به همراهی و همرايی با ملتهای ديگر نيست از همه ميادين ورزشی محروم کرد. نبايد پرچم دولتی را که رسما ... خواستار نابودی کشور ديگری می شود را در ميان پرچم کشورهای ديگر ديد. شايان - ديترويت

در نبرد و اختلافات با سياستمداران، بايد راه مقابله با سياستمداران را فقط منحصر به سياستمداران کرد و نبايد با مردم آن کشور به جنگ پرداخت. شادی فوتبال بايد به ضرر سياستمداران ايران باشد که در زمان پيروزی تيم ملی از ترس مردم فيلمهای جذاب را پخش می کنند تا مردم به فکر شورش نيفتند. اگر روح زيبا زندگی کردن در مردم ايران شکل بگيرد، خود به خود سياستمداران ايران هم تسليم شرايط جديد فرهنگی مردم می شوند و مشکلات سياسی هم حل می شود. شهاب برادران ديلمقانی - تهران

بله حداقل در مورد ايران که چنين هست. هرچند به نظر من کاملا کاری اشتباهی هست ولی متاسفانه با اين دولت کنونی کاری نميشود کرد و طبق معمول فقط هم ناراحتی و زيان آن طبق معمول شامل مردم عادی خواهد شد با اين کارها نه دولت های غربی به منطور خود ميرسند و نه دولت کنونی را در تنگناه قرار ميدهند. نويد - تگزاس

اين رفتار ساير کشورها بدون تأثير فشارهای آمريکا و اسرائيل نيست. اما در مورد ايران بهانه هايی وجود دارد که متأسفانه خود ما قبلا به آن دامن زده ايم مثلا اجبار ورزشکاران ايرانی به مسابقه ندادن به اسرائيل نشان ميدهد که حکومت ما خودش پيش از اين سياست را وارد ورزش کرده. با اين همه من اطمينان دارم ما مثل هميشه در زمانی که تحت فشار هستيم بهتر عمل ميکنيم و در نتيجه بعد از جام جهانی حکايت آنها که به اين دلايل واهی از بازی دوستانه با تيم ايران انصراف می دهند حکايت رفتن زمستان و ماندن روسياهی به ذغال خواهد بود. فرشيد

من با وجود اينکه تيم ملی فوتبال ايران رو دوست دارم ولی با حذف اين تيم از جام جهانی موافقم. به اين دليل که اين مسئله اگر اتفاق بيفته می تونه خيلی برای مردم مبهم و نامفهوم باشه. بويژه اونهايی که از تحولات امروز ايران و جهان زياد آگاهی ندارن. اين اتفاق اونها رو به فکر فرو خواهد برد و تاثير بزرگی در جامعه ايران می ذاره. نسرين - تهران

از دخالت سياست در ورزش حتی الامکان بايد جلوگيری کرد چون از نظر ماهيتی دو چيز کاملا جدا هستند. من از مخالفين سر سخت سياست کنونی حکومت ايران هستم ولی سياست جدا ورزش جدا. امير - تهران

روز به روز دورويی و شعارهای پوچ غرب بيشتر آشکار ميشود. وقتی ورزشکاران ايرانی حاضر نميشوند در برابر اسرائيل مسابقه دهند جنجال ميکنند که ورزش از سياست جداست و اين اقدامات با روح ورزش منافات دارد. اما وقتی منافع خودشان به خطر می افتد اينگونه جنجال ميکنند. اين رخدادها بايد عبرتی باشد برای ما ايرانيها که دوستان و دشمنان واقعی خود را بشناسيم. حامد - لندن

چيزی که عوض داره گله نداره. مگه ما خودمون ورزش و سياست رو سالهای سال با هم قاطی نکرديم و به ورزشکارهامون اجازه نميديم با ورزشکارهای اسرائيلی بازی کنن. در حالی که ورزشکاران اسرائيلی هيچ ربطی به تفکر سياستمداران اسرائيلی ندارن. خوب حالا بقيه کشورها هم از ما ياد گرفتن. ديگه ناراحتی نداره... فرناز - بروجرد

به نظر عدم هزينه کردن فدراسيون فوتبال يکی از دلاليل مهم است زيرا تيم های بزرگ دنيا به راحتی و با وعده وعيد به تهران سفر نمی کنند. فدراسيون بودجه کلانی که کشورهايی مثل عربستان و کره در راه جام جهانی دارند را در اختيار نداره و همين باعث شده تا با اردوهايی نظير کيش تيم ملی فعلا سرگرم بشه، مسلما هزينه کردن می تونه پای بسياری از تيم های بزرگ دنيا را به تهران باز کنه. پرهام - اصفهان

اگر جمهوری اسلامی خيلی دنبال عزت و قدرت است، بايد قبل از اينکه ايران را محروم کنند، خودش از بازی های جام جهانی انصراف بدهد. به جای جام جهانی هم شبهای برره نشان دهند. کيومرث - آتلانتا

بسيار طبيعی است که کشورهای ديگر خصوصا کشورهای عضو اتحاديه اروپا حاضر به بازی با ايران نشوند. اولا هر کس که ميگويد ورزش از سياست جداست يا سياست را نميشناسد يا مانند برف دوست دارد سرش را زير برف قايم کند. در پنجاه سال گذشته هيچوقت مانند امروز سه عامل سياست، اقتصاد و ورزش به همديگر مرتبط نبوده اند. سرمايه گذاری کمپانيهای چند مليتی در تيمهای ورزشی و برقراری روابط دوستانه تر بين دولتها از طريق ارتباطات ورزشی از نمونه های جاری آن هستند. پس چگونه ميخواهيم از هر تريبونی با زبان خشم و توهين با دنيا صحبت کنيم و انتظار داشته باشيم که ديگران احترام ما را حفظ کنند؟ تيم ملی فوتبال ايران هم تافته جدا بافته از اين سيستم نيست. بسيار باعث تاسف است که تيمی مانند رومانی که حتی به جام جهانی راه پيدا نکرده نيز حاضر به بازی با تيم ملی ايران نشود. اگر اين وضعيت پر تشنج سياسی ادامه پيدا کند بايد منتظر تاثيرات ديگر سياست بر ورزش ايران نيز باشيم چون اين هنوز از نتايج سحر است. آرش - ونکوور

زمانی که سياست مداران جمهوری اسلامی ورزش کاران خود را مجبور می کند از بازی با اسراييل در المپيک خودداری کنند نمی توانند نسبت به چنين برخوردی با خودشان از سوی ديگر کشورها انتقاد کنند. در واقع اين از نادانی مقامات جمهوری اسلامی است که مشکلات سياسی خود با اسراييل را در ميادين ورزش اعمال می کنند. محمد - ايران