|
وضعيت حقوق بشر را در ايران و جهان چگونه ارزيابی می کنيد؟ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دهم سپتامبر روز جهانی حقوق بشر است که نخستين بار در سال ۱۹۵۰ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل اعلام شد. تعيين اين روز درست دو سال پس از صدور اعلاميه جهانی حقوق بشر توسط همين مجمع صورت گرفت. در اين اعلاميه تصريح شده که احترام به حقوق بشر و کرامت انسان 'بنياد آزادی، صلح و عدالت در جهان است'. از آن زمان تا کنون، شبکه گسترده ای از مکانيزمها و نهادهای مختلف با هدف اولويت بخشيدن به حقوق بشر و مقابله با موارد نقض حقوق بشر در سرتاسر جهان ايجاد شده است. اين در حاليست که تداوم نقض حقوق بشر در گوشه و کنار جهان همچنان يکی از جدی ترين نگرانی هايی است که توجه عمومی را در سطح بين المللی به خود جلب کرده است. تبعات 'جنگ عليه تروريسم' بر حقوق بشر از جمله مواردی است که نگرانی های بين المللی گسترده و فزاينده ای را در ميان طرفداران حقوق بشر در سرتاسر جهان بوجود آورده است؛ از جنجال زندان ابو غريب گرفته تا اتهامات نقض حقوق بشر در بازداشتگاه گوانتانمو و زندانهای مخفی سازمان اطلاعات مرکزی آمريکا در خارج از اين کشور. حکومت ايران نيز بکرات از سوی نهادهای بين المللی به نقض حقوق بشر متهم شده که يکی ازجديدترين موارد آن قطعنامه اخير مجمع عمومی سازمان ملل متحد عليه وضعيت حقوق بشر در اين کشور است. در اين قطعنامه نسبت به آنچه ' تداوم کاربرد شکنجه و رفتارها و مجازاتهای بيرحمانه، غير بشری و تحقير آميز عليه بازداشت شدگان در ايران' خوانده شده، شديدا ابراز نگرانی شده است. از جمله موضوعات ديگری که در قطعنامه مذکور به آنها اشاره شده، اعدام در ملا عام، نقض حقوق اقليتهای قومی و نژادی و ارعاب فعالان حقوق بشر و پيگرد قضايی آنان است. شما وضعيت حقوق بشر را در ايران و جهان چگونه می بينيد؟ چه چشم اندازی برای آن متصور هستيد؟ به عقيده شما، تلاشهای جهانی برای مقابله با نقض حقوق بشر تا چه حد نتيجه بخش بوده است؟ شما چه راهکارهايی را پيشنهاد می کنيد؟ به نظر شما چه چيز بزرگترين تهديد عليه حقوق بشر در دنيای امروزاست؟ نظرات خود را برای ما بفرستيد. لطفا به خط و زبان فارسی بنويسيد! به نظر من انسانها به آنچه که دارند لايقند نه بيشتر و نه کمتر. سرنوشت انسانها در دست خودشان است. تا وقتی که از سوی کسی ظلم پذيرفته نشود ظالمی به وجود نخواهد آمد. پيمان - سربندر فقط ميتونم در مورد ايران بگم که از بدتر هم مگه ميتونه باشه. نظری در مورد کشورهای ديگر ندارم. فرين - تهران چنين اتهاماتی چيز جديدی نيست، مدتهای مديدی است که حقوق بشر در ايران پايمال ميشه، و هر روز مردم نا آگاه تر از حقوق خود، گام به جلو بر می دارند. آرتی - اوکراين پس از بيست و پنج سال کار و زندگی در بسياری از نقاط جهان برايم محرز است که هر کشوری که با اهداف و منافع دولتهای غربی و در راس آنها آمريکا انطباق نداشته باشد به اتهام عدم توجه به حقوق بشر متهم می شود. نمونه بارز اين سياست را در مورد چين تجربه کرده ام: در سالهای هشتاد و نود ميلادی که سياستهای دولت چين در تضاد با منافع آمريکا قرار داشت، چينی ها مورد هجوم تبليغات جدی عدم رعايت حقوق بشر قرار داشته اند، امروزه که سياستهای چين دستخوش تغيير شده است صحبتی از رعايت و يا عدم رعايت حقوق بشر در چين نيست در حاليکه در سفر دو سال پيش اينجانب به چهار شهر متفاوت در چين نه تنها هيچ تغييری در بهبود اوضاع حقوق بشری قابل مشاهده نبود بلکه تقليل سن فحشا و مسايل مشابه حاکی از رشد موازين عدم رعايت حقوق بشر را نشان می داد. به نظر اينجانب سازمانهای موجود برای اهداف اعلام شده حقوق بشری شايستگی و وجاهت ندارند و سياستهای دولتهای غربی و در راس آنها آمريکا که اين سازمانها را تحت الحمايه خود قرار داده اند آنها را عقيم کرده است. عابديان - تهران من به عنوان يکی از جوانان بهايی ايران که تحت فشار بسيار زيادی قرار دارند و بسياری از حقوق اوليه آنها پايمال شده است دوست دارم کمی در مورد حقوق بشر ايرانی صحبت بکنم: حقوق بشر در ايران يعنی راه ندادن بسياری از جوانان با استعداد تنها به علت مذهب و اعتقادی که دارند. حقوق بشر در ايران يعنی مصادره بسياری از اموال ايرانيان به علت آئين آنها. حقوق بشر در ايران يعنی تحت فشار قرار دادن و زندانی کردن به علت عقيده. و حقوق بشر در ايران بسيار معناهای بالاتری از اين دارد که در اين مختصر نمی گنجد... شميم - شيراز متأسفانه در دولت جديد ايران، وضع خيلی بدتر شده است. فقط می توان روی کمک خدا حساب کرد. مهدی - تهران وضعيت حقوق بشر در ايران شايد بهترين نباشد ولی از خيلی از کشورها بهتر است. مهدی - شيراز با نگاهی گذرا به چند سال ميهمانداری ايران از مهاجرين افغانستانی و وقايعی چون کشتار مهاجرين در اردوگاه سفيد سنگ در فريمان و وقايعی از اين قبيل وضعيت حقوق بشر در ايران کاملا مشخص ميشود. احسان - قم حقوق بشر تو هر کشوری به نوبه خودش و بنا به فرهنگ خودشون نقض می شه از جمله ايران. کامران - تهران حقوق بشر در تمام دنيا شعاری بيش نيست. مصداق بارز پايمال حقوق بشر در اروپای متمدن، جلوگيری از پوشيدن حجاب برای مسلمانان در ادارات و مدارس می باشد. موسی - خور متأسفانه بزرگترين ناقضان حقوق بشر در جهان دم از رعايت حقوق بشر می زنند انگار آنها معنای ديگری از حقوق و از بشر دارند که ما نمی دانيم. در ايران عالی ترين نوع حقوق بشر رعايت می شود که نه در غرب و نه هيچ جای ديگر آنرا نمی بينيم. اگر ايران هم مانند آمريکا و انگليس پول خرج می کرد باز کسی او را به عنوان نقض کننده حقوق بشر معرفی می کند. متأسفانه جهان کنونی به نقض کننده ترين افراد در طول تاريخ جايزه صلح نوبل را داده که خود می دانيد. در اين جهان با اين بينش هيچ انتظاری به بهبود حقوق بشر در سطح جهان نخواهيم ديد. علی - بندرعباس جای خيلی تعجب است، که جهان به اين بزرگيش همه ظلم و استبداد قدرتهای غربی را ناديده گرفته وهميشه انگشت انتقاد را متوجه کشور هايی می گردانند که ظلم واستبداد آنها ناشی از مداخله قدرتهای غربی بوده... عزيزی - باميان به نظر من وقتی که انسانها به حقوق ومطالبات خودآگاهی کامل داشته باشند و با تمام توانشان از آن پاسداری نمايند هيچ فردی چه هموطن و چه بيگانه نمی تواند آنان رااز حقوق طبيعی شان محروم نمايد. امکان دارد که نيرويی داخلی يا خارجی در يک محدوده زمانی بر اراده همگانی شهروندان يک کشور غلبه کند ولی مقطعی است پس عاملی که موجب از بين رفتن يا محدود شدن حقوق ملتها می شود در ابتدا نا آگاهی مردمان به حقوق خويش و ديگری عدم اتحاد و يکدستی ايشان باهم است که متاسفانه کشور عزيز ما از اين مسئله بسيار خسارت ديده چه در گذشته و چه در حال و خدای ناکرده در آينده. مسعود - تهران فرض کنيد که حقوق بشر در ايران کاملاً رعايت می شود و در اروپا و آمريکا اصلا خبری از حقوق بشر نيست. اما چرا وقتی در آنجا کسی حق خود را پايمال شده می بيند اعتراض می کند، حداقل با چند نفر از همدردان خود و افراد ديگر يکجا جمع می شوند و اعتراض خود را مبنی بر اينکه حقوق بشر (مثلاً حقوق زنان يا کارگران) در فلان مکان رعايت نمی شود بيان می کنند، اما در کشور ما چطور؟ کسی حق کوچکترين شکايتی را دارد؟ کسی می تواند اعتراضی کند و بعد هم سالم بماند؟ ديگر چه برسد به اينکه بگويی حقوق بشر رعايت نمی شود. حالا مقايسه با شماست. نازنين - شيراز حقوق بشر در کل دنيا مرده است و از خيلی وقت پيش به خاک سپرده شده لذا هر کسی از آن دم بزند فقط برای تسکين خود استفاده می کند و به قدری اين کلمه تکراری شده که با شنيدن آن و با توجه به عمل نشدن به آن حال انسان و بشر به هم می خورد. محمود - اصفهان تا زمانی که يک مبنای درست برای حقوق بشر وجود ندارد با کدام ترازو می توان آن را اندازه گرفت. به نظر من حقوق بشر يک کلاه بسيار بزرگ است که غربی ها سر ملت های خود می گذارند. مراد بيگ حرف جديدی نيست . تاريخ صحت اين مسئله است که در ادوار مختلف حقوق انسانها ناديده گرفته شده و عدالت زير پا له! در ايران نيز آنقدر اين مسئله شاخص است که شايد کمتر کسی بدان آگاه نباشد چرا که شکل عام تری دارد و در لابلای زندگی مردم رخنه کرده، می توان گفت تا وقتی ستم و ستمديده در دنيا هست نقض حقوق هم هست. در ايران به شکلی و در آمريکا مهد تمدن به شکل ديگر و در آفريقا به صورتی ديگر. ولی در نهايت تفکر بشری به اين تاريخ سياه پايان خواهد داد گرچه هزينه سنگينی برايش داشته باشد. زهره - تهران در اين رابطه سئوال های کلی پيش می آيد، سازمان حقوق بشر و سازمان ملل متحد در باره افراد و آمار در کشورها از نظر زندگی مانند: جنسيت - امکانات مادی زندگی ( کار) - تحصيلات و پارامترهای زندگی چقدر اطلاعات دارد؟ سازمان ملل متحد و حقوق بشر بر افراد در تمام کشورها و حکومت ها چقدر تسلط دارد که از حقوق بشر حرف می زند؟ سازمان حقوق بشر به زندانيهای سياسی در کشورها و حکومتها چقدر تسلط دارد که منتقدان کشور مانند استادان دانشگاه و دانشجويان و خبرنگاران را زندانی می کند و می کشند تسلط و نفوذ دارد که از حقوق بشر حرف می زند؟ سازمان ملل متحد چقدر به کرامت انسانی و بنياد آزادی و صلح و عدالت نسبی در کشورها و حکومتها نفود دارد و به مردم آنها احترام می گذارد که دم از حقوق بشر می زند؟ سازمان ملل متحد و حقوق بشر چقدر در کشورها اطلاعات از زندگی فقيرانه دارد که دم از حقوق بشر می زند و آيا می داند مردم فقير کشورها چطور زندگی می کنند و درآمدشان از کجاست که حرف از حقوق بشر می زند؟ سازمان ملل متحد به کدام پارامترها حقوق بشر می گويد؟ با يک طرح می توان به اين شناخت تمام افراد در تمام کشورها پی برد و به کشورها حاکم بر کشورها تسلط داشت و تمام مردم آنها را شناخت که در عرض ۵ تا ده سال می توان در تمام کشورها فقر زدائی کرد و اطلاعاتی کلی از تمام بشر روی زمين بدست آورد. عمران شفيقی - ايران هرحکومتی حقوق بشررا نقض کند، مجرم است ولی اينکه حکومتی درکشوری که در حدود۳۰۰۰ سال پيش اعلاميه جهانی حقوق بشر را نوشته (کورش کبير) به نام خدا و اسلام آنرانقض می کند، مصيبت بارتر است! من که اميد خود را ازدست داده ام. هر تلاشی دراين راه بيفايده است چون نه گوش شنوائی در داخل وجود دارد و نه عزم راسخی درخارج ! فاطمه - تهران به لحاظ آشنايی به حقوق اوليه انسانی و همچنين آزادی بيان پيشرفتهای خوبی داشته ايم که آن نيز حاصل زحمات مجلس ششم و آقای خاتمی و فعاليت روزنامه های آزاد در دوره رياست ايشان بر قوه مجريه می باشد. ولی متاسفانه بدليل تندروی بعضی از دانشجويان و ارباب قلم و کارشکنی های گروه های خشونت طلب به رهبری جناح محافظه کار به علاوه ناپختگی اصلاح طلبان در صحنه های سياسی و اجتماعی اين دست آوردها به مرور در حال بيرنگ شدن ميباشد. با رای مردم به آقای دکتر احمدی نژاد (يا هر طور فکر بکنيم) راه طولانی اين ملت برای دستيابی به حقوق اوليه بشری و دموکراسی بنظر طولانی تر مينمايد. رضا - تهران حرف جديدی نيست. تاريخ شاهدی بر صحت اين مسئله است که در ادوار مختلف حقوق انسانها ناديده گرفته شده و عدالت زير پا له! در ايران نيز آنقدر اين مسئله شاخص است که شايد کمتر کسی بدان آگاه نباشد چرا که شکل عام تری دارد و در لابلای زندگی مردم رخنه کرده ... ميتوان گفت : تا وقتی ستم و ستمديده در دنيا هست نقض حقوق هم هست. در ايران به شکلی و در آمريکا به شکل ديگر و در آفريقا بصورتی ديگر. ولی در نهايت تفکر بشری به اين تاريخ سياه پايان خواهد داد گرچه هزينه سنگينی برايش داشته باشد. زهره - تهران به نظر من حقوق بشر نه فقط در ايران زير پا گذاشته ميشود بلکه در خيلی از کشورهای ديگه که سخن از دموکراسی و حقوق بشر ميزنند زير پا گذاشته ميشود. هوار - الميره - هلند رژيم جمهوری اسلامی نماد بارز نقض حقوق بشر در لفافه است. کنترل و محدود سازی جوانان به بهانه اسلام و حکمرانی بر عقايد مردم. مردمی که بيشتر عرفی - مذهبی فکر و زندگی می کنند و لذا به آسانی گول حکومت ايران را می خورند. حکومت ايران شايد تنها حکومتی در دنيا باشد که هر کاری در آن قابل توجيه است. من از حکومتهای اروپايی و آمريکا تقاضا دارم که جهت کاهش اثرات حکومت ايران بر جوانان بر تسهيلات خود در پذيرش دانشجويان و کارشناسان ايرانی مقيم ايران افزوده و جديت بيشتری به منظور فشار بر حکومت ايران در ارتباط با حقوق بشر به خرج دهند. افشين - تهران آيا واقعا مسئولان جمهوری اسلامی ايران قادر خواهند بود فقط يک روز مانند يک شهروند ايرانی زندگی بکنند ؟ زندگی در ايران بسيار سخت و دشوار است و قوانين يک طرفه که فقط برای شهروندان وضع شده است بسيار سخت و يکجانبه است . از سازمان ملل می خواهم فقط يک بار رفراندم در ايران برگزار کند . آنگاه مردم ايران خواهند گفت تا چه اندازه اين نظام جمهوری اسلامی را قبول دارند . بهروز شيخی مقدم من به عنوان يک زن در جمهوری اسلامی با قوانين ارتجاعی آن موافق نيستم و در ضمن با امکان وجود توافق بين حکام ايران و جامعه جهانی برسر مسئله هسته ای، موضوع دفاع از حقوق بشر را در کشور خود خاتمه يافته می بينم. مريم - تهران از مسئولين دفتر سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان در تهران عاجزانه تقاضا دارم نسبت به کارکنان اردوگاه سليمان خانی در تهران نظارت بيشتری داشته باشد عدم مسئول مربوطه برای رهنمای پناهندگان در ساعت کاری که باعث سر درگمی مراجعين است با توجه برين که پناهنده افغان از سواد خواندن بهره کافی ندارند. رفتار ناشيسته ديگر کاکنان مربوطه با داد فرياد با استفاده از کلمات زشت که در شان منزلت يک کارمند سازمان جهانی نيست. محمد حسين محمدی - تهران متاسفانه ما همواره عادت کرده ايم که رعايت حقوق بشر را تنها از دولتها بخواهيم و در راه مبارزه برای تحقق آن تنها دولتها را خطاب قرار دهيم. در حاليکه شرط برقراری کامل حقوق بشر اولا آگاهی تک تک انسانها از حقوق اساسی خود و ثانيا گسترش فرهنگ رعايت حقوق بشر در پايين ترين لايه های اجتماع است. واقعيت اين است که در جوامع سنتی مانند ايران بيشترين نقض حقوق بشر از سوی خود مردم انجام می شود، نقض حقوق زنان، تحقير اقليتهای قومی و نژادی و ... متاسفانه به يک ناهنجاری فرهنگی تبديل شده است. برای غلبه بر اين معضل بايد به آگاه سازی توده های مردم و اصلاح فرهنگ عمومی همت گماشت. مطمئنا اگر زنان بر حقوق خود آگاه شوند و يا اقليتهای قومی و نژادی حقوق انسانی خود در زمينه آموزش زبان مادری، احترام به تاريخ و فرهنگ خود را بشناسند، خود برای احقاق حقوق انسانيشان دست به کار خواهند شد و اين مهمترين قدم در راه پيروزی مبارزات فعالين حقوق بشر خواهد بود. آيدين - تبريز ببينيد حقوق بشر در ايران را نبايست با خيلی از کشورهای ديگر مقايسه کد اصلا به نظر من رژيم ايران يک رژيم نژاد پرست هست و بايد همانند آفريقای جنوبی تحريم و منزوی شود من بعنوان يک کرد و سنی واقعا تحت فشار هستيم و انواع تبعيض ها را بايد تحمل کنيم جمهوری اسلامی حتی به احوال شخصی وعقايد اقراد نيز بايد نظارت کند مثلا می گويد کجا نماز بخوان پشت سر چه کسی نماز بخوان چطور غذا بخور و چی بپوش واقعا وحشتناک است من فکر نمی کنم در هيچ جای دنيا به اين اندازه نقض حقوق بشر وجود داشته باشد در سنندج اگر ببينند جوانان در يک مسجدی رو می آورند فوری در مسجد را می بنندند و روحانی اهل تسنن مسجد را به دادگاه ويژه می برند من نمی دانم جامعه بين الملل تا کی بايد اين رژيم منحوس و پوسيده را تحمل کند تا کی بايد ملت بدبخت ايران اين وضعيت را تحمل کنند. راميار - سنندج من به عنوان کسی که ۲۰سال در ايران زندگی کرده ام وضعيت حقوق بشر در ايران را بسيار تضييع شده ميدانم . واقعا ما در کشوری زندگی ميکنيم که در آن حقوق گورکن بيشتر از بهای آزادی است. در اين کشور بر اساس سياست های ديکتاتوری لذت زندگی را از من و هم سن و سالانم گرفته اند. افشين - تهران حکايت شکنجه در ايران و شکنجه های آمريکا (ابوغريب-گوانتانامو-زندانهای اروپايی سيا-و...) و انرژی هسته ای ايران و آمريکا - حکايت گوسفنده و بزه است : که وقتی گوسفندی از جوی پريد در يک لحظه دنبه اش بالا پريد - بزه داد و هوار و شلوغ کاری راه انداخت که دنبه ات رفت بالا پشتت رو ديدم - ... حالا برای اين يه زره اينقدر شلوغ کاری ميکنی؟ مهدی - تهران دنيا به دنبال اين است که ايران را تخليه کند و مردم سرگرم مخالفت با دولتند. سالانه هزاران نفر با سرمايه های ميليون دلاری از ايران به غير از نفت و... خارح می شوند که شايد ۱۰۰ برابر نفت ارزش داشته باشند. دنيا هم منتظر است تا ايران فقط دو دهه با مشکلات درگير باشد تا نسل جديد ايرانيها در خارج از کشور که سرمايه ايران را دارند و چيزی ار ايران نمی دانند به صحنه روزگار بيايد و اين سرمايه ها که فاينانس شده هستند ديگر به ايران برنگردند، فقط و فقط به اين علت که بعد از دو دهه ديگر ايرانی نيستند! مردم ايران اگر به خارج از کشور سفر کنند و واقعيت را ببينن! که ديگر مردم دنيا چگونه زندگی می کنند، حتی يک لحظه اجازه مخالفت با سردمداران را به خود نمی دهند. ما مشکلمان اين است که مردمان بدی هستيم و هميشه نا شکريم! کسری - تهران حقوق بشر وقتی به طور کامل رعايت می شود که حقوق همه بر اساس قانونی بر اساس عدالت تعريف شده باشد. در ايران دين در قانون اساسی، بی دينان و کم معتقدان به دين حقوقشان به همين صورت نقض می شود. در زندانهای CIA و Pentagon هم به دليل توجه قانون که بيشتر بر شهروندان آمريکا استوار است، حقوق غير آمريکايی ها نقض می شود. پس ابتدا بايد عدالت و حقوق مساوی را صرف نظر از اعتقاد، مليت، نژاد، جنس و ديگر موارد، در قانون اساسی همه کشورها گنجاند تا در هيچ کجای دنيا شاهد نقض حقوق اشرف مخلوقات پيش نيايد. شهاب برادران ديلمقانی - تهران در مقايسه با انگليس واقعا عاليست. اصلا قابل مقايسه نيست. بخصوص حقوق زن. سميرا - لندن | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||