علی اطلسی از دوبی

مدتی است که در شهر دوبی چيزهای عجيب و غريب زيادی به دست انسان ساخته می شود. از جزاير نخل گونه دوبی گرفته تا بلندترين برج جهان. اما بتازگی پروژه جديد و جذابی در اين شهر افتتاح شده که نظر بسياری را بسوی خود جلب کرده است و آن، برف واقعی و پيست اسکی در وسط بيابانی است که در تابستان دمای هوای آن به بيش از ۵۰ درجه سانتيگراد می رسد.

زندگی در چنين آب و هوايی برای مدت طولانی حتی بعضی از ايرانيان مقيم دوبی را هم با برف و سرما غريب و نا آشنا کرده که برای مثال خود من جزو اين گروه هستم.

چند باری برای ديدن اين پيست اسکی که در کنار يکی از بازارهای خريد دوبی قرار گرفته به آنجا رفتم و از پشت شيشه نگاهی به برف زيادی که در آن طرف شيشه قرار گرفته بود انداختم.

در اين حال ديدن مردمی که در فاصله يک متری من قرار گرفته بودند و از شدت سرما می لرزيدند برای تماشاگری مثل من کمی خنده دار به نظر می رسيد. از روی حس کنجکاوی تصميم گرفتم که برای يکبار هم که شده حس قرار گرفتن در ميان برف را در آنسوی شيشه ها تجربه کنم.

بعد از تهيه بليط ورودی، بازديدکنندگان به محلی برای تعويض لباس و گرفتن پوتين، کاپشن و لوازم اسکی هدايت می شوند تا برای ورود به زمستانی برفی آماده شوند. تصور سرمای داخل محوطه برای بسياری از تازه واردان سخت است اما به هر حال همه سعی می کنند که تا حد امکان لباس گرمی به تن داشته باشند.

	اين پيست اسکی دارای يک پارک برفی بزرگ می باشد که تمامی افراد خانواده و آنهايی که آشنايی لازم با ورزش اسکی ندارند می توانند در اين پارک به تفريح بپردازند

به محض ورود به محوطه پيست اسکی به يکباره دمای هوا تا چند درجه زير صفر پايين می رود و مردم با محيطی شبيه قطب با تونل های برفی و مجسمه های يخی روبرو می شوند. سپس بعد از گذر از اين تونل ها به محوطه اصلی پيست اسکی وارد می شوند.

اين پيست دارای پنج شيب متفاوت است که از نظر مسافت و سختی اسکی در آنها با هم فرق دارند. همچنين اين پيست اسکی دارای يک پارک برفی بزرگ می باشد که تمامی افراد خانواده و آنهايی که آشنايی لازم با ورزش اسکی ندارند می توانند در اين پارک به تفريح بپردازند.

نکته جالبی که توجه بسياری از مردم را به خود جلب کرده واقعی بودن برف داخل پيست است. روزانه ۳۰ تن برف برای اين پيست تهيه می شود. اين برف با استفاده از تکنيک ساده ای ساخته شده که دقيقا مثل بوجود آمدن برف واقعی در طبيعت است.

ابتدا آب طبيعی را که هيچ ماده شيميايی به آن اضافه نشده در خنک کننده های مخصوصی سرد و سپس اين آب را از طريق لوله هايی که در سقف ها قرار گرفته به بيرون پخش می کنند. قطرات آب سرد وقتی به داخل محوطه با دمای ۸- سانتيگراد وارد می شوند خود به خود به برف تبديل و از سقف به روی پيست اسکی می بارند. همانطوری که در طبيعت برف به وجود می آيد اما با کمی کمک.

	"از روی حس کنجکاوی تصميم گرفتم که برای يکبار هم که شده حس قرار گرفتن در ميان برف را در آنسوی شيشه ها تجربه کنم."

اين پيست اسکی در حقيقت بزرگترين يخچالی هست که به دست انسان ساخته شده. با داشتن ديوارهايی با قطر ۵ متر، ۲۳ کولر و دستگاه تهويه قوی و لوله های گاز که در زير پيست تعبيه شده اند (شبيه به لوله های پشت يخچال) هميشه دمای هوای داخل محوطه در ۱- درجه سانتيگراد نگه داشته می شود تا بازديدکنندگان بتوانند يک زمستان سرد را تجربه کنند.

همچنين در کنار اين پيست اسکی کلاس های متعددی برای علاقه مندان به ورزش اسکی برگزار می شود تا کسانی هم که تا به حال اسکی نکرده اند و با اين ورزش آشنايی ندارند بتوانند مهارت های لازم را آموزش ببينند.

ارتفاع اين پيست ۸۵ متر (تقريبا مساوی با يک ساختمان ۲۵ طبقه) و عرض آن ۸۰ متر می باشد که مساحتی به اندازه ۳ زمين فوتبال را در بر می گيرد. اين پيست می تواند روزانه ۱۵۰۰ ميهمان را پذيرا باشد.

همچنين در کنار اين پيست، فروشگاه های متعددی برای خريداران لوازم اسکی شروع به فعاليت کرده اند.

مجموعه عکسی از پيست اسکی دوبی را در زير ببينيد. عکس ها از علی اطلسی است:

نظرات شما:

من واقعا متاسفم که از اين همه امکانات و استعدادهايی که داريم استفاده نميکنيم. مجيد اسفرين

بيابانها آباد شدند، سرزمين سبز ما کجاست؟ ساناز - اروم

بله ما نظر ميدهيم! آخه ديگه کاری از دستمان بر نمی آيد والا به خدا خجالت داره ما از اين همه امکانات به روز در آمده يک لذت تصوير نصيب ما می شود وقتی ما چنين تصاوير و يا اخباری را می بينيم ومی شنويم خود را محدودتر از آنچه هست ميدانيم. آخه ما اين حرفها را به کی می زنيم کی هست که بشنود. مرضيه ضيغمی - کرمان

فکر می کنم بايد به خودمان بيائيم. و ببينيم کجای دنيا هستيم. حرف زدن و رجز خواندن برای ما نه نون می شه و نه آب. ما اين عرب ها رو مسخره می کرديم ولی امروز ... . اگر کمی به گذشته های دورمان نگاه کنيم می بينيم که خيلی از خودمان فاصله گرفته ايم. مهرداد صيرفی - کرمان

متاسفم. اماراتی که تا ۳۰ سال پيش وجود نداشت امروز با پول توريست ها و سرمايه دارها مثل ايرانيها برای ما ادعا ميکند.هر ايرانی که به دوبی برود حکم خائن به وطن را دارد.بياييد آشنايان خود را از رفتن به دوبی باز داريم. مهدی - اصفهان

بهتر است بجای تماشا از بالکن خانه ، از فکر و ايده های نو استفاده کنيم . طرز فکر درست و آينده انديشی باعث می شه که در سوزانترين بيابان را همچون زمستانی سرد احساس کرد . سطحی نگری به مسائل انسان را از واقعيت دور نگه ميدارد . مونا - تهران

بسيار زيباست اما با ديدن و شيندن فقط بيشتر افسوس ميخوريم که چرا ما نه. آريا - تهران

گزارش بسيار جالب بود. فرداد - دوبی

اگر ايران يک کشور آزاد اسلامی بود، ده ها برابر از دبی پيش رفته تر ميشد. بيشتر پولی که در دبی خرج ميشه توسط ايرانيان به دبی وارد شده. ايران با موقعيت جغرافيائی خوبی که دارد، ميتواند بهترين کشور دنيا باشد. سياست اشتباه کشورداری باعث شده که بسياری از ايرانيان آرزوی زندگی در دبی را داشته باشند، در حالی که در ايران کوههای هميشه پوشيده از برف بدون استفاده است. صادق - تهران

با وجود يکی از بهترين مکانهای ورزش زمستانی در کشورمان آنهم يه صورت طبيعی ديگران برايمان پيست می سازند. لعنت خدا بر کسی که نعماتش را استفاده نکند! احمدرضا پورهادی - تهران

افسوس که دوبی سرمايه ها و سرمايه گذارهای ايران را ربود. شهلا ج. تهران

کشور خودمان با داشتن اقليمهای متفاوت زيبائيهای بسياری دارد واصلا اين مسايل برايمان جالب نيست طبيعت ما می تواند با کمترين هزينه و با يک مديريت خوب به يک کشور ايده آل در هر زمينه تبديل شود به اميد آن روز. علی افشارپور - يزد

خواستن توانستن است و پول هرغيرممکن را ممکن می کند. يعقوب يوسفی - فسا

با سلام جز افسوس خوردن کاری ديگر از دستمان بر نمی آيد. ميرا - مشهد

جذب سرمايه به هر شکل که باشد موجب توسعه است و اين دولتمردان امارات به خوبی روی اين مسئله کار می کنند و دانسته اند که با آب و هوای بد چگونه ميتوان جذب توريست کرد، تکنولوژی هم به کمک آنان آمده است. زهره - تهران

باز هم تاسف می خوريم و می سوزيم در به باد رفتن سرمايه هايمان که چگونه با سياست غلط نظام اينگونه بر باد ميرود. ابتدا مغزهای ما صادر ميشد و می شود و هم اکنون ارز و پول ما تا کی بايد نظاره گر اين صحنه های اسفبار بايد بود. با چنين وضعی هرگز نخواهيم توانست پيشرفت کنيم. هومن - زاهدان

وقتی من در بالکن خانه ام می توانم برف را ببينم ولمس کنم واگر دلم خواست با هزينه ای کمتر به پيست اسکی بروم دليلی ندارد که به دوبی سفر کنم اين امکانات به درد شهروندان اماراتی يا جهانگردانی که به اسکی عادت دارند مناسب است. نرگس - قم

واقعا که اين اعراب چه کار که نکرده اند. بايد هم شهر مثل دبی اين قدر پيشرفت کند با اين همه جاذبه انشاالله که مسولان گردشگری ايران يک مقدار از روش کار اداره گردشگری امارات را ببينند و به فکر گردش گری اين کشور که ۱۰۰۰ برابر امارات مکان دارد استفاده بهتر کنند. باربد - ايران

... وقتی مردمی در يک کشور کوچک و بد آب و هوا اين چنين کشور خود را به سرزمينی زيبا تبديل کنند، نشان می دهد که در پيشرفت برای هيچ کشوری محدوديتی نيست اگر به فکر لذت بردن از زندگی و موفقيت در عرصه های تجاری در دنيا باشند. شهاب برادران ديلمقانی - تهران

اينگونه اعمال تنها نوعی ادعا و هدر دادن انرژيی است که غير مستقيم به آلودگی هوای زمين کمک ميکند. البته جای گفتن است که چونکه تنها قسمت کوچکی از زمين را تشکيل ميدهد جای نگرانی نيست و شايد دولت ايران نيز با ديدن بلند پروازيهای خلفای عرب امارات متحده به خود آيد و مجددا سرمايه دارهای ايرانی را به سرزمين کهن خودمان جلب کند البته اگر زمانی دولتمردان دوباره هوشيار شوند. امارات متحده لذت و تفريح شهروندان را ميخواهد و دولت ايران ناخواسته فرار سرمايه ها و مغزها را. محسن - هلسينکی