برخی از فيلم های سينمايی هميشه با سانسور روبرو بوده اند: سگ اندلسی ساخته لوئيس بونوئل

شورای عالی انقلاب فرهنگی به رياست محمود احمدی نژاد، سياست های عرضه و نمايش فيلم های سينمايی و مواد سمعی و بصری خارجی را تصويب کرده است.

برای متن خبر اينجا را کليک کنيد!

بر اساس اين مصوبه، توزيع و نمايش فيلم هايی که با "موازين اخلاقی و دينی" جمهوری اسلامی مغاير باشند، ممنوع اعلام شده است.

با مصوبه تازه شورای عالی انقلاب فرهنگی، نظارت بيشتری بر فيلم های سينمايی صورت خواهد گرفت. احتمال می رود در آينده فيلم های سينمايی و تلويزيونی با دشواری پروانه نمايش بگيرند. گفته می شود که از هماکنون پروانه نمايش برخی از فيلم ها لغو شده است.

برخی مصوبه تازه را نشانه ای می دانند از بسته تر شدن فضای فرهنگی کشور که با روی کار آمدن دولت آقای احمدی نژاد انتظار آن می رفت.

اما گروهی هستند که با نمايش برخی فيلم ها مخالف هستند، و آن را نشانه "بی و بندوباری" و سوء استفاده از آزادی بيان می دانند.

گروهی هم هستند، هم در ميان آفرينندگان و هم در ميان تماشاگران سينما، که عقيده دارند، اين گونه سخت گيری ها برای رشد سينما لازم و مفيد است، زيرا فيلمسازان را به سوی مسيرهای تازه ای هدايت می کند.

آيا با نظارت بر فيلم های سينمايی موافق هستيد؟ تا کجا به آزادی در فيلم و آثار هنری عقيده داريد؟ نظارت مراجع فرهنگی را تا کجا قابل قبول می دانيد؟

اين موضوع بحث اين هفته بود برای برنامه صدای شما در راديو

برای شنيدن اين برنامه اينجا را کليک کنيد

نظرات شما

سخت گيری های اوايل انقلاب باعث شد تا فيلم های خارجی قدغن اعلام شوند و در عوض کسانی چون بيضايی، مهرجويی، مخملباف و يقينا کيارستمی بتوانند شکل جديدی از سينمای ايران را رقم بزنند و موج نويی را در سينمای ايران ايجاد کنند. حرکتی که در آن سوی مرزها هم با استقبال رو به رو شد. اما بعد از گذشت اين چند سال و عبور از آن حرکت دوره فرهنگی به نظر می رسد که سينمای ايران بدون رويکرد به سينمای غرب، حداقل مخاطب داخلی را از دست خواهد داد. زيرا امروز سينمای عامه پسند (که همان بخش صنعتی سينما را شامل می شود) بدون قرابت با ساختار سينمای غرب از لحاظ تکنيکی، استراکچر و ديستراکشن، نمی تواند در مقابل حضور سی دی های قاچاق غربی که به قيمتی ارزان تر از بليط سينما فروخته می شود، مقاومت کند. ماکان

با روی کار آمدن اين دولت بايد منتظر محدوديتها و عواقب وخيم تری نيز باشيم. اگرچه پيش از اين نيز صدا و سيما هيچگاه به دنبال جلب رضايت مخاطبانش خصوصا قشر جوان و ديناميک نبوده است. اين اقدام شورای انقلاب فرهنگی به يقين اثرات معکوس و منفی بيشتری در مقايسه با فوايد احتمالی آن در پی دارد. از طرفی از اين حکومت چه توقعی ميتوان داشت در حاليکه برنامه های ورزشی و خصوصا فوتبال اسير سانسورهای کاملا بچه گانه و گاه ناشيانه آن ميشود! در هر صورت بايد به اين نيزعادت کنيم! مجيد

اين مصوبه جديد به نظرم خيلی خوبه! حداقل در اين زمينه صاحب قانون می‌شويم و ورود بی‌رويه‌ی فيلم‌های غربی در چارچوب قانون قرار می‌گيرد. البته ناگفته نماند که اين مصوبه بدون اصلاح ساير بخش‌ها بی‌مصرف است. در حالی‌که مراکز زيرزمينی فروش فيلم‌های روز به‌راحتی هر گونه فيلمی را در اختيار مخاطبان قرار می‌دهند، اين مصوبه کاری از پيش نمی‌برد... حسنعلی - کرمانشاه

به نظر من جمهوری اسلامی منافع خودش را در صورت مطرح شدن ساير تفکرات و علوم انسانی در خطر می بيند و با توجه به اينکه خود را ناتوان از پاسخگويی به اين شبهات (به قول خودشان) می بينند دست به کار سانسور اطلاعات می زنند. اين کار تا حدود زيادی بر مردمی که غير از رسانه های دولتی دسترسی ديگری به اطلاعات ندارند، تاثير منفی می گذارد و آنها را از لحاظ فکری در سطح پايينی نگه می دارد و قدرت تحليل را از آنها می گيرد. دولت تا حدود زيادی در اين زمينه موفق عمل کرده. خفقان فرهنگی ايجاد شده در ايران باعث عدم رشد فرهنگی مردم ما شده است. به صورتی که نسبت به اکثر کشورها مردم ايران کمتر مطالعه و از محصولات فرهنگی کمتر استفاده می کنند. سينمای ايران در اکثر مواقع به مردم خود دروغ می گويد. مصطفی - تايباد

متاسفانه چيزی به اسم سينما در مملکت باقی نمانده است همين الان در بيشتر شهرهای کشور سالنهای سينما يا مخروبه شده ويا به پاساژ تبديل شده است با اينکه جمعيت کشور ما نسبت به قبل از انقلاب تقريبا دوبرابر شده است اما مراکز فرهنگی وبخصوص سينما کمتر شده واين نشان دهنده فقر فرهنگی مردم کشور ما می باشد که باواژه فرهنگ بيگانه شده اند فيلمهايی که در جشنواره های معتبر بين المللی صاحب جايزهای بی شماری شده اند اما در کشور با بی توجهی مردم روبرو شده اند با اين وضعيتی که سينمای کشور ما دارد احتياجی به سانسور نيست چون مدت زمان کوتاهی خود از بين خواهد رفت. رضا - تهران

با اين گونه مقررات و سختگيری ها نمی توان به اصلاح نسل جوان پرداخت و از ارزش های به اصطلاح دينی دفاع کرد. زيرانمی توان با ايجاد يا ورود برخی گرايشات روشنفکرانه وحتی احمقانه مبارزه کرد. حتی اگر سينما هاو کلوب ها و...تعطيل کنند.و هرچه ماهواره هست جمع کنند و بر تمام راديو های خارجی پارازيت بگذارند.و هرچه را هست سانسور کنند.(به خصوص که خودم هم در يک خانواده کاملاً مذهبی رشد کردم و چنين مسائلی را واضح مشاهده کردم). جواد - شهرکرد

رسالت سينما نشان دادن مسائل روز واقعيتها، جهشهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سياسی و...است. سينمايی که در آن اجازه ی طرح ديدگاههای مختلف داده نشود، سينمايی که دچار سانسور شود سينما نيست! پرواضح است جامعه ای که درآن آزادی بيان وانديشه نباشد دچار ازهم گسيختگی فرهنگی،سردرگمی و بی هويتی ميشود. متاسفانه اعمال سياست های يک جانبه وخودخواهانه ازسوی افراد نا آشنا به مسائل فرهنگی باعث بروز چنين مشکلاتی ميشود. واقعا جای بسی تاسف است که سرنوشت هنری يک کشور بازيچه وملعبه ی دست چندراست گرای خودخواه قرار گيرد. هيلا فرخ فرد - اصفهان

اصولا در حکومت های ايدئولوژيک چيزی به نام هنرمند مستقل به رسميت شناخته نمی شود.چنين وضعی در حکومت های کمونيستی هم وجود دارد در اينگونه حکومت ها هنرمند يا بايد مطابق خواست حاکمان و بر اساس نظريات آن ها رفتار کند و يا اينکه سانسور مهاجرت و حتی ترور را بپذيرد.تا زمانی که در کشور ما هنر به عنوان شغل و استقلال هنرمند در بيان اعتقاداتش به رسميت شناخته نشود وضع به همين گونه خواهد بود. پارسا - کرمانشاه

سينمای رو به زوال ايران که در طی ۱۰ سال اخير فقط شاهد نمايش چند فيلم درخشان مثل آدم برفی و شايد مارمولک بوده، طی چهار پنج سال اخير بطور وحشتناکی با توليد گسترده فيلمهائی کاملا بی محتوا و بی ارزش که فقط حاوی صحنه های طنز، عاطفی و ... در حوزه روابط بين دختر و پسر هستند به کار خود ادامه داده. با اين که متاسفانه سليقه ی معدود ايرانيانی که به سينما ميروند هم با اين مدل فيلمها اجين شده و باز هم با اين که به هيچ عنوان موافق هيچگونه محدوديت در هيچ زمينه ای نيستم، اما در صورت توجه به نيمه ی پر ليوان ميشود اين قانون جديد را بعنوان روزنه ای برای تغيير وضعيت اسفناک فعلی در نظر گرفت. کاميار - مشهد

سانسور اخلاقی چير بدی نيست...اونم تو جامعه ايران که هنوز رسوبات فئودالی از زندگی مردم پاک نشده. اما چيزی که مهمه اينه که هدف از اين تصميم سانسور سياسی فيلمهاست تا کسی اجازه مخالفت با جمهوری اسلامی رو در سينمای داخلی نداشته باشه... وحيد جمالی - تهران

نظارت اقدامی مناسب از سوی دولتهاست جهت پاسداری از ارزشهای يک جامعه اما خيلی وقتها اين عمل تبديل به دخالت و اعمال سليقه و درنهايت سانسورمی گردد. دخالت بيش از حد نتيجه معکوس داده و در نهايت محصولات فرهنگی با کيفيت محتوايی پائين و باکاهش مخاطب روبرو خواهد شد. آقايانی که جديدا بر مسند نشسته اند تصور ميکنند که اينها تنها دل نگرانی دارند. رضا دريادل - گيلان

تعيين و تکليف برای نمايش فيلم های سينمايی و خدمات سمعی بصری تنها باری ديگر خدشه دار نمودن اصل آزادی است. در رابطه با جامعه ای که با پيشرفت تکنولوژی از خدمات ماهواره ای و الکترونيکی برخوردار است نميتوان آن را محدود نمود. بخوبی بياد می آورم که در نخستين سال های انقلاب زمانی که با آغاز تعجب آور انقلاب فرهنگی تمامی فعاليت های متمايل به غرب ارتباط جمعی و حتی محل های فروش و اجاره فيلم های ويدئو را تخته نمودند، در جامعه سالهای ۱۹۸۰ ايران تحولی عظيم از گرايش به اجاره و فروش مخفيانه فيلم های ويدئويی بخصوص غربی پیدا کرد حتی امکان دسترسی به صرفه تر را درجديد ترين فيلمهای ها ليوود را نيز پيدا کرديم. بنابر اين در حال حاضر که عصری ديگر از مدرنيزه شدن در جريان است نمي توان اجتماع را از تماشای آنچيز که دوست دارد منع نمود. اينگونه قوانين خشک باصطلاح فرهنگی ريشه تعصبی دارند و امتحان خود را بخوبی پس داده اند و حتی اثرهای متضاد و منفی را ميتوانند در لايه های مختلف جامعه ايجاد کنند. محسن - هلسینکی

خير، محدوديت عامل پيشرفت نيست مانعی برای آن است و با محدوديت بيشتر خود را در منجلابی از قوانين دست وپاگير فرو برده و با دست خود، خود را خفه می کنيم و این از سويی ديگر نشان ميدهد که مردان سياست تا چه حد از پيشرفت زنان وحقوق مساوی آنها ميترسند و زن ستيز هستند وگرنه احتياجی به منع فيلم های فيمينيستی نبود. فریال - تهران

قطع موسيقی معمولی و جوان پسند و پخش سرود خمينی ای امام در هه ۶۰ منجر به تولد ورشد موسيقی لس آنجلسی شد که همه آن را در ايران زمزمه ميکنند و دولت هيچ کنترلی برروی آن ندارد . نوار ويديو هم و جايگزين آن سی دی و دی وی دی، وهم اکنون ماهواره که عليرغم ممنوع بودن آن بر طبق آمار غير رسمی حدود ۴ ميليون نفر در کشوراز آن استفاده ميکنند. اين گونه مصوبه ها متاسفانه کار هنر را از گروهی آدم مسئول و دلسوز اجتماع گرفته و در اختيار گروهی انسان های خلاف کار قرار داده که هر محصولی اعم از فيلمهای پورنو گرفته و هر فيلمی را به فيلم تازه و جديد در خيابان بفروش برسانند. وبه حق بايد گفته شود ما ايرانيان تنبل ترين شاگرد کلاس تاريخ هستيم که هيچوقت از آموزه های ديگران که سهل است از آموزهای خودمان هم چيزی ياد نمی گيريم . خسرو - تهران

در چند سال اخير سينمای ايران تازه به رشد رسيده بود و تلويزيون فيلمهای دلخواه مردم را پخش می کرد. فيلمها از همه نظر سالم بود و تلويزيون و سينما طرفداران بيشتری پيدا کرده بود . حال اگر بخواهند جلوی پخش فيلمها را بگيريند خشم ملت را بيشتر می کنند. عباسی - آبادان

مصوبين اين قوانين گويا در يک دنيای ديگر زندگی می کنند و از اوضاع جامعه خبر ندارند. تصويب اين سری از قوانين، خلا فرهنگی ايجاد می کند و باعث سوق بيشتر مردم به سوی ماهواره هامی شود. به نظر من مسئولين با کنترل های حداقلی و بالا بردن کيفيت توليدات داخلی بيشتر موفق می شوند. مردم در صورت داشتن سرگرمی مناسب ،خودشان بهتر از موازين اخلاقی و دينی مراقبت می کنند. امیر - تبریز

عده بسياری از ما انسانهای آزادی خواه به هنر رو می آوريم چرا که هنر، به عقيده شخصی من، فضايی آزاد و بدون چهارچوب خلق می کند. برداشت منفی از شاخه های گوناگون هنر پيامدی بس منفی تر در بُعد جامعه خواهد داشت. به خصوص در صنعت سينما که هوادارانش را گروه بسياری از مردم در سنين مختلف و با عقايد متفاوت تشکيل می دهند. ايجاد مقررات برای به نمايش گذاشتن هنر يعنی خود سانسوری شديد که متاسفانه زيانش به دراز مدت نمی کشد و ضربه را در لحظه خواهد زد. در دوران گذشته رياست جمهوری شاهد رشد بسيار واضح سينمای ايران بوديم، هر چند که در آن دوره نيز سينما و البته هنر ايران به طور کل دچار مشکلهای فراوانی بود ولی همان آزادی نسبی در هنر، به ويژه سينما موجب شادی هر چند اندک هنرمندان و هنر دوستان می شد. فراموش نشود که صنعت امروز سينمای ايران به مخاطبان کودکان نيز بی توجه است و نيازهای فرهنگی آنها را به هيچ صورت مد نظر قرار نمی دهد. کودکان امروز برای تبديل شدن به هنرمندان و متفکران آينده نياز به ساختار قوی فرهنگی و هنری دارند که متاسفانه امروزه ناديده پنداشته می شود. شايد هم ما آنقدر درگير مسايل بزرگسالانه مان شده ايم که کودکانمان را از ياد برده ايم.
ماری مهرمند - کالیفرنیا

متاسفانه ما هنوز نمی خواهيم خود را به دنيای مدرن امروزی نزديک کنيم مطمئنا به ضرر سينماست. آزاده