با نوشتن وبلاگ هر کس می تواند روزنامه شخصی خود را منتشر کند

گفته می شود که در نيمه شهريور ۱۳۸۰ نخستين وبلاگ ها به زبان فارسی منتشر شده است.

وبلاگ از آغاز در ميان ايرانيان با استقبال کم نظيری روبرو شد و در مدتی اندک گسترش بسيار يافت، تا آنجا که گفته شده است زبان فارسی در قلمرو وبلاگ نويسی به مقام چهارمين گروه زبانی رسيده است.

وبلاگ پيش از هر چيز يک رسانه خصوصی است که به حوزه عمومی راه پيدا می کند. فرق آن با يادداشت و خاطره نويسی شخصی اين است که نويسنده وبلاگ نمی تواند مخاطب يا خواننده خود را آزادانه انتخاب کند. وبلاگ در واقع پس از انتشار، وارد حوزه عمومی می شود و سرنوشت مستقلی از نويسنده خود پيدا می کند.

وبلاگ در اصل برای بيان افکار، نظرات و احساسات شخصی است، اما امروزه گسترش و تنوع فراوانی پيدا کرده که لاجرم نقش و کارکرد آن را نيز توسعه داده است.

امروزه بسياری از انديشمندان، هنرمندان و سياستمداران برای پخش افکار و نظريات خود وبلاگ می نويسند. برخی از نويسندگان که ايده های خود را برای نشر عمومی هنوز به اندازه کافی پخته و آراسته نمی بينند، آنها را در فرم بازتر وبلاگ عرضه می کنند.

سياستمدارانی که خواهان تماسی مستقيم و نزديک تر با مردم هستند، وبلاگ می نويسند و از خوانندگان می خواهند که نسبت به ديدگاه ها و سمت گيری های آنها اظهار نظر کنند.

در جريان آخرين انتخابات رياست جمهوری در ايران، بيشتر کانديدها برای معرفی نظرات و برنامه های خود از وبلاگ استفاده کردند.

در فضای تازه زندگی سياسی افغانستان، وبلاگ نويسی پديده ای رايج گشته است.

می توان گفت که پديده وبلاگ نويسی قلمرو داد و ستد فکری و مبادله نظرات را از ريشه دگرگون کرده است.

وبلاگ نويسی به ويژه در جوامعی که جريان آزاد افکار وجود ندارد و رسانه های همگانی در دسترس عموم نيستند، نقشی برجسته پيدا می کند. وبلاگ عرصه بازی است که به سادگی از محدوديت های کنترل و سانسور عبور می کند و افکار را به دورترين مخاطبان می رساند.

بنا به تحقيقی که مورد استناد خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران قرار گرفته، حدود نيمی از وبلاگ های ايرانی محتوای سياسی دارند. مضامين عاشقانه و عاطفی در مرتبه بعدی قرار می گيرند.

بنا به گزارش يادشده بيشتر ايرانيان نسبت به وبلاگ نظری مثبت دارند.

از خوانندگان ما:

به وضوح می توان نقش وبلاگ ها را در توسعه اينترنت و سايتهای و پايگاه اينترنتی به زبان فارسيق مشاهده کرد خيلی از سايتهای بزرگی که در ايران وجود دارد مديريان اين سايتهای از وبلاگ شروغع کرده اند و به زودی سايت افتتاح کردند. سينا - ايران

نزديک به سه ماه است وبلاگ نويسی را به صورت غير حرفه ای و با آزمون و خطا شروع کرده ام و از اين طريق علاقه منديها و دل مشغولی هايم را بيان می کنم و از ايده ها و ديدگاههای ديگران که بدون اغماض و هراس بيان می شوند استفاده می کنم. حاج مجيد - سليمانيه
-----------------------------------------------------------------------------
من بيشتر از يکسال است که وبلاگ مينوسم، البته چند وبلاگ دارم يکی در زمينه سياست، دوتا در وبلاگ ادبی که در آنها تعداد اشعار که سروده خودم است را مينوسم تا از اين طريق با همه انديشمندان در تماس شوم. دنيای وبلاگ نويسی خيلی گسترده شده. در اوايل چند تا وبلاگ افغانی وجود داشت، اما امروز خيلی شده يعنی غير قابل حساب. به نظر من وبلاگ وسيله و ابزاريست که ميتوان از اين طريق جهان را بدهکده کوچک مانند نمود که هر کس ميتواند حرف هايش را بگويد و نظر ديگران را در مورد نوشته هايش بخواند و زمينه خوبی برای تبادل افکار است. من از اين طريق با بسياری از ديدگاهها و نظريات مردم آشنا شدم و بسيار چيزهای خوبی از اين طريق برداشت کردم که گام مثبتی جهت رشد استعداد هايم به شمار ميرود. به اميد روزيکه اين پديده در افغانستان همگانی شود و هر فرد افغان از اين طريق با جهان در تماس شود. اشرف جوادی - شهر کابل

من با بيش از ۱۴ سال روزنامه نگاری در مدت ۴ ماهی که با مقوله وبلاگ نويسی روبرو شده ام آن را رسانه ای مستقل و تاثيرگذار در ايران می بينم هرچند تعداد مخاطبان آن نسبت به روزنامه ها کمتر باشد اما خيلی خوشبينانه می توان به آينده متعالی و متکامل آن چشم دوخت. گاهی می توان خارج از تکنيک های رايج و مرسوم از وبلاگ به عنوان کتابچه ای به روز با خوانندگان خود استفاده کرد. من خود با انتشار اشعارم در وبلاگ دلتنگی های شاعر خيابان آزادی يک گام موثر در معروفی خود و ديدگاه هايم برداشته ام که در زمينه روزنامه نگاری تا کنون موفق به کسب چنين جايگاهی نشده بودم در عين حال می دانم که مخاطبان بيشتری در آن عرصه داشته ام. ايران هنوز با دموکراسی به معنای دقيق آن فاصله دارد و امروز هر رسانه ای بهانه ای برای مشق دموکراسی است و از همه مهمتر وبلاگ ها هستند که عرصه را برای برقراری ديالوگ فراهم ساخته تا مردم با ديدگاه های متفاوت به مصاف، چالش و همسويی هم بشتابند. رضا آشفته - تهران

وبلاگ هنوز که هنوز است در ايران جا نيافتاده است، حتی خود اينترنت و اطلاع رسانی در ايران کمی از معيارهای جهانی عقب تر است. امير تهران

وبلاگها مانند بيشتر پديده های تکنولوژيک به زندگی امروزی سرعت و سهولت بخشيده اند. تکثير خبر، شايعه و مسايل اجتماعی که نياز به جمع شدن و يکصدا شدن دارند، همگی با اين رسانه نوپا سريعتر و راحتتر منتشر ميگردند. از لحاظ روانشناسی هم فکر کنم انقلابی بوجود آمده باشد. فکر کنم از اين به بعد روانشناسان بايد بيشتر از شخصيت مراجعه کنندگانشان در محيط مجازی که وبلاگ برجسته ترينشان هست مطلع شوند. افراد درونگرا نمودهای واقعی تری از خود در وبلاگهايشان نشان ميدهند. چيزهايی که با حضور فيزيکيشان سخت ميشود به آنها پی برد. عماد هنرپرور- تهران

دو سال است که وبلاگ مينويسم. تاثير وبلاگ را در موارد متعدد ديده ام. وبلاگ فاصله ها را از بين می برد. با وبلاگ نويسی احساس می کنم دنيا خيلی کوچک است. ابتدا دوستانی در شهرهای مختلف ايران پيدا کردم و اينک دوستانی در سرتاسر دنيا. دو هفته پيش خبر ازدواج دو بلاگر را شنيدم که از طريق وبلاگ نويسی با هم آشنا شده بودند. وبلاگ بزرگترين انقلاب در عرصه رسانه ها بود. هنوز هم بر اين اعتقاد هستم که وبلاگ مثل چاقو است. هم ميتوان با آن کشت و هم شفا داد. من هنوز هم به راه دوم اعتقاد دارم. بهمن کبيری پرويزی - تهران

با گسترش ابزار فناوری اطلاعات و از جمله کامپيوتر استفاده از اينترنت از تمام مرزها عبور می کند و به نزديکترين وسيله ارتباطی انسانها تبديل می شود. با وجود اينکه در ايران مشکلات دسترسی در پی سياستها سختتر می شود و علاقه به اينترنت با افزايش امکانات آن و استخدام فناوريهای جديد مخابرات در افزايش سرعت و ظرفيت خطوط (هرچند به کندی است) بيشتر خواهد شد. ولی با عوض شدن ذهن های مرده حاکمان با "نرم افزارهای جديد" وبلاگ نويسی به صورت شغل و کسب درآمد خواهد شد... احمد - هند

وبلاگ هنوز كه هنوز است در ايران جا نيافتاده است، حتي خود اينترنت و اطلاع رساني در ايران كمي از معيارهاي جهاني عقب تر است. مهدی - تهران

من خود چند وبلاگ شخصی دارم و با توجه نوع فعاليتم روزانه به ۶۰تا ۷۰ وبلاگ سر می زنم. اکثر وبلاگ نويسهای جوان اوايل از شعر و شاعری و عواطف شخص خود می گويند. بعضی در مواردی که تجربه کاری دارند بخصوص در مورد کار با کامپيوتر و اينترنت می نويسند. می توانيد مطالب بسياری از وبلاگها در بياوريد (البته ۹۵% آن کپی برداری از سايتها وبلاگهای ديگر است) گروهی نيز آهنگها و نرم افزارهای مجانی را از سايتها ديگر گرفته و در وبلاگ خود قرار می دهند و بخشی ديگر به تبادل اخبار و اطلاعات می پردازند و چون خود دسترسی به اخبار ندارند بازهم به ناچار به کپی برداری از سايتها بخصوص (بی بی سی) می پردازند. حال اگر از کسانی که عواطف شخصی خود و مسائل و طرز فکر خود در و بلاگ می نويسند (که تعداد آنها نيز محدود است) مابقی بيشتر رو به کپی برداری از سايتها آوردند که بدنبال گرفتن نظر ديگران در قسمت اظهار نظر هستند تا به آنها "به به" و "چه چه" بگويند. وبلاگ نويسها هر نوع ترفندی را به کار می برند تا فقط وبگردها از وبلاگ آنها ديدن کنند و با اظهار نظرهايی مثل "جالب بود - عکس زيبايی بود - اگر خواستيد تبادل لينک کنيم - به من هم سر بزن - و.. ) بسيار شاد می شوند در اين بين می بينيم که خود وبلاگ نويس ها برای جذب بينده به وبلاگهای ديگر سر می زنند و جملاتی مثل جملات بالا می نويسند تا وبلاگ نويس مورد نظر به آنها سر بزند (مثل اين که در قسمت اظهار نظر با هم گفتگو می کنند) به هر حال وبلاگ نويسها برای خودشان دورانی دارند. با توجه به سرعت بسيار بسيار پايين اينترنت و پرداخت زياد هزينه اينترنت در اکثر موارد وبلاگ نويسی زياد پايدار نيست و سريع به پايان می رسد. از همه اين انتقادها هم بگذريم. بلاگ نويسی جايی است برای گذراندن وقت تنهايی انسانها و نشان می دهد که يک فرد در محيط اطراف خود به چه چيزی بيشتر علاقه دارد و طرز تفکر فرد را مشخص می کند... مسعود گلابيان - بابل

در ابتدا وبلاگ همان دفترچه يادداشت يا خاطراتی بود که حسن بزرگش در معرض عموم قرار گرفتن بود. اينکه هر کسی می توانست نظرات و احساسات خود را مورد سنجش، انتقاد و تبادل قرار دهد به شدت جالب و گيرا بود. به خصوص با توجه به اينکه بر خلاف ارتباطات روزمره حضوری در وبلاگ می توان بصورت ناشناس حرف زد و يا نظر داد! نويسنده و خواننده هر دو از يک آزادی نسبی برخوردارند که باعث می شود ارتباط خالص تر از مکالمات حضوری باشد. رفته رفته با جا افتادن پديده وبلاگ حرکت تکاملی آن نيز آغاز شد و وبلاگهای تخصصی شکل گرفت. حالا هر کسی با هر تمايل و علاقه مندی می تواند خود را در معرض شناخت ديگران قرار دهد. وبلاگهای عکاسی، داستان نويسی، نقاشی، خيريه و غيره همه حاکی بر اينست که مخاطبان راه خود را در استفاده از اين وسيله ارتباطی پيدا کرده اند. در اين بين تمايلات سياسی نيز که يکی از جنجالی ترين سوژه هاست (به خصوص در بين ايرانيان) به وبلاگستان راه پيدا کرده است. هر چند امنيت ۱۰۰% در بيان عقيده های سياسی حتی در وبلاگهای ايرانی نيز وجود ندارد ليکن وسيله خوبی برای جذب دوستداران و فعالان اين گروه ارزيابی می شود. همانطور که می دانيم در زمانهای بحرانی يا انتخابات استفاده های ابزاری فراوانی از آن می شود همچون ديگر رسانه ها که گاهی به منظور نشان دادن مردمی بودن چهره ای سياسی و يا جدا نيودن آنها از محفل جوانهای روشنفکرمی باشد. بهر حال وبلاگ نه تنها می تواند به نويسنده کمک کند تا بهتر فکر کند و يا بهتر بنويسد به او اين توانايی را نيز می دهد که صداهای مخالف را بشنود و برخورد با آنها را نيز بياموزد و در عين حال کسانی را که با او بيشترين وجوه اشتراک را دارند پيدا کند. پارسا آزاد - تهران

وبلاگ می تونم بگم می تونه نقش يک رسانه خصوصی رو بازی کنه و در بيان افکار و عقايد يک فرد و يا گروه در دنيای مجازی اينترنت به خوبی عمل کنه. البته بايد يک وبلاگ نويس آزادی لازم رو داشته باشه. من خودم به عنوان کسی که سالهاست در اين عرصه هستم واقعا نقش اون رو مفيد و موثر می بينم. به نظر من يکی از دلايل استقبال بيش از حد ايرانيان به اين کار فضای خفقان جامعه و همچنين درک نشدن کافی در جامعه برای بروز افکار و عقايد هست. رامين - ايرانشهر

از طريق وبلاگ ها می توان با ايرانی های بسياری آشنا شد که انسانهای بسيار شريفی هستند و شايد از نخبگان جامعه باشند ولی به دلايل سياسی از حضور در اجتماع طرد شده اند. وبلاگ می تواند محل آموزش دانسته ها و تجربيات و نظرات يک فرد باشد. در جامعه ما که تقريبا جامعه بسته ای از لحاظ سياسی است وبلاگ ها به نوعی صحنه مبارزه نه چندان بی خطر فعالان سياسی شده است. به قولی بعضی از وبلاگ ها حالت شبنامه های زمان شاه را دارند. اما من خودم شخصا به درستی نظرات و ادعاهای بعضی اشخاص شک دارم و نبايد به سادگی فريب شهرت طلبی و شهوت طلبی بعضی جوانها را خورد. به نظر من فيلتر سايتهای غير اخلاقی کار بسيار درستی است اما بايد کنجکاوی و پرسش های افراد مجرد توسط افراد متخصص و آزموده و شايد از طرف سايت های دولتی پاسخ داده شود.نرگس - قم

از اوائل سال ۸۱ وبلاک نويسی را شروع کردم و از آن زمان تاکنون علاوه بر بهروه وری مناسب از فضای اينترنت، توانائی های فراوانی در بخش های نوشتن و تحمل آرای ديگران و آشنائی با انديشه های ديگران برايم بوجود آمده است. ابراهيم صفری - تبريز

وبلاگ وسيله ای بسيار خوب برای کسانی است که افکار ثابتی را که با همه دارند را در يک آدرس اينترنتی خلاصه می کند و همه می توانند سر فرصت مطلب را بخوانند. من خودم در زمينه کسب درآمد از اينترنت وبلاگ دارم و در نظر دارم وبلاگی را هم درباره انديشه هايی که دارم بسازم. وبلاگ روزنامه ای از طرف هر فرد است و بدانيد اگر دنيای مجازی وبلاگ آنقدر گسترش يابد که همه خانواده ها وبلاگ داشته باشند آن موقع است که مشکلات اجتماعی ايران هم از بين خواهند رفت. شهاب ديلمقانی - تهران

وبلاگ نويسی بعد از مهاجرت من از ايران وسيله ای شد برای ارتباط با کسانی که می شناختم و شناختن کسانی که با خواندن وبلاگشون باهاشون آشنا شدم و گاهی دوست. من يک وبلاگ شخصی می نويسم. گاهی غر می زنم و گاهی راجع به مشکلات مهاجرتم می نويسم، گاهی شعر می گم و راجع به مسايل مختلفی مثل وقايع ايران/ جهان يا انتقادم از جامعه سنتی ايران يا مشکلات جامعه آمريکا يا مسايل زنان و ... می نويسم. نوشتن به من کمک می کند خودم رو کشف کنم، و نظرات بقيه هم به آدم ديد می ده که نظر اونا چيه يا چه انتقادی به نوشتن يا نظرات من دارند. در جامعه بسته ايران که خيلی از چيزها هنوز تابو محسوب می شود، وبلاگها در اطلاع رسانی و شکستن سنت های دست و پا گير نقش موثری دارند. در ضمن شخص در نوشتن بلاگ متوجه ميزان خود سانسوری خودش هم می شود و گاهی چيزهای جديدی راجغ به ادبيات فارسی ياد می گيره. رها - نيوجرسی

وبلاگ را شايد بتوان يکی از جنبه‌های زندگی نوين دانست. زندگی که هيچکس وقت گوش کردن به حرف‌های ديگری را ندارد و انسان گاه خويش را واقعا تنها می‌پندارد. در اين زمان است که وبلاگ می‌تواند نقش بسيار مهمی را در زندگی فردی ما ايفا نمايد. حرف‌ها، درد و دل های شخصی، موضوعات جالب و بحث برانگيز، داستان و شعر و هر چيز که برای نوشتن مناسب تشخيص داده شود را می‌توانی بر پهنه‌ بی‌انتهای وب جهان گستر قرار دهی و هم انديشانی در بين ميلياردها نفر انسان پيدا کنی. دوستانی که همچون يک رفيق گرمابه و می‌خانه با شما هم پيمانه باشند. دوستانی که حرف‌های شما را با دل و جان می‌فهمند. مهرزاد - تهران

وبلاگ در راستای جو "پسا مدرن" فعلی بايد ارزيابی شود: خيل عظيمی از سبک های متفاوت با مضمون های گوناگون. وبلاگ به نظر يک يورش همگانی برای توليد معناهای جديدست. انگار همه ميخواهند در توليد خبر، هنر، و ... شرکت کنند. به نوعی خبر، هنر، علم و فلسفه امروز اين بخت را دارند که به نوعی ديگر هم معنا شوند: توسط عام و خاص با هم. به نظر ميرسد که وب لاگ ها آن اعتبار و نفوذی که قرنها صرفا" در اختيار علم و فلسفه بود را تعديل کنند. نوشتن و چاپ کردن نوشته ها ديگر مختص به نويسندگان حرفه ای نيست. سوال و بحث در مورد اين پديده زياد است. بهرحال اميدواريم که اين پديده های صنعتی نهايتا" وسيله ای صرفا" مصرفی نشوند. اخلاق را در زمان مصرف، توليد، و انديشه فراموش نکنيم. بابک - مونترال

وبلاگ يک نوع روزنامه ای است بدون مصرف ولی دراين روزنامه ميتوانيم افکار شخصی خود را بنويسيم. وبلاگ مصرف مادی جز مصرف انترنت ندارد. ابراهيم صلاحی - هرات

وبلاگ وسيله ای جديد و ساده برای نشر افکار و ارتباط دو سويه نويسنده و خواننده است. اين ابزار مانند يک رسانه مؤثر برای همه (از سياستمداران تا اديبان و از دانش آموزان تا متخصصين) کارآيی دارد. وبلاگ در نقش توليد و بازنشر خبر، گزارش و تحليل خبرگزاری های بزرگ را به چالش می کشاند. وبلاگ برای جوامع بسته، يک وسيله برای ابراز مخالفت هست. وبلاگ، يک ابزار است در دست بلاگر. نيت و توانايی نويسنده، کيفيت آن را تبيين می کند. پرويز زاهد - تهران

از همان ماههای ابتدايی وبلاگ نويسی جزو وبلاگ نويسان ايران بوده ام و هنوز هم هستم. به نظرم وبلاگ در ايران برای بيان عواطف شخصی اصلا مناسب نيست. خودم در ابتدا به همين سبک می نوشتم ولی به خاطر نبود فرهنگ خواندن و درک وبلاگ به اين شکل در ايران مشکلات بدی در زندگی شخصی نصيب من شد. ولی از نظر تبادل تجربيات، علوم و نظرات وبلاگ مخصوصا در ايران که سانسور به شدت اعمال شده و مردم نمی توانند از رسانه های عمومی و حتی سايتهای اينترنتی دولتی اطلاعاتی به دست بياورند وبلاگ بسيار مهم و پرکاربرد است. متاسفانه حکومت هم به خطر پنهان وبلاگها آشنا شده و با ابزارهای مختلفی به نابود کردن آنها اهتمام ورزيده است. پی گرد تعدادی از وبلاگ نويسان و فيلترينگ بی منطق و غير اصولی سايتها و وبلاگها از نمودهای واضح اين سياست بوده اند. وبلاگ نويسی در ايران به دلايل مختلفی در يک سال اخير دچار افت شده و تعطيلی وبلاگهای فارسی که سرعت پيدا کرده محتوای فارسی اينترنت را تهديد می کند.... کنار رفتن وبلاگ نويسان قديمی که به لحاظ توانايی های علمی و تخصصی مخصوصا در زمينه کامپيوتر توانا بودند وبلاگهای فارسی را دچار افت محتوايی کرده است. در حال حاضر برخورد به وبلاگ هنوز غلط است... در سالهای آينده وبلاگ نويسی فارسی از شکل فعلی خارج خواهد شد... نکته بسيار مهم اين است که حتی تفاوت وبلاگ و سايت برای بسياری از مردم ما جا نيفتاده است. مساله آخر اينکه در حال حاضر متاسفانه افراد متخصص و توانا يا از وبلاگ نويسی فرار می کنند و يا آن را به شکل محدود و بی سر و صدا ادامه می دهند تا از خطرات سياسی آن در امان باشند. علی الظاهر دولت جديد هم اصلا موافق استفاده از اينترنت در ايران نيست... کيوان نيری - تهران

وبلاگ فضايی است مجازی برای بيان کردن نظرات با محدويت های کمتر. پوريا - کرج

پديده وبلاگ نويسی در ايران، بيش از آنکه به خاطر نقش و اهميت رسانه ای آن مورد اقبال قرار گيرد، به دليل بودن محدوديت کمتر دولتی در آن و نيز امکان ارتباط سريع اش استفاده می شود. در عين حال مجرايی بوده است برای گردهم آوردن طيف دوستانی که اجتماع عملی آنها در اينجا مشکل است، چه به لحاظ فرهنگی و چه از نظر قوانين کشوری. بعد از اين مرحله است که خاصيت های ديگر ارتباطی آنها چشمگير خواهد شد. ليکن با اعمال وسيع فيلترينگ، اين امکان به زودی در ايران بيفايده می شود. با اين همه و در وضعيت بهتر اکنون هم، سرعت پايين و هزينه بالای داشتن لوازم کاربران باعث شده تا خوانندگان وبلاگ، مطالب آن را با تعجيل و سرسری بخوانند. اين امر باعث کم مايه شدن مطالب خواهد بود. شهامت - اردبيل

وبلاگها يک نوع روزنامه ديواری هستند که در آنها نويسنده با ديدگاه خودش مطلب مينويسه و بعد مطلب رو در اختيار ديگران ميذاره. ديگران مطلب رو ميخونند و نظرشون رو نسبت به اون مطلب ميگن. اين نوع ارتباط خيلی سالمتر از ارتباطات عمومی ديگست چون حتی نويسنده وبلاگ هم نميتونه روی نظراتی که نسبت به مطلبش گفته ميشه کنترلی داشته باشه. اينطوری مجبور ميشه مطالبی رو که ارائه ميکنه قبل از ارائه از نظر درست بودن چک کنه چون ديگرانی که ممکنه از اون مطلب سررشته داشته باشند هم اون مطلب رو ميخونند و ميتونند نظرشون رو در حالی در وبلاگ قرار بدن که صاحب وبلاگ هم حتی نميتونه اون نظر رو سانسور کنه. من خودم يه وبلاگ دارم که در مورد معايب جامعه هلند توش مينويسم. سعيم بر اينه که مردمی که تو ايران و يا ديگر کشور های دنيا هستند و فارسی ميخونند و ديدگاهی اشتباه نسبت به هلند را در ذهن دارند رو راهنمائی کنم. اما هميشه کارم به اين راحتی نيست. معمولا اگر ديدگاهی که من ارائه ميکنم با ديدگاههای استاندارد تفاوت داشته باشه مخالفينم يه وبلاگ ميزنند و تو اون شروع ميکنند به بدو بيراه گفتن. البته من از اين مسئله ناراحت نيستم چرا که اين هم يکی از شرايط وبلاگ نويسيه. من هر روز وبلاگم رو به روز ميکنم و بيشتر خوانندهای من هم وبلاگنويس هستند که خوب ميان و مطالب رو ميخونند و نظرشون رو ميدن. اما معمولا وبلاگهايی که روزانه باشند خيلی تو چشم هستند و اگر نويسنده به هر دليلی نتونه ۱ روز بنويسه زير سوال ميره. اما در ميان وبلاگهای ايرانی خيلی کم ديدم وبلاگی به روز باشه يا اگر باشه در يک زمينه تحصصی نيست بلکه خاطرات روزانه است اما معمولا وبلاگهای ايرانی هفته ای ۱ يا ۲ بار به روز ميشوند و اين باعث ميشه تعداد مراجعينشون کم بشه و يا ارتباط مداوم با مخاطبينشون نداشته باشند. سياوش - ليدن

دنيای وبلاگ دنيای شورانگيزی است. چرا از فوايد وبلاگ نويسی برای خود شخص چيزی نگفته ايد. وبلاگ نوشتن فقط عقده گشايی و اظهار نظر زورکی نيست. وبلاگ نويسی به شما فرصت می دهد که افکار خود را منظم کنيد. ناچاريد راجع به مسائل دقيق تر فکر کنيد. وبلاگ ذهن آدم را فعال می کند. من بارها با بی تفاوتی از کنار مسائل گذشته ام، اما موقع نوشتن وبلاگ تازه بخش پنهان آن مسائل بر من روشن شده است. وقتی چيزی را توضيح می دهيد، آن را بهتر می شناسيد. کسانی که مرتب وبلاگ می نويسند می دانند که با نوشتن هر روز قدمی به جلو بر می دارند و چيز تازه ای کشف می کنند. اميد - ساری

وبلاگ وسيله خوبی ست به شرطی که شرايط آزادی بيان و امنيت عقيده در کشور وجود داشته باشد. من دو سال پيش وبلاگ باز کردم ولی چيزی در آن ننوشتم چون ترسيدم!!! عارف - ايران

وبلاگ نويسان سردبيران بی قيد و شرط وبلاگ خود محسوب ميشوند. قانون وبلاگ نويسی را هر وبلاگ گر برای خود تعيين می کند. آنها در يک چهارچوب از قبل طراحی شده هرچه بخواهند می نويسند. در جوامع تماما آزاد هيچ وبلاگ گری به کسی پاسخگو نيست و اين يعنی قدرت نامعدود وبلاگ. مطمئنا وبلاگ رسانه مطمئنی است که می توان برای تبادل افکار از آن بهره جست. من مرتبا به دنيای وبلاگ نويسان مرجعه می کنم، اما به دليل مشغله خود وقت فعال نمودن آن را ندارم. مجتبی گهستونی - ايران