تأسيسات فرآوری اورانيوم در اصفهان دوباره به کار افتاده است

اين خبر بلا فاصله بر رابطه ايران با جامعه بين المللی تأثير گذاشت.

آمريکا به ايران هشدار داده است که بايد به تعهدات بين المللی احترام بگذارد.

سه کشور اروپايی آلمان و فرانسه و بريتانيا که درباره فعاليت هسته ای ايران با اين کشور گفتگو می کنند، ناخوشنودی خود را از تصميم اخير ايران ابراز کرده اند.

آژانس بين المللی انرژی اتمی در صورت تشخيص سرپيچی ايران از تعهدات هسته ای اش، می تواند اين قضيه را به شورای امنيت سازمان ملل متحد ارجاع دهد. شورای امنيت به نوبه خود می تواند برخی اقدامات تنبيهی عليه ايران را خواستار شود.

برخی از دولتمردان مانند وزير خارجه فرانسه از تصميمات اخير ايران ابراز نگرانی کرده و آن را زمينه ای برای يک "بحران بين المللی" دانسته اند.

برخی ديگر عقيده دارند که اقدام ايران تنها يک ژست سياسی است برای عرض اندام در صحنه بين المللی و کسب اعتبار در داخل کشور.

نظر شما چيست؟
آيا اين مقدمه اختلافی تازه با جامعه بين المللی است؟
آيا جمهوری اسلامی به سمت يک سياست خارجی بسته و تنش آلود می رود؟
به نظر شما معضل فعاليت های هسته ای ايران به کجا می انجامد؟

نظر خود را برای ما بفرستيد. لطفا به زبان و خط فارسی بنويسيد.

نظرات شما

به نظر من اين مقدمه اختلاف تازه با دنيای غرب است نه با جامعه بين الملل. دنيای غربی که همه چيز را برای خودش می خواهد. خود آمريکا و اروپا هم می دانند که ايران بمب هسته ای نمی سازد و نخواهد ساخت. در واقع بحث بمب هسته ای نيست بلکه بحث تکنولوژی است که کشورهای غربی می خواهند آن را در اختيار خود بگيرند و کشورهای جهان سوم نبايد اين اجازه را به آنها بدهند. فکر نمی کنم سياست ايران به سمت يک ساست تنش آلود و بسته پيش برود. از اول هم معلوم بود که اروپا و امريکا غنی سازی اورانيوم در ايران را قبول نمی کنند و کاری که قبلا بايد انجام می شد ايران در نهايت انجام ميدهد چون اين مذکرات به شکست می انجامد و ايران غنی سازی را از سر می گيرد که اميدوارم که زير بار حرفهای اروپايی ها که بدون اجازه امريکا آب هم نمی خورند نروند. محمود - ايران

از انگليسی ها نقل شده است که دوستان و دشمنان هميشگی نيستند. آنچه هميشگی است منافع است. ۲- ايران می داند يک قدم عقب نشينی از مواضع خود به معنی صد قدم پيشروی غربيهاست. ۳- هزينه حمله نظامی به ايران بسيار سنگين است. ۴- ايران دست به عصا راه ميرود ولی ملاحظاتی را رعايت ميکند و از سر ترس نيست. ۵- عمليات محدود نظامی ضد ايران يک جنگ فرسايشی پر هزينه را برای غرب به دنبال خواهد داشت. ۶- ايران به شدت مسلح است. نتيجه: به نفع اروپايی هاست که راه خود را از آمريکا جدا کنند و از بازار بزرگ ايران برای مدتهای طولانی سود ببرند. الهه مختاری

نظر من اين است که اروپا طبق شواهدی که ديده است نسبت به ايران خوشبين است و تقريبا مطمئن شده است که هدف ايران استفاده صلح آميز از اين فن آوری است. اما مانعی که وجود دارد نفوذ آمريکا است و آمريکا از اين ناراحت است که چرا ايران بايد بتواند به چنين فن آوری برسد. در اين خصوص اروپا منطقی تر فکر ميکند، اما برخورد آمريکا بصورت ارباب و رعيتی است. بهتر است اروپا بدون هيچگونه تاثير پذيری از نظرات شخصی ديگران آنچه را که NPT معين نموده مورد تائيد قرار دهد و برای خود دشمن تراشی نکند. چون اگر اين کار را نکند بالاخره ايران طبق حقی که به عنوان عضويت در NPT دارد به غنی سازی ادامه ميدهد و چه بهتر که با موافقت اروپا باشد... سيمرغ - ماهشهر

نکته ای که وجود دارد اين است که حتی مردم ايران هم تا دوسه سال پيش نمی دانستند که کشورشان در حال غنی سازی اورانيم است. ولی آيا مساله هسته ای اينقدر مهم است که همگان فراموش کرده اند نفت بشکه ای ۶۰ دلار شده. يا شايد اگر افکار عمومی به مسايل ديگری مثل دستاورد ملی و بحران هسته ای و تحريم بپردازد ديگر کسی به فکر پول نفت نيست. آيا چرخه هسته ای سرمايه ملی است ولی نفت و گاز نيست ؟ شايد هم در مساله هسته ای مثل نفت پول هنگفتی وجود دارد که اينقدر به دنبالش هستند قطعا غنی سازی اورانيم حق ايران است ولی ای کاش به جای اين تئاترها فقط اجازه بدهند مردم هم از پول نفت بهره ای ببرند. زمانی - ايران

به نظر بنده دولت ايران تا حالا هم کوتاهی کرده است وحق مردم را ضايع کرده اند. آنها ميبايست قاطعانه تر برخورد ميکردند. چه کسی ديده با کوتاه آمدن درمورد يک خواسته کسی به انسان امتياز ميدهد در يک معامله ساده که بطور روزمره انجام ميدهی کافيست کمی کوتاه بيايی طرف مقابل کوتاه نمی آيد وتمام سعی خود را ميکند تا بيشتر و بيشتر چانه بزند، اين که يک معامله ساده است، چه رسد به احقاق حق در اين دنيای بزرگ که هيچ کس هيچ رقيبی را تحمل نميکند. به نطر بنده دولت ايران بعد از بيست ماه کوتاه آمدن حالا ديگر بايد حرکت رو به جلو داشته باشد در غير اينصورت اعتماد مردم خود را از دست خواهد داد. حسين - تهران

ايران پيروز اين ماجراست چونکه آنرا ارزان و راحت بدست نياورده همه ميداند که آمريکائی ها دنبال بهانه عليه ايران هستند. کوفی عنان، البرادعی، اعضای شورای امنيت و از همه مهتر مردم ايران و همه ميدانند برنامه هسته ای ايران صلح آميز است و تهديد ارجاع پرونده به شورای امنيت نمی تواند کارسازباشد و اگر ايران بی جهت محکوم کنند ايران ادامه ميدهد و شايد بدترهم بشود وقتی کسی بدنام شد خوب چه اشکالی دارد در زمينه نظامی هم اقدام کند اين است که هم اروپا و هم امريکا ميدانند نمی توانند جلوگيری کنند چون که شکست می خورند و آبروی آنها در جهان خدشه دار ميشود و اعتبار اروپا از بين می رود آمريکا هم که نه اعتبار ونه آبروئی در دنيا دارد. علی - اصفهان

اين مذاکرات بيست و دو ماهه نشان داد که اروپای پير حتی توان اداره يک مذاکره ساده را هم با يک کشور مستقل ندارد. البته بايد اين نکته را هم مد نظر قرار داد که اروپا به شدت تحت تاثير آمريکا قرار دارد که اين هم موئيد غير مستقل عمل کردن اروپاست، در اينجا اين سوال مطرح می شود حال که اروپای پير توان اداره مذاکرات را ندارد چه لزومی دارد ايران خود را طرف مذاکره اروپای پير بداند و اصلاً آيا تعليق غنی سازی اورانيوم ربطی به اروپا يا کشور ديگر دارد؟ مهدی - اروميه

من معتقدم که آمريکايی ها و اروپايی ها با توجه به امکانات بالای امنيتی خود می دانند که ايران به هيچ وجه دنبال سلاح اتمی نيست. اما آنها سلاح اتمی را بهانه کرده اند تا جلوی رشد و ترقی ايران تحت حاکميت روحانيت را بگيرند. آنها حتا تحمل اينکه ايران به تکنولوژی صلح آميز هسته ای هم دست پيدا کند ندارند. با توجه به اينکه اکثر مردم ايران پشتيبان دولت در زمينه فناوری هستند، دولتهای اروپای و آمريکا بهتر است سياست بدبينانه خود را در قبال حکومت ايران عوض کنند. هنگامی که ايران، تمام فعاليتهای خود را تحت نظارت شديد و غير معمول آژانس بين المللی انرژی هسته ای انجام می دهد، فضولی ديگر کشورها در اين ميان چه توجيهی دارد. چرا اين کشورهای اروپايی به نظم و مقررات و نهادهای مسوول بين المللی- که خود آنها در ساختن آنها نقش اساسی داشته اند- احترام نمی گذارند. آمريکا در گذشته نشان داده است که عرصه بين المللی را همانند جنگلی می داند که او شير غول پيکر و قانون شکن اين جنگل است (حمله غير قانونی به عراق، امضا نکرده کنوانسيون توکيو، اساسنامه ديوان کيفری بين المللی و...) اما آيا اروپايی ها هم با شعار انسان دوستی و حقوق بشر همان سياست جنگلی آمريکا را دنبال می کنند؟ پاسخ من آری است. علی - تهران

متاسفانه اين بازی خيمه شب بازی ادامه دارد. هزينه های زيادی شده بايد اين تکنولوژی به ثمر برسد ولی متاسفانه دولت مردان ما قدرت تصميم گيری ندارند الان گير اصلی خود آمريکاست بايد مشکل سياسی با آمريکا حل بشه البته ما شرايط و بستر های مناسب زيادی رو از دست داديم و الان هر جوری برای حل مسئله سياسی عقب بريم آمريکا يک قدم جلوتر مياد تا جايی که ريشه اسلام خواهی رو بسوزاند. همه مسئولين هم بر اين اساس مانده اند و نمی توانند تصميم بگيرند واقعا جای بنيان گذار فقيد انقلاب خالی است که با صلابت و قدرت و درايت تصميم ميگرفت و همگی آحاد ملت نيز بدون کوچکترين انتقادی سرتعظيم فرود مياوردند و يقينا هم موفق بودند و الان چه بايد کرد؟ واقعا نه من ميدانم نه مسئول بالای کشور که تصميم گيرنده اصلی است فقط خدا بايد کمک کند و ديگر هيچ. قزوينيان - ابهر

به نظر من هر علمی هم می تواند خوب باشد هم بد مهم اين است که چه کسی از آن استفاده می کند حتی يک چوب کبريت هم می تواند يک جنگل سر سبز را نابود کند. حالا شما قضاوت کنيد دولتمردان کشور ما چه پيشينه ای از خود به جهانيان نشان داده اند؟ من هم قبول دارم که بايد انرژی هسته ای داشته باشيم ولی آيا چه تضمينی وجود دارد که حاکمان ما در شرايط خاص از آن برای مقاصد غير صلح آميز استفاده نکنند؟ فرزاد - مسجد سليمان

بدست آوردن فن آوری هسته برای ايران همانند شهری زيباست که در پشت کوهی يخبندان قرار گرفته است که برای رسيدن به آن بايد از کولاک اين کوه عبور کرد والا هيچگاه رسيدن به اين شهر مقصود محقق نخواهد شد. اين کوه يخبندان و سخت گذر همان اتخاذ سياست خارجی بسته و تنش آلود می باشد که اگرچه سخت و مشقت بار می باشد اما مقصد آن همان شهر زيبا و رويايی می باشد. فرقانی - يزد

ما در کشورمان اولويت های بسيار مهمتر از انرژی هسته ای داريم که فقر مردم، بيکاری و اعتياد جوانان و غيره همه مسائل ملی ايران هستند. در زمينه های فحشا رشوه خواری و اعتياد بايد سرمايه گذاری شود تا آينده ايران تضمين گردد. علی - تربت حيدريه

به نظر من ايران در سالهای اخير از مقابله مستقيم با اروپا هراس داشته و هيچ گاه در پی ايجاد يک سياست بسته و تنش الود با اروپا نبوده و اين کار هم صرفا يک ژست سياسی است که در سالهای اخير بعضا انجام داده است. البته اين سر آغاز اختلافی تازه با اروپا نيست بلکه ادامه اختلاف ديرينه ای است که بين ايران و اروپا بوجود آمده و اين مسئله تا جايی پيش خواهد رفت که دو طرف از اين معامله سود لازم را ببرند يعنی ايران در پی اين است که با گرفتن يک سری امتيازات از اروپا و امريکا در نهايت فرايند غنی سازی را متوقف يا محدود کند. محمد جواد - مشهد

چندين امکان وجود دارد که در نهايت ضرر اصلی متوجه مردم ايران خواهد بود. حتی اگر ايران دوباره پای ميز مذاکره هم بنشيند با آمدن دولتی اصول گرا دنيای غرب سياست بسته تری با ايران در پيش خواهد گرفت و حتی در صورت بستن قرارداد اين ايران است که بايد امتيازات بيشتر بدهد. در صورت ارجاع پرونده به شورای امنيت و محاصره اقتصادی باز اين مردم خواهند بود که متحمل اين فشار خواهند بود چون رژيم قادر است با اروپا به طور مخفيانه حتی مثل صدام بنام فروش نفت در برابر غذا به قرارداد های نفتی ادامه دهد. در صورت بدتر شدن مناسبات يا جنگ گرچه با وضع آمريکا در افغانستان و عراق امکانش ضعيف است اما در صورت بروز جنگ و خرابی بازنده باز مردم ايران خواهند بود در نهايت حتی اگر اين ادعاها تنها ژست سياسی يا باج خواهی از اروپا باشد هيچ نفعی برای مردم ابران به دنبال نخواهد داشت. حتی اگر ايران در نهايت به بمب اتم هم دست پيدا کند بايد انزوا را بپذيرد وبه کره شمالی تبديل شود که بمب اتم دارد و می تواند تهديدی برای دنيا باشد ولی مردمش با گرسنگی و قحطی روبرو هستند. حالا کدام مهمتر است برای رژيم های توتاليتر؟ قدرت نظامی چون بقا به هر قيمتی ، ازجان مردم اين کشورها به مراتب مهمتر است. مهرناز - استراسبورگ

تهديد ايران توخالی است و صرفا مصرف داخلی دارد. اينها می خواستند از اختلافات بين آمريکا و اروپا استفاده کنند که ظاهرا تير به سنگ خورد. بنابراين کوچکتر از آنند که با اروپا و آمريکا مستقيما در بيافتند. البته نا گفته نماند که آشفته کردن اوضاع عراق نيز برای دولتمردان ايرانی نيز سود کلان داشته است. سيروس - تهران

برنامه هسته ايی يک برنامه ايی است که تمام اقشار ملت به آن می بالند و به هيچ وجه حتی به مقامات عالی رتبه اجازه نمی دهند که از آن صرف نظر کنند و اگر صرف نظر کنند اين هم در اين موقع ضرر آن بيشتر از سودش است. پس راهی جز ادامه فعاليتهای خود ندارند اما اگر اروپاييان خيلی ناراحت سلاحات هسته ايی هستند چرا کوچکترين فشار به اسراييل يا آمريکا يا هند يا پاکستان نمی اورند پس معلوم می شود که آنها از امريکا خط می گيرند. احسان - نجف آباد

اينکه من نيز مانند همه ايرانيها در اين مورد خاص يعنی تجهيز به فن آوری هسته ای برای سران نظام آرزوی موفقيت می کنم و اين خواسته ای است که بايد بر آورده شود و اين نميتواند يک ژست سياسی باشد چون در اينصورت نظام به يک چالش داخلی جدی و بحرانی کشيده خواهد شد. جامعه بين المللی نيز بايد حق را به ايران بدهد ما که بمب اتمی نمی خواهيم.گر چه با وجود دشمنان قدرتمندی چون آمريکا و اسراييل اين حق نيز در شرايط منصفانه نبايد از ما گرفته شود ولی ما به فن آوری صلح آميز کفايت می کنيم. جامعه بين الملل هم کم کم عادت می کند ما فقط به زمان نياز داريم. در ضمن اين اختلاف تازه ای نيست رهبری همه اين دشمنی ها و کينه ها بر عهده صهيونيست هاست که چندين سال است ادامه دارد و مانع پيشرفت های علمی ايران می شوند از جمله تحريم علمی ايران. برای هر گونه پيشرفت بايد تنش ها را نيز تحمل کرد ما پس از دستيابی به اين فناوری و وابستگی کمتر به نفت ميتوانيم به بازيگر مهمتری تبديل شويم و آنگاه تنش ها خود به خود بر طرف می شوند. در باره سوال آخرتان اينکه ايران بايستی به اين فناوری مجهز شود و خواهد شد چون اين امر يک مساله حيثيتی و مربوط به غرور ملی ماست. نفت ملی شد فناوری هسته ای هم حتما در چنگال ما خواهد بود و ما حاضريم خيلی چيزها بابت بدست آوردنش بدهيم. ما از تهديد و جنگ نمی ترسيم و در اين راه از خدا کمک می خواهيم. پيمان - حسينی

به نظر هر فرد ايرانی، ايران بايد چرخه سوخت داشته باشد مگر کشورهای اروپائی در موقع دستيابی به تکنولوژی هسته ای از کشورهای ديگر اجازه گرفتند که کشور ما نيز اجازه بگيرد تا بحال هم هر آنچه مذاکره کرده حسن نيت خود را نشان داده والا همه مردم ايران پشت سر مسئولين خود آماده اند که از اين دستاورد محافظت کنند و حاضرند تمام هزينه های آن را نيز بپردازند. تازه چرا اينقدر بی عدالتی، آيا کشورهای اروپائی خجالت نمی کشند که اين همه دنباله روی آمريکا و لابی صهيونيست را ميکنند و از خود هيچ اراده ای ندارند. در حاليکه رژيم صهيونيستی مجهز به سلاحهای هسته ای بوده و هر روز انسانها را به خاک وخون ميکشد چرا در مورد آن صحبت نمکنند و فقط به ايران گير ميدهند. خدا بخواهد که روزی فرا برسد که جهان عاری از سلاحهای کشتار جمعی باشد و همه سياستمداران عاقلانه فکر کنند و عاقلانه و دور از تبعيض عمل کنند. رضا - تبريز

ايران در پی اعتمادسازی است وهمينطور ازدستاوردی که تابحال داشته است (مذاکرات با کشورهای اروپايی و فن آوری هسته ای) به آسانی نمی گذرد. لذا تصور من اين است که به آسانی دست به چنين اقدامی نخواهد زد چون در اينصورت هم روابط اقتصادی خود با ساير کشورها را از دست خواهد داد و هم در درازمدت به علت وضعيت ناگوار اقتصادی که پيش رو خواهيم داشت نارضايتی داخلی را به دنبال خواهد آورد. سام - کريمی

جای بسی تاسف است که دولت مردان بی کفايت ما دراين دو سال اخير با کشورهايی که بزرگترين زرادخانه های هسته ای را دارند پای ميز مذاکره نشسته اند تا از آنها کسب اجازه نمايند. اين غربيها که دم از صلح و حقوق بشر ميزنند خود توليد کننده و نيز استفاده کننده آن برعليه جان انسانهای بيگناه هستند. اگر اينان در گفته و عمل خود صادق هستند چرا تسليحات اتمی خود رامنهدم نمی کنند وعلت اين تناقض آنان در گفتار و رفتار چيست؟ من آرزومندم که روزی جهان از هرگونه سلاح و تسليحات هسته ای وغيره که فقط وفقط برای کشتن انسانها بوده و ساخته خود اين مدعيان دروغين صلح و آزادی ميباشد خالی گردد. جاويدان - آذربايجان

به نظر من فشار آمريکا بر اتحاديه اروپا از يکسو و اصرار ايران برای از سرگيری روند غنی سازی از سوی ديگر باعث ميشود مسئله اتمی ايران به يک بحران در درجه اول برای ايران و بعد برای دنيا تبديل شود. من فکر می کنم مقامات دولتی ايران با اين لجبازی ها منافع ملت ايران را به خطر مياندازند. البته با آمدن آقای احمدی نژاد فکر نميکنم تغييری در اين رويه صورت گيرد. پويا - ايران

به نظر من ايران از ابتدا بايستی قدمهايش را قاطعانه تر بر ميداشت و به جای اروپا که ظاهرا اختيار چندانی بدون آمريکا ندارد بايستی با خود آمريکا مذاکره ميکرد. در شرايط حاضر بدليل عدم اختيار و وابستگی اروپا، وعده های آنها طبلی توخالی را ميماند. محمد - تبريز

به عقيده اينجانب اروپايی‌ها از اتخاذ روش خود در قبال ايران پشيمان خواهند شد چون دوعامل غرور و چشم دوختن به گفته‌های آمريکا، اروپا را در موقعيت خيلی بدی قرار خواهد داد و در ضمن بايستی تاريخ اين حکومت را از بدو تاسيس مرور کنند که هر زمان خواستند به طريقی ضربه‌ای به اين دولت وارد کنند از راههايی که هرگز آشکار نشد شکست خوردند. بنابراين به نظر ميرسد کم کم دوران ابرقدرتی آمريکا به سر ميرسد و اروپائيان بايستی به فکر اين باشند که رابطه خوبی با آسيا و بخصوص ايران داشته باشند. احمد - تبريز

اينکه معضل فعاليت هسته ای ايران به کجا می انجامد بسته به اين دارد که اروپائيها بعنوان يک اتحاديه خود تصميم بگيرد يا از صهيونيستها و سردمداران آمريکا پيروی کنند. به نظر بنده ايران بعنوان يک کشور مستقل و عضو NPT حق دارد که فن آوری صلح آميز هسته ای داشته باشد و براساس مفاد اين پيمان بايستی تازه کشورهای دارنده اين تکنولوژی کمک نيز بکنند تا کشورهای ديگر نيز بتوانند از اين تکنولوژی استفاده بکنند و اگر اين حق برای اعضای NPT در نظر گرفته نشود و به بهانه های واهی بخواهند جلو آن را بگيرند ديگر عملا NPT به درد نميخورد و کار ايی خود را از دست خواهد داد و فاقد ارزش است. لذا جوامع جهانی به دور از هر گونه تبعيض و قلدری بايد به پيمانها، بصورت منطقی نگاه کنند تا جهانی آرام و به دور از تنش داشته باشيم و هر روز شاهد بی عدالتی در رفتار ها و کردارها نباشيم . البته به نظر حقير اتحاديه اروپا در بد مخمصه ای گر فتار شده زيرا اگر پرونده ايران با مذاکره و با به رسميت شناختن حق ايران حل و فصل نگردد آبروی اروپا خواهد رفت و تيم آمريکاست که به خواسته خود که همانا شکست مذاکرات بود خواهد رسيد. و اروپا بايد بداند که هر فرد فرد ايران تکنولوژی هسته ای را مانند ملی شدن صنعت نفت ميداند و معتقد است که ايران بايد چرخه سوخت داشته باشد. مگر کشورهای دارنده نيروی هسته ای و چرخه سوخت در موقع دستيابی به تکنولوژی هسته ای از کشورهای ديگر اجازه گرفتند؟ واقعا چرا اين همه بی عدالتی و تبعيض؟ امريکا به منطق هر کشوری با ما نيست عليه ماست. از يک طرف کره شمالی و ايران را می کوبد و از طرف ديگر دست محبت به سر رژيم صهيونيستی ميکشد و دست آخر اينکه همه مردم ايران پشت سر مسئولين خود آماده اند که از دستاورد تکنولوژی هسته ای محافظت کنند و هر هزينه ای هم داشته باشد حاضرند بپردازند. به اميد روزی که جهان عاری از سلاحهای کشتار جمعی باشد و همه سياستمداران عاقلانه فکر کنند و عاقلانه و دور از تبعيض عمل کنند. رضا منصوری - تبريز

واقعا متأسفم برای اين واکنش اين ۳ کشور. چون اصلا به حقوق ايران احترام نميذارند و فکر ميکنند با تهديد ميتونن حقه ايران رو ازش بگيرند. محمد - تهران

تعليق غنی سازی از اول کار اشتباهی بود و نبايد پذيرفته می شد، موقت بودن تعليق هرگز از طرف اروپاييها تاييد نشد و موقت بودن تعليق فقط از طرف ايران مطرح شد و تعليق کامل، شامل تمام مراحل فراوری و غنی سازی است و اين کاملا ناعادلانه است و ايران بايد با پذيرفتن هزينه های آن، اقدام به آغاز غنی سازی با هر درصدی که نيازدارد بکند حتی اگر لازم باشد در مقابل حملات نظامی هم بايد دفاع کرده و منافع انگليس و امريکا را مورد حمله نظامی قراردهد و برای نشان دادن آسيب پذيری اسراييل شهرک های يهودی نشين را مورد حملات موشکی قراردهد به هر حال ادامه فعاليتهای اتمی ارزش جنگ همه جانبه را دارد بخصوص اگر اين جنگ دامن اسراييل راهم بگيرد موضوع بسيار جذاب خواهد بود. علاوه بر آن نيروهای انگليس و امريکا در دو کشور عراق و افغانستان هم کاملا آسيب پذير هستند و در صورتيکه مسئله هسته ای ايران به شورای امنيت برده شود قطعا بايد ضربات قابل ملاحضه ای به اين نيروها وارد شود تا انگليس و امريکا جايگاه خود را در منطقه بهتر بيابند و متوجه شوند که مخالفت با اراده ايران چه هزينه ای را برايشان خواهد داشت. احمد - مشهد

اميدوارم که جامعه بين الملل از زبان تهديد عليه ايران استفاده نکند و با نظارت بر فعاليتهای ايران حق استفاده مشروع ايران را در مورد اين مسئله به ايران بدهد. در غير اين صورت به دليل سابقه تيره ای که آمريکا و انگليس در ايران دارندتهديدات آنها ايرانيان را بيشتر دراين مورد به اتفاق نظر می رساند که بايد به حق خود برسند. در پايان خاطر نشان می نمايم که ايران خواستار هيچگونه تنش بين المللی نمی باشد. الحاج الملک الشباز

آنطور که به نظر می رسد اروپا در واگذاری امتيازات به ايران مقداری تأخير کرد و از فشار افکار عمومی ايران به حکومت غافل شد. از سوی ديگر تقريبا مسلم است که آمريکا و اروپا در حال حاضر در شرايطی نيستند که بتوانند فشار مؤثر اقتصادی و سياسی بر ايران وارد کنند. در مواجهه با ايران اقدام نظامی نيز کاملا غير محتمل و مضحک است. بنا بر اين دنيای غرب ناگزير است با ايران به نوعی تعامل مبادرت ورزد و از دشمنی دست بردارد. فريدون - تهران

مسئولان جمهوری اسلامی تصميم خود برای توسعه فناوری هسته ای را گرفته اند و مردم نيز از اين تصميم حمايت ميکنند. در نهايت غرب چاره ای جز پذيرفتن اين امر ندارد. در صورت تصميم غرب به جنگ اين امر موجب ايجاد بی ثباتی در منطقه خواهد شد. عدم ثبات در منطقه استراتژيک خاورميانه هزينه های بسياری را بر غرب تحميل خواهد کرد. شروع جنگ شک شديد نفتی ايجاد خواهد کرد و طولانی شدن زمان جنگ اقتصاد بسياری از کشورها را درهم خواهد شکست. و در صورت اشغال نهايی ايران برگرداندن ثبات به کشور بسيار طولانی تر از عراق خواهد بود. از همه مهمتر تشکيل حکومتی که پذيرش مردم را بدنبال داشته باشد و ثبات را به کشور بازگرداند از همه مشکلتر و يا ناممکن است. بی ثباتی در اين کشور قيمت نفت را در اوج نگه خواهد داشت و به اين ترتيب هزينه های سرسام آوری را به کشورهای غربی وارد خواهد ساخت که منافع احتمالی حمله به ايران را کاملا در خود حل خواهد کرد. به اين ترتيب سناريو جنگ حداکثری هزينه های غير قابل تحملی برای غرب خواهد داشت و احتمال وقوع آن بسيار اندک است. حملات مقطعی و بر ضد تاسيسات اتمی در صورتی ممکن است که عوارض بعد از آن برای غرب قابل پيشبينی و کنترل باشد. از طرف ديگر هزينه های آن بايد در مقابل دستاوردها کم باشد. وقوع چنين حملاتی خروج ايران از ان پی تی را موجه و ادامه فعاليتها را بشکل مخفی و با سرعت بيشتر در پی خواهد داشت که مسلما تامين کننده منافع غرب نيست. در اين سناريو وجود پايگاهای متعدد نظامی آمريکا در منطقه به ضرر آمريکا تمام خواهد شد چرا که هر يک ميتواند هدفی برای موشکهای دوربرد و ميانبرد ايران باشد. اقدامات تلافی جويانه ايران هزينه های سنگينی را به غرب وارد خواهد کرد و شوک نفتی را نيز بدنبال خواهد داشت. همچنين با توجه به اينکه حکومت و برنامه های اتمی کشور باقی خواهد ماند به هيچ وجه منفعتی برای غرب در درازمدت متصور نخواهد بود. تصميم به تحريم ايران نيز ره به جايی نخواهد برد چرا که اولا مشخص نيست اين تصميم با توجه به حق وتوی کشورهای شرقی قابل اجرا باشد و در صورت اجرا نيز هزينه های آن بيشتر متوجه غرب خواهد بود تا ايران. در صورتی که عقلانيتی در غرب وجود داشته باشد تصميمی برای ايجاد بحران گرفته نميشود. غرب ميتواند در اين مقطع با پذيرش حق ايران در برخورداری از چرخه سوخت فشار خود را برای صلح آميز باقی ماندن اين فعاليتها و اخذ تضمينهای عينی بکار گيرد. اگر ايران در جامعه جهانی فرزندی خلف يا ناخلف بوده اکنون دوران طفوليت را پشت سر گذاشته و بالغ شده است لازم است غرب با زبان انسانهای بالغ به گفتگو بپردارد تا توقع حصول نتيجه داشته باشد. حميد - تهران

طبق فرضيات موجود اعم سرمايه گذاريهای خارجی در ايران و منافع مکفی برای دو طرف ايرانی و خارجی از نظر ديپلماتيک تيره کردن اين روابط و بستن آن عقلانی نمی باشد و هيچ حکومتی به ضرر خود عمل نمی کند و تمرکز بر اين مسئله تنها معطوف کردن افکار عمومی جامعه به اين سمت ميباشد واين مسئله بايد به خوبی پايان پذيرد مگر آنکه دولت قصد خودکشی سياسی و اقتصادی داشته باشد. امير رضا - تهران