بيش از سه ميليون و پانصد هزار نفر در ايران به انواع مواد مخدر معتاد هستند

خبرگزاری دانشجويان ايران، ايسنا، به نقل از علی هاشمی، جانشين رييس جمهوری در ستاد مبارزه با مواد مخدر، گزارش داده که بر اساس نتايج اين طرح ملی عوامل مختلف دليل مصرف مواد مخدر بوده که بيکاری يکی از عوامل مهم آن برشمرده شده است. وی همچنين از اين که يازده درصد از پاسخ دهندگان برداشت مثبتی نسبت به مواد مخدر داشته اند ابراز نگرانی کرده است.

سرانه مصرف مواد مخدر در ايران بالاتر از ساير کشورهای دنياست و هر سه دقيقه يک نفر به مواد مخدر معتاد می شود.

نوع مواد مخدر موجود در سطح جامعه نيز عوض و مدرن شده ( گفته می شود 1600 نوع مواد صنعتی و شيميايی اعتيادآور خريد و فروش می شود) و برخلاف گذشته جوانان با مصرف تعدادی قرص معتاد می شوند.

به گفته مسئولان، اعتياد به مواد مخدر سالانه هزاران ميليارد تومان (چندين ميليون دلار) ضرر اقتصادی به جامعه وارد می کند. اين درحالی است که گزارش های بين المللی ارقامی بسيار بالاتر را تخمين می زنند.

بنابر گزارش سال گذشته "اداره بين المللی امور مواد مخدر و نيروی انتظامی" وزارت امور خارجه آمريکا، هزينه مبارزه و کنترل مواد مخدر برای ايران به طور ميانگين حدود 300 ميليون دلار (گاهی تا 800 ميليون دلار) در سال بوده است.

بنابر اين گزارش با اين که ايران در ممانعت از قاچاق مواد مخدر از کشورهای همسايه به داخل کشور بسيار متعهدانه عمل می کند در چند سال اخير مرگ و مير ناشی از اعتياد (که به طور عمومی اعتياد تزريقی است) افزايشی 370 درصدی داشته است.

براساس آمارهای ارائه شده از سوی سازمان بهزيستی ايران، بيش از سه ميليون و پانصد هزار نفر در ايران به انواع مواد مخدر معتاد هستند. به گفته کارشناسان از آنجايی که اعتياد پديده ای پنهان است احتمالا آمار بسيار بيشتر است.

برخی نظرات شما

ترياک در ۵ سال گذشته در ايران گران شده است. اين گرانی را محدوديت های وضع شده از طرف ايران که کاملا طبق برنامه بوده است ايجاد کرده است. به نظر من در زمان پهلوی عليرغم توزيع برنامه ريزی شده، ميزان و درصد اعتياد بسيار کمتر بود. ضمن اين که قشر مصرف کننده هم متفاوت بودند. گران بودن ترياک علاوه بر روی آوردن معتادين به مواد مخدر پست اين امکان را به قاچاقچيان داده است تا آنها آشغال های مختلف را به افراد معتاد بدهند. اين گزينه ها در برنامه ريزی های دولتمردان دخالتی ندارد. افتخار ايران برای مبارزه با قاچاق و اخذ وجه برای زندانی کردن معتادان اصولا منجر به افزايش مرگ و مير ناشی از مصرف مواد مخدر پست و يا ناخالص های افزوده شده می باشد. اگر اعتقاد داريد اين افراد مريض هستند، سر و کار آنان با نيروی انتظامی چه معنی دارد. منطقی بيانديشيد و مردم ايران را مورد تاملی که محق آنان است قرار دهيد. مهدی - بيرجند

نظر دوستانی که به سختگيريهای انقلابی اعتقاد دارند را به دوران آقای خلخالی جلب می نمايم. اگر قرار بود با آنگونه سختگيريها مشکل اعتياد و مواد مخدر حل شود پس چرا حل نشد؟ راه حل به نظر من فقط کار فرهنگی می باشد. علی کريمی - تهران

هرم جمعيتی ايران خيلی جوان است و برای اين همه جوان واقعا هيچکس برنامه تفريحی و شادی در جامعه در نظر نگرفته اند و بيشتر تفريحات دور از چشم مردم و به درون خانه ها می رود. همين جاست که زمينه های اعتياد بيشتر تقويت می شود و معتادين تفننی ساخته می شوند. اگر جداً بخواهيم اعتياد کم شود بايد تفريحی غير از سيگار کشيدن يا نشئه کردن به جوانان ياد بدهيم. ايمان - مشهد

دستگيری قاچاقچيان با صرف هزينه امکان پذيرمی باشد ولی بعد از مدت کوتاهی با انواع عفو و بخششها با تجربه بيشتری از زندان آزاد می شوند. اين موضوع دارای ابعاد گوناگون اقتصادی فرهنگی و اجتماعی می باشد و بايد از همه زوايا مورد بررسی قرار گيرد. احمدی - تهران

به نظر من زمان منتسکيو که می گفت خلافکار را بايد زندانی و تربيت نمود و به جامعه برگرداند گذشته است. امروز اين نياز ها برطرف شده مثل نياز به يک قدرت متا فيزيک که پاسخگوی همه اتفاقات بود. حتی شما در منزل دوست داريد بهترين گل و گياه را داشته باشيد و بقيه را حذف کنيد. به نظر من در مورد موجودات زنده هم بايد همين روش را به کار برد. جمعيت جهان بيشتر از سه ميليارد نفر است، اگر آنها از بين بروند هم خود راحت می شوند و هم بقيه که می توانند در آرامش زندگی بکنند و به تحقيق و نو آوری بپردازند تا همه حقايق قبل از اينکه کره با خطری روبرو شود، آشکار گردد. مسلما خود آنها هم از ماندن چندان دل خوشی ندارند و فروشندگان مواد مخدر هم که از مقامات هستند به پولهای باد آورده نمی رسند. اکبر - تهران

هيچ مرکز منسجم و قابل اعتمادی و دسترسی آسانی برای ترک اعتياد وجود ندارد و فرد معتاد از چگونگی درمان خود نمی تواند اطلاعاتی بدست آورد. بنظر ميرسد ايجاد مراکز درمان مدرن حتی توسط بخش خصوصی مورد نياز است. اعتياد خيلی به بيکاری و طلاق و يا... بستگی ندارد يکی از عمده ترين دليل اعتياد در ايران عدم دسترسی آسان و ارزان به مشروبات الکلی است و ديگر اينکه مراکز تفريحی قابل ارزان و قابل دسترسی طوری که بشود تعدادی جوان دور هم باشند مثل آمفی تئاترها ی رو باز و.... در ايران وجود ندارد و پارکهای ما بشدت تحت کنترل اند و اکثر معتادين در جستجوی راهی برای خروج از اعتيادند. هيچ آموزش و تبليغ منسجم و مداوم موثری در جهت دوری از اعتياد بمورد اجرا گذاشته نشده و فقط بگير و ببند بوده که نتيجه عکس داده است فکر ميکنم با آموزش از کار فرهنگی موثر و ايجاد مراکز مدرن با کمک بخش خصوصی بشود به مرور با پديده اعتياد مقابله کرد. رهبر حسينی

وجود قوانين سخت و محکم(همانند چين) در وهله اول موثرترين ابزار برای جلوگيری و گسترش ماده مخدر است. وقتی چيزی مضر است به اندازه ارزن هم که باشد مضر است و به شدت بايستی از آن جلوگيری شود. مصطفی - ابرکوه

کم کاری توسط نيروی انتظامی. اگر بخواهند برای سه سوته جمع آوری می کنند. چرا ميتونن موتورهای که ضرری نداره و خيلی ها با اون نون در ميارن را بخوابونن پس نتيجه ميگيريم که نميخوان سود داره. مهدی - تهران

به نظر من فقط برای استفاده از مقاصد شوم سياسی اين رژيم مواد مخدر بطور گسترده در سطح شهرها به وفور يافت ميشود تا بتوانند از اين راه مردم خصوصا جوانان ديگر فرصت و حوصله فکر کردن و اظهار نظر در مورد اتفاقات پيرامون خويش و جامعه را نداشته باشند و الزاما در فکر بدست آوردن پولی برای سير کردن شکم و رفع خماری باشند . سعيد - تهران

متاسفانه وجود افراد نظام در مناطقی چون زاهدان، کهنوج، جيرفت، رودان چنان باندهای را بوجود آورده که به اين سادگيها ريشه کن نخواهد شد. با حکم ماموريت مبادرت به انتقال مواد مخدر به شهرهای بزرگ ميکنند ...از اين راحتر سراغ داريد !! اشور - شيراز

بله چون حکومت با اين اقدام راهی برای جلوگيری از مبارزات جوانان يافته. عليرضا - شيراز

آزادی بيش از حد و گسترش وسايل ارتباطی، به افراد در کشور های رو به انکشاف نشان ميدهد که همنوعان ايشان در کشورهای پيشرفته از اکثريت مزايای زندگی خوب برخوردار هستند. اما عدم موجوديت يک مديريت قوی و موثر در کشور های رو به انکشاف بر عکس نميتواند شرايط مناسب را برای بوجود آوردن شغل، رشد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و رفع نمودن عطش گروه های مختلف مردم را از لحاظ سن برآورده سازد. مردم ناچار راه متعادل را جستجو مينمايند تا به اصطلاح درد روانی خود را کم بسازند. وطندوست - کابل

دولت در مبارزه با مواد مخدر در ايران خيلی موفق عمل نکرده است. بيکاری و فقر مهمترين دلايل اعتياد در ايران می باشد و بيشترين مقدار آن نيز در محلهای پائين شهر جا به جا می شود. تعداد آمار معتادان نيز خيلی زياد است و اگر همراه با مصرف کنندگان تفريحی در نظر بگيريم تعداد آنها شايد چند ميليون بشود! مهدی - اصفهان

در حال حاضر جوانان خودشان بايد مواظب باشند . چون مواد مخدر مثل شکلات شده و خيلی راحت بدست جوانان می رسد . زمانه و روزگار خيلی بد شده. کامی - تهران

به نظر بنده، مواد مخدر نيز همانند هر کالای ديگر دو سوی عرضه و تقاضا دارد. تقاضا برای اين گونه مواد، ناشی از مشکلات فرهنگی، اقتصادی و سياسی است. اما سمت عرضه که شما نيز در اينجا به آن تاکيد کرده ايد از اهميت بالايی برخوردار است. عرضه از دو بخش توليد و توزيع تشکيل می شود. اگرچه توليد مواد مخدر (ترياک) در ايران انجام نمی شود (قبل از انقلاب انجام می شد) اما بخش بزرگی از شبکه توزيع مواد مخدر منطقه و جهان در ايران قرار دارد. ايران شايد بيشتر از همه چوب همسايگی با افغانستان را می خورد چون اين کشور قادر نيست توليد مواد افيونی خود را متوقف سازد و به کسب و کار ديگری روی آورد (علی رغم وعده و وعيدهای آمريکايی ها برای متوقف سازی توليد مواد مخدر در اين کشور). اما به نظر من، همانطور که بعضی از کانديداهای رياست جمهوری اين دوره نيز (برای جلب آرای مردم) پرده از دخالت حکومت ايران در ورود و توزيع مواد مخدر در ايران برداشتند و قول مقابله با آن را می دادند، بايد واقعا حکومت ايران و نيروی انتظامی به طور جدی در اشاعه اين مواد در کشور نقش داشته باشند و الا غيرممکن به نظر می رسد شما در تمامی پارک های ايران شاهد عرضه گسترده و رقابتی اين مواد باشيد و کسی مزاحم توزيع کنندگان نشود. به علاوه چنان عرضه بالا باشد که هم قيمت پايين بيايد و هم باعث رشد متقضيان گردد. قطعا بعضی از افراد در ايران برای منفعت شخصی خود اين فرآيند را مديريت و هدايت می کنند نه آنگونه که بعضی مردم معتقدند اشاعه مواد مخدر طرحی ازپيش طراحی شده برای اضمحلال جوانان و کشتن انگيزه های سياسی آنان توسط حکومت است. محمدرضا ميرزاامينی - تهران

به نظر من که در يک نقطه دور افتاده تقريبا در مرکز ايران زندگی ميکنم دسترسی به مواد مخدر بسيار آسان ميباشد؛ چون وقتی به دور و بر خويش نگاه ميکنم و در فاميل ها و آشنايان و در و همسايه ها تعداد زيادی از افراد را می بينم که به مواد مخدر اعتياد دارند و تعداد خيلی بيشتر از آن را می بينم که مواد مخدر را بصورت تفننی مصرف ميکنند به اين نتيجه ميرسم که دسترسی به مواد مخدر در جامعه بسيار آسان می باشد. مهدی سليمانی - شهرکرد

رواج اعتياد به موادمخدر در جامعه معلول عدم سلامت روانی جامعه است که علاوه بر حکومت تمام مردم در آن مقصرند. مسعود - تهران

به نظر من موارد مطرح شده اعم از دوست ناباب، محل زندگی، طلاق و غيره فقط توجيهی غير واقعی برای فرد معتاد می باشد. به نظر بنده خوده شخص مهم ترين عامل می باشد. حامد مهرداد- لندن

به دولت جمهوری اسلامی می گويم که اگر اين باندهای مواد مخدر باندهای سياسی بودند يک شبه متلاشی نمی شدند حال که دولت با هر گونه فعاليت سياسی يک شبه برخورد می کند چگونه اجازه می دهد که باندهای مواد مخدر به کار خود ادامه دهد. مهدی - اهواز

اگر صحت آمار را در خصوص معتادان درست فرض کنيم با يک محاسبه سرانگشتی اگر مصرف هر معتاد رو ۱۰ گرم از انواع مواد مخدر محسوب کنيم مصرف مواد مخدر در روز در ايران ۳۵ تن (۳۵۰۰۰ کيلو ) ودر ماه ۱۰۵۰ تن خواهد شد يعنی حدود ۶۰ تريلی با ظرفيت کامل يعنی روزانه دو تريلی مواد مخدر از مرزهای ايران وارد و در ايران مصرف ميشود!! آيا ميتوان پذيرفت که دستهای رسمی در کار نيست؟ اين فقط ميزان واردات مصرفی در ايران است. ميزان ترانزيت به کشورهای ديگر بماند. هومن - تهران

دليل اصلی گرايش به مواد مخدر در جامعه ما کمبودهای روانی ( شخصيتی ) و يا عاطفيست که انواع مختلفی هم دارد و باعث ميشود تا فرد تصميم بگيرد برای پر کردن آن خلا وجود خود به استفاده از مواد مخدر روی بياورد و کوچکترين شکست يا ناکامی در هر زمينه ای استارت و يک نقطه شروع در اين زمينه خواهد شد. کميل ر.- کرج

به نظر بنده اولا بيماری محسوب ميشود. ثانيا عواملی مانند بيکاری - فقر باعث بوجود آمدن فرد به سوی مواد مخدر است. حال برای ريشه يابی بايد برخورد مناسب با اين موضوع بوجود آيد . مثلا با شخص معتاد اولا بايد آنرا يک بيماری تلقی کرد و سازمان بهداری و بهزيستی بايد بعد از سلامتی فرد هر شخصی به فراخور خودش کار مناسبی که از نظر روحی مناسب باشد در جامعه بوجود آورند. اگر خواهان برخورد ريشه ايی ميباشيد. سيد مصطفی ميرحسينی - تهران

به هر حال سياستی بايد باشد که ذهن جوانان را مشغول کند و آنها را از فکر کردن به وضعيت موجود جامعه باز دارد. ابراهيمی - تهران

وجود مواد مخدر در تمام جوامع دنيا يک معضل انکار ناپذير می باشد و در ايران شيوع اين مسئله عمدتا به علت عدم ادراک صحيح از مشکلات اجتماعی و بکار گيری راهکارهای ناصحيح و ناکافی برای ريشه کن کردن اين معضل از طرف مراجع دولتی می باشد. رضا - تهران

تعريف علمی از مواد مخدر مشروبات الکلی هم جايگاه عمده ای دارد. (قابل توجه آقا محسن از هلسينکی). من اعتقاد دارم کشورهای اروپايی که مقصد اصلی مواد مخدری چون ترياک و مواد مشتق از آن هستند سهم خود را در اين مبارزه نمی پردازند. ضمنا با اينکه امريکا وانگلستان در افغانستان حضور نظامی فعالی دارند توليد ترياک در آن کشور چند برابر شده است و آنها در اين قبال احساس مسئوليتی نميکنند؟! محسن - جهرم

برای برخورد با اعتياد بايد ريشه ای عمل کرد. درست است که حکومت غيرمستقيم در زندگی مردم نقش دارد ولی اعتياد مسئله ای شخصی است و در همه جای دنيا يافت می شود. چه در قلب اروپا و چه در امريکا. همسايه ما يعنی افغانستان بزرگترين توليد کننده مواد مخدر در دنيا و بزرگترين عامل رشد اعتياد و فراوانی مواد مخدر در ايران است. دولت ايران هم تلاش های گسترده ای برای مبارزه با آن انجام داد و کشته شدن عده زيادی از ماموران نيروی انتظامی خود گواه اين مسئله است. آرش - مشهد

من پزشک هستم و به درمان معتادان می پردازم . شايد روزانه با چيزی حدود ۲۰ معتاد سر و کار دارم. روزی يکی از بيمارانم می گفت خريد مواد مخدر در ايران آسانتر از آدامس است. چون هيچ آدامس فروشی به هيچ قيمتی حاضر نيست آدامس را دم در منزل تحويل دهد. اما مواد مخدر انواع و اقسام در اختيارت است! امير حسين - يزد

به نظر من که شخصا در نيروی انتظامی مشغول هستم و در برخورد مستقيم با اين مسئله روبرو هستم، احساس می کنم مشکلات خانوادگی و بيکاری و محل زندگی بسيار دخيل هستند. برای مثال در بين افراد ثروتمند بيشتر مشکلات خانوادگی عامل مناسب برای اعتياد است ولی برای افراد فقير فرار از بيکاری و مشکلات مالی و عدم تفريحات سالم و مناسب عامل اصلی است... امير حسين - تهران

اعتياد و هر چيزی که با عقل سليم جور در نمی آيد به اين علت به وجود می آيد که اکثريت مردم به جای سعی در بهبود تفکر خود به تقليد از ديگران می پردازند. مسائلی شبيه به اين مانند علاقه زياد به فوتبال يکی از آن موارد است در حالی که اگر کسی بتواند برای خود هويتی مستقل قائل باشد خودش مستقل فکر می کند و هيچ وقت اجازه نمی دهد که افکار ديگران بر او تاثير بگذارد. شهاب برادران ديلمقانی - تهران

ايران در زمان قبل از انقلاب هم نيز معتاد داشت اما در مقايسه با زمان حال تعداد آن بسيار کم بود، شايد به اين دليل که هم اکنون جوانها با مشکلاتی مانند عدم آزادی بيان، هراس سياسی، وجود تعصب و تبعيض مذهبی شديد اجتماعی، محروميت اقتصادی و بيکاری، عدم دستيابی به محيط هايی مانند فروش مشروبات الکلی، مشکلات خانوادگی و فقدان پشتوانه دولت رو در رو هستند. بعلاوه ممنوعيت کشت خشخاش و توزيع آن برای سالمندان و مريضان ضربه ای بزرگ برای اقتصاد ايران وارد کرده است و موجب ورود اين مواد از کشورهای ديگر شده است و از طرفی ديگر موجب مصرف بيشتر آن گرديده است، چرا که انسان حريص است بر آنچه منعش کنند. در حاليکه قبل از انقلاب به دليل توزيع عادلانه ترياک از طريق داروخانه ها برای سالمندان و آزادی فروش مشروبات الکلی درصد معتادان ناچيز بود. محسن - هلسينکی

1- دليل تقاضا مواد مخدر در ايران توزيع آن بطور وسيع می باشد و مورد ديگر وجود مافيای مواد مخدر در نظام می باشد. ۲- عوامل اعتياد رو می توان محل زندگی نامناسب - بيکاری - نبود امکانات تفريحی يا به نوعی محدود کردن امکانات تفريحی برشمرد ولی مهمترين عامل اعتياد که در جامعه وجود مديريت معتاد در سطح کشور می باشد که به همين دليل برخورد مناسب و جدی بعمل نمی آيد. ۳- به نظر من اعتياد نوعی بيماری می باشد ولی همانطور که گفتم بدليل وجود مواد مخدر بطور وسيع در جامعه نمی توان با آن برخورد مناسب کرد. ۴- حمايت معتاد ۵- بدليل آرامش کاذب و محدودی که به انسان دست ميدهد بعضا مثبت ارزيابی می شود. به اميد داشتن ايرانی بدون مرفين. علی - اهواز

جوانها بيشتر برای ارضای تمايلات سرکوفت شده خود به اين سمت ميرن... و طبيعی است که نيازهاشون برآورده بشود به دست يک عده آدم سود جو. مصطفی - تهران