ورزش جمعی که با هيجان بی اندازه همراه است

به دنبال تنشی که هنگام خروج تماشاگران مسابقه از ورزشگاه پيش آمد، عده زيادی مجروح شدند و چند نفر جان خود را از دست دادند.

گزارش شده است که برخی از طرفداران فوتبال پس از خروج از ورزشگاه بر سر راه خود به برخی اماکن حمله کرده و به شکستن شيشه مغازه ها و ماشين ها دست زده اند. اين رفتار خشونت آميز پس از مسابقات ورزشی در ايران بی سابقه نيست.

فوتبال، نه تنها در ايران بلکه در سراسر جهان، از ورزش هايی است که در بسياری مواقع با ناآرامی و خشونت همراه می شود، تا آنجا که خيلی ها اين موضوع را به سرشت اين ورزش جمعی مربوط می دانند که با شور و هيجانی بی اندازه همراه است.

از طرف ديگر هستند کسانی که بروز درگيری و خشونت در فوتبال را بازتابی از شرايط فرهنگی، اجتماعی يا سياسی می دانند. چه بسا فشارها، سرکوفتگی ها و سرخوردگی ها که در ابراز خشونت راه تجلی پيدا می کند و کسانی فضای پرهياهوی مسابقه ورزشی را ميدانی برای ابراز نارضايتی خود می يابند.

نظر شما چيست؟
به نظر شما چرا مسابقه ايران و ژاپن به فاجعه منجر شد؟ چگونه می توان از تکرار چنين حوادث ناگواری جلوگيری کرد؟

آيا شما در جريان اين مسابقه يا مسابقات مشابه بوده ايد؟ از تجربه و مشاهدات خود برای ما بنويسيد.

لطفا فشرده و به زبان فارسی بنويسيد.

ديدگاه خوانندگان

عدم مديريت صحيح و عدم پيش بينی مشکلات و ارايه راهکارهای مناسب باعث اينگونه حوادث ميشود... به جای هدايت صحيح مردم به خارج ورزشگاه شاهد ازدحام تماشاگران در راهروها و درهای خروجی بوديم... بابک از اصفهان

يک مورد قابل تأکيد است: در ورزشگاه آزادی تمامی وسايل نقليه عمومی در پارکينگ ضلع شرقی توقف می کنند. بنابراين اکثر کسانی هم که در نيمه غربی ورزشگاه هستند يعنی پنجاه هزار نفر برای سوار شدن به اتوبوس و مينی بوس بايد به سمت ديگر ورزشگاه بروند. اين تصميم نابخردانه که ساليان مديدی اجرا می شود باعث تراکم جمعيت در قسمتهای شرقی ورزشگاه می گردد. طراحی ورزشگاه درست است و راه کافی برای تخليه سريع تماشاگران وجود دارد. ولی وقتی عده کثيری بايد از غرب به شرق بروند تداخل شديد جمعيت و تراکم زياد آنها در نيمه شرقی مسئله ساز می شود. کوروش - تهران

بعد از انقلاب اسلامی در ايران بسياری از جوانان مستعد، ناخودآگاه از نظام حاکم بر ايران ناراحت بودند که من اين بی تفاوتی مسئولين ايران را که ريشه در جهالت آنان دارد، می دانم. برخورد غلط آنان راه را برای بروز استعدادهای جوانان بسته است که وقتی مسابقه ای که با بوق و شيپور صدا و سيما و ساير رسانه ها از تلويزيون و روزنامه ها به صدا در می آيد و جوان ايرانی که هيچگونه امکانات و محل مناسبی برای تفريح ندارد، تحت تاثير هيجانات محيط حاکم قرار می گيرد و بعد از پايان مسابقه، تيم ملی چه ببرد و چه ببازد، جوان ناآگاه و پرورش يافته نظام محترم جمهوری اسلامی ايران ميهمان ژاپنی را با بمب دستی بدرقه ميکند. نظام فعلی حاکم بر ايران لياقت استفاده از منابع انسانی خود را نداشته و عمدی يا غيرعمدی منابع مختلف خود را هدر ميدهد. مسعود س. - تبريز

به طور معمول تماشگرانی وجود دارند که هميشه مسايل حاشيه ای به وجود می آورند. اين تماشگران در خود انگلستان هم هستند و از قضا نوع انگليسی آن هم معروف است. به نظر من بايد از ورود اين تماشاگران در تمام دنيا به ورزشگاه جلوگيری کرد. بهمن کبيری تبريزی - تهران

بايد بگويم که فوتبال در کشورهای مختلف به دلايل مختلف به خشونت کشيده ميشود که طرفدار فوتبال با اين تجمع جمعی ميخواهند آن احساسات را که هميشه سرکوب شده بروز بدهند. مثلا اگر درباره به خشونت کشيدن فوتبال در ايران صحبت کنيم اين کاملا واضح است تنها جايی که مردم می توانند ناراحتی های اجتماعی خود را در مقابل دولت به نمايش بگذارند همانا روز برگزاری مسابقات فوتبال است و اين يک امر غير منتظره ای نيست. وقتی مردم در تمام زمينه ها به انزوا کشيده شده باشند، وقتی جوانان هيچ اميدی برای بيان نظراتشان نداشته باشند، گوئی کارد به استخوان رسيده و بايد اعتراض کرد. اعتراضی که بيانگر تمام ناراحتی اجتماعی است و آن هم در چنين روزی که مسابقه ايران با ژاپن باشد و درحاليکه تيم ايران برنده شده است. اما وقوع خشونت همانا وجود رژيمی است که حتی شهروند خودش را به رسميت نمی سناسد و با استيلای فشار همه را به فرمانبرداری می کشاند و به کس حق نمی دهد که منجر به عکس العمل مردم ميشود. همايون - لندن

به نظر من اين اغتشاشات رسانه ها به خصوص صدا وسيما می تواند باشد. حساس کردن بيهوده و بيش از اندازه بازی سبب اين حادثه شد. حسن ناصری - گرمی

به نظر اينجانب عدم مديريت صحيح و عدم پيش بينی مشکلات و ارايه راهکارهای مناسب باعث اينگونه حوادث که بی سابقه هم نيست ميشود و بجای هدايت صحيح مردم به خارج ورزشگاه شاهد ازدحام تماشاگران در راهروها و دربهای خروجی بوديم که حادثه ناگواری را درپايان يک مسابقه فوتبال زيبا و بيادماندنی بوجود آورد. البته همکاری تماشگران هم در اين زمينه بسيار موثر است و بايد فرهنگ آن در ميان آنان جا بيافتد. در زمينه اغتشاش و تخريب اموال عمومی بايد گفت که متاسفانه اين رفتار نادرست پی آمد فضای خفقانی است که حکومت در جامعه ايجاد کرده و در پاره ای مناسبتها شاهد بروز عقده های چندين و چند ساله مردم و جوانان می باشيم. بابک - اصفهان

در اماکنی که جمعيت زيادی وجود دارد نحوه رفتار بايد آموزش داده شده باشد. در غير اينصورت منجر به فاجعه خواهد شد. مثلا هر سال در مراسم حج نيز به علت تراکم جمعيت عده ای کشته و زخمی می شوند. متاسفانه در ايران به کسی چنين آموزش هايی داده نمی شود. رفتار افراد در ورزشگاه نيز مانند رفتارشان در خيابان است. چند نفر برای عبور از عرض خيابان از خط کشی عابر پياده عبور می کنند؟ و يا منتظر سبز شدن چراغ عابر پياده می شوند؟ من خودم سالها به ورزشگاه رفته ام و شاهد وضعيت آنجا بوده ام. دوبار برادر کوچکم در حال له شدن در اثر فشار جمعيت بود. و هر دوبار من با سپر کردن خودم او را نجات دادم و تصميم گرفتم ديگر به ورزشگاه نروم. جمعيتی که از اقصا نقاط تهران می آيند و برای سوار شدن اتوبوس و مينی بوس های معدودی که وجود دارد با يکديگر مسابقه می گذارند. مسابقه مرگ. آشوبگری هم ناشی از احساس امنيت برای آشوب است. تماشاگران به تجربه فهميده اند که در روزهای مسابقه قوانين جاری کشور اعمال نمی شود. بنابراين افراد که عموما نوجوان و جوان هستند وسوسه می شوند تا آشوب کنند. البته زمينه های اجتماعی فراوانی نيز دارد. علی ايرانی - تهران

مشکل به نظر من فقط به بازی ايران و ژاپن و کشته شدن ۵ نفر برنمی گردد مشکل اين است که ظرف ۲۵ سال گذشته در برخی از مسائل علاوه بر اينکه فرهنگ سازی نشده بلکه فرهنگ زدايی نيز صورت گرفته. بعنوان مثال از ورود بانوان به ورزشگاهها جلو گيری گرديده که اين به معنای پذيرش جو ورزشگاهها بعنوان يک جو خشونت و هرج ومرج است. جمال - تهران

کنترل جمعيت زياد وجوان به طور کلی مشکل است به خصوص اگر اين جمعيت سرکوفته و در نتيجه عصيانگر هم باشد. ولی در ايران رسم بر اين است که درهای اصلی را برای کنترلهای امنيتی ميبندند. چند سال قبل خودم شاهد ازدحام هنگام خروج از سانن کنسرتی بودم که حدود ۵۰۰۰ نفر در آن بودند. درهای اصلی بسته شده بود و فقط نيمه يک در برای خروج باز بود نميدانم در سر مسئولان امنيتی کشور چه ميگذرد که هنگام خروج نيز مردم را کنترل ميکنند. البته به گفته مقامات موضوع طبق معمول در دست بررسی است ولی مسئول جان مردم که در اين ميان از بين رفته ا ند مانند ساير موارد هرگز معلوم نخواهد شد. مريم - تهران

خشونت در فوتبال همه جای دنيا هست و با توجه به فشار های متعدد و محدوديتهائی که جوان ايرانی داره، هيجان بعد از تماشای يک بازی پرتحرک فوتبال انرژی فوق العاده ای ايجاد می کنه که تخليه اون به خشونت کشيده می شه. اين خشونت البته منحصر به تماشاچيان استاديوم نيست و در جای جای کشور و يا حتی خارج از اون ممکنه اتفاق بيفته. واما مسئله کشته شدن تماشاچان هم يک مسئله چند علتيه . يعنی حتی همون کميته بررسی هم نميتونه در پايان به يه علت خاص اکتفا کنه. عللی از قبيل ناکافی بودن وسائل حمل و نقل عمومی خصوصا قطار شهری، انباشته شدن ورزشگاه بيش از ظرفيت، هيجان و حساسيت خود بازی و غيره. اما هيچ کدام از اينها مسئله جديدی نيستند و ورزشگاه آزادی هم تازه ساخته نشده. بی شک يک دليل عمده وجود داره که می تونه فرضيه بسته بودن دربهای اصلی باشه . بعضی ها شايعاتی رو مطرح می کنند. در اينجا (ژاپن) ورزشگاه سايتاما هم بسيار بزرگه اما موقع خروج رديف تماشاچيان به نوبت خالی می شن و در ضمن همه بليطها از قبل از طريق اينترنت يا تلفن فروخته شده اند و رفتن به ورزشگاه بدون بليط عملا بی فايده است. ضمن اينکه فرهنگ احترام و فروتنی مردم اينجا باعث می شه که به حق تقدم بقيه موقع خروج احترام بگذارند. عليرضا - توکيو

به عقيده من خشونت پس از بازی ژاپن برخی فرضيات قبلی دال بر اينکه عصبانيت طرفداران تيم بازنده منجر به خشونت پس از بازيها می گردد را باطل کرد. چرا که در بازی ژاين ايران برنده بود. لذا به اين نتيجه می رسيم که برخی طرفداران شيوه و فرهنگ شادمانی کردن را نمی دانند. به عبارتی ديگر به دليل فضای انقلابی پس از انقلاب و همچنين جنگ شيوه شاد زيستن و شادمانی کردن در کشور ما فراموش شده است. کريم - تهران

من به تماشای مسابقات فوتبال زياد رفته ام به نظر من حادثه روز جمعه ميتوانست پيش نيايد اگر: ۱- تلويزيون چند روز مدام تبليغ اين بازی را نمی کرد چون يک بازی فوتبال اينقدر ظرفيت ندارد و حساسيت و عصبی بودن تماشاگران و بازيکنان را باعث ميشود. ۲- اگر فدراسيون بليط بازی را چند روز قبل ميفروخت تا مردم مجبور نباشند در يک استاديوم بدون دستشويی و امکانات از صبح روی سکوهای سرد بنشينند ۳- اگر مردم ببينند تيم ملی از همه توان و بازيکنان لايق استفاده ميکند و فقط به بازيکنان اسم و رسم دار ميدان داده نميشود عصبی نميشوند و فحش نثار مربيان نميکنند. ۴- مثل همه جای دنيا تيم ملی لااقل برخی بازی های خود را در شهرستان ها برگزار کند تا تماشاچيان شهرستانی مجبور نشوند گشنه و تشنه چند روز علاف ديدن يک بازی در تهران شوند. ۵- اگر اتوبوس به حد کافی باشد تماشاچيان بدون وسيله مجبور نميشوند بدوند تا به اتوبوس ها برسند و زير دست وپا بمانند و بعد وقتی رسيدند عصبی شوند و بزنند دق دلی و ناراحتی خود را از همه چيز را سر ماشين هايی که برای انها شکلک نثار ميکنند در بياورند ۶- اعتراض خشن تماشاچيان جوان زمينه های اجتماعی هم دارد وقتی جلوی ورود خانم ها را به ورزشگاه ها ميگيرند محيط خشن ميشود و آنها اکثرا بيکار و بی انگيزه هستند و تفريح ندارند و خيلی حرف های ديگر... حکمت - تهران

شکستن شيشه های مغازه ها و ماشين ها بعد از مسابقات فوتبال در تمام دنيا امری عادی است و می توان گفت حداقل ربطی به مسائل سياسی و اجتماعی ندارد. اگر غير از اين بود پس علت آشوب گری های انگليسی ها يا... در ادوار مختلف جام های جهانی هم مسائل سياسی بود؟ اما کشته و مجروح شدن هوادارن تيمی آن هم به دليل ازدحام بيش از حد جمعيت هنگام خروج از ورزشگاه حيقتآ درد ناک است. آيا شخصی، ارگانی، نهادی پاسخگوی خانواده قربانيان حادثه خواهد بود؟!! امير مروی - مشهد

اظهار نظر در مورد دليل واقعی حادثه بسيار مشکل است و بازار شايعه بسيار داغ.... عزم جدی در مورد شناسايی و تنبيه شديد مسئولين وقايعی از اين دست ( بشرط اينکه به سرنوشت پرونده مفاسد اقتصادی يا سقوط هواپيماها يا قتل‌های زنجيره‌ای دچار نشود)‌ ساير مسئولين را متوجه عواقب عدم مديريت صحيح می‌کند. فرهنگ - تهران

.... فلسفه مسابقه برای بازی و سرگرمی است نه جنگ سياسی، و نه استراتژيک و برد يا باخت در حاکميت ملی کشورها تاثيری نداشته و يا منجر به خسارات جانی و مالی نشده و يا باعث کسر امتيازات سياسی و اقتصادی برای ملت و يا کشوری نشده و نميشود.... اصلا" يک توپ کوچولو که اين همه آدم دنبالش ميدوند توی دروازه هر کدام از طرفين برود يا نرود اينقدرها مهم نيست، يک بازی است و يک يادگار. متاسفانه عدم فهم اخلاقی و تربيتی بعضی افراد چنين فجايع اخلاقی و ارزشی را بوجود خواهد آورد. برای پيشگيری از چنين مواردی بايد قبل از هر بازی برای تماشاچيان و بازيکنان کاملا" واضح و آشکار موارد مربوطه را توضيح داد تا حدی که همگان متقاعد بر رعايت اصول صحيح اخلاقی و اجتماعی با استحصال هر نتيجه ای شوند اما آنچه که از بازی مهمتر است اخلاق صحيح ورزشکاری است که در بطن افکار و فرهنگها مانده و خواهد ماند... فرزاد دوستی - ايلام

من تصور نمی کنم اين مسئله ارتباطی با مسائلی نظير فشارها و سرکوفتگی ها و سرخوردگی های اجتماعی داشته باشد. هيچ ارتباطی هم به سياست ندارد. ارتباطی هم به بود و نبود تفريحات و آزادی برای شادی در جامعه ندارد. چرا که اين شرايط در تمام نقاط دنيا وجود دارد. در همه جای دنيا، هواداران تيمهای فوتبال پس از برد يا باخت تيم مورد علاقه شان، اقدام به ابراز شادی يا ناراحتی می کنند. با خواندن اين مطلب در وب سايت BBC متاسف شدم. ياد آن بنده خدايی می افتم که در تاکسی می گفت اين فوتبال را انگليسی ها باب کرده اند که دنيا را مشغول مسائل واهی کنند و خود به پيشرفت بپردازند! باور کنيم که نه کار انگليس است و نه ارتباطی به مسائلی که اشاره کردم دارد! محمد حکيمی - تهران

ترس از اينکه دير به تعداد مينی بوس های اندک بيرون ورزشگاه برسند و بمانند باعث می شود تا با عجله هجوم ببرند. بهمن - تهران

به نظر من خشونت طبع فوتبال فعلی در جهان و حاکی از حساسيت آن در جوامعی است که بيشتر به آن اهميت می دهند ولی با فرهنگ سازی متناسب اين رشته پرطرفدار توسط کشورهای درگير و فيفا ميتوان آن را تا حدی معتدل ساخت . عليرضا - تهران

هر معماری خوب می‌داند که يکی از اصول طراحی استاديوم ها، کنترل شرايط و زمان تخليه استاديومها است. استاديوم آزادی نيز در طراحی ها از اين توجه بی‌بهره نمانده است. بنابراين، ‌آنچه سبب شکل‌گيری اين حادثه شده است،‌ مديريت نامناسب خروجی های ورزشگاه و بستن تعدادی از درهای خروجی برای جلوگيری از تبعات امنيتی احتمالی می‌باشد. فرشاد نظری (آرشيتکت) - تهران

نظر من وجود نداشتن راهی مناسب برای تخليه انرژی انباشته (که ميتواند در جهت مثبت بکار گرفته شود) و نيز اعتراض به سرخوردگی های پنهان (که حتی خود فرد نيز از آن بی خبر است)از عوامل موثر خشونت در اين گونه شرايط است. بطور کلی اين گونه اتفاقات را ميتوان بازتاب نوعی بی عدالتی کهنه دانست که چون زخمی هر از چند گاهی سر باز ميکند و ترشحات ناخوشايند خود را بيرون ميريزد. مجيد قدمعلی - تهران

ورزشگاه به اين گندگی ميخوايم چکار؟ مثل همه چيز ديگر دنبال افراط و بزرگترين در دنيا هستيم! يک ورزشگاه شصت هزار نفری با صندلی های شماره گذاری شده و بليط فروشی مناسب و تماشاچيانی که عضو کلوپ های باشگاه ها هستند و هر يک در جای خود نشسته اند و تشويق هم حسابی و با حال است و حالا پارکينگ گنجايش دارد و با مترو تهران کرج هم ميتواند شيک و پاکيزه برگشت و سوار مينی بوس و اتوبوس های فرسوده هم نشد. بقيه هم از تلوزيون بازی را ميبينند اينگونه ميتوان از جلوی حوادث اينچنينی جلوگيری کرد. سعيدی - تهران

ازدحام با خشونت دو مقوله جداست بهتر است اين صفحه را برای خشونت هواداران انگليسی قرار می داديد که هر روزه مرتک می شوند. فاطمه - تهران

تماشاچيان در حقيقت اعتراض خود به کل ماجرا نشان ميدهند و به عملکرد مجموعه مديريتی اين بازی اعتراض ميکنند. عملکرد تلويزيون، عملکرد پليس، عملکرد فدراسيون و عملکرد بازيکنان و مربيان. شانس آورديم بازی را نباختيم و گرنه معلوم نبود چه ميشد! عبدو - کرج

موضوع بر سر فوتبال بودن يا نبودن نيست . فرهنگ جمعی وجود ندارد. هرچند که من با فلسفه ی وجودی فوتبال هميشه مشکل دارم. اما زمانی که رفتارهای انسانی کم رنگ شوند چه فوتبال باشد چه عزاداری و چه عروسی اين خشونت است که در انتها می ماند. فرشيد

من فکر ميکنم که فوتبال ايران با بی نزاکتی آميخته است. الگوهای ورزشی ما هم بندرت کلاس دارند. اين به مردم هم سرايت ميکند. در ضمن کدهای ايمنی و خروج اضطراری اجرا نميشود. کار فرهنگی و مجازاتهای سنگين را پيشنهاد ميکنم برای خشونت طلبان و قانون شکنان. الان اگر آمريکا بود که جان انسان ارزش داشت در عين عذرخواهی و عزل مقامات درسهای اين حادثه جوری آناليز ميشد که ديگر تکرار نشود. اما در ايران عزيز بايد منتظر تکرار آن بيشينيم. حسين - آمريکا

به نظر من برای جلوگيری از اين گونه موارد که سابقه هم دارد؛ نبايد به ورزشگاه رفت و از طريق تلويزيون بازی ها را دنبال کرد. بالاخره اين يک معضلی است که هميشه توی مملکت ما وجود داشته است و ريشه فرهنگی دارد. سروش - شيراز

واقعا بايد متخصصان روی اين مسئله کار علمی کنند (نه اينکه فقط حدثيات خود را ارائه دهند) تا به نتيجه ای برسند. اين ناهنجاريها واقعا موجب عذاب مردم شده نمی دانم به کجا می خواهد برسد ولی واقعا ديگر غيرقابل تحمل شده است. جامعه ما واقعا از نظر روانی بيمار است. وقتی هم به هرکسی اعتراض می کنی فقط خنده تحويل آدم می دهد. يکی از دلايل آن پرخوری است. اکنون مواد غذايی انرژی زا زياد مصرف می شود. اين انرژيهای مصرف شده بايد به نحوی تخليه شود. فاطمه - تهران

از قديم هنگام اتمام بازی در ورزشگاه آزادی من به ياد دارم که مردم به سمت وسائط نقليه عمومی ميدويدند. به نظر من اگر ۱۰ دقيقه قبل از اتمام بازی مرتبا به مردم در خصوص سرويس رسانی اطمينان داده بشود مطمئنا" مردم بدون عجله ورزشگاه رو ترک ميکنند اميداورم تمهيدات لازم برای مسابقات بعدی انديشيده شود تا اين قبيل اتفاقات تکرار نگردد. فرهاد جاويدان مهر - تهران

اگر درگيری پيش آمده بود، اين فاجعه بهتر قابل تفسير بود. ازدحام به تنهايی نمی تواند توجيه اين تراژدی باشد. مسئولان با بررسی دقيق ماجرا بايد روشن کنند چه کمبودها يا نارسايی هايی وجود داشته که باعث زير دست و پا افتادن مردم شده است. اميد - ساری

عدم وجود تعداد کافی اتوبوس و زود حرکت کردن آنها و ايستادن نيروی انتظامی مقابل درها و گير دادن به جوانها که باعث ترافيک آدمها می شود... مسعود - تهران

برخی تماشاگران انگليسی هم در دنيا به خشونت و اوباش گری در مسابقات فوتبال معروف هستند.... شهريار - لندن

وقايع فوتبال و چهارشنبه سوری و بسياری از رفتارهای ناهنجار اجتماعی نشان دهنده روح ناراحت جامعه امروز است و متاسفانه به نوعی در حال شکل گيری نوعی ضدفرهنگ در جامعه ايرانی می باشيم. بی ادبی و عربده جويی در خيابان ربطی به مسائل سياسی ندارد و صرفا مشکلی اخلاقی است. کامبيز - شيراز

تقصير نيروی انتظامی است که بعد از همه بازی ها با باتون به جان مردم می افتند تا مردم را از ورزشگاه بيرون کنند. عده ای می ترسند و برای فرار به صف جلويی خود فشار می آورند و بعد بقيه ماجرا... امير - اردبيل

نبودن تفريحات و سرگرمی لازم در جامعه از يک طرف و کمبود آموزشهای فرهنگی از سمت ديگر موجب خواست ارادی و غير ارادی بيرون ريختن عقده های بيگناهانه قشری از مردم به خصوص جوانان می شود. اين نوع خروش حتی در حالت خوشحالی طرفداران يک تيم، می تواند نمايانگر فقدان آزادی لازم برای شاد بودن در جامعه باشد. محسن - هلسينکی