با اين کوه عظيم کثافت و آلودگی چه بايد کرد؟

طبق جدولی که دانشگاه های ییل و کلمبیا در گزارش مشترکی پیرامون میزان پایداری محیط زیست کشورهای گوناگون انتشار داده اند، جمهوری اسلامی ایران در مرتبه بسیار پائینی قرار گرفته است. برخلاف انتظار، برخی از کشورهای اروپایی نیز وضعیت شایسته ای ندارند.

یکی از شاخص های مهم توجه به محیط زیست نوع برخورد با زباله است.

تولید انبوه زباله از معضلات جدی دنیای مدرن است. امروزه در بسیاری از جوامع مشکل اساسی نه تولید کالاست و نه توزیع و مصرف اجناس مصرفی؛ مشکل بزرگتر در از بین بردن بقایا و فضولات کالاهاست.

در کشورهای اروپايی وضع خيلی بهتر نیست!

بقایای مصرف انسانی حاشیه بسیاری از شهرهای بزرگ را به زباله دانی های عظيم تبدیل کرده است. در نتیجه سوزاندن زباله، که رایج ترین نوع از بین بردن آنست، در پیرامون شهرها ستون های عظیم و متعفن دود به هوا بلند است.

برخی از جوامع سعی می کنند به جای نابود کردن زباله، بخش مهمی از آن را قابل استفاده کنند و به روند تولید برگردانند.

بهره گیری مجدد از زباله، یا بازیافت آن، کار ساده ای نیست و به چند عامل مهم بستگی دارد:
برنامه ریزی سنجیده، پیشرفت علمی و فنی، همکاری شهروندان. به ویژه نقش شهروندان مهم است. آنها می توانند با جداسازی مواد زباله، بازیافت آن را تسهیل کنند.

جداسازی زباله به کار بازيافت کمک می کند

در سالهای اخیر در ایران گام هایی در این راستا برداشته شده است، اما وضعیت هنوز رضایت بخش نیست.

نظر شما چیست؟ چه موانعی از گردآوری زباله و بازیافت درست آن جلوگیری می کند؟
آیا همکاری شهروندان را در تخلیه و گردآوری زباله کافی می دانید؟ آیا تسهیلات کافی برای گردآوری و جداسازی زباله انجام گرفته است؟

شما چه راه حل هایی برای بازیافت مؤثر و کارآمد می شناسید؟

نظر خود را برای ما بفرستید. لطفا به زبان فارسی بنویسید.

از ميان نظرات خوانندگان

زباله به هر صورت مولد آلودگی و بهر صورت مولد بيماری است و وجود آن برای سلامت محيط و انسانها بطور جدی زيان آور است من با بازيافت زباله ها کاملا مخالف هستم و بر اين باورم که از لحاظ اصولی مغاير با بهداشت است و به هر صورت وجود مواد بازيافتی در جامعه خود نيز يک نوع آلودگی است که تنها شکل آن تغيير کرده است ما در ميکروبيولوژی داريم و می بينيم که بعضی از ميکروبها در برابر حرارت بيشتر از صد درجه نيز مقاوم هستند و عامل بسياری از بيماريهای مرگ آور نيز هستند و راهکار من اين است که به هر صورت بايد به نحوی که به محيط زيست زيان جدی وارد نياورد صد درصد نابود شوند و معتقد هستم که استفاده از مواد بازيافتی باعث ايجاد بيماريهای ناشناخته ای خواهد شد که هنوز بشر به آن دست نيافته است و هرگونه استفاده از اين طريق ضرر آن به مراتب از سود آن بيشتر است اما ميتوان به مردم آموزش داد که زبالهای کمتر توليد کنند و طريقه بسته بندی و انتقال صحيح زباله ها را آموزش داد و طريقه درست نابود کردن اين معضل را پيدا نمود و آموزش داد. فرزاد دوستی - ايلام

به نظر من خانواده های ايرانی با رعايت چند اصل ميتوانند به سادگی از حجم زباله های خود بکاهند:۱- جمع آوری زباله های کاغذی و پلاستيکی و تحويل آن به مامورين بازيافت.۲- صرفه جويی در مصرف مواد غذايی.۳-مترکم ساختن زباله ها در کيسه مخصوص آن.۴- خريداری اجناس بادوام و استفاده صحيح از آنها. نيما - شيراز

در ايران قانونی به اسم قانون مديريت پسماند (زباله) به تصويب رسيده است اما نياز به فرهنگ سازی دارد. وقتی با مردم صحبت می کنی ميگويند مگر زباله هم مديريت لازم دارد؟ بعضی ها به شوخی برگزار ميکنند و بعضی به مسخره. تعداد انگشت شماری را ديده ام که با قضيه جدی برخورد کنند. اين کار بايد در بين خود مردم شروع شود. اگر هزاران قانون هم تصويب شود وقتی ما در اجرای آن دقت نمی کنيم فايده ای ندارد. بهمن کبيری پرويزی - تهران

در هر منطقه و محله يا آپارتمان بايستی مکانهای مختلفی برای زباله های کاغذی، مقوايی، فلزی، شيشه ای، بيولوژيی و پلاستيکی ايجاد نمود. سپس با بازتوليد صنعتی از قسمت اعظم آنها مجددا استفاده نمود. با توجه به اين علم جديد که از کشورهای پيشرفته آن را به آسانی می توان وارد نمود، مابقی زباله را نيز می توان حل نمود. سطح دانش و فرهنگ جداسازی زباله در جامعه را نيز ميتوان از طريق وسايل ارتباط جمعی مانند روزنامه، راديو و تلويزيون بالا برد. محسن - هلسينکی

اعطای سوبسيد و حذف هزينه های گمرکی برای واردات ماشين آلات بازيافت زباله. ۲- حذف ماليات فروش کالاهای حاصل باز يافت ۳- الزام مؤسسات به استفاده از کالای بازيافت. ۴- کنترل اسراف و تبذير در مراسم و محدود کردن غذا و مواد مصرفی. ۵- حذف ظروف يکبار مصرف بخصوص در نوشابه ها... محمد علی اخوان - تهران

به نظر من خانواده های ايرانی با رعايت چند اصل ميتوانند به سادگی از حجم زباله های خود بکاهند:۱- جمع آوری زباله های کاغذی و پلاستيکی و تحويل آن به مامورين بازيافت. ۲- صرفه جويی در مصرف مواد غذايی.۳- مترکم ساختن زباله ها در کيسه مخصوص آن.۴- خريداری اجناس بادوام و استفاده صحيح از آنها. نيما - شيراز

به نظر عواملی از قبيل تقويت فرهنگ بومی جوامع بشری و همچنين سرمايه گذاری مسئولين يک کشور و نيز اهميت قائل شدن سازمان های مسئول بين المللی در اين راستا ميتواند مشکل را تا حد بسيار زيادی رفع کند. عليرضا - تهران

بازيافت مهمترين و مؤثرترين راه است زيرا اگر رشد اقتصادی را بدليل ملاحظات زيست محيطی آهسته کنيم با مقاومت شديد روبرو خواهيم شد و بازيافت نه تنها کند کننده رشد نيست بلکه خود به عنوان يک صنعت سودآور می تواند مطرح باشد. من در شهر شيراز که يکی از شهر های پيشتاز در زمينه بازيافت هست زندگی ميکنم. اما حتی در شيراز هم بازيافت زباله به کاغد و فلز و شيشه محدود شده در حالی که مواد پلاستيکی و مواد پوسيدنی يکی از اقلام مهم بازيافتی هستند. اصلی ترين سد راه بازيافت مواد يکی نبود آموزش و فرهنگ سازی و ديگر کمبود اعتبارات است. زيرا در کشوری که سوبسيد (يارانه ) وجود داشته باشد بازيافت توجيه اقتصادی خود را از دست ميدهد. سعيد پور - شيراز